Pełny tekst orzeczenia

IV SA/WR 567/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

IV SA/Wr 567/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-01-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-10-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Nikiforów /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 21 maja 2025 r., nr SKO 4101/532/2025 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 25 września 2025 r. A. S. (dalej: skarżący), działając przez A1. S. (dalej: także pełnomocnik), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z 21 maja 2025 r. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
Pełnomocnika wezwano o usunięcie braku formalnego skargi poprzez dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu uprawniającego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wraz ze wskazaniem którą jest z osób wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W zakreślonym terminie pełnomocnik przesłała Sądowi kopię wypisu aktu notarialnego, stanowiącego o pełnomocnictwie dla A1. S. (matki) udzielonym przez skarżącego w pełnym zakresie.
Ponownie wezwano pełnomocnika o złożenie w terminie 7 dniu pod rygorem odrzucenia skargi do akt sądowych pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu z pouczeniem, że przedstawiona Sądowi wspomniana kopia nie spełnia wymogu określonego w art. 48 § 3 p.p.s.a. Wezwanie doręczono osobiście pełnomocnikowi w dniu 11 grudnia 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skuteczne zainicjowanie postępowania sądowoadministracyjnego jest uzależnione od spełnienia m.in. wymogów formalnych pisma procesowego, którym jest skarga. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Wymogi formalne skargi określone zostały w art.: 57 oraz 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 ww. ustawy. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a., zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.
Według art. 46 § 3 p.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku skargi. Jego dołączenie do pisma strony jest bowiem obowiązkowe w sytuacji, gdy za stronę działa pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tego dokumentu przed sądem. Okoliczność ta pozwala na konwalidację stwierdzonego braku przez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia.
Wobec nieprzedłożenia wraz z wniesioną skargą pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pełnomocnik została wezwana do przedstawienia pełnomocnictwa. W wyznaczonym terminie do Sądu wpłynęła kopia wypisu aktu notarialnego zawierającego pełnomocnictwo udzielone A1. S. przez skarżącego. Kopia ta nie została jednak uwierzytelniona przez notariusza, w związku z tym jej złożenie do akt sądowych, nie sanowało braku skargi w postaci dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelnego odpisu. Sąd w tym miejscu akcentuje, że z wspomnianego art. 37 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, iż obowiązkiem pełnomocnika jest dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa a nie jego jakiejkolwiek kopii (kserokopii).
Wobec tego Sąd ponownie wezwał pełnomocnika o złożenie pełnomocnictwa, pouczając o treści art. 48 § 3 p.p.s.a. i konsekwencjach nieuzupełnienia braku skargi.
W wyznaczonym terminie wspomniany brak nie została jednak uzupełniony. Skoro pełnomocnik, mimo stosownego wezwania, nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałoby, że jest umocowany do reprezentowania strony w sprawie, to wystąpiły podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 29 maja 2012 r., I FSK 531/12).
Powyższe okoliczności obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a.