IV SAB/Wr 34/24

IV SAB/Wr 34/24 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2024-07-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Katarzyna Radom
Marta Pająkiewicz-Kremis /sprawozdawca/
Tomasz Świetlikowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Cudzoziemcy
Sygn. powiązane
II OSK 2498/24 - Wyrok NSA z 2025-05-19
IV SAB/Wr 24/24 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2024-08-29
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 103
art. 100 d
Ustawa z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca), Sędzia WSA Katarzyna Radom, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 lipca 2024 r. sprawy ze skargi I. R. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 15 listopada 2022 r. I. R. (obywatelka M.) wystąpiła do Wojewody Dolnośląskiego (dalej: Wojewoda, organ) z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.
Pismem z dnia 15 listopada 2022 r. organ poinformował stronę o treści art. 210 w zw. z art. 223 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2021 r. poz. 2354 ze zm.), a nadto, że na podstawie art. lOOc ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2022 r. poz. 583 ze zm.) w okresie do dnia 31 grudnia 2022 r. bieg terminu na załatwienie sprawy nie rozpoczyna się a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Dodatkowo, organ wezwał w tym piśmie także stronę o przedłożenie, w terminie 30 dni, dokumentów enumeratywnie w nim wymienionych pod rygorem wydania decyzji na podstawie dotychczas zgromadzonego materiału dowodowego.
Pismem z dnia 6 grudnia 2022 r. Wojewoda działając na podstawie art. 223 w zw. z art. 207 ust. 1 i 2 ustawy o cudzoziemcach wystąpił do właściwych organów o udzielnie informacji, czy wjazd i pobyt wnioskodawczyni na terytorium RP stanowi zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.
Pismami z dnia 11 października 2023 r. (z odnotowanym wpływem do organu w dniu 16 października 2023 r.) oraz z dnia 20 grudnia 2023 r (z odnotowanym wpływem do organu w dniu 27 grudnia 2023 r.) strona wniosła ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie i bezczynność organu.
Pismem z dnia 8 stycznia 2024 r. organ poinformował stronę o treści art. 112a ustawy o cudzoziemcach (Dz. U. z 2023 r. poz. 519) oraz o tym, że na podstawie art. lOOd ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 103 ze zm.) w okresie do dnia 4 marca 2024 r. bieg terminu na załatwienie sprawy nie rozpoczyna się a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Dodatkowo, Wojewoda w tym samym piśmie wezwał stronę do przełożenia dodatkowych dokumentów oraz dokonanie korekty wniosku w zakresie wskazanym w tym wezwaniu.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zarzucając naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i 3 oraz art. art. 36 § 1 k.p.a. w zw. z art. 210 ust. 1 i 2 ustawy o cudzoziemcach poprzez rażące naruszenie terminów do załatwienia sprawy strona wniosła o:
- stwierdzenie bezczynności organu skutkującej niezałatwieniem sprawy w terminie;
- stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
- zobowiązanie organu do wydania decyzji w sprawie w terminie 14 dni od daty otrzymania przez organ odpisu prawomocnego wyroku;
- przyznanie od organu na rzecz strony skarżącej kwoty 10.000 zł na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi;
- zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
W treści skargi strona argumentowała, że nie dotyczą jej zapisy ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, albowiem skarżąca nie jest obywatelem U. oraz nie przybyła na terytorium RP z terytorium U. w związku z działaniami wojennymi prowadzonymi na terytorium tego państwa. Strona nie mieści się zatem w zakresie podmiotowym rzeczonej ustawy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Na wstępie należy zaznaczyć, że ze względu na przedmiot skargi (skarga na bezczynność postępowania), sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, zgodnie z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej; p.p.s.a.).
Przystępując do rozpoznania sprawy w tym trybie Sąd miał na uwadze, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Po myśli zaś art. 134 p.p.s.a. sąd administracyjny przy rozpoznaniu skargi nie jest związany zawartymi w niej wioskami i zarzutami. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim określonym w skardze przedmiotem zaskarżenia oraz rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.
Dokonując tak rozumianej kontroli procedowania Wojewody Dolnośląskiego w sprawie z wniosku skarżącej z dnia 15 listopada 2022 r. o wydanie zezwolenia na o na pobyt rezydenta długoterminowego UE, Sąd doszedł do przekonania, że skarga na bezczynność organu nie zasługuje na uwzględnienie. W takiej ocenie Sąd uwzględnił stan prawny obowiązujący w momencie zakwestionowanego skargą stanu bezczynności organu. W konsekwencji w sprawie zostały wzięte pod uwagę obowiązujące od 15 kwietnia 2022 r. regulacje prawne z ustawy z 8 kwietnia 2022 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw. Prawidłowo bowiem wskazuje się w odpowiedzi na skargę, że ustawa ta dodała przepis art. lOOc do ustawy z 12 marca 2022 o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa. Zgodnie z tym przepisem w okresie do dnia 31 grudnia 2022 r. bieg terminów na załatwienie przez Wojewodów spraw dotyczących cudzoziemców nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu. Na mocy ustawy z 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw został wprowadzony - z mocą od 1 stycznia 2023 r. - art. lOOd, będący powieleniem regulacji art. lOOc, ale wskazujący nowy graniczny termin nierozpoczęcia lub zawieszenia biegu terminów postępowania, tj. 24 sierpnia 2023r. Termin ten był kolejno przedłużany. Aktualnie termin ten został przedłużony do dnia 30 września 2025 r.
Skoro zdarzenie prawne w postaci zarzucanego stanu bezczynności zaistniało po dniu 15 kwietnia 2022 r. (wniosek inicjujący postępowanie przed Wojewodą wpłynął do organu w dniu 15 listopada 2022 r.), to do oceny jego skutków znajdują
zastosowanie powołane wyżej przepisy art. 100c i art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa.
Odnosząc się do podniesionego w treści skargi zarzutu pełnomocnika strony, że przepisy ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, nie mają zastosowania do skarżącego jako że nie opuścił on terytorium U. w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (od 2015 r. wjeżdża na terytorium RP na podstawie wizy i kolejnych kar pobytu) trzeba zaznaczyć, że zakres zastosowania art. 100c i art. lOOd wspomnianej ustawy nie jest ujednolicony w orzecznictwie sądów administracyjnych. Niemniej, Sąd w składzie orzekającym przychyla się do poglądu zaprezentowanego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. akt II OSK 2362/23), że przepisy art. lOOc i art. lOOd ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2023 r., poz. 103) stanowią rozwiązania generalne dotyczące wszystkich cudzoziemców - niezależnie od ich narodowości, a nie tylko tych, których pobyt w Polsce jest wywołany wojną w Ukrainie, o których mowa w art. 2 ust. 1 tej ustawy. Za własną Sąd przyjmuje w realiach kontrolowanej sprawy argumentację jaką Naczelny Sąd Administracyjny zaprezentował we wspomnianym wyroku na poparcie tego stanowiska.
W świetle tak ukształtowanego stanu prawnego, biorąc pod uwagę okoliczność złożenia przez stronę wniosku w czasie, w którym nastąpiło wstrzymanie rozpoczęcia biegu terminu dla załatwienia takiej sprawy, a przy tym bez względu na narodowość cudzoziemca występującego z takim wnioskiem, w ocenie Sądu, wykluczona została możliwość stwierdzenia w postępowaniu sądowym stanu bezczynności organu administracji, co uzasadnia oddalenie niniejszej skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.