IV SAB/Wr 1171/25

IV SAB/Wr 1171/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-01-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-10-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Katarzyna Radom /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
659
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezes Sądu
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi R. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Sądu Okręgowego w Świdnicy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 2 sierpnia 2021r. postanawia odrzucić skargę. 1
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi R. S. jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Sądu Okręgowego w Świdnicy w sprawie wniosku z dnia 2 sierpnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej.
W skardze wywiedzionej w dniu 6 maja 2025 r. Skarżący, powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy "o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki z 17 czerwca 2004 r.", domagał się stwierdzenia, że w postępowaniu prowadzonym przez Prezesa Sądu Okręgowego w Świdnicy, pod sygn. A-061-103/21, doszło do nieuzasadnionej przewlekłości i naruszenia prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Domagał się stwierdzenia przewlekłości postępowania toczącego się co najmniej od 2 sierpnia 2021 r. do chwili obecnej, tj. 6 maja 2025 r., a ponadto na podstawie art. 6 ust. 3 w zw. z art. 12 ust. 4 ww. ustawy żądał wydania organowi rozpoznającemu sprawę – Prezesowi Sądu Okręgowego w Świdnicy zalecenia podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności naprawczych oraz zasądzenia na rzecz Skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 20.000 zł oraz kosztów postępowania.
W uzasadnieniu Skarżący opisał przebieg postępowania wskazując, że w dniu 2 sierpnia 2021 r. drogą elektroniczną wniósł do Sądu Okręgowego w Świdnicy wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej Sędziego Sądu Okręgowego W. M. Prezes Sądu Okręgowego w Świdnicy wydał decyzję odmowną wskazując, że postępowanie dotyczy informacji przetworzonej. Decyzja ta została uchylona do ponownego rozpoznania przez Prezesa Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu. W wyniku ponownego rozpoznania wniosku w dniu 30 listopada 2021 r. Skarżącemu została doręczona decyzja odmawiająca udostępnienia żądanej informacji. Strona podkreślała, że wcześniej wielokrotnie otrzymywała informację o sędziach, zatem wnioskowała, że odmowa udostępnienia ww. informacji stanowi celowe ukrywanie dokumentów mogących podważać powołanie na stanowisko sędziego, jego karalność, czy inne wymogi. Powołując się na orzeczenie sądu administracyjnego odnoszące się do zasad udostępniania informacji publicznej oraz samego jej definiowania Skarżący wskazał, że w sprawie wszczętej jego wnioskiem nie trzeba czytać obszernych akt, czy powoływać biegłego i jej załatwienie nie powinno trwać niemal cztery lata.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej o jej oddalenie. W uzasadnieniu powołał się na art. 53 § 2b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stwierdzając, że zaskarżenie bezczynności i przewlekłości postępowania organu wymaga wniesienia ponaglenia, czego w sprawie nie dopełniono w sposób wymagany prawem. Organ dostrzegł, że Strona złożyła ponaglenie ale skierowała je bezpośrednio do organu, a zatem skarga winna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Niezależnie od tego organ stwierdzał, że w sprawie nie doszło do bezczynności, gdyż wszystkie czynności były podejmowane w terminie. W dniu 16 grudnia 2021 r. Prezes Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 22 listopada 2021 r. Postanowieniem z dnia 20 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając pod sygn. akt IV SAB/Wr 1342/21 odrzucił skargę na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu oraz na przewlekłość postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie odnotowania wymaga, że jakkolwiek w treści skargi Skarżący powołał się na art. 2 ust. 1 ustawy "o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki z 17 czerwca 2004 r.", czyli przepis ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2023 r., poz. 1725, dalej: ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki), to należało ją kwalifikować jako skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ze zm., dalej: u.d.i.p.).
Taka kwalifikacja wynika z faktu, że w postępowaniu wszczętym wnioskiem Skarżącego z dnia 2 sierpnia 2021 r. organ nie działał jako podmiot prowadzący postępowanie sądowe, ale jako organ zobowiązany w rozumieniu art. 4 u.d.i.p. Tym samym wzmiankowana przez Skarżącego ustawa nie znajdzie zastosowania w odniesieniu do wnoszonej skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Niezależnie od tego sąd administracyjny nie byłby uprawniony do jej rozpoznania, co z kolei wynika z art. 4 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sąd administracyjny jest właściwy w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Zakres ten obejmuje kontrolę sprawności działania organów w sprawach decyzji (pkt 1), postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt 3); innych niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 4); pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego (pkt 4a).
Jednakże kontrola merytoryczna skargi, w tej sprawie sprowadzająca się do oceny istnienia przewlekłości prowadzonego postępowania, musi być poprzedzona jej dopuszczalnością. Zgodnie z art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę w przypadkach niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowania terminu wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienia braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłości sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4), braku zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), braku interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a), oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).
Przy czym ocena istnienia wskazanych przesłanek dokonywana jest na moment wniesienia skargi. W art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. będą się mieściły sytuacje uniemożliwiające nadanie skardze dalszego biegu, w tym brak przedmiotu zaskarżenia, co w przypadku skargi na bezczynność, czy przewlekłość oznacza zakończenie postępowania w ramach którego wywodzona jest taka skarga jeszcze przed jej wniesieniem.
Przedstawiony pogląd, wykluczający możliwość rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania po jego ostatecznym zakończeniu, znajduje potwierdzenie w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2022 r. sygn. akt II OPS 1/21 (publ. ONSAiWSA 2022, nr 3, poz. 34. oraz Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). Zgodnie z wyrażaną w niej tezą skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za inną przyczynę niedopuszczalności skargi, nawet w okolicznościach uprzedniego złożenia ponaglenia do organu administracji w toku postępowania administracyjnego, należałoby uznać okoliczność braku przedmiotu skargi w chwili jej wniesienia rozumianego, jako przewlekłość nie dającą się już usunąć ze względu na rozstrzygnięcie sprawy przez organ administracji w sposób kończący postępowanie administracyjne. Nie jest bowiem możliwe osiągnięcie celu skargi, którym jest rozstrzygnięcie sprawy, skoro organ dokonał już takiego rozstrzygnięcia. Sąd wyjaśnił, że po rozstrzygnięciu sprawy przez organ, nawet jeżeli rozstrzygnięcie to nastąpi po upływie terminu wyznaczonego w przepisach obowiązującego prawa, przewlekłość postępowania pozostaje stanem historycznym, czyli takim, który istniejąc w przeszłości, nie może być uznany w procedurze sądowoadministracyjnej za nadal podlegający ocenie w kontekście celu tej procedury, tj. przeciwdziałania opieszałości organu w wydaniu rozstrzygnięcia, skoro organ wydał już takie rozstrzygnięcie.
Przywołana uchwała ma ogólną moc wiążącą wynikającą z art. 269 § 1 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że jakikolwiek skład sądu administracyjnego nie może rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skład, który nie podziela stanowiska wyrażonego w uchwale, może jedynie ponownie przedstawić dane zagadnienie odpowiedniemu składowi powiększonemu.
Sąd w pełni podziela pogląd wyrażony w ww. uchwale, stwierdzając, że będzie on miał odniesienie w realiach rozpoznawanej sprawy. Jak wynika z treści skargi Skarżący domaga się stwierdzenia przewlekłości organu w postępowaniu prowadzonym na wniosek złożony w dniu 2 sierpnia 2021 r. w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z nadesłanych Sądowi akt administracyjnych wynika z kolei, że wniosek Skarżącego został już ostatecznie i prawomocnie rozpoznany. Decyzją z dnia 14 września 2021 r. Prezes Sądu Okręgowego w Świdnicy odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej na wniosek z dnia 2 sierpnia 2021 r. Decyzją z dnia 4 listopada 2021 r. orzeczenie organu zostało uchylone w trybie odwoławczym przez Prezesa Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu. Ponownie rozpoznając sprawę Prezes Sądu Okręgowego w Świdnicy wydał w dniu 22 listopada 2021 r. decyzję, w której odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy decyzją Prezesa Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 16 grudnia 2021 r. Z ustaleń Sądu wynika zaś, że decyzja ta została doręczona Skarżącemu w trybie domniemania doręczenia, ze skutkiem na dzień 3 stycznia 2022 r. (K-17 akt sądowych). Tym samym w dacie złożenia skargi w obrocie prawnym istniała prawomocna i ostateczna decyzja administracyjna kończąca postępowanie wszczęte wnioskiem Skarżącego z dnia 2 sierpnia 2021 r., co wyklucza merytoryczne rozpoznanie skargi.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.
-----------------------
5