Pełny tekst orzeczenia

IV SA/Wr 70/07

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

IV SA/Wr 70/07 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2007-05-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-02-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Lidia Serwiniowska
Małgorzata Masternak-Kubiak /sprawozdawca/
Tadeusz Kuczyński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne
Powszechny obowiązek obrony
Skarżony organ
Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 151 poz 1595
par. 62 pkt 1, par. 13 pkt 1, par. 78 pkt 1, par. 2 pkt 1
Rozporządzenie wydane na podstawie art. 30a ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o  powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 205, z  późn. zm.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Tadeusz Kuczyński Sędziowie: Sędzia WSA - Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) Sędzia WSA - Lidia Serwiniowska Protokolant Anna Rudzińska po rozpoznaniu na rozprawie w Wydziale IV w dniu 23 maja 2007 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do czynnej służby wojskowej oddala skargę.
Uzasadnienie
Orzeczeniem z dnia [...] r. Nr [...] , podjętym na podstawie na podstawie art. 29 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416) oraz § 3 ust. 7, § 4 ust. 8, § 9 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określania ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. Nr 151, poz. 1594) oraz § 22 ust 1 i 2, § 23 ust 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 15, poz. 1595), Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. utrzymała w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ł. uznające P. K. za zdolnego do czynnej służby wojskowej i przyznające kategorię zdolności "A".
W odwołaniu od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, P. K. nie zgadza się z ustaloną przez Komisję kategorią zdolności do czynnej służby wojskowej, motywując to niezbyt dokładnym zapoznaniem się z przedstawioną dokumentacją leczniczą dostarczoną przez niego, oraz dolegliwościami ze strony kręgosłupa.
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. po rozpatrzeniu odwołania i analizie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej nie stwierdziła nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i utrzymała je w mocy.
Komisja Rejonowa stwierdziła, iż w świetle przeprowadzonych badań lekarskich specjalistycznych, w tym dodatkowo wykonanych przez TWKL w Ł. w dniu [...] r.: badania rtg kręgosłupa lędźwiowo - krzyżowego, EEG i ponownej oceny lekarskiej specjalistycznej neurologicznej, nie wynika by rodzaj i stopień nasilenia schorzeń ze strony kręgosłupa narządu wzroku, narządu ruchu oraz układu nerwowego (pod kątem dawno przebytego urazu), upośledzał sprawność ustroju w stopniu powodującym w Gr. I osób badanych (poborowi) niezdolność do czynnej służby wojskowej.
Zdaniem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, TWKL w Ł. , prawidłowo uznała, że schorzenie ze strony kręgosłupa, obniżenie ostrości wzroku oka lewego, płaskostopie, podawane w wywiadzie bóle głowy u osoby z dawno przebytym urazem głowy bez odchyleń w przedmiotowym stanie neurologicznym i prawidłowym zapisem EEG oraz tatuaż ramienia prawego, mieszczące się § 62 pkt 1, § 13 pkt 1, § 78 pkt 1, § 63 pkt 1 (w zast.) i § 2 pkt 7 z zał. Nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595), kwalifikują odwołującego się do kategorii "A" zdolności do czynnej służby wojskowej.
Przedstawiona przez skarżącego dokumentacja medyczna w postaci karty informacyjnej z Oddziału Neurologii III Szpitala Miejskiego w Ł. z dnia [...] r. oraz historii choroby z Poradni Neurologicznej przy Szpitalu Z. B. w Ł. , nie zawiera danych mogących powodować uzasadnione wątpliwości, co do oceny aktualnego rodzaju i stopnia nasilenia schorzeń, dokonanej przez badających dla potrzeb orzeczniczych lekarzy specjalistów.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, P. K. zarzuca orzeczeniu Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. , że jest dla niego krzywdzące, wnosi o zmianę tego orzeczenia i uznanie go za niezdolnego do czynnej służby wojskowej. Skarżący uważa, iż schorzenia ze strony narządu ruchu (płaskostopie), kręgosłupa, wzroku i układu nerwowego łącznie dowodzą braku zdolności do czynnej służby wojskowej.
W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o jej oddalenie jako niezasadnej. W ocenie Komisji rodzaj i stopień nasilenia zaburzeń ze strony kręgosłupa, narządu ruchu i wzroku został ustalony w oparciu o wyniki przeprowadzonych dla potrzeb orzeczniczych specjalistycznych badań lekarskich oraz dodatkowo w trybie odwoławczym ponownego badania lekarskiego specjalistycznego neurologicznego. Przedstawiona przez skarżącego dokumentacja medyczna nie zawiera, w ocenie Komisji, danych mogących powodować uzasadnione wątpliwości, co do nasilenia schorzeń i zakwalifikowania ich w świetle odpowiednich postanowień zał. Nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Do kompetencji sądu administracyjnego należy kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej będącego decyzją administracyjną organu wojskowego pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z postanowieniami art. 184 Konstytucji RP i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowane jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy.
W świetle powyższego, kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich orzekających o zdolności do służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia kandydata, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności kandydata do określonej służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie zasad określenia zdolności do służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich w tych sprawach.
Podkreślić należy, iż istotą orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej nie jest stwierdzenie stanu zdrowia tak jak w typowym badaniu lekarskim, ale stwierdzenie przydatności do służby wojskowej i określenie rodzaju tej przydatności na podstawie wykazu chorób i ułomności (przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej), stanowiącego załącznik do cytowanego wyżej rozporządzenia.
Rozstrzyganie o zdolności do czynnej służby wojskowej odbywa się w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym i z zagwarantowaniem czynnego udziału kandydata w tym postępowaniu. Nie ulega wątpliwości, że w sprawach ustalenia zdolności do służby wojskowej zasadnicze znaczenie ma kwestia zebrania odpowiednich danych co do wiedzy medycznej. Wprawdzie istotą orzecznictwa wojskowych komisji lekarskich nie jest stwierdzenie stanu zdrowia kandydata, ale pełna wiedza medyczna pozwala na rozstrzygnięcie o zdolności do służby wojskowej oraz o zakwalifikowaniu do kategorii tej służby.
Wojskowe komisje lekarskie, jako organy administracji publicznej, podejmują decyzje administracyjne w indywidualnych sprawach, w zakresie spraw rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych (nazywanych w przepisach orzeczeniami), poddane są mocy obowiązującej przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z jego art. 1 § 1 pkt 1 (po 1 stycznia 1999 r. - art. 1 pkt 1). Przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, jako lex specialis, regulują pewne kwestie odmiennie od rozwiązań przyjętych w k.p.a. W sprawach jednak nie uregulowanych w rozporządzeniu przepisy Kodeksu znajdują zastosowanie w pełnym zakresie.
Oceniając pod względem zgodności z prawem materialnym i procesowym zaskarżone rozstrzygnięcie, Sąd uznał, że odpowiada ono prawu. Wojskowe komisje lekarskie obu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie administracyjne, uwzględniły dowody przedłożone przez skarżącego w postaci karty informacyjnej z Oddziału Neurologii III Szpitala Miejskiego w Ł. z dnia [...] r. oraz historii choroby z Poradni Neurologicznej przy Szpitalu Z. B. w Ł. , nie zawiera danych mogących powodować uzasadnione wątpliwości, co do oceny rodzaju i stopnia nasilenia schorzeń dokonanej przez badających dla potrzeb orzeczniczych lekarzy specjalistów.
W ocenie Sądu wojskowe komisje lekarskie obu instancji prawidłowo uznały, że rozpoznanie: zespół bólowy kręgosłupa w odcinku szyjnym i lędźwiowym-objawowym, obniżenie ostrości wzroku, stopa płaska lub wydrążona bez upośledzenia sprawności ruchowej, bóle głowy w wywiadzie, tatuaż ramienia prawego, mieszczą się w zakresie pojęciowym § 62 pkt 1, § 13 pkt 1, § 78 pkt 1, § 63 pkt 1 (w zast.) i § 2 pkt 7 z zał. Nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, kwalifikują skarżącego do kategorii "A" zdolności do czynnej służby wojskowej. Z akt sprawy wynika także, iż oceny orzeczniczej w przypadku stopy płaskiej lub wydrążonej bez upośledzenia sprawności ruchowej, zgodnie z objaśnieniem do § 78 załącznika nr 2 do rozporządzenia, dokonał chirurg ortopeda.
W tym stanie rzeczy Sąd stanął na stanowisku, iż wniesiona skarga nie zawiera uzasadnionych zarzutów i przy braku naruszeń prawa, które należałoby uwzględnić z urzędu, dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).