Pełny tekst orzeczenia

IV SAB/Wr 107/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

IV SAB/Wr 107/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-04-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-02-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Ewa Kamieniecka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi K. S. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego N. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
K. S. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego N. S. (dalej: strona skarżąca), działając przez pełnomocnika G. S1., pismem z dnia 26 stycznia 2026 r. wniosła, za pośrednictwem platformy ePUAP, skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wskazanym w sentencji.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 18 marca 2026 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany, pismem Sądu z dnia 19 marca 2025 r., do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi zawierającego oświadczenie, którym z podmiotów wymienionych z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 - dalej: p.p.s.a) jest dla strony skarżącej.
Na wykonanie wezwania Sądu zakreślono pełnomocnikowi strony skarżącej termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej na jego adres do doręczeń elektronicznych w dniu 19 marca 2026 r.
Termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 26 marca 2026 r. (czwartek).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zatem, stosownie do art. 46 § § 3 przywołanego przepisu, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Przy czym krąg osób uprawnionych do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest ograniczony. Zgodnie bowiem z art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Brak pełnomocnictwa, jako brak formalny skargi, podlega sanowaniu w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a., tj. w trybie wezwania do jego usunięcia, zaś jego nieuzupełnienie w zakreślonym terminie 7 dni skutkuje odrzuceniem skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2026 r., sygn. akt III OPS 2/25, w sytuacji, gdy pełnomocnik, który wniósł skargę, na wezwanie Sądu nie dołączył do akt sprawy sądowoadministracyjnej dokumentu pełnomocnictwa, skarga powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a. Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi, jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę pełnomocnika może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Należy zatem uznać termin wyznaczony do usunięcia braku formalnego za niezachowany, jeżeli pełnomocnik w tym terminie w ogóle nie podjął czynności uzupełniającej lub wprawdzie ją podjął, ale w taki sposób, że brak nie został w całości uzupełniony.
W realiach niniejszej sprawy pełnomocnik skarżącego został wezwany, za pośrednictwem platformy ePUAP, do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni oraz pouczony o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania czynności wskazanej w wezwaniu. Termin na usunięcie braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 26 marca 2026 r., wobec czego podlegała ona odrzuceniu.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.