IV SAB/Wr 947/22

IV SAB/Wr 947/22 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-02-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Bogumiła Kalinowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Świerzawa w przedmiocie rozpatrzenia pisma z dnia 31 maja 2022 r. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 26 września 2022 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Ś. (dalej: Burmistrz, organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że w dniach 1 czerwca 2022 r. i 12 lipca 2022 r. wpłynęły wnioski skarżącej o udostępnienie informacji publicznej. Po rozpatrzeniu wymienionych wniosków organ udzielił odpowiedzi. Organ dodał, że dołączone do skargi pisma nie stanowią wniosków o udostępnienie informacji publicznej, lecz korespondencję między skarżącą a Burmistrzem i nie dotyczą złożonej skargi.
Zarządzeniem z dnia 18 października 2022 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez podanie numeru PESEL oraz wskazanie, którego wniosku z dnia 1 czerwca 2022 r. dotyczy skarga na bezczynność bowiem do skargi dołączono kopie dwóch pism z dnia 31 maja 2022 r. wniesionych do organu w dniu 1 czerwca 2022 r., podczas gdy w treści skargi mowa jest tylko o jednym wniosku, w rozpoznaniu którego strona zarzuca organowi bezczynność.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca podała numer PESEL oraz wskazała, że należy uwzględnić jej pismo zarejestrowane pod numerem [...]. Jednocześnie wniosła o udzielenie informacji, gdzie może zwrócić się
o pomoc w związku z brakiem odpowiedzi na jej pisma kierowane do Gminy.
Zarządzeniem z dnia 14 listopada 2022 r. Sąd ponownie wezwał skarżącą do jednoznacznego wskazania, czy przedmiotem skargi jest bezczynność organu
w zakresie udostępnienia informacji publicznej na wniosek strony z dnia 1 czerwca 2022 r. złożony w tym samym dniu w siedzibie organu (k.9), czy też bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia pisma strony z dnia 31 maja 2022 r. złożonego
w siedzibie organu w dniu 1 czerwca 2022 r., zarejestrowanego pod numerem [...]. (k.4) – w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia zgodnie z treścią skargi, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej na wniosek strony z dnia 1 czerwca 2022 r. złożony w tym samym dniu
w siedzibie organu.
W odpowiedzi skarżąca wskazała, że prosi o rozpatrzenie pisma zarejestrowanego pod numerem [...]. Jeżeli skarga jest bezzasadna to skarżąca wnosi o pozostawienie sprawy bez rozpoznania i wskazanie, gdzie może się zwrócić o pomoc w związku z brakiem odpowiedzi na jej pisma kierowane do Gminy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U.
z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale
1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U.
z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych
w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych
w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 2a i § 3).
W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się zatem kontrola działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym art. 3 p.p.s.a., a także kontrola innych kwestii rozpoznawanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów p.p.s.a., jak wymienione w art. 4 p.p.s.a. spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazanych z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Z kolei zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień, aktów lub czynności,
o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. W razie stwierdzenia, że brak jest podstaw do realizacji żądania w jednej z form działania organów administracji określonych w 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. i podlegających kontroli sądów administracyjnych, skarga na bezczynność kontroli takiej również nie może być poddana i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (zob. postanowienie WSA w Opolu z 29 kwietnia 2022 r., II SAB/Op 94/21, dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl).
Właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje natomiast spraw zainicjowanych skargami na działalność organów, a więc takich, których przedmiotem jest krytyka wykonywania zadań przez organy i ich pracowników, skarg zawierających zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, czyli skarg tzw. powszechnych (obywatelskich),
o których mowa w art. 227 K.p.a. Prawo wniesienia ww. skargi stanowi co prawda realizację zagwarantowanego w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawa do składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych, ale sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania takich skarg (powszechnych). Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w p.p.s.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, iż w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. m.in. wyrok NSA z dnia 24 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienia NSA: z dnia 1 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 478/09, z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09 oraz z dnia 26 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 26/07, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII K.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a.
Z taką zaś skargą, zdaniem Sądu, mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Jej przedmiotem jest bezczynność Burmistrza polegająca na braku rozpatrzenia pisma strony z dnia 31 maja 2022 r., w którym strona wniosła o interwencję w zakresie wykonywania prac na drodze gminnej wewnętrznej o numerze [...] w miejscowości R. Bezczynność Burmistrza tak kwestionowana nie podlega jednak kontroli sądu, bowiem skarga na nią, nie mieści się w katalogu czynności i aktów poddawanych kontroli sądowej wynikającym z art. 3 § 2 p.p.s.a.
Skoro ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych, przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.