IV SAB/Wa 66/07

IV SAB/Wa 66/07 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-08-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-05-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Aneta Opyrchał /sprawozdawca/
Jarosław Stopczyński /przewodniczący/
Jarosław Trelka
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
Skarżony organ
Minister Środowiska
Treść wyniku
Zobowiązano do dokonania czynności
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędziowie asesor WSA Aneta Opyrchał (spr.), asesor WSA Jarosław Trelka, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie nierozpoznania wniosku zobowiązuje Ministra Środowiska do rozpoznania wniosku skarżącego A. M. z dnia 15 listopada 2006r w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz aktami sprawy.
Uzasadnienie
A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie nierozpoznania wniosku z 15 listopada 2006r. o wydanie unijnego świadectwa pochodzenia ptaka drapieżnego Gastrzębia).
W uzasadnieniu skargi strona podała, iż organ po wniesieniu wniosku pismem z 30 listopada 2006r. wezwał ją do złożenia kopii zezwolenia na przetrzymywanie wnioskowanego okazu. Odpowiadając na wezwanie skarżący wskazał, iż - jego zdaniem - zezwolenie na przetrzymywanie okazu nie jest wymagane i wniósł o wydanie merytorycznej decyzji. Minister ponownie podtrzymał swoje stanowisko w piśmie z 2 lutego 2007r. Wówczas skarżący kolejny raz wezwał organ - na zasadzie art. 52 ustawy z dnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - do wydania decyzji, ale - jak wynika z pisma z 15 marca 2007r. - stanowisko Ministra nie uległo zmianie i decyzja merytoryczna nie została wydana. Skarżący natomiast bez stosownej decyzji nie jest w stanie wykazać przed "organem wyżej instancji,,, iż żądanie przedłożenia zezwolenia na przetrzymywanie wnioskowanego okazu jest niezasadne.
Minister Środowiska - w odpowiedzi na skargę - wniósł o oddalenie skargi. Potwierdził przebieg sprawy przedstawiany przez skarżącego. Dodatkowo wyjaśnił, iż 30 stycznia 2007r. całość zgromadzonego materiału w sprawie została przekazana Organowi Naukowemu [...] w Państwowej [...] celem zaopiniowania. W swojej opinii Organ Naukowy podkreślił, iż warunkiem pozytywnego rozpatrzenia wniosku jest uzyskanie przez wnioskodawcę zezwolenia na przetrzymywanie przedmiotowego okazu zgodnie z przepisami ustawy o ochronie przyrody oraz uzupełnienie wniosku o informację na temat sposobu zaobrączkowania i wejścia w jego posiadanie. Wobec takiej treści opinii Organu Naukowego Minister zwrócił się kolejny raz do skarżącego pismem z 15 marca 2007r. o uzupełnienie wniosku o wymaganą informację i dokumentację, aby mieć podstawy do podjęcia ostatecznej decyzji. Odpowiedzią na owo pismo była skarga do Sądu Administracyjnego na bezczynność organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: P.p.s.a. (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak -Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2005, str. 86).
Skarga na bezczynność może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Stosownie do art. 35 § 3 K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego (a do takich należy zaliczyć przedmiotową sprawę) powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania [...]. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 K.p.a.).
Jest w sprawie niesporne, że postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącego z 15 listopada 2006r. nie zostało dotychczas zakończone, czyli do dnia orzekania przez Sąd. Bezspornym jest również to, że organ do momentu wniesienia skargi podejmował czynności zmierzające do wydania decyzji, przejawiające się zwracaniem (trzykrotnym) do skarżącego o uzupełnienie wniosku o niezbędne - w ocenie organu - dokumenty oraz przedstawił "sprawę" do zaopiniowania Organowi Naukowemu [...] w Państwowej [...]. Z kolei skarżący, mając odmienny pogląd od organu na niezbędność żądanych dokumentów, ostatecznie ich nie przedłożył i przez cały tok postępowania żądał wydania stosownej decyzji. Organ, wobec tak jasno prezentowanego przez skarżącego stanowiska, winien rozpoznać wniosek i wydać rozstrzygnięcie (pozytywne bądź negatywne).
Mając za podstawę powyższe wywody i stan sprawy, skargę należało uznać za uzasadnioną i stosownie do art. 149 P.p.s.a. orzec jak w sentencji. Wobec braku wniosku skarżącego o zwrot kosztów postępowania nie postanowiono w tym przedmiocie.