IX P 101/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowód M. B., były Dyrektor Kancelarii Urzędu Marszałkowskiego, dochodził zasądzenia dodatkowego wynagrodzenia rocznego za styczeń i luty 2019 r., które przepracował w okresie wypowiedzenia. Wskazał, że jego roszczenie wynosi 2363 zł. Pozwany Urząd Marszałkowski wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia oraz argumentując, że powód nie nabył prawa do dodatkowego wynagrodzenia rocznego, ponieważ przepracował jedynie 2 miesiące, a ustawa wymaga co najmniej 6 miesięcy, chyba że zachodzą szczególne okoliczności. Sąd odwołał się do ustawy z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym, zgodnie z którą prawo do wynagrodzenia w pełnej wysokości nabywa się po przepracowaniu całego roku kalendarzowego, a w przypadku krótszego okresu – proporcjonalnie, pod warunkiem przepracowania co najmniej 6 miesięcy. Sąd podkreślił, że ustawa wymienia wyczerpujący katalog wyjątków od wymogu 6 miesięcy, w tym rozwiązanie stosunku pracy w związku z likwidacją pracodawcy lub zmniejszeniem zatrudnienia z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. W tej sprawie, wcześniejsze orzeczenia sądów przywróciły powoda do pracy, uznając przyczynę wypowiedzenia (likwidacja stanowiska) za pozorną. Sąd w niniejszej sprawie, opierając się na wyroku Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2011 r. (I PK 263/10) oraz uchwale z dnia 7 lipca 2011 r. (III PZP 3/11), uznał, że okresy przepracowane należy rozumieć jako okresy faktycznego wykonywania pracy. Ponieważ powód był zwolniony z obowiązku świadczenia pracy w styczniu i lutym 2019 r., okresy te nie zostały uznane za faktycznie przepracowane. W konsekwencji, powodowi nie przysługuje prawo do dodatkowego wynagrodzenia rocznego, a powództwo zostało oddalone. Koszty procesu obciążają powoda.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia 'okres faktycznie przepracowany' w kontekście dodatkowego wynagrodzenia rocznego, zwłaszcza w sytuacjach zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia.
Dotyczy specyficznej sytuacji pracownika sfery budżetowej i interpretacji przepisów dotyczących dodatkowego wynagrodzenia rocznego. Orzeczenie opiera się na wcześniejszym orzecznictwie Sądu Najwyższego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy pracownikowi przysługuje dodatkowe wynagrodzenie roczne za okres, w którym był zatrudniony, ale zwolniony z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, pracownikowi nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie roczne za okres zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy, ponieważ nie jest to okres faktycznie przepracowany.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że okres zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia nie jest okresem faktycznie przepracowanym w rozumieniu ustawy o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym. Powołano się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, które podkreśla, że dodatkowe wynagrodzenie roczne ma charakter premii i jego nabycie może być uzależnione od faktycznego wykonywania pracy.
Czy rozwiązanie stosunku pracy w związku z pozorną likwidacją stanowiska pracy, które skutkowało przywróceniem pracownika do pracy, może stanowić podstawę do nabycia prawa do dodatkowego wynagrodzenia rocznego po przepracowaniu mniej niż 6 miesięcy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ponieważ przyczyna wypowiedzenia została uznana za pozorną, nie można zastosować wyjątku od wymogu przepracowania co najmniej 6 miesięcy, który dotyczy sytuacji faktycznej likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn leżących po stronie pracodawcy.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę powoda, która została uznana za pozorną w poprzednim postępowaniu, nie spełnia przesłanek z art. 2 ust. 3 pkt 4 lit. c ustawy o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym. Ten przepis dotyczy sytuacji faktycznych reorganizacji pracodawcy, a nie pozornych działań.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. B. | osoba_fizyczna | powód |
| Urząd Marszałkowski Województwa (...) | instytucja | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
u.d.w.r. art. 2 § ust. 1
Ustawa o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej
Pracownik nabywa prawo do dodatkowego wynagrodzenia rocznego w pełnej wysokości po przepracowaniu u danego pracodawcy całego roku kalendarzowego.
u.d.w.r. art. 2 § ust. 2
Ustawa o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej
Pracownik nabywa prawo do wynagrodzenia rocznego w wysokości proporcjonalnej do okresu przepracowanego, pod warunkiem, że okres ten wynosi co najmniej 6 miesięcy.
u.d.w.r. art. 2 § ust. 3
Ustawa o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej
Katalog okoliczności umożliwiających nabycie prawa do dodatkowego wynagrodzenia rocznego po przepracowaniu mniej niż 6 miesięcy w danym roku kalendarzowym.
Pomocnicze
u.d.w.r. art. 2 § ust. 3 pkt 4 lit. c
Ustawa o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej
Wyjątek od wymogu przepracowania co najmniej 6 miesięcy, gdy rozwiązano stosunek pracy w związku z likwidacją pracodawcy albo zmniejszeniem zatrudnienia z przyczyn dotyczących pracodawcy.
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu.
rozp. Min. Spraw. z 22.10.2015 § § 2 pkt 3 w zw. z § 9 ust. 1 pkt 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Określenie wysokości kosztów zastępstwa procesowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Okres zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy nie jest okresem faktycznie przepracowanym. • Przyczyna wypowiedzenia była pozorna, co wyklucza zastosowanie wyjątku od wymogu 6 miesięcy przepracowanych. • Dodatkowe wynagrodzenie roczne ma charakter premii, a jego nabycie może być uzależnione od faktycznego wykonywania pracy.
Odrzucone argumenty
Powód przepracował styczeń i luty 2019 r. w okresie wypowiedzenia, co powinno być uznane za okres pracy. • Rozwiązanie stosunku pracy w związku z likwidacją stanowiska pracy powinno być traktowane jako podstawa do nabycia prawa do wynagrodzenia rocznego mimo przepracowania mniej niż 6 miesięcy.
Godne uwagi sformułowania
okresy przepracowane należy rozumieć jako okresy faktycznie (efektywnie) przepracowane • dodatkowe wynagrodzenie roczne ma charakter premii • przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę powoda w postaci likwidacji stanowiska pracy została uznana przez Sąd, rozpoznający odwołanie od wypowiedzenia, za przyczynę pozorną
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'okres faktycznie przepracowany' w kontekście dodatkowego wynagrodzenia rocznego, zwłaszcza w sytuacjach zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pracownika sfery budżetowej i interpretacji przepisów dotyczących dodatkowego wynagrodzenia rocznego. Orzeczenie opiera się na wcześniejszym orzecznictwie Sądu Najwyższego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników pracy ze względu na precyzyjną interpretację pojęcia 'faktycznie przepracowany okres' w kontekście dodatkowego wynagrodzenia rocznego i zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy.
“Czy okres zwolnienia z pracy to faktycznie przepracowany czas? Sąd wyjaśnia zasady naliczania dodatkowego wynagrodzenia rocznego.”
Dane finansowe
WPS: 2363 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.