IX KA 1518/13

Sygn. akt IX Ka 1518/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 listopada 2013 roku Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Bogna Kuczyńska Protokolant: sekr. sądowy Anna Misztal przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Marii Charnickiej po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 roku sprawy A. C. oskarżonego o przestępstwo z art.158 § 1 kk i art.157 § 1 kk w zw. z art.11 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jędrzejowie z dnia 26 czerwca 2013 roku sygn. akt II K 172/13 I. zmienia zaskarżony wyrok co do oskarżonego A. C. , a na podstawie art. 435 kpk także co do oskarżonych L. M. , J. M. i R. M. w ten sposób, że: 1. z kwalifikacji prawnej przypisanego wszystkim oskarżonym czynu eliminuje przepisy art. 157 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk , zaś z podstawy prawnej skazania eliminuje przepis art. 11 § 3 kk ; 2. za podstawę prawną zawartego w pkt II wyroku orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności wobec A. C. przyjmuje przepisy art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 2 kk , a okres próby ustala na 3 (trzy) lata 3. na podstawie art. 73 § 2 kk oddaje oskarżonego A. C. w okresie próby pod dozór kuratora; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego A. C. od ponoszenia kosztów sądowych za II instancję. IXKa 1518/ 13 UZASADNIENIE J. M. , L. M. , A. C. i R. M. zostali oskarżeni o to, że: w dniu 22 lutego 2013 r. w S. woj. (...) wzięli udział w bójce w trakcie której zadawali sobie nawzajem ciosy rękami i nogami, w wyniku czego J. M. doznał uszkodzenia ciała w postaci złamania paliczka bliższego palca V ręki prawej powodujące naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni, narażając jego uczestników na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w art. 156 § 1 kk lub art. 157 § 1 kk tj. o czyn z art. 158 § 1 kk i art. 157 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Wyrokiem z 26 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Jędrzejowie uznał oskarżonych J. M. , L. M. , A. C. i R. M. za winnych popełnienia zarzucanego im czynu stanowiącego występek z art. 158 § 1 kk i art. 157 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na podstawie art. 158 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk wymierzył J. M. karę 8 miesięcy pozbawienia wolności zaś L. M. , A. C. i R. M. – kary po 5 miesięcy pozbawienia wolności, których wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt. 1 kk warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący: 4 lata w odniesieniu do oskarżonego J. M. oraz 2 lata w odniesieniu do oskarżonych L. M. , A. C. i R. M. . Na podstawie art. 73 § 1 kk sąd oddał oskarżonego J. M. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Ponadto sąd zasądził od oskarżonych L. M. , A. C. i R. M. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe obejmujące wydatki w kwocie po 123 złotych i opłatę w kwocie po 120 złotych, zaś oskarżonego J. M. – na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania. Apelację od powyższego wyroku wywiódł Prokurator Rejonowy w Jędrzejowie, który zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na korzyść oskarżonego A. C. . Na podstawie art. 438 pkt 1 kpk zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 70 § 1 pkt 2 kk i art. 73 § 2 kk polegającą na wymierzeniu oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 2 lata bez orzeczenia dozoru kuratora, którego orzeczenie było obligatoryjne, a okres próby powinien wynosić co najmniej 3 lata. W konkluzji prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie na podstawie art. 70 § 1 pkt. 2 kk okresu próby na 3 lata i na podstawie art. 73 § 2 kk dozoru kuratora. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja prokuratora jest zasadna, ale skutkowała też zmianą zaskarżonego wyroku na korzyść wszystkich oskarżonych w innym zakresie. Na wstępie stwierdzić trzeba, że ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy nie budzą wątpliwości, nie były zresztą kwestionowane. Sąd Okręgowy z urzędu zwrócił uwagę na błędną kwalifikację prawną przestępstwa przypisanego oskarżonemu A. C. a w konsekwencji również pozostałym oskarżonym. Jak wynika z opisu czynu przypisanego oskarżonym jak i z ustaleń faktycznych zawartych w pisemnych motywach wyroku, w wyniku bójki J. M. doznał uszkodzenia ciała w postaci złamania paliczka bliższego palca V ręki prawej. Sąd nie ustalił jednak, który z uczestników bójki spowodował J. M. opisane złamania palca. Mimo to przypisał A. C. jak i pozostałym oskarżonym popełnienie przestępstwa z art. 157 § 1 kk . Doszło więc do absurdalnej sytuacji, w której jeden z uczestników bójki- J. M. został skazany za spowodowanie sobie samemu uszkodzeń ciała wyczerpujących znamiona przestępstwa z art. 157 § 1 k . Również przy tak przyjętej kwalifikacji błędna była podstawa prawna wymiaru kary, sprzeczna z zasadą określoną w art. 11 § 3 kk , według której sąd wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą. Oczywistym jest, że surowszą karę przewiduje przepis art. 157 § 1 kk a nie art. 158 § 1 kk . Opisane wyżej uchybienie, powodujące konieczność zmiany wyroku na podstawie art. 455 kpk , dotyczy również wyroku w części odnoszącej się do pozostałych oskarżonych- J. M. , L. M. i R. M. . Ponieważ te same względy przemawiają za zmianą wyroku co do tych oskarżonych , Sąd Okręgowy zastosował przepis art. 435 kpk i zakwalifikował czyn przypisany wszystkim oskarżonym z art. 158 § 1 kpk orzekając jednocześnie , że przepis ten stanowi również podstawę prawną wymiaru wszystkim oskarżonym kar pozbawienia wolności. Rację ma prokurator podnosząc zarzut obrazy przepisów prawa karnego materialnego. Oskarżony A. C. jest sprawcą młodocianym w myśl art. 115 § 10 kpk urodził się bowiem 12. 04. 1993 r. Ustalenie to obligowało Sąd Rejonowy do zastosowania przepisu art. 70 § 1 pkt 2 kk i art. 73 § 2 kk . W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 437 § 1 kpk Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok co do tego oskarżonego przyjmując za podstawę prawną orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania temu oskarżonemu kary pozbawienia wolności przepisy art. 69 § 1 i 2 kk , art. 70 § 2 kk oraz ustalając okres próby na 3 lata. Ponadto na podstawie art. 73 § 2 kk Sąd Okręgowy oddał A. C. w okresie próby pod dozór kuratora. Kierując się względami słuszności na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za II instancję. (SSO Bogna Kuczyńska)