IV SAB/WR 629/24

IV SAB/Wr 629/24 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-03-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-07-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anetta Makowska-Hrycyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi N. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie obowiązkowej konsultacji z innymi organami przed wydaniem decyzji w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
N. S. obywatelka U. (dalej: skarżąca) w dniu 3 czerwca 2024 r. złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: Wojewoda, organ) w przedmiocie zasięgnięcia informacji od Policji, Straży Granicznej i Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, tj. obowiązkowej konsultacji z innymi organami przed wydaniem decyzji w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca w dniu 20 lutego 2024 r. złożyła wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W tym samym dniu Wojewoda doręczył skarżącej wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. Pismem z 4 marca 2024 r. organ skierował wniosek do odpowiednich służb o informację o cudzoziemce. Skarżąca w dniu 3 czerwca 2024 r. wniosła ponaglenie w sprawie niezasięgnięcia przez Wojewodę informacji od Policji, Straży Granicznej oraz Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego przed wydaniem decyzji o udzieleniu cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy, do czego jest zobowiązany na podstawie art. 109 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2023 r., poz. 519; dalej: ustawa o cudzoziemcach) w związku z art. 114 ust. 1 tej ustawy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej "p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres przedmiotowy tej kontroli określa art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto, sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarżący – obywatelka U. - wniosła skargę na bezczynność Wojewody polegającą na niezasięgnięciu informacji od Policji, Straży Granicznej oraz Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego przed wydaniem decyzji o udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy – wymaganej art. 109 ustawy o cudzoziemcach w związku z prowadzonym postępowaniem organu zainicjowanym wnioskiem skarżącej z dnia 20 lutego 2024 r.
Procedurę udzielania zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca regulują przepisy działu V ustawy o cudzoziemcach –Zezwolenie na pobyt czasowy. Mobilność.
Udzielanie zezwolenia pobytowego w celu wykonywania pracy mieści się w procedurze ustalonej ww. Działu ustawy o cudzoziemcach. Elementem koniecznym tej procedury jest obowiązek organu wynikający z art. 109 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, który odnosi się do wszystkich typów pobytu czasowego, ponieważ zawarty został w Rozdziale 1. Część ogólna Działu V ustawy o cudzoziemcach. Zgodnie z przepisem art. 109 ustawy o cudzoziemcach przed wydaniem decyzji o udzieleniu cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy wojewoda zwraca się do komendanta oddziału Straży Granicznej, komendanta wojewódzkiego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a w razie potrzeby także do konsula właściwego ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania cudzoziemca za granicą lub do innych organów z wnioskiem o przekazanie informacji, czy wjazd cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jego pobyt na tym terytorium mogą stanowić zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego (ust. 1). Komendanci, o których mowa w ust. 1, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub konsul przekazują informację, o której mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku (ust. 2). W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin 30-dniowy może być przedłużony do 60 dni, o czym organ obowiązany do przekazania informacji zawiadamia wojewodę (ust. 3). Wymiana informacji między wojewodą a organami, o których mowa w ust. 1, może odbywać się za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ust. 3a). Jeżeli organ obowiązany do przekazania informacji, o której mowa w ust. 1, nie przekaże informacji w terminach, o których mowa w ust. 2 lub 3, uznaje się, że wymóg uzyskania informacji został spełniony (ust. 4). Jeżeli Szef Urzędu w drugiej instancji zamierza udzielić cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy, a wojewoda nie zwrócił się z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, Szef Urzędu występuje z tym wnioskiem do organów wskazanych w ust. 1. Przepisy ust. 2-4 stosuje się odpowiednio (ust. 4a). Przepisu ust. 1 nie stosuje się do cudzoziemca, który w dniu złożenia wniosku nie ukończył 13. roku życia (ust. 5).
Oznacza to, że obowiązek konsultacji Wojewody z organami wskazanymi w art. 109 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach stanowi element postępowania ws. wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy cudzoziemca.
Rozważenia wymaga, czy ww. czynność Wojewody stanowi czynność organu z zakresu administracji publicznej determinującą kognicję sądu administracyjnego przywołanego wyżej świetle art. 3 § 2 p.p.s.a.
Niewątpliwie sporna czynność jest tzw. inną czynnością z zakresu administracji publicznej (ponieważ nie jest decyzją, postanowieniem, aktem prawa miejscowego, aktem nadzoru itd.) wyłącznie w znaczeniu funkcjonalnym (ponieważ organ ma kompetencję i obowiązek jej dokonać), niemniej niewątpliwie czynność ta nie rozstrzyga o prawach i uprawnieniach oraz obowiązkach skarżącej w sposób władczy. Obowiązkowa konsultacja organu z innymi organami przed wydaniem decyzji w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy jest czynnością procesową w toku prowadzonego postępowania, które stanowi ciąg działań organu, traktowanego łącznie jako całość. Dopiero ocena całego okresu prowadzenia postępowania, a nie jednej z czynności składającej się na to postępowanie, pozwala na badanie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ.
Pojęcie "bezczynność" zostało zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572; dalej: k.p.a.) przez sformułowanie: "nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1". Oznacza to po pierwsze, że chodzi o bezczynność w załatwieniu sprawy w rozumieniu art. 1 k.p.a., a więc indywidualnej sprawy dotyczącej praw lub obowiązków konkretnego podmiotu określonych w przepisach prawa, a po drugie, że bezczynność obejmuje postępowanie w tej sprawie, nie zaś poszczególne czynności procesowe tego postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt II OSK 812/16, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy skarga na bezczynność organu w przedmiocie niewykonania jednej z czynności procesowych, tj. niezasięgnięcia informacji w trybie art. 109 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, jest niedopuszczalna, ponieważ skarga ta nie odnosi się do innej czynności administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a. i wobec tego – nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. uznając ją za niedopuszczalną z innych powodów.