IV SAB/Po 5/23

IV SAB/Po 5/23 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2023-02-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Katarzyna Witkowicz-Grochowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6149 Inne o symbolu podstawowym 614
659
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 3 par. 1-3, art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2022 poz 574
art. 318
Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 03 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania dyscyplinarnego przez Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną dla Doktorantów U. w P. przeciwko obwinionemu K. S. postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 grudnia 2022 r. K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem organu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania dyscyplinarnego przez Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną U. w P. przeciwko obwinionemu K. S..
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał m.in., że Uczelniana Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna dla Doktorantów U. wydała prawomocne orzeczenie uchylające orzeczenie Uczelnianej Komisji Dyscyplinarnej U. dla Doktorantów. Skarżący wyraził pogląd, że oba te orzeczenia podlegają kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 318 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. K. S. wskazał również, że inne orzeczenia, które były wydawane przez Komisje i miały wpływ na przewlekłość postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazano, że sprawa przewlekłości postępowania dyscyplinarnego nie należy do właściwości sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a.").
Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto, z mocy art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r., poz. 574, dalej: u.s.w.). Zgodnie z art. 318 u.s.w. od prawomocnego orzeczenia odwoławczej komisji dyscyplinarnej służy skarga do sądu administracyjnego. Ustawa szczególna nie może być interpretowana rozszerzająco, zatem kontroli sądowoadministracyjnej podlegają te tylko działania, które wyraźnie są wskazane w ustawie o u.s.w. jako podlegające tej kontroli.
Katalog orzeczeń odwoławczej komisji dyscyplinarnej określa § 29 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 28 września 2018 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego w sprawach studentów, a także sposobu wykonywania kar dyscyplinarnych i ich zatarcia (Dz. U. z 2018 r. poz. 1882). Zgodnie z tym przepisem odwoławcza komisja dyscyplinarna:
1) utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie komisji dyscyplinarnej albo
2) uchyla zaskarżone orzeczenie komisji dyscyplinarnej w całości albo w części i wydaje w tym zakresie orzeczenie co do istoty sprawy, albo
3) uchyla zaskarżone orzeczenie komisji dyscyplinarnej w całości i przekazuje sprawę komisji dyscyplinarnej do ponownego rozpoznania.
Podkreślić przy tym należy dodatkowo, że zarówno orzeczenia komisji dyscyplinarnych, jak i orzeczenia odwoławczych komisji dyscyplinarnych nie są decyzjami administracyjnymi ani nawet aktami administracyjnymi, a do ich wydania stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego. Biorąc pod uwagę cel postępowania dyscyplinarnego, tj. orzekanie o winie i karze, nie można zaliczyć go do jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego, a przepisów regulujących postępowanie dyscyplinarne nie można zaliczyć do norm prawa administracyjnego, ponieważ w sprawach tych stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego (zob. P. Wojciechowski [w:] Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Komentarz, red. J. Woźnicki, Warszawa 2019, art. 318).
Zdaniem Sądu skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną nie należy do właściwości sądów administracyjnych, albowiem nie wskazano tego wprost w przepisach ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce. Jedyną materią podlegającą kontroli sądu administracyjnego w takim postępowaniu jest orzeczenie odwoławczej komisji dyscyplinarnej na podstawie art. 318 u.s.w. w związku z art. 3 § 3 p.p.s.a. Nie jest jednak mimo to dopuszczalna skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania dyscyplinarnego o jakim mowa art. 3 § 3 p.p.s.a. Sąd podziela w tym zakresie pogląd wyrażony przez WSA w Poznaniu w sprawach o sygn. akt IV SAB/Po 160/22 oraz IV SAB/Po 161/22 (orzeczenia.nsa.gov.pl). Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na podstawie przepisu art. 3 § 2 pkt 8 poddaje kontroli sądowej jedynie bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w odniesieniu do decyzji i postanowień oraz innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, dla których właściwy jest tryb postępowania administracyjnego i określony w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a do tej kategorii spraw nie należy przewlekłe prowadzenie postępowania dyscyplinarnego przez Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną, jak w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym, jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.