IV SAB/Wr 887/26

IV SAB/Wr 887/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-10-06
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-09-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Nikiforów /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 6 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: V.V. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 sierpnia 2026 r. V. V. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniem z dnia 2 września 2026 r. skarżącego wezwano do złożenia kopii ponaglenia wraz z dowodem jego wniesienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą wezwanie wysłano na adres do doręczeń podany w skardze. Po dwukrotnej próbie jej doręczenia kolejno w dniach: 9 września 2026 r. oraz 17 września 2026 r. przesyłkę uznano za doręczoną w dniu 23 września 2026 r.
Brak skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Warunkiem dopuszczalności skargi jest prawidłowe jej wniesienie, a zatem wypełnienie wymogów formalnych skargi, uiszczenie wpisu oraz wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej.
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.). skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z art. 53 § 2b p.p.s.a skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z przepisów tych wynika, że wniesienie ponaglenia w trybie w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r., poz. 1691 ze zm., dalej: k.p.a.) stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 973/19, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, dostępne: CBOSA).
W niniejszej sprawie do skargi nie dołączono kopii ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie oraz dowodem jego nadania. Dokumentu takiego nie ma także w aktach sprawy. Nie został on także przedłożony na wezwanie Sądu. Przesyłkę zawierającą wezwanie Sądu doręczono w trybie art. 73 p.p.s.a. Wysłano ją na adres do doręczeń podany w skardze i po dwukrotnej próbie jej doręczenia, kolejno w dniach: 9 września 2026 r. oraz 17 września 2026 r., przyjęto skutek doręczenia w dniu 23 września 2026 r. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. termin na wykonanie wezwania Sądu upłynął bezskutecznie z dniem 30 września 2026 r.
Wobec niewykonania wezwania w terminie, Sąd był zobligowany
do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, o czym orzeczono
jak w sentencji postanowienia.