Lexedit
Wróć do analizy orzeczenia
Pełny tekst orzeczenia

IV SAB/Wr 698/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

IV SAB/Wr 698/25 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-11-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anetta Makowska-Hrycyk /sprawozdawca/
Katarzyna Radom
Tomasz Świetlikowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1, art. 13 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 149
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk (sprawozdawca), Sędzia WSA Katarzyna Radom, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 listopada 2025 r. sprawy ze skargi Ł. R. na bezczynność Burmistrza Góry w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 5 maja 2025 r. I. stwierdza bezczynność Burmistrza Góry w udostępnieniu informacji publicznej na wniosek skarżącego z dnia 5 maja 2025 r. w zakresie pytania nr 2, nr 3 lit. c) i nr 14 lit. b); II. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Góry nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zobowiązuje Burmistrza Góry do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 5 maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie pytania nr 2, nr 3 lit. c) oraz nr 14 lit. b) w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; IV. dalej idącą skargę oddala; V. zasądza od Burmistrza Góry na rzecz Ł. R. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Ł. R. (dalej: skarżący) pismem z 28 maja 2025 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Burmistrza Góry (dalej: Burmistrz, organ) w rozpatrzeniu wniosku z dnia 5 maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismem z 5 maja 2025 r. skarżący nawiązując do pisma Burmistrza z dnia 14 marca 2024 r. - udzielającego odpowiedzi na pytanie skarżącego zadane we wniosku skarżącego z dnia 2 marca 2025 r. zwrócił się o udostępnienie informacji w zakresie:
1. Proszę o wskazanie, czy każdy z członków Rady Nadzorczej T. spełnia wymogi określone wart. 10a ust. 5 ustawy o gospodarce komunalnej w zw. z art. 19 ust. 1-3 i 5 ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym, w szczególności: a) czy posiada wykształcenie wyższe (lub uznane w RP), z podaniem uczelni, kierunku i uzyskanego tytułu;
b). które z dodatkowych wymogów (np. stopień naukowy, certyfikaty, uprawnienia) spełnia każdy z członków, z wyszczególnieniem dla każdej osoby.
2. Czy którykolwiek z członków Rady Nadzorczej wykonuje działalność, która mogłaby pozostawać w konflikcie interesów z działalnością spółki lub jednostek organizacyjnych Gminy Góra? Czy członkowie rodzin członków Rady Nadzorczej wykonują lub wykonywali działalność gospodarczą, lub zawodową, która mogłaby pozostawać w konflikcie interesów z działalnością spółki lub jednostek samorządu terytorialnego Gminy Góra? Proszę o podanie zakresu i podstawy takich powiązań, jeżeli występują.
3. a) Proszę o wskazanie, kto zgłosił kandydatury osób na członków Rady Nadzorczej spółki T. oraz w jakim trybie i na jakiej podstawie dokonano tych zgłoszeń. b) Proszę o podanie imion, nazwisk oraz funkcji osób lub podmiotów zgłaszających kandydatów, oraz podstawy prawnej lub faktycznej zgłoszenia. c) Proszę o udostępnienie dokumentów potwierdzających przebieg i sposób zgłaszania kandydatów.
4. Czy w okresie od 14 października 2024 r. do 30 kwietnia 2025 r. przeprowadzono w Spółce T. kontrolę lub audyt zewnętrzny w celu zidentyfikowania przyczyn słabej sytuacji finansowej spółki? Jeżeli nie, proszę o podanie uzasadnienia decyzji Rady Nadzorczej w tym zakresie.
5. Wnioskuję o przedstawienie konkretnych dowodów na doświadczenie dotyczące przeprowadzania audytów wewnętrznych w spółkach komunalnych przez Pana M. G. oraz Pana M. W.
W odpowiedzi należy podać gdzie i kiedy przeprowadzali kontrole wewnętrzne w spółkach komunalnych i z jakiego tytułu lub na podstawie jakiej umowy, lub zlecenia. Odpowiedź winna wskazywać konkretne zdarzenie oraz dokładną datę i miejsce, w celu możliwości jej weryfikacji.
6. Czy Panowie M. G. oraz M. W. posiadają odpowiednie uprawnienia do przeprowadzania audytów w spółkach komunalnych lub innych, w których udziałowcem jest Urząd Gminy? Jeżeli tak, które z poniższych posiadają odpowiednio każdy z wymienionych członków oraz kiedy i gdzie zdobyli uprawnienia.
W odpowiedzi proszę o jasną i klarowną odpowiedź dotyczącą posiadania lub nieposiadania odpowiednich kwalifikacji. Przedmiotem odpowiedzi na wniosek nie jest opinia wyrażona na podstawie przekonań. Treścią odpowiedzi winny być konkretne uprawnienia, data oraz miejsce ich nabycia.
7. Czy Rada Nadzorcza Spółki T. w przedziale czasowym od 14 października 2024 roku do dnia 30 kwietnia 2025 roku przedstawiła Właścicielowi konkretne zagrożenia wynikające z kontroli bieżącej działalności spółki a dotyczącymi:
a). analizy gospodarności w podejmowaniu decyzji przez Zarząd Spółki T. (opłacalność, skuteczność realizacji)?
b). wykrytymi nieprawidłowościami w działaniu Spółki T. (jeżeli wystąpiły)
8. Jakie działania naprawcze zostały wdrożone lub zaproponowane przez Radę Nadzorczą Spółki T. w przedziale czasowym od 14 października 2024 roku do dnia 14 marca 2025 roku?
9. Wnioskuję o przepis prawa (być może Statutu lub Uchwały) stanowiący podstawę do stwierdzenia, że W. są wobec Spółki T. organem nadzoru, zgodnie z tym, co zawarte jest w punkcie 3 pisma z dnia 14 marca 2025 roku.
10. Czy wobec powyższych stwierdzeń (pkt 9, uzasadnienie) istnieje dokument adresowany do Spółki T., kończący proces wnioskowania o podwyższenie taryf obowiązujących na terenie Gminy Góra (wniosek wystosowany przez T. do W.), który nieodwołalnie odmawiałby podwyższenia taryf obowiązujących na terenie Gminy Góra w jakimkolwiek przypadku wystosowania przez Spółkę T. takiego wniosku w latach 2020-2025?
11. Czy Burmistrz, jako organ właścicielski Spółki T., posiada udokumentowane wskaźniki ekonomiczne, sprawozdania lub inne dane potwierdzające, że działania Rady Nadzorczej odzwierciedlają założenia przedstawione nowym członkom Rady Nadzorczej w październiku 2024 r. oraz że Rada Nadzorcza funkcjonuje efektywnie?
Proszę o udostępnienie tych wskaźników lub dokumentów.
12. Odnosząc się do treści punktu 2, pisma z dnia 14 marca 2025 roku (5.1431.4.2025) wnoszę o wyjaśnienie, na jakiej podstawie prawnej nie udzielono informacji, o którą wnioskował autor pisma z dnia 2 marca 2025 roku, powołując się na Ustawę z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej.
13. Wnioskuję o udokumentowanie i przedstawienie wymiernych efektów w postaci analizy porównawczej wyników finansowych Spółki T. będącej podstawą do zapewnień Pana Burmistrza, że cyt. "nie ma jakichkolwiek podstaw do wdrożenia planu naprawczego spółki" z dnia 14 marca 2025 roku wobec treści pisma Pana Burmistrza z dnia 28 października 2024 roku, gdzie czytamy Pana słowa, cyt: "W związku z trudną sytuacją finansową spółki, uznano za konieczne wzmocnienie nadzoru nad jej działalnością poprzez powołanie nowych członków Rady Nadzorczej, którzy będą w stanie skutecznie zrealizować cele nadzoru właścicielskiego, w tym kontrolę nad wynikiem finansowym, wdrażanie działań naprawczych oraz zapewnienie zgodności działań spółki z obowiązującymi przepisami prawa".
Wnioskuję o informacje dotyczące działań naprawczych wprowadzonych przez Radę Nadzorczą, zgodnie z zapewnieniami z października 2024 roku wobec zapewnień o braku potrzeby ich wprowadzania w marcu 2025 roku. Jeżeli Uchwałą Nr XI/82/25, Rady Miejskiej Góry z dnia 28 stycznia 2025 roku uchwala się, że Gmina dofinansuje, oględnie rzecz ujmując "system zagospodarowania odpadami" funkcjonujący w Gminie, co w efekcie jest dofinansowaniem Spółki T., to znaczy, że działania naprawcze są albo nieskuteczne, albo w ogóle nie zostały wprowadzone.
14. Nawiązując do pisma z dnia 14 marca 2025 roku punkt 4 wnioskuję o:
a). informacje dotyczące wynagrodzeń:
- Prezes T1. T. - roczne wynagrodzenie podstawowe wraz ze wszelkimi dodatkami oraz uwzględniającymi premie, nagrody itp. za rok 2024
- członków Rady Nadzorczej z wyszczególnieniem na każdego z osobna - za okres od października 2024 do 30 kwietnia 2025- wynagrodzenie podstawowe wraz ze wszelkimi dodatkami oraz uwzględniającymi premie, nagrody itp.
- kadry kierowniczej (łącznie, z informacją ile etatów jest ujętych w informacji) – roczne wynagrodzenie podstawowe wraz ze wszelkimi dodatkami oraz uwzględniającymi premie, nagrody itp. za rok 2024.
- wszystkich pracowników etatowych (łącznie, z informacją ile etatów jest ujętych w informacji) - roczne wynagrodzenie podstawowe wraz ze wszelkimi dodatkami oraz uwzględniającymi premie, nagrody itp. za rok 2024
oraz:
- Prezes T1. T. - roczne wynagrodzenie podstawowe wraz ze wszelkimi dodatkami oraz uwzględniającymi premie, nagrody itp. za rok 2023
- członków Rady Nadzorczej z wyszczególnieniem na każdego z osobna - za okres od stycznia 2024 do 30 września 2024- wynagrodzenie podstawowe wraz ze wszelkimi dodatkami oraz uwzględniającymi premie, nagrody itp.
- kadry kierowniczej (łącznie, z informacją ile etatów jest ujętych w informacji) – roczne wynagrodzenie podstawowe wraz ze wszelkimi dodatkami oraz uwzględniającymi premie, nagrody itp. za rok 2023.
- wszystkich pracowników etatowych (łącznie, z informacją ile etatów jest ujętych w informacji) - roczne wynagrodzenie podstawowe wraz ze wszelkimi dodatkami oraz uwzględniającymi premie, nagrody itp. za rok 2023.
b). Wnioskuję o wyjaśnienie, dlaczego Gmina Góra nie wypłaca Spółce T. należnego wynagrodzenia z tytułu oczyszczania miasta. Proszę podać pełną kwotę zaległości oraz kopie umów, których dotyczy zadłużenie.
Wyjaśnienie, z jakich przyczyn T. nie otrzymuje wynagrodzenia za
pracę, co powiększa dług Spółki T. Nawiązanie do pisma S.1431.4.2025 z dnia 14 marca 2025 roku.
c). Czy w ciągu ostatnich 3 lat Gmina Góra umarzała zaległości Spółki T. z tytułu podatku od nieruchomości? Jeżeli tak, proszę o podanie dat, kwot oraz podstaw prawnych (np. uchwał, postanowień), a także wskazanie, czy obecnie istnieją takie zaległości i jeżeli tak, proszę o podanie kwoty. Jeżeli odpowiednie uchwały lub decyzje są dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej, proszę o wskazanie bezpośrednich linków do tych dokumentów.
d). Ile wynosi zadłużenie mieszkańców wobec Spółki T.?
15. Proszę o wskazanie, które firmy (nazwa, adres, NIP) zostały zaproszone do składania ofert na przeprowadzenie audytu budynków gminnych pod kątem inwestycji w instalacje fotowoltaiczne, w jakiej formie zostały wystosowane zaproszenia oraz o udostępnienie skanów tych zaproszeń.
16. Nawiązując do pisma z dnia 14 marca 2025 roku punkt 10, wnioskuję o podanie zapisu prawnego w oparciu, o który uznaje Pan, że nie musi upubliczniać dokumentu ściśle związanego z działalnością Gminy Góra, w tym przypadku "Audytu na budynkach gminnych ... ", Dokument został stworzony na zlecenie Gminy Góra i stanowi element funkcjonowania Gminy. Ma też ścisły związek z wydatkami gminnymi i absolutnie nie stanowi tajemnicy państwowej.
17. Na spotkaniu w dniu 28 lutego 2025 organizowanym przez Pana Burmistrza T. J., wiceburmistrz P. I. poinformował Radnych, że została podpisana umowa w związku z programem dotyczącym dofinansowania gminnych inwestycji (między innymi w fotowoltaikę) pomiędzy B. oraz Gminą Góra. Wnioskuję o treść umowy, o której wspominał Pan P. I. oraz o informacje, czy podpisano inne dokumenty związane z realizacją tej inwestycji. jeżeli tak, proszę o kopie/skany tych umów. Czy 3 marca 2025 roku, na spotkaniu z przedstawicielami B. padły jakiekolwiek deklaracje i czy podpisano wówczas jakiekolwiek umowy lub zobowiązania? Jeżeli tak, proszę o skany podpisanych dokumentów.
18. Proszę o udostępnienie wniosku o zapotrzebowanie na stanowisko trzeciego Kierownika O. złożonego przez Dyrektora O. w G., M. K. Jeżeli dokument nie posiada pieczątki wpływu, proszę o udostępnienie potwierdzenia wpływu dokumentu w postaci skanu z dziennika korespondencyjnego lub innego rejestru.
19. Wnioskuję o potwierdzenie, czy i kiedy, nowy pracownik powołany przez Burmistrza Góry, T. J. został zatrudniony na stanowisku trzeciego Kierownika O. w G. Jeżeli tak, proszę o Imię i Nazwisko nowego Kierownika O. w G., oraz skanu umowy o pracę.
20. W przypadku, gdy stan faktyczny na dzień otrzymania niniejszego wniosku stanowi, że nowy Kierownik O. w G. nie rozpoczął pracy, proszę o informację, na jakiej podstawie odmówiono Panu Dyrektorowi O., M. K., już wyznaczonego i zatwierdzonego nowego, trzeciego Kierownika O., który jak potwierdza Pan Dyrektor M. K. został już wyznaczony i nadane zostały mu obowiązki. Czy w związku z tą decyzją, zagrożone jest funkcjonowanie O. w G.?
Skarżący część pytań uzasadnił i opatrzył komentarzem.
Pismem z 15 maja 2025 r. Burmistrz przedstawił następujące odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku skarżącego:
Odpowiedź na pytanie 1:" Tak. Każdy z członków Rady Nadzorczej T1. T. Spółka z o.o. w G. spełnia wymogi stawiane członkom rad nadzorczych spółek komunalnych.
Pan B. Z.:
- wykształcenie wyższe, Uniwersytet Wrocławski, Wydział [...], magister [...],
- spełnianie wymogów członkostwa w radach nadzorczych: świadectwo ukończenia studiów podyplomowych na Wrocławskiej A. w N. w zakresie M. w A.
Pan M. W.:
- wykształcenie wyższe, Państwowa Wyższa Szkoła T. im. [...] w K. Filia we W., Wydział L., magister [...],
- spełnianie wymogów członkostwa w radach nadzorczych: świadectwo ukończenia studiów podyplomowych w Wyższej Szkole H. Wydział [...] we W. w zakresie M. w A.
Pan M. G.:
- wykształcenie wyższe, dr [...] Uniwersytet Wrocławski, Wydział [...],
- spełnianie wymogów członkostwa w radach nadzorczych: świadectwo ukończenia studiów podyplomowych na C. - Szkoła Główna M. z siedzibą w W. w zakresie E. (M.).
Odpowiedź na pytanie 2: "Na podstawie oświadczeń kandydatów i posiadanej wiedzy żaden z członków Rady Nadzorczej T1. T. nie wykonuje działalności, która mogłaby pozostawać w konflikcie interesów z działalnością spółki lub jednostek organizacyjnych Gminy Góra.
Odpowiedź na pytanie 3: "Członkowie Rady Nadzorczej T1. T. sami zgłosili chęć członkostwa."
Odpowiedź na pytanie 5: "Pytanie to nie ma związku z członkostwem wymienionych osób w Radzie Nadzorczej T1. T.. Nie jest to też wymóg stawiany przez przepisy prawa członkom tego organu. W związku z powyższym ten zakres tematyczny nie stanowi informacji publicznej."
Odpowiedź na pytanie 6: "Odpowiedź na to pytanie zawarta została w odpowiedzi na pytanie 5."
Odpowiedź na pytanie 7: "Do dnia sporządzenia niniejszej odpowiedzi właściciel (Gmina Góra) nie otrzymał formalnego stanowiska Rady Nadzorczej Spółki T., które zawierałoby jednoznaczną ocenę wskazanych zagadnień, w tym stwierdzenie nieprawidłowości lub zagrożeń dotyczących gospodarności lub skuteczności działań Zarządu. Zgodnie z wiedzą tut. Urzędu, Rada Nadzorcza prowadziła w analizowanym okresie bieżący nadzór nad Spółką, m.in. poprzez udział w posiedzeniach oraz analizę dokumentacji finansowej i operacyjnej, jednak dotychczasowe działania nie zostały formalnie zakończone raportem lub uchwałą zawierającą opis wykrytych nieprawidłowości lub rekomendacji naprawczych w trybie art. 10c ust. 1 ustawy o gospodarce komunalnej. W związku z tym, nie można obecnie przedstawić całościowego podsumowania efektów pracy Rady Nadzorczej w tym zakresie. W przypadku przekazania przez Radę takiego materiału - informacja ta zostanie udostępniona zgodnie z przepisami o dostępie do informacji publicznej.
Odpowiedź na pytanie 8: "1. W związku z trudną sytuacją finansową Spółki, uznano za konieczne wzmocnienie nadzoru właścicielskiego poprzez powołanie nowych członków Rady Nadzorczej, którzy mieli za zadanie skutecznie zrealizować cele nadzoru, w tym kontrolę nad wynikami finansowymi oraz zgodność działań spółki z przepisami prawa. 2. Pismo Burmistrza Gminy Góra z dnia 28 października 2024 r. (znak: [...]) wskazuje, że działania te miały służyć poprawie nadzoru nad bieżącym funkcjonowaniem spółki i wypracowaniu planu stabilizacji finansowej. 3. W piśmie z dnia 14 marca 2025 r. Burmistrz wyraził stanowisko, że przeprowadzenie audytu w Spółce T. nie jest celowe, gdyż mogłoby generować nieuzasadnione koszty. Problemy finansowe spółki zostały określone jako rezultat wcześniejszej polityki cenowej prowadzonej przez W., a nie wynik wewnętrznych nieprawidłowości zarządczych.
Odpowiedź na pytanie 9: "W rozumieniu przepisów prawa, w szczególności ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2023 r. poz. 1478 z późno zm.) oraz ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 z późno zm.), W. nie pełnią formalnej funkcji organu nadzoru nad spółką komunalną, jaką jest T1. T. Sp. z o.o. W przywołanym piśmie z dnia 14 marca 2025 roku użyto określenia "organ nadzoru" w kontekście wpływu polityki cenowej prowadzonej przez P. na sytuację finansową Spółki T., jako podmiotu świadczącego usługi wodno-kanalizacyjne. W tym rozumieniu, W. - sprawując kompetencje w zakresie zatwierdzania taryf - oddziałują pośrednio na sytuację finansową spółek wodociągowokanalizacyjnych. Nie oznacza to jednak, że W. pełnią funkcję właścicielskiego organu nadzoru, w rozumieniu przepisów o gospodarce komunalnej czy kodeksu spółek handlowych. Funkcja ta należy do Rady Nadzorczej, Zgromadzenia Wspólników oraz organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego – w tym przypadku Burmistrza Góry."
Odpowiedź na pytanie 11: "Dokumenty dotyczące sprawozdań z działalności T1. T. Spółka z o.o. nie wpłynęły jeszcze do Burmistrza. Będą natomiast przedmiotem Zgromadzenia Wspólników w miesiącu czerwcu br.
Odpowiedź na pytanie 12: "Odpowiedź w przytoczonym piśmie została udzielona. Z kolei w niniejszym piśmie, w odpowiedzi na pytanie 1 poszerzono zakres informacji."
Odpowiedź na pytanie 13: "Stwierdzenia zawarte w cytowanym piśmie oparto na analizie dokumentów finansowych spółki i nie były one dokumentowane. Pełna analiza możliwa będzie po przedstawieniu przez spółkę sprawozdań rocznych."
Odpowiedź na pytanie 14b: "Gmina Góra dokonywała płatności na rzecz T1. T. Sp. z o. o. w G. za oczyszczanie miasta i terenów wiejskich w następujących kwotach:
2014 r. -255 921,20 zł
2015 r. - 265 238,79 zł
2016 r. - 250 000,00 zł
2017 r. - 300 000,00 zł
2018 r. – 284 999,04 zł
2019 r. - 300 000,00 zł"
Odpowiedź na pytanie 14c: "We wskazanym okresie na podstawie art. 67b § 1 pkt.2 decyzją Burmistrza Góry: 1) [...] z dnia 07.05.2023 roku umorzono odsetki za zwłokę w kwocie - 29 104,00 zł, 2) [...] z dnia 31.12.2024 roku umorzono odsetki za zwłokę w kwocie – 226 980,00 zł.
Na dzień 13.05.2025 roku Spółka T. posiada zaległość z tytułu podatku od nieruchomości w wysokości 235 477,75 zł. Zaległość obejmuje część podatku za m-c marzec 2025 r. w wysokości 7 1785,75, oraz podatek za m-c marzec i kwiecień 2x po 114 146,00 zł. Ponadto decyzją Burmistrza Góry [...] z dnia 31.12.2024 r. odroczono do dnia 30.11.2025 r. zaległość w łącznej kwocie 1 488 279,35 zł obejmującą podatek od nieruchomości za okres:
1) od lutego 2023 r. do kwietnia 2023 r. w kwocie 285 971,35 zł,
2) od czerwca 2023 r. do maja 2025 r. w kwocie l 202 308,00 zł."
Odpowiedź na pytanie 15: "Zaproszenie do złożenia oferty w postępowaniu przetargowym dotyczącym wykonania analizy ekonomicznej i możliwości zabudowy PV skierowano do następujących firm:
1. Zakład projektowania, nadzoru i pomiarów instalacji elektrycznych inż. S.
S., "ul. [...]", [...]-[...] G.,
2. Inżynieria elektryczna M. U., S., [...]-[...] G.
3. R. studio projektów R. J., "ul. [...]", [...]-[...] R.
4. S. D. nadzór i kierowanie robotami elektroenergetycznymi, S. "ul. [...]", [...]-[...] R.
W załączeniu do pisma dołącza się skan powyżej wspomnianego zaproszenia do składania ofert."
Odpowiedź na pytanie 16: "Nie wszystkie dokumenty publiczne muszą być publikowane. Zakres dokumentów podlegających publikacji określa art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej."
Odpowiedź na pytanie 17: "Umowa, o której mowa w Pana piśmie nie została podpisana. Burmistrz Góry nie jest właściwy do udzielania odpowiedzi na pytania oznaczone numerami: 4,10, 14a, 14d, 18, 19 i 20. Podmiotami właściwymi do udzielenia odpowiedzi na wskazane powyżej pytania są odpowiednio:
1) T1. T. Spółka z 0.0. w G. w zakresie pytań oznaczonych numerami: 4, 10, 14a, 14d,
2) O. w G. w zakresie pytań oznaczonych numerami: 18, 19 i 20."
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Burmistrza skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji; 2) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji na wniosek; 3) art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (u.d.i.p.) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie jest udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym i wybiórczym zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji. Wniósł o: 1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności; 2) zobowiązanie organu do załatwienia wszystkich wniosków niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, w zakresie nieudostępnionych informacji, tj. informacji, o które wnioskowałem we wszystkich wymienionych pismach skarżącego oraz bezpośrednich pytaniach zadanych podczas sesji Rady Gminy Góra; 3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Wyjaśnił, że skarga dotyczy: 1) pisma Burmistrza nr [...] z dnia 28 października 2024 r. będącego odpowiedzią na pytanie skarżącego zadane na sesji w dniu 16 października 2024 r.: "jakie konkretnie osiągnięcia w dziedzinie funkcjonowania i zarządzania spółkami komunalnymi i gminnymi mają Panowie, którzy zostali powołani do nowej Rady?" (T., T1. T., "ul. [...]" [...]-[...] G., udział Gminy – 100%); 2) pismo Burmistrza nr S1431.4.2025 z dnia 14 marca 2025 r., będące odpowiedzią na wniosek skarżącego z dnia 2 marca 2025 r. w zakresie pytań nr 2, 3, 4, 5, 6, 9 i 10; 3) pismo Burmistrza nr S.1431.10.2025 z dnia 15 maja 2025 r. będące odpowiedzią na wniosek skarżącego z dnia 5 maja 2025 r. w zakresie pytań nr 2,3,5, 6,8, 9, 11, 12, 13, 14b, 15, 16 i 17 oraz brak odpowiedzi na pytania nr 4, 10, 14a, 14d, 18, 19 i 20. W uzasadnieniu uargumentował wnioski i zarzuty skargi. Do skargi dołączył dokumenty wymienione w skardze jako jej załączniki.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi wskazał, że skarżący nie złożył ponaglenia wymaganego przepisem art. 53 § 2b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), co czyni skargę na bezczynność organu niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) p.p.s.a. Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi argumentował, że udzielił skarżącemu wyczerpujących odpowiedzi na pytania, a w zakresie pytań, w których nie był właściwy – poinformował o podmiotach właściwych do udzielenia odpowiedzi. Wszystkie odpowiedzi były udzielone w terminie ustawowym, oddają stan rzeczywisty poruszanych kwestii, są wyczerpujące i odnoszą się do spraw publicznych, pomijają natomiast sferę prywatną członków Rady Nadzorczej spółki. Wskazał ponadto, że ustawicznie kierowane przez skarżącego w ostatnich miesiącach pytania do Burmistrza i poruszane w nich zagadnienia maja charakter pozamerytoryczny i stanowią nadużycie prawa.
Zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2025 r. Zastępcy Przewodniczącego Wydziału IV wydzielono i zarejestrowano w repertorium SAB: 1) skargę na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 16 października 2024 r. pod sygn. akt IV SAB/Wr 696/25, 2) skargę na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 2 marca października 2025 r. pod sygn. akt IV SAB/Wr 697/25; 3) skargę na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 5 maja 2025 r. pod sygn. akt IV SAB/Wr 698/25.
W piśmie procesowym z dnia 2 lipca 2025 r. skarżący złożył replikę na odpowiedź na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola – o której mowa powyżej – obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym przypadku przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działania w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
Uwzględniając skargę na bezczynność, sąd - stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. - zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1); zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2); stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie, co wynika z art. 149 § 1a p.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Ocena istnienia bezczynności dokonywana jest na moment wniesienia skargi, zakończenie postępowania (rozpoznanie wniosku strony) już po wniesieniu skargi na bezczynność może skutkować umorzeniem postępowania w przedmiocie zobowiązania do rozpoznania sprawy/wniosku, o ile skarga okaże się zasadna.
Prawo do informacji publicznej jest gwarantowane Konstytucją RP i wynika z jej art. 61 ust. 1, zgodnie z którym obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.
Instytucja dostępu do informacji publicznej została unormowana w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej: u.d.i.p.).
W pierwszej kolejności wskazać należy, że możliwość wniesienia skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest uzależniona co do zasady od wcześniejszego złożenia środka zaskarżania. Sąd w składzie orzekającym podziela ocenę prawną zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 29 lipca 2025 r. o sygn. akt III OSK 300/25 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczeniansa.gov.pl, dalej: CBOSA), że pogląd ten nie był kwestionowany przed nowelizacją p.p.s.a. dokonaną 1 czerwca 2017 r. ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935) – dalej: ustawa zmieniająca, i zachowuje aktualność. Przepisem art. 9 pkt 3 lit. b ustawy zmieniającej dodano m.in. art. 53 § 2b p.p.s.a., zgodnie z którym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na podstawie art. 1 pkt 9 ustawy zmieniającej, nowe brzmienie otrzymał również art. 37 § 1 k.p.a. przez wprowadzenie środka zaskarżenia w postaci ponaglenia, które zastąpiło dotychczasowe zażalenie i wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu projektu ustawy zmieniającej podano, że nowa regulacja art. 53 § 2b p.p.s.a. dotycząca obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność, wprowadzona została w związku ze zmienionym brzmieniem art. 37 k.p.a. Wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. stanowi warunek formalny do wywiedzenia skargi na bezczynność organu, co znalazło wyraz w nowym brzmieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Przepis art. 52 § 1 p.p.s.a. stanowi ogólną zasadę, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Ponaglenie, do którego odwołuje się art. 53 § 2b p.p.s.a., jest przewidzianym na gruncie Kodeksu postępowania administracyjnego środkiem zwalczania bezczynności organów administracji oraz przewlekłego prowadzenia postępowania. Stanowi o tym wprost art. 37 § 1 k.p.a. Ponaglenie wywiera więc skutek wyczerpania przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia na gruncie k.p.a. Niewątpliwie zatem przewidziany w art. 53 § 2b p.p.s.a. wymóg wniesienia ponaglenia odnosi się do bezczynności organu w zakresie spraw rozpoznawanych w trybie k.p.a. Jednakże tego rodzaju środek zaskarżenia nie jest wymagany w sprawach, których przedmiotem jest bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. Postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej nie toczy się, poza wyjątkami wyraźnie wskazanymi w u.d.i.p., w trybie unormowanym w k.p.a., który w art. 37 reguluje instytucję ponaglenia. Ustawa o dostępie do informacji publicznej, która jest ustawą szczególną, regulującą w sposób kompleksowy kwestie związane z prawem dostępu do informacji publicznej, tego rodzaju środka zaskarżenia nie przewiduje. Zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. przepisy k.p.a. stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej. W związku z tym przepisy k.p.a. nie mają zastosowania w zakresie pozostałych czynności podejmowanych przez organ na podstawie przepisów u.d.i.p. "Sprawa o dostęp do informacji publicznej nie jest sprawą administracyjną w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a. Tryb udostępniania informacji w całości reguluje ustawa o dostępie do informacji publicznej. Zawarte w niej odesłanie do przepisów kodeksu jest bardzo wąskie i dotyczy wyłącznie wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji i decyzji o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 2 u.d.i.p.). Stąd w sprawach z zakresu informacji publicznych nie może mieć zastosowania ta część art. 53 § 2b p.p.s.a. w której mowa, że skarga na bezczynność lub przewlekłość "może być wniesiona (...) po wniesieniu ponaglenia". Przepis ten należy interpretować tak, że ponaglenie jest wymagane wtedy, gdy sprawa, której dotyczy skarga na bezczynność lub przewlekłość, prowadzona jest w oparciu o przepisy kodeksu postępowania administracyjnego lub przy ich zastosowaniu (zob. np. wyrok NSA z 28 stycznia 2020 r., I OSK 2433/18; wyrok NSA z 21 listopada 2019 r., I OSK 4287/18; wyrok NSA z 19 września 2019 r., I OSK 525/18)."
Z powyższych względów skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, gdyż nie jest on przewidziany "w ustawie", jak nakazuje art. 52 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a. (por. np. wyroki NSA: z 19 września 2019 r., I OSK 525/18; 7 czerwca 2019 r., I OSK 2830/18, z 19 lipca 2019 r., I OSK 322/18; CBOSA). Tym samym skarga niniejsza jest dopuszczalna bez wyczerpania wskazanego trybu, co zasadnie podniósł skarżący w replice na odpowiedź na skargę. Tym samym wniosek organu o odrzucenie skargi z powodu niepoprzedzenia jej ponagleniem w sprawie jest bezzasadny.
W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p., jeżeli tak, to czy zachowanie organu, tak co do formy, treści i terminu wypełnia wymogi stawiane przez ustawę o dostępie do informacji publicznej.
Na gruncie u.d.i.p. o bezczynności można mówić wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia, który pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy w formie i terminach określonych w u.d.i.p. Udostępnienie informacji publicznej następuje w drodze czynności materialno-technicznej (art. 10 ust. 1 ud.i.p.) w terminie określonym w art. 13 u.d.i.p. Inną formą realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej przewidzianą w przepisach u.d.i.p. jest decyzja o odmowie udostępnienia informacji z uwagi na ziszczenie się przesłanek przewidzianych w u.d.i.p. (art. 5 w zw. z art. 16 u.d.i.p.) bądź decyzja o umorzeniu postępowania z tej przyczyny, że nie można udostępnić informacji w sposób lub w formie wskazanej we wniosku (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Jedynie w przypadkach, gdy wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., bądź nie znajduje się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, czy też jej udostępnienie regulują przepisy szczególne, załatwienie sprawy może nastąpić poprzez pisemne poinformowanie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji. Zatem gdy podmiot obowiązany udzieli wnioskodawcy odpowiedzi na jego wniosek w drodze czynności materialno-technicznej bądź w drodze pisma informującego, wnioskodawca może zakwestionować przedstawione mu stanowisko, w drodze skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. W przypadku złożenia takiej skargi, obowiązkiem sądu jest ocena zasadności tej skargi w zakresie: 1) czy adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest podmiotem zobowiązanym w myśl art. 4 u.d.i.p. do udostępnienia informacji publicznej; 2) czy w sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu w skardze podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w kontekście obowiązku wynikającego z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p.; 3) czy informacja której skarżący żądał, posiada walor informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 u.d.i.p. oraz 4) czy wniosek o udostępnienie informacji publicznej został w sposób prawidłowy załatwiony (podmiot zobowiązany udzielił pełnej odpowiedzi na złożony wniosek). W przypadku gdy Sąd uzna, że skarga na bezczynność w udostępnieniu informacji jest niezasadna, bowiem podmiot zobowiązany w terminie przewidzianym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udzielił, pełnej, zgodnej z żądaniem strony informacji publicznej, tj. uzna, że podmiot nie pozostaje w bezczynności, wówczas oddala skargę (art. 151 P.p.s.a.). Jeżeli zaś Sąd uzna, że odpowiedź na złożony wniosek została złożona po terminie lub jest niepełna, wymijająca, nieadekwatna do treści wniosku lub przedstawiona w innym zakresie i w inny sposób niż wynika to z wniosku, wówczas obowiązany jest do uwzględnienia skargi na bezczynność w oparciu o art. 149 § 1 p.p.s.a. Postępowanie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest postępowaniem prowadzonym w trybie k.p.a. (por. np. postanowienie NSA z 27 listopada 2025 r., sygn. akt III OSK 2304/25, CBOSA).
Odpowiedź ws. informacji publicznej powinna być udzielona na zasadach i w trybie określonych w ustawie, a mianowicie (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 25 czerwca 2024 r., IV SAB/Wr 253/24, CBOSA):
- zgodnie z art. 13 ust.1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2;
– jeżeli w tym terminie informacja publiczna nie może być udostępniona, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.);
– w przypadku uwzględnienia wniosku udostępnienie informacji publicznej następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p). W tej ostatniej sytuacji podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.);
– odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).
Bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej zachodzi wówczas, gdy podmiot ten nie reaguje na wniosek o udostępnienie informacji w terminie przewidzianym w ustawie, tj. nie podejmuje czynności przewidzianych w art. 13, art. 14, art. 15 ust. 2 lub art. 16 u.d.i.p. i nie udostępnia informacji publicznej ani nie wydaje decyzji odmownej w tym zakresie. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej świadczy nie tylko brak udzielenia informacji, ale także przedstawienie informacji innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też informacji wymijającej czy wręcz nieadekwatnej do treści wniosku. Taka sytuacja może powodować uzasadnione wątpliwości co do tego, czy podmiot zobowiązany w ogóle udzielił odpowiedzi, co w takim przypadku należy traktować jako nieudzielanie żądanej informacji (por. wyrok NSA z 20 października 2021 r., III OSK 1092/22; wyrok WSA w Łodzi z 23 października 2013 r., II SAB/Łd 107/13; wyrok WSA w Rzeszowie z 20 grudnia 2022 r., II SAB/Rz 172/22; wyrok WSA w Kielcach z 17 stycznia 2022 r., II SAB/Ke 111/22; wyrok WSA w Warszawie z 28 kwietnia 2010 r., II SAB/Wa 54/10 - CBOSA).
Przy czym dla zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną albo też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać dokonane. Celem skargi na bezczynność jest bowiem zobligowanie organu do wydania aktu lub dokonania wynikającej z przepisów prawa czynności w sprawie wszczętej żądaniem strony.
Przedmiotem kontroli sądowej jest bezczynność Burmistrza Góry w udostępnieniu informacji publicznej, której zażądał m.in. skarżący w piśmie z dnia 2 marca 2025 r. zawierającym 17 pytań. Skargą natomiast objął bezczynność organu kwestionując odpowiedzi Burmistrza na pytania skarżącego nr 2, 3, 5, 8, 9, 11, 12, 14, 13, 14 lit. b), 15, 16 i 17 oraz zarzucając brak odpowiedzi na pytania skarżącego nr 4, 10, 14 lit. a), 14 lit. d), 18 i 19 (opisane w uzasadnieniu skargi). W załączniku do skargi rozszerzył ten zakres również o pytanie nr 6.
Nie ma wątpliwości, że Burmistrz Góry na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1) u.d.i.p. jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej jako organ władzy publicznej.
Przepisy u.d.i.p. wskazują, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.).
Przykładowy katalog takich informacji zawiera art. 6 u.d.i.p. Udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, zasadach ich funkcjonowania i majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5 u.d.i.p.).
W poddanej kontroli sądowej sprawie skarżący złożył wniosek z dnia 5 maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika w jakiej formie wniosek ten wpłynął do organu, czy był to wniosek złożony drogą komunikacji elektronicznej, czy też został wniesiony za pośrednictwem publicznego operatora pocztowego. Z odpowiedzi Burmistrza z dnia 15 maja 2025 r. wynika, że wniosek ten wpłynął do organu w dniu 5 maja 2025 r.
Pismo Burmistrza zawierające odpowiedź na ww. wniosek o informację publiczną zostało wydane w dniu 15 maja 2025 r, jednak podpisane zostało w dniu 16 maja 2025 r. podpisem elektronicznym. W aktach administracyjnych brak dowodu wyekspediowania i doręczenia pisma skarżącemu.
Akta administracyjne jakkolwiek nie potwierdzają, że odpowiedzi z dnia 15 maja 2025 r. Burmistrz udzielił w dniu 16 maja 2025 r., czyli z zachowaniem terminu ustawowego. Nie jest to jednak okoliczność sporna w sprawie biorąc pod uwagę podnoszony przez skarżącego w pismach sposób komunikacji z organem – środki komunikacji elektronicznej.
Okoliczności te mają znaczenie dla oceny bezczynności organu w kontekście obowiązku zachowania terminu udostępnienia informacji publicznej, określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z tym przepisem udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust.1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2).
Analiza zgłoszonych we wniosku o informację publiczną pytań nie nasuwa wątpliwości Sądu, że stanowią one przedmiot informacji publicznej za wyjątkami wskazanymi w uzasadnieniu.
Wobec otwartego katalogu danych stanowiących informację publiczną, w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, wedle którego przez informację publiczną należy rozumieć każdą wiadomość dotyczącą sfery faktów i danych, wytworzoną lub odnoszącą się do władz publicznych oraz osób pełniących funkcje publiczne, a także do innych podmiotów, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), danych publicznych, w tym m.in. treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, treść orzeczeń sądów powszechnych, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych, sądów wojskowych, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p.). Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu wykonującego władzę publiczną lub innych podmiotów wykonujących zadania publiczne. Informacją publiczną będą nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez taki podmiot, ale także te sporządzone przez inne podmioty, których podmiot zobowiązany używa do zrealizowania powierzonych prawem zadań. (por. wyroki: WSA we Wrocławiu z dnia 11 września 2025 r., sygn. akt IV SAB/Wr 341/25, z dnia 7 lutego 2024 r. sygn. akt IV SAB/Wr 465/23, CBOSA). Pomimo szerokiego zakresu pojęcia informacji publicznej, charakteru takiego nie można przypisać każdej informacji będącej w posiadaniu organów władzy publicznej lub innych podmiotów wykonujących zadania publiczne bądź gospodarujących mieniem publicznym. Jeżeli bowiem określona informacja dotyczy sfery prywatnej, niezwiązanej z działalnością Państwa, nie stanowi ona informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu w trybie u.d.i.p., nawet jeżeli znajduje się posiadaniu organu władzy publicznej lub innego podmiotu obowiązanego do udostępniania informacji publicznej. Konsekwencją przyjęcia takiego poglądu jest też uznanie, iż część dokumentów służących jedynie potrzebom podmiotu zobowiązanego, pomimo ich związku z jego działalnością, nie jest informacją publiczną i nie podlega ujawnieniu (por. wyroki NSA z dnia 2 sierpnia 2024 r., sygn. akt III OSK 741/24 i z dnia 15 stycznia 2025 r., sygn. akt III OSK 2006/23, CBOSA).
W tym stanie rzeczy, wniosek skarżącego w zakresie pytania nr 4, 10, 14a, 14d, 18, 19 i 20 odnoszą się do informacji, których organ nie może udostępnić ze względu na brak uprawnienia do dysponowania tymi informacjami. Burmistrz wyjaśnił przy tym skarżącemu, do kogo może zwrócić się o wnioskowane w tych pytaniach informacje. Skarżący sformułował w nich wnioski o udostępnienie informacji o audytów spółce w zakreślonych ramach czasowych i dokumentów wytworzonych przez organ spółki, o korespondencję pomiędzy spółką z odpowiednią instytucją w zakresie akceptacji taryf cenowych obowiązujących na terenie gminy, o informację dotyczącą wynagrodzeń członków organów spółki oraz jej pracowników, wysokości zadłużenia mieszkańców gminy względem spółki, a także o informacje dot. dokumentów odnoszącą się do naboru i powołania na stanowisko kierownicze w O. w G. Zakres przedmiotowy i przedmiotowy tych informacji wskazuje, że odnoszą się one do innych podmiotów: spółki oraz P. Odnoszą się też do O. w G., który stanowi jednostkę organizacyjną Gminy Góra, jednak status pracodawcy posiada jej dyrektor – co stanowi fakt notoryjny wobec treści Statutu tej instytucji opublikowanego w BIP.
Błędnie zarzuca skarżący, że obowiązkiem organu było przekazanie wniosku skarżącego do podmiotów, które żądane informacje posiadają. Przepisy u.d.i.p. poza przypadkami określonymi w art. 16 i art. 17 u.d.i.p. – jak Sąd wskazał - nie odsyłają do stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), w tym do art. 63 k.p.a.
W konsekwencji, nie ma racji skarżący domagając się odpowiedzi na ww. pytania, skoro organ ich nie posiada, nie jest uprawniony do ich udostępnienia.
Częściowo słusznie natomiast skarżący wskazał w skardze, że nie uzyskał informacji publicznej, o którą wnioskował w pytaniach nr 2, nr 3 lit. c) i nr 14 lit. b) zarówno w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., jak i w ogóle.
W pytaniu nr 2 skarżący żądał informacji w zakresie: "Czy którykolwiek z członków Rady Nadzorczej wykonuje działalność, która mogłaby pozostawać w konflikcie interesów z działalnością spółki lub jednostek organizacyjnych Gminy Góra? Czy członkowie rodzin członków Rady Nadzorczej wykonują lub wykonywali działalność gospodarczą, lub zawodową, która mogłaby pozostawać w konflikcie interesów z działalnością spółki lub jednostek samorządu terytorialnego Gminy Góra? Proszę o podanie zakresu i podstawy takich powiązań, jeżeli występują."
Pytanie to odnosi się do nowo powołanych członków Rady Nadzorczej T1. T. spółki z.o.o. z siedzibą w G. (dalej spółka). Spółka ta jest jednoosobową spółką (ze 100% udziałem) Gminy Miejskiej Góra, co wynika z udostępnionej informacji w BIP spółki, Gminy oraz KRS spółki (fakty notoryjne). Oznacza to, że spółka jest spółką gminną w rozumieniu ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz.U. z 2021 r., poz. 679 ze zm.; dalej: u.g.k.). Wymogiem u.g.k. odnośnie do spółek gminnych jest ustawowy obowiązek powołania rady nadzorczej. Kandydatów na członków rady nadzorczej spółki gminnej wskazuje wójt (burmistrz, prezydent miasta). Powołanie członków rady nadzorczej spółki gminnej jest kompetencją zgromadzenia wspólników takiej spółki. Reprezentantem wspólnika w spółce gminnej jest organ wykonawczy gminy (wójt, burmistrz, prezydent miasta). Na podstawie art. 10a ust. 5 u.g.k. podmiot reprezentujący jednostkę samorządu terytorialnego lub komunalna osoba prawna, w zakresie wykonywania praw z udziałów i akcji przysługujących tym podmiotom, jako kandydata na członka organu nadzorczego wskazuje osobę, która spełnia wymogi, o których mowa w art. 19 ust. 1-3 i 5 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 735 oraz z 2021 r. poz. 159 i 255), z wyłączeniem wymogu posiadania pozytywnej opinii Rady do spraw spółek z udziałem Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych. Do członków organu nadzorczego wskazanych przez podmiot reprezentujący jednostkę samorządu terytorialnego lub komunalną osobę prawną stosuje się odpowiednio przepis art. 19 ust. 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym. Mając na uwadze status członków rady nadzorczej spółki gminnej jako osób pełniących funkcje publiczne prawo do informacji publicznej obejmuje wszelkie informacje o tych osobach mające związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji. Z przywołanego art. 10a u.g.k. wz. z w art. 19 ust. 1-3, 5 i 6 ww. ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym wynikają warunki, jakie powinien spełniać członek rady nadzorczej spółki gminnej. Dodatkowe warunki określa też ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (obecnie Dz.U. z 2025 r., poz. 499). Przepisy prawa nie wskazują sposobu wyłonienia kandydata na członka rady nadzorczej spółki gminnej. Zgodnie natomiast z art. 11b ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2024 r. poz. 14 65 ze zm., dalej: u.s.g.) działalność organów gminy jest jawna, a ograniczenia jawności mogą wynikać wyłącznie z ustaw.
Nie może być wątpliwości, że członkowie rady nadzorczej spółki gminnej, której jedynym wspólnikiem jest gmina, to osoby pełniące funkcje publiczne w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Nie ma też wątpliwości, że działania Burmistrza jako reprezentanta jedynego wspólnika (Gmina Góra) tej spółki mieszczą się w kategorii informacji publicznej jako zarządzanie majątkiem komunalnym, w tym również w odniesieniu do sposobu naboru na kandydatów na członków rady nadzorczej spółki gminnej.
Odpowiadając na pytanie nr 2 Burmistrz udzielił odpowiedzi w części odnoszącej się członków Rady Nadzorczej. Nie udzielił natomiast żądnej odpowiedzi w zakresie działalności gospodarczej lub zawodowej członków ich rodzin mogącej pozostawać w konflikcie interesów z działalnością spółek lub jednostek samorządu terytorialnego Gminy, ani jej nie odmówił - wskutek czego na dzień wniesienia skargi pozostawał bezczynności.
W pytaniu nr 3 lit. c) skarżący wniósł o informację "Proszę o udostępnienie dokumentów potwierdzających przebieg i sposób zgłaszania kandydatów". Sąd dostrzega, że w odpowiedzi na to pytanie ogółem Burmistrz wskazał, że kandydaci sami się zgłosili. Procedura powołania członków organu nadzorczego w spółce gminnej stanowi informację publiczną. Również to pytanie odnosi się do członków Rady Nadzorczej ww. spółki.
Domagając się informacji o przebiegu i sposobie zgłaszania osób na kandydatów na członków Rady Nadzorczej spółki gminnej skarżący realizuje w ten sposób prawo do informacji publicznej. Przy tym zachowane muszą być zasady udostępnia informacji publicznej – w tym ewentualne jej ograniczenia – określone w przepisach u.d.i.p.
Odpowiedź Burmistrza – że kandydaci sami się zgłosili - nie odnosi się do przebiegu i sposobu zgłaszania kandydatów na członków rady nadzorczej spółki oraz możliwości udostępnienia dokumentów w tym zakresie. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej świadczy nie tylko brak udzielenia informacji, ale także przedstawienie informacji innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też informacji wymijającej czy wręcz nieadekwatnej do treści wniosku. Taka sytuacja może powodować uzasadnione wątpliwości co do tego, czy podmiot zobowiązany w ogóle udzielił odpowiedzi, co w takim przypadku należy traktować jako nieudzielanie żądanej informacji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2021 r., sygn. akt III OSK 1092/22, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 października 2013 r., sygn. II SAB/Łd 107/13, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 grudnia 2022r., sygn. akt II SAB/Rz 172/22, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 17 stycznia 2022 r., sygn. akt II SAB/Ke 111/22, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2010 r., II SAB/Wa 54/10, CBOSA). W tym stanie rzeczy, udzielona skarżącemu odpowiedź jest niepełna i nieadekwatna, wobec czego nie można jej uznać za udzielnie informacji publicznej.
Mając na uwadze ponadto, że skarżący żądał informacji publicznej w tym zakresie w postaci dokumentów potwierdzających przebieg i sposób zgłaszania kandydatów, istotne jest również to, że informacją publiczną nie jest informacja o przepisach prawa. Oznacza to, że regulacje prawne zawarte w przepisach powszechnie obowiązujących lub w przepisach prawa miejscowego a stanowiące część żądanej przez skarżącego informacji – nie stanowią informacji publicznej.
W odniesieniu do obu ww. pytań należy zauważyć, że zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Oznacza to, że ograniczenie prawa do informacji nie dotyczy osób pełniących funkcje publiczne, jeżeli żądana informacja ma związek z pełnieniem tych funkcji. Warunki wyboru, powierzenia i wykonywania funkcji są zatem informacją publiczną, która podlega udostępnieniu. O ile więc Burmistrz informację taką posiada, winien ją udostępnić w trybie przepisów u.d.i.p. Nie podlega natomiast udostępnieniu informacja, która odnosi się do sfery prywatnej osób pełniących funkcje publiczne jako niemająca związku z pełnieniem tych funkcji.
Ponadto w świetle art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c) u.d.i.p. informacje o majątku jednostek samorządu terytorialnego podlegają udostępnieniu jako informacja publiczna. Wobec braku ograniczeń w tym przepisie co do zakresu pojęcia "majątek" przyjąć należy, że pojęcie to należy odnosić nie tylko do nieruchomości, ale i zasobów pieniężnych, w tym pożytków uzyskiwanych z dysponowania majątkiem publicznym; mienia ruchomego oraz innych składników majątku w szerokim rozumieniu. Sposób zarządzania tym majątkiem oraz sposób gospodarowania środkami publicznymi powinien być bowiem transparentny (por. wyrok z 2 marca 2023 r., sygn. akt III OSK 2399/21, CBOSA).
W pytaniu nr 14 lit. b) skarżący podał, że "Wnioskuję o wyjaśnienie, dlaczego Gmina Góra nie wypłaca spółce T. należnego wynagrodzenia z tytułu oczyszczania miasta. Proszę podać pełną kwotę zaległości oraz kopie umów, których dotyczy zadłużenie." W odpowiedzi na to pytanie Burmistrz przedstawił kwoty, które zapłacił spółce w latach 2014-2019 za oczyszczanie miasta i terenów wiejskich. Pojęcie informacji publicznej należy odnosić do sfery faktów. Wyjaśnienia, motywacje i tłumaczenia organu nie są objęte zakresem przedmiotowym o dostępie do informacji publicznej i jako takie nie podlegają udostępnieniu w trybie jej przepisów. Pytanie skarżącego zawarte w zdaniu pierwszym nie stanowi zatem informacji publicznej. Natomiast drugie zdanie tego pytania dotyczy informacji publicznej o wysokości długu i żądania udostępnienia kopii umów. Informacji w tym zakresie Burmistrz nie podał ani nie wskazał, że jej nie posiada, ani nie odmówił jej udostępnienia ze względu na ewentualne ograniczenia w dostępie do informacji publicznej – co należy ocenić jako bezczynność.
W pozostałym zakresie skarga na bezczynność Burmistrza jest bezzasadna. Burmistrz udzielił odpowiedzi na wszystkie pozostałe pytania zawarte we wniosku skarżącego z dnia 5 maja 2025 r. Skarżący uzyskał na nie odpowiedź w piśmie organu z dnia 15 maja 2025 r. Przedstawiona w załączniku do skargi oraz w piśmie procesowym z dnia 2 lipca 2025 r. polemika z udzielonymi odpowiedziami nie może skutkować stwierdzeniem bezczynności organu. Burmistrz udostępnił skarżącemu informacje adekwatnie do treści pytań, a odpowiedzi te są wyczerpujące. Burmistrz nie naruszył przepisów postępowania administracyjnego przy udzielaniu informacji publicznej. Jak Sąd wskazał, zasadniczo przepisy k.p.a. nie mają zastosowania przy rozpatrywaniu wniosku o informację publiczną.
Organ prawidłowo poinformował w odpowiedzi na pytanie nr 5 i 6 wniosku o informację publiczną, że doświadczenie nowo powołanych członków Rady Nadzorczej spółki w zakresie audytów wewnętrznych – a wobec tego i dokumenty potwierdzające takie doświadczenie - nie stanowią informacji publicznej, ponieważ nie jest to wymóg wobec osoby wskazanej jako kandydat na członka rady nadzorczej spółki gminnej. Warunek taki nie wynika z ww. przepisów odnoszących się do kandydata na członka rady nadzorczej spółki gminnej.
W istocie w odpowiedzi na pytanie nr 7 zawiera się odpowiedź na pytanie nr 8 i nr 13 wniosku sprowadzająca się do informacji, że nie dysponuje jeszcze kompletną informacją dot. m.in. rekomendacji naprawczych w trybie art. 10c ust. 1 u.g.k. Burmistrz wyczerpująco wyjaśnił tam status informacji o zagrożeniach i nieprawidłowościach w bieżącej działalności spółki wskazując, że nie zostały mu jeszcze przedstawione analizy i raporty w tym zakresie zobowiązując się jednocześnie do ich udostępnienia po przekazaniu przez Radę Nadzorczą.
Odpowiedź Burmistrza na pytanie nr 9 jest wyczerpująca i jednoznaczna poprzez wyjaśnienie użytego we wcześniejszym piśmie organu z dnia 14 marca 2025 r. (skierowanego do skarżącego na jego wniosek o informację publiczną z dnia 2 marca 2025 r. i objętego sprawą o sygn. akt IV SAB/Wr 697/25) określenia "organ nadzoru" względem P.
Odnośnie do pytania nr 11 wniosku Burmistrz poinformował, że nie posiada jeszcze informacji objętej zakresem tego pytania.
W zakresie pytania nr 12 wniosku Burmistrz odwołał się do treści pisma z dnia 14 marca 2025 r. stanowiącej odpowiedź na wniosek skarżącego z dnia 2 marca 2025 r. oraz do odpowiedzi na pytanie nr 1 wniosku z dnia 5 maja 2025 r. uznając, że informacja publiczna w tym zakresie została już skarżącemu udostępniona, w tym poprzez jej uzupełnienie obecnie. Należy jednak zauważyć, że skarżący domagał się w pytaniu nr 12 o podanie podstawy prawnej nieudzielenia mu informacji wcześniej, na wniosek z dnia 2 marca 2025 r. Tak sformułowane pytanie nie jest informacją publiczną, a zagadnienie objęte pytaniem nr 2 z wniosku skarżącego z dnia 2 marca 2025 r. zostało rozstrzygnięte w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 697/25.
Sąd nie ma wątpliwości, że Burmistrz udzielił skarżącemu wyczerpującej odpowiedzi na pytanie nr 14 lit. c) wniosku poprzez podanie podstawy, kwot i dat umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości spółki.
Organ w pełni zrealizował też obowiązek udostępnienia informacji publicznej w odniesieniu do pytania nr 15 wniosku skarżącego. Należy przy tym zauważyć, że postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego jest jawne, to jednak zasada nie dotyczy wszystkich postępowań lub wszystkich informacji, a ponadto jej udostępnienie odbywa się wedle reguł m.in. art. 18 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1320 ze zm.).
W zakresie pytania nr 16 wniosku organ lakonicznie wskazał, że nie wszystkie dokumenty publiczne muszą być publikowane, a zakres w tym względzie wyznacza art. 6 u.d.i.p. Skarżący domagał się podania podstawy prawnej braku upublicznienia audytu energetycznego przeprowadzonego w budynkach i terenach gminnych nawiązując do wcześniejszego wniosku o informację publiczną (z 2 marca 2025 r) i odpowiedzi Burmistrza z dnia 14 marca 2025 r. udzielonej w tym zakresie (objętej sprawą o sygn. akt IV SAB/Wr 697/25 – co Sąd podaje z urzędu). Mając na uwadze wcześniej udzieloną odpowiedź, co Sąd również podaje z urzędu, dokument ten został opublikowany w dniu 11 lutego 2025 r. na wniosek skarżącego. Jak to już wcześniej Sąd wskazał, informacja dotycząca przepisów prawa nie stanowi informacji publicznej, zatem żądanie podania "przepisu prawnego, w oparciu o który Burmistrz uznał, że nie musi upubliczniać dokumentu związanego z działalnością Gminy Góra" w sytuacji gdy dokument ten został opublikowany nie stanowi realizacji prawa do informacji publicznej.
W konsekwencji, pismo Burmistrza z dnia 15 maja 2025 r. w odniesieniu do pytań – za wyjątkiem pytań nr 2, 3 lit. c) i 14 lit. b) – realizuje wniosek skarżącego z dnia 5 maja 2025 r. zgodnie z regułami u.d.i.p. Nie narusza art. 61 ust. 1 Konstytucji RP ani art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Poltycznych.
Dodatkowo Sąd dostrzega, w odpowiedzi na skargę Burmistrz ocenił aktywność skarżącego w pozyskiwaniu informacji publicznej od organu jako nadużywanie swego prawa do informacji publicznej. W tej kwestii – Sąd w składzie orzekającym podziela ocenę prawna wyrażoną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2024 r. o sygn. akt III OSK 1210/23 (CBOSA) i przyjmuje za własną - należy przyjąć, że nadużywanie publicznego prawa podmiotowego ma miejsce wówczas, gdy podejmuje się próbę korzystania z instytucji dostępu do informacji publicznej dla osiągnięcia celu innego aniżeli troska o dobro publiczne, jakim jest w szczególności prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzegania prawa przez podmioty życia publicznego, jawności funkcjonowania administracji i innych organów (vide: J. Drachal, Prawo do informacji publicznej w świetle wykładni funkcjonalnej [w:] J. Góral, R. Hauser i J. Trzciński, Sądownictwo administracyjne gwarantem wolności i praw obywatelskich 1980-2005, Naczelny Sąd Administracyjny, W-wa, 2005 r., s. 146–147; wyrok NSA z 16 października 2015 r., sygn. akt I OSK 1992/14; wyrok NSA z 23 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1601/15; wyrok NSA z 14 lutego 2017 r., sygn. akt I OSK 2642/16 – wyroki dostępne w CBOSA). Można przyjąć, iż w doktrynie prawniczej oraz w orzecznictwie konstrukcja nadużycia prawa do informacji publicznej pojawia się w kontekście następującej motywacji i celów realizowanych przez osoby składające wnioski: 1) wykorzystania prawa do informacji w celu zakłócenia funkcjonowania organów administracji (do swoistego pieniactwa z wykorzystaniem prawa do informacji); 2) wykorzystania dla celów gospodarczych, zawodowych lub na potrzeby prowadzenia indywidualnych sporów prawnych; 3) wykorzystania dla szykanowania osób piastujących funkcje publiczne, do pozyskiwania informacji o tych osobach nie w celu społecznej kontroli, lecz dla prowadzenia sporów osobistych, zaspokojenia prywatnych animozji (por. wyrok WSA w Krakowie z 28 stycznia 2020 r., sygn. akt II SAB/Kr 481/19, CBOSA). Nadużycie prawa dostępu do informacji publicznej polega zatem na próbie korzystania z jego instytucji dla osiągnięcia celu innego aniżeli troska o dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, kontroli przestrzegania prawa przez podmioty życia publicznego, jawność administracji i innych organów (por. wyrok NSA z 23 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1601/15, CBOSA). Wprawdzie w ustawie o dostępie do informacji publicznej nie określono granic korzystania z prawa do informacji, a zatem brak jest jakichkolwiek ograniczeń zarówno co do liczby, jak i jakości żądanej informacji. Taki stan rzeczy powoduje jednak, że w praktyce bardzo często dochodzi do nadużywania prawa do informacji do realizacji celów, które nie wynikają z ustawy, ani tym bardziej z Konstytucji RP oraz celów, które są trudne do pogodzenia z założeniami całego systemu prawa, składającego się z leżących u jego fundamentów wartości i zasad aksjologicznych. W każdym indywidualnym przypadku zachowanie skarżącego wnoszącego o udzielenie informacji publicznej winno być zatem oceniane nie tylko w kontekście uprawnienia do uzyskania takiej informacji, ale w konkretnych sytuacjach należy również uwzględnić płynące wobec niego wartości, a przede wszystkim nadrzędne zasady. Zakres obowiązku informacyjnego państwa powinien być ukształtowany w taki sposób, aby zapewnić równowagę między korzyściami wynikającymi z zapewnienia dostępu do informacji a szeroko rozumianymi kosztami, jakie muszą ponieść w celu jego realizacji podmioty zobowiązane. Nadużywanie prawa do informacji może bowiem ograniczać dostęp do niej innym podmiotom i zakłócać funkcjonowanie urzędu (pogląd NSA wyrażony w wyroku z 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt I OSK 799/12; zob. także: Nadużywane prawa do informacji publicznej – Uwagi De Lege Lata i De Lege Ferenda, Agnieszka Piskorz – Ryń, Kontrola Państwowa nr 6/2008;). Powyższe uprawnia do wniosku, że jeśli organ stwierdzi, że celem działania wnioskodawcy nie jest jakakolwiek dbałość o interes publiczny, lecz motywacje i cele wskazane wyżej (w trzech punktach), to mogą wyjątkowo zajść podstawy do stwierdzenia nadużycia prawa do informacji publicznej, o czym jednak organ obowiązany będzie orzec w drodze decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Skierowanie w takim przypadku zwykłego pisma do wnioskodawcy będzie niewystarczające.
Niewątpliwie jednak organ na okoliczność nadużycia prawa do informacji publicznej powołał się dopiero w odpowiedzi na skargę i nie wydał decyzji w tej sprawie.
W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, że w sprawie doszło do naruszenia art. 1 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 i 2 oraz art. 13 u.d.i.p. i skutkiem tego organ pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 5 maja 2025 r. w zakresie pytań nr 2, nr 3 lit. c) i nr 14 lit. b) we wskazanym w uzasadnieniu zakresie - mimo pisma skierowanego do skarżącego.
W kontekście odpowiedzi organu na skargę wskazać także należy, że każda stwierdzona bezczynność lub przewlekłość postępowania jest naruszeniem prawa. Natomiast nie w każdej stwierdzonej bezczynności lub przewlekłości postępowania Sąd stwierdza rażące naruszenie prawa, które stanowi postać kwalifikowaną naruszenia prawa.
Powyższe nakazuje stwierdzenie, że organ pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego we wskazanym zakresie, o czym orzekł w pkt I sentencji wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z uwagi na treść przepisu art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd winien ocenić, czy zaistniała bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Dokonując oceny charakteru stwierdzonej bezczynności Sąd uznał, że naruszenie prawa w tym zakresie, nie miało rażącego charakteru. Sąd miał bowiem na względzie, że o rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw strony. W orzecznictwie przyjmuje się, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Dla uznania, rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające zaś samo przekroczenie ustawowych obowiązków, w tym terminu do załatwienia sprawy, ale musi być ono znaczne bądź też przejawiać się w całkowitym braku reakcji na wniosek strony (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., sygn. I OSK 675/12; postanowienie NSA z 27 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 468/13, CBOSA). W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się złej woli w działaniu organu. Wobec powyższego Sąd nie zakwalifikował zaistniałej bezczynności jako mającej miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o czym - stosownie do treści art. 149 § 1a p.p.s.a. - orzekł w punkcie II sentencji wyroku.
W punkcie III sentencji wyroku Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 w zw. z art. art. 286 p.p.s.a. zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego w zakresie: pytania nr 2, nr 3 lit. c) oraz nr 14 lit. b) w terminie 14 dni od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
W punkcie IV sentencji wyroku Sąd oddalił dalej idącą skargę z uwagi na jej bezzasadność – o czym orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym, w składzie trzech sędziów, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a.
O kosztach w postaci uiszczonego przez skarżącego wpisu w wysokości 100 zł orzeczono w pkt V sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 200 § 1 p.p.s.a.