IX KZ 607/24

Warszawa, 11 czerwca 2024 roku Sygn. akt IX Kz 607/24 POSTANOWIENIE Sąd Okręgowy w Warszawie IX Wydział Karny - Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia SSO Aneta Obszyńska-Małocha Protokolant Michał Osetek Przy udziale prokuratora Staniasława Wiesniakowskiego oraz ppor. SG P. B. po rozpoznaniu w sprawie cudzoziemca S. R. zażalenia Komendanta Placówki Straży Granicznej w W. na postanowienie Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 20 maja 2024 r., sygn. akt V Ko 1878/24 w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o umieszczenie cudzoziemca w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie i na podstawie art. 87 ust. 1 pkt 2, art. 87 ust. 1 pkt 4, art. 88 a ust. 1, art. 88b ust. 1, art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 roku o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uwzględnić wniosek Komendanta Placówki Straży Granicznej w W. i umieścić cudzoziemca S. R. , syna A. i M. urodzonego (...) w C. (Ukraina) w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców na 60 (sześćdziesiąt) dni od dnia zatrzymania. UZASADNIENIE Zażalenie Komendanta Placówki Straży Granicznej w W. zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 88 a ust. 1 powołanej wyżej ustawy, osobę, której dotyczy wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, w przypadkach, o których mowa w art. 87 ust. 1, jeżeli zastosowanie środków wolnościowych, o których mowa w art. 88 ust. 1 tej ustawy, nie jest możliwe, umieszcza się w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców. Zgodnie z art. 87 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy, zatrzymania wnioskodawcy można dokonać m.in. w celu zebrania z jego udziałem informacji, na których opiera się wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, a których uzyskanie bez zatrzymania byłoby niemożliwe, w przypadku istnienia znacznego prawdopodobieństwa ucieczki. Zaś zgodnie z art. 87 ust. 1 pkt 4 ustawy zatrzymania wnioskodawcy można dokonać w przypadku gdy wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. W niniejszej sprawie powyższe przesłanki zostały spełnione. Jak wynika z akt sprawy, cudzoziemiec został zatrzymany w dniu 18 maja 2024r. w W. przy ul. (...) przez funkcjonariuszy Straży Granicznej w W. w wyniku przeprowadzonej kontroli legalności pobytów cudzoziemców na terytorium RP. W wyniku tej kontroli ustalono, iż wobec Cudzoziemca zachodzą okoliczności uzasadniające wydanie decyzji o zobowiązaniu go do powrotu, gdyż wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego lub interes RP, co wypełnia dyspozycję art. 302 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 12 grudnia 2013r. o cudzoziemcach. Z dokumentów Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego objętych klauzulą tajności jako „poufne” przekazanych do tut. Sądu, wynika jednoznacznie, że dalszy pobyt wymienionego Cudzoziemca na terytorium RP stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa. W związku z powyższym Komendant Straży Placówki Granicznej w W. wydał wobec Cudzoziemca decyzję nr (...) o zobowiązaniu do powrotu. W decyzji nie określono terminu dobrowolnego wyjazdu. Jednocześnie w decyzji tej określono zakaz ponownego wjazdu na terytorium RP i innych państw obszaru Schengen na okres 5 lat. Decyzja ta podlega zaś natychmiastowemu wykonaniu. W dniu 19.05.2024r. Cudzoziemiec za pośrednictwem Komendanta Placówki Straży Granicznej w W. , złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej na terytorium RP. Jednakże zważywszy na w/w okoliczności Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że złożenie w/w wniosku przez Cudzoziemca miało na celu jedynie uniemożliwienie lub opóźnienie wykonania decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w W. o zobowiązaniu do powrotu. Jak ustalono, cudzoziemiec przyleciał do Polski w lutym 2024r. Jednak jak sam wskazał podczas posiedzenia na terytorium Polski z przerwami przebywa od 2018r. Wskazał, że jest marynarzem i często wyjeżdża na kontrakty. Teraz zaś przebywa na urlopie u rodziny. Należy więc zwrócić uwagę, że we wspomnianym okresie nie był zainteresowany pozostaniem w Polsce i nie wyraził woli ubiegania się o ochronę międzynarodową. Zdaniem Sądu powyższe wskazuje, że w przypadku zastosowania środków wolnościowych istnieje znaczne prawdopodobieństwo ucieczki cudzoziemca, a jego obecność jest niezbędna, celem zebrania z jego udziałem informacji, na których opiera się wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej. W stosunku do cudzoziemca nie jest możliwe zastosowanie środków, o których mowa w treści przepisu art. 88 ust. 1 ustawy, do czasu, gdy decyzja w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej stanie się ostateczna. Cudzoziemiec nie posiada bowiem na terytorium RP ani stałego zatrudnienia, ani stałego miejsca zamieszkania i choć wprawdzie wskazuje, adres zamieszkania, który ma być adresem zamieszkania jego matki, babki i siostry to jednak z jego depozycji nie wynika, by na stałe pod tym adresem zamieszkiwał. Jak sam bowiem wskazał, obecnie przebywa w Polsce jedynie na urlopie. Rację ma przy tym skarżący, że umieszczenie cudzoziemca w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców na czas trwającej procedury w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej nie wiązałby się z zerwaniem więzi z członkami rodziny. Nie jest to więc argument, przeciwny umieszczeniu go w takim ośrodku. Na posiedzeniu odwoławczym pełnomocnik cudzoziemca przedstawił kopię postanowienia Sadu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 23 maja 2024 r. o zastosowaniu wobec S. R. tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy, jednakże Sąd nie dysponuje informacją co do prawomocności tego postanowienia, a jednocześnie skarżący podtrzymał zażalenie, wskazując na niemożność przyjęcia stabilności izolacji związanej z tymczasowym aresztowaniem. Uznając tę argumentację za słuszną wobec braku wiedzy co prawomocności postanowienia Sąd odwoławczy uznał za zasadne dokonanie reformacji postanowienia.