IV U 61/17

Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał odwołanie A. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, która stwierdziła, że ubezpieczona nie mogła zmienić podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z 30% minimalnego wynagrodzenia na 60% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia przed upływem 24 miesięcy od daty zgłoszenia do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych. ZUS argumentował, że użyty w art. 18a ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych termin „zadeklarowana kwota” oznacza niemożność zmiany podstawy wymiaru składek. Sąd Okręgowy, dokonując wykładni wspomnianego przepisu, uznał odwołanie za zasadne. Sąd podkreślił, że norma prawna zawarta w art. 18a ust. 1 ustawy przyznaje uprawnienie do obniżenia podstawy wymiaru składek, ale nie zawiera zakazu zmiany tej zadeklarowanej kwoty. Brak takiego zakazu w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych ani w innych aktach prawnych, w tym w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 23 października 2009 r., potwierdza, że zmiana podstawy wymiaru składek zależy od woli ubezpieczonego. Sąd uznał, że skoro ustawodawca przewidział przywilej obniżenia podstawy wymiaru składek, to ubezpieczony może z niego zrezygnować lub zmienić wysokość deklarowanej kwoty. W konsekwencji, sąd stwierdził, że zmiana dokonana przez A. K. od 1 czerwca 2016 r. jest skuteczna, a tym samym podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, w tym chorobowe, wynosi 60% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. Sąd zmienił częściowo zaskarżoną decyzję.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający