IV SAB/Po 102/25 - Postanowienie WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2025-04-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-04-17 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Sebastian Michalski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 659 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 53 § 2b, art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Dnia 28 kwietnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 kwietnia 2025 roku sprawy ze skargi S. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Uzasadnienie S. Z., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, pismem z dnia 14 marca 2025 roku, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Skarżący zarzucił naruszenie art. 8, art. 12 i art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz zażądał: zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku, stwierdzenia przewlekłego prowadzenia postępowania z rażącym naruszeniem prawa, przyznania od organu sumy pieniężnej w kwocie 5.000 zł oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda zażądał odrzucenia skargi oraz podniósł, że skarga została złożona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postaci ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm.; dalej w skrócie "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Przepis art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek skorzystania z prawa skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Jeżeli strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15). Z przekazanych sądowi akt administracyjnych wynika, że przed wniesieniem skargi strona nie korzystała ze środka zaskarżenia w postaci ponaglenia. Skoro strona skarżąca nie wyczerpała służących jej środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej, to wniesienie skargi uznać należało za niedopuszczalne, a skargę jako przedwczesną odrzucić. Skarżący bez wezwania uiścił wpis od skargi w kwocie 100 zł. Stosownie do art. 232 §1 pkt 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w pkt 1 i pkt 2 sentencji postanowienia.
Pełny tekst orzeczenia
IV SAB/Po 102/25
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.