Pełny tekst orzeczenia

IV SA/Wr 508/22

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

IV SA/Wr 508/22 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-02-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Ewa Kamieniecka /sprawozdawca/
Katarzyna Radom /przewodniczący/
Tomasz Świetlikowski
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a)
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca) Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 lutego 2023 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 27 czerwca 2022 r. nr SKO/41/IP-16/2022 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 31 maja 2022 r. K. K. zwróciła się za pośrednictwem poczty elektronicznej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze o udostępnienie następującej informacji publicznej: doręczenie skanów decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze, wydanych w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia udzielenia odpowiedzi na wniosek, utrzymujących w mocy decyzje organów pierwszej instancji, nakładających kary pieniężne, wymierzone na podstawie art. 9x ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 888). Wnioskowane dokumenty (skany) należało przesłać na podany przez wnioskodawczynię adres poczty elektronicznej.
Pismem z dnia 6 czerwca 2022 r. SKO zwróciło się do wnioskodawczyni o wykazanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Kolegium wyjaśniło, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, ponieważ organ nie prowadzi rejestru przy pomocy którego możliwe byłoby wydobycie żądanych informacji. Konieczne byłoby wydobycie poszczególnych informacji z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (przegląd całego repertorium akt zgromadzonych od 1 stycznia 2019 r. pod daną sygnaturą spraw) i odpowiednie ich przygotowanie na potrzeby wnioskodawczyni. Powstały w wyniku tych działań zbiór nie istnieje w chwili wystąpienia z żądaniem udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi wnioskodawczyni w piśmie z dnia 22 czerwca 2022 r. wyjaśniła, że żądana informacja jest informacją prostą i wnioskodawca nie jest zobowiązany do wykazania szczególnego interesu publicznego. Decyzje administracyjne podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, bowiem stanowią kompletne dokumenty urzędowe i możliwy jest do nich wgląd przez zainteresowanego. Decyzje administracyjne stanowią informacje proste, mają swój własny kształt, indywidualny kształt i w wyniku ich skompletowania nie powstaje nowa informacja przetworzona. Dlatego w wyniku skompletowania informacji prostych nie powstaje informacja przetworzona i nie można wymagać od wnioskodawcy wskazania powodu, uzasadniającego szczególny interes publiczny. Ponadto obowiązek wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego nie spoczywa na wnioskodawcy, ale na organie władzy państwowej.
Decyzją z dnia 27 czerwca 2022 r. nr SKO/41/IP-16/2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 16 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 1 ust. 1 i ust. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 i art. 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902.), dalej u.d.i.p., odmówiła udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 31 maja 2022 r. W uzasadnieniu decyzji SKO wyjaśniło, że suma żądanych informacji stanowi informację przetworzoną z uwagi na rozmiar i zakres żądanej informacji. Sposób selekcji żądanych do udostępnienia informacji prostych przemawia za uznaniem, że ich suma stanowi zbiór informacji przetworzonych. Sposób wewnętrznego pozyskania informacji jest na tyle czasochłonny i pracochłonny, że dochodzi do powstania informacji przetworzonej. SKO nie prowadzi rejestru, przy pomocy którego możliwe byłoby wydobycie żądanych informacji. Realizacja wniosku polegałaby na wydobyciu poszczególnych informacji z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (przegląd całego repertorium akt zgromadzonych od 1 stycznia 2019 r. pod daną sygnaturą spraw) i odpowiednim ich przygotowaniu. Powstały w wyniku tych działań zbiór nie istnieje w chwili wystąpienia z żądaniem udostępnienia informacji publicznej. Sposób rejestracji spraw w systemie informatycznym SKO nie pozwala na doprecyzowanie charakteru sprawy. Celem pozyskania poszczególnych decyzji Kolegium konieczne jest przeanalizowanie łącznie 132 spraw, prowadzonych przez organ pod sygnaturą CP (właściwą dla spraw rozpatrywanych na podstawie przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach) na przestrzeni lat 2019 – 2022. Analiza treści pojedynczego rozstrzygnięcia zajęłaby pracownikowi około 5 minut, dokonanie selekcji decyzji podlegających udostępnieniu wymagałoby poświęcenia około 600 minut, co daje łącznie 11 godzin pracy. W tych okolicznościach pozyskanie żądanych informacji wiązałoby się z podjęciem przez pracownika SKO czynności pracochłonnych o ponadstandardowym charakterze, wykraczających poza zwykłe zadania osób zatrudnionych w Biurze Kolegium, absorbując znacznie czas i siły. Kolegium zatrudnia jedynie trzech pracowników, wykonujących funkcje pomocnicze w ramach obsługi organizacyjno – sekretarskiej i tym samym przygotowanie żądanych informacji stanowiłoby znaczne obciążenie Kolegium.
Kolegium zwróciło tez uwagę, że z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej wystąpiła aplikantka adwokacka, pracująca w kancelarii prawnej, zajmującej się m. in. prawem ochrony środowiska, co może sugerować, że żądana informacja jest istotna dla działalności komercyjnej pracodawcy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnioskodawczyni, zastępowana przez radcę prawnego, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji administracyjnej oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie:
- art. 7 w związku z art. 77 § 1, art. 80 i art. 81a § 1 k.p.a. przez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i w konsekwencji dowolną ocenę materiału dowodowego przez ustalenie, że zakres żądanych informacji jest istotny dla działalności komercyjnej podmiotu, skoro skarżąca jest aplikantką adwokacką współpracującą z kancelarią prawną. Pomimo że skarżąca działała we własnym imieniu,
- art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, przez niewłaściwe zastosowanie i stwierdzenie, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, w sytuacji gdy wnioskodawczyni wnosiła o udostępnienie informacji publicznej prostej,
- art. 2 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przez uznanie wnioskowanej informacji za informację przetworzoną oraz zobowiązanie skarżącej do wykazania szczególnego interesu publicznego i w konsekwencji odmowę dostępu do informacji publicznej.
Skarżąca wyjaśniła, że występowała z wnioskiem wprawdzie za pośrednictwem poczty służbowej, ale we własnym imieniu, bez określenia swojej funkcji służbowej, bez wskazania czy występuje na rzecz konkretnego podmiotu, a jako adres kontaktowy podała swój adres zamieszkania. Organ nie ma świadomości, jakiego rodzaju umowa łączy skarżącą z kancelarią i czy w ramach tej umowy kancelaria umożliwiła skarżącej korzystanie z poczty służbowej w celach prywatnych. SKO nie podjęło żądnej próby wyjaśnienia okoliczności, czy strona występuje w imieniu własnym czy działa w ramach kancelarii, z którą okazjonalnie współpracuje. Organ powinien zwrócić się do kancelarii o informację, czy skarżąca ma prawo korzystać ze służbowej poczty elektronicznej poza wykonywaniem powierzonych zadań i czy składając wniosek działała w celach prywatnych czy też wykonywała polecenie służbowe.
Zdaniem skarżącej, wybór czy selekcja dokumentów z akt postępowania są zwykłymi czynnościami, które nie maja wpływu i nie dają podstaw do zakwalifikowania żądanych dokumentów jako informacji przetworzonej. Decyzje administracyjne są kompletnymi dokumentami urzędowymi i w wyniku ich skompletowania jako informacji prostych nie powstaje informacja przetworzona. Natomiast motywy towarzyszące wnioskodawcy przy zgłaszaniu żądania nie mają żadnego znaczenia przy udostępnianiu informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 217) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej p.p.s.a.), uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Skarga w rozpatrywanej sprawie nie jest zasadna.
Kwestie związane z dostępem do informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej u.d.i.p.).
Nie jest sporne pomiędzy stronami postępowania, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jako organ władzy publicznej, jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), a żądana przez skarżącą informacja w postaci skanów decyzji SKO, utrzymujących w mocy decyzje organów pierwszej instancji, nakładających kary pieniężne wymierzone na podstawie art. 9x ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach stanowi informację publiczną jako dane publiczne – treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) tiret pierwsze u.d.i.p.).
Kwestią sporną jest natomiast, czy żądana przez skarżącą informacja publiczna stanowi informację prostą czy informację przetworzoną, bowiem zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Odmawiając udostępnienia informacji publicznej w postaci skanów decyzji wydanych w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia udzielenia odpowiedzi na wniosek, organ wyjaśnił, żądana przez skarżącą informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, a skarżąca pomimo wezwania organu nie wykazała istotności uzyskania tej informacji dla interesu publicznego, polemizując z organem, że żądana informacja stanowi informację prostą.
Ustawodawca, wprowadzając pojęcie "informacji przetworzonej" w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., ograniczającym prawo dostępu do informacji publicznej przez konieczność wykazania istotności uzyskania informacji dla interesu publicznego, nie zdefiniował tego pojęcia w ustawie. Brak definicji legalnej oznacza, że ustawodawca godzi się na przyjmowanie znaczenia danego pojęcia w oparciu o rozumienie nadawane w języku potocznym, a więc dopuszcza również jego wieloznaczność i akceptuje pewien zakres nieostrości. W ustaleniu jednolitego rozumienia kryterium "przetworzenia" istotna jest rola orzecznictwa sądów administracyjnych.
W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę na dwa aspekty "przetworzenia" informacji prostych. Pierwsze rozumienie "przetworzenia" uwzględnia zmiany jakościowe informacji prostych, drugie podkreśla aspekt techniczny i ilościowy, traktując przetworzenie informacji prostych w kategoriach czynności, jakim muszą zostać poddane, aby uzyskać dane podlegające udostępnieniu. Funkcjonują zatem dwa kryteria uznawania informacji publicznej za informację przetworzoną.
W pierwszym znaczeniu informacja przetworzona to informacja jakościowo nowa, nieistniejąca dotychczas w wymaganej treści i postaci, a jej wytworzenie wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany określonych czynności analitycznych i intelektualnych w odniesieniu do posiadanego zbioru danych. Przetworzeniem jest zebranie, często na podstawie różnych kryteriów, informacji prostych i ich następnie zanalizowanie, zredagowanie, opracowanie w postaci nowego dokumentu i nowej informacji o treści, która do tej pory w takiej postaci nie istniała. Drugie rozumienie informacji przetworzonej dotyczy przypadków, gdy żądanie udostępnienia istniejącej informacji publicznej ma taki zakres i rozmiar, że wymaga od podmiotu zobowiązanego podjęcia działań poza zakresem jego rutynowych czynności, skierowanych na przygotowanie żądanej informacji i nadanie jej formy umożliwiającej udostępnienie, albowiem proste udostępnienie w formie posiadanej przez podmiot zobowiązany nie jest możliwe. W tym drugim rozumieniu suma informacji prostych, w zależności od wiążącego się z ich wyselekcjonowaniem i przygotowaniem nakładu koniecznej pracy i środków, może być traktowana jako informacja przetworzona (tak wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 977/11; wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 863/14; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OSK 1645/14; wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1362/17; wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2019 r. sygn. akt I OSK 1056/18; wyrok NSA z dnia 18 maja 2020 r. sygn. akt I OSK 4369/18, oraz I. Kamińska, M. Rozbicka - Ostrowska: Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. III, Wolters Kluwer 2016, komentarz do art. 3, teza 1).
Takie stanowisko zostało wyrażone także w wyroku NSA z dnia 23 stycznia 2015 r., I OSK 315/14 (publ. Lex nr 1683050), w którym zawarto tezę, że "w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstała w wyniku wskazanych wyżej działań. Zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej."
Przywołać także należy pogląd NSA wyrażony w wyroku z dnia 9 sierpnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 977/11, w którym Sąd podkreślił, że: "jeżeli jednak utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, a w szczególności gdy wymaga to analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca, to jest to informacja przetworzona."
Organ wskazał w niniejszej sprawie na to drugie rozumienie "przetworzenia" informacji publicznej. Dlatego też Samorządowe Kolegium Odwoławcze w piśmie z dnia 6 czerwca 2022 r. poinformowało wnioskodawczynię, że żądane informacje stanowią informację przetworzoną i wezwało wnioskodawczynię do wykazania występowania szczególnie istotnego publicznego w uzyskaniu żądanej informacji, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy udostępnienia informacji. Wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej na etapie składania wniosku nie musi bowiem wiedzieć, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej. Podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powinien jednak poinformować wnioskodawcę, że dana informacja jest w jego ocenie informacją przetworzoną, wobec czego jej udostępnienie jest możliwe w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. SKO wywiązało się z powyższego obowiązku, kierując do wnioskodawczyni wezwanie z dnia 6 czerwca 2022 r.
Przyjęte przez organ rozumienie informacji przetworzonej wymaga uwzględnienia okoliczności danego przypadku i ich oceny przez pryzmat zakresu i rodzaju czynności koniecznych do przygotowania informacji o treści i zakresie żądanym przez wnioskodawcę.
Należy wskazać również na wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 866/14, w którym Sąd akcentuje, że organy muszą liczyć się z tym, że każdy zainteresowany podmiot ma prawo uzyskać odpowiedź na interesujące go kwestie ze sfery spraw publicznych, a organ zobowiązany jest temu uczynić zadość. Nie zmienia to jednak okoliczności, że konkretne żądanie może w istocie zawierać wniosek o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej. Taką okoliczność należy jednak wykazać w uzasadnieniu decyzji. Podobny pogląd został zaprezentowany również np. w wyrokach NSA z 18 września 2014 r., I OSK 60/14 i WSA w Poznaniu z 10 grudnia 2014 r., IV SA/Po 940/14.
W ocenie Sądu, organ rozpoznając wniosek skarżącej o udzielenie informacji publicznej sprostały wymogom, o których mowa w art.107 § 3 k.p.a. i wykazał, że żądana przez skarżącą informacja stanowi informację przetworzoną. Organ wyjaśnił w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia w sposób nie budzący wątpliwości, że przygotowanie żądanej informacji wymaga czasochłonnych i pracochłonnych działań, analizy i selekcji zebranego materiału, które byłyby trudne do pogodzenia z bieżącymi działaniami zobowiązanego podmiotu i znacznie utrudniłyby wykonywanie przypisywanych mu zadań.
Przede wszystkim organ wskazał, że żądana przez skarżącą informacja nie mogła zostać wyselekcjonowana automatycznie z systemu informatycznego organu - zbioru orzeczeń. System ten pozwala jedynie na odszukanie orzeczeń o określonej sygnaturze (numerze). Nie pozwala natomiast na doprecyzowanie rodzaju sprawy czy przedmiotu sprawy. Celem pozyskania interesujących skarżącą decyzji należało przeanalizować łącznie 132 sprawy z lat 2019 – 2022 (okres około 3,5 roku), prowadzone pod sygnaturą CP, właściwą dla wszystkich spraw rozpatrywanych na podstawie przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.
Zasadnie zatem organ wskazał, że udostępnienie żądanej przez skarżącą informacji wymagałoby wyszukania wszystkich 132 orzeczeń należących do zbiorczej kategorii spraw – czystość i porządek w gminach (CP), a następnie dokonania przez pracownika Kolegium indywidualnej i drobiazgowej analizy tych orzeczeń pod kątem wyselekcjonowania orzeczeń według danych podanych przez skarżącą, tj. ustalenia czy są to decyzje utrzymujące w mocy decyzje organów pierwszej instancji, nakładające kary pieniężne wymierzone na podstawie art. 9x ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Konieczne byłoby zatem przeanalizowanie przez pracownika SKO treści wszystkich 132 decyzji, a analiza jednej decyzji z uwzględnieniem kryterium podanego przez skarżącą zajęłaby jednemu pracownikowi około 5 minut. Łącznie pracownik musiałby poświęcić na analizę 132 orzeczeń około 600 minut, czyli 11 godzin pracy. Do tego należy doliczyć czas potrzebny na anonimizację wybranych decyzji i wykonanie ich skanów, a następnie przesłanie załączonych do wiadomości skanów.
Jak wskazało Kolegium, w Biurze Kolegium zatrudnionych jest jedynie trzech pracowników wykonujących funkcje pomocnicze w ramach obsługi organizacyjno – sekretarskiej i tym samym przygotowanie żądanych informacji stanowiłoby znaczne obciążenie pracowników Kolegium.
Sąd podziela pogląd organu, że znaczy nakład pracy i zaangażowanie pracowników Kolegium związane z udostępnieniem żądanej informacji oznacza, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z przetworzeniem informacji publicznej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Przygotowanie skanów żądanych orzeczeń łączy się w sprawie z takim zakresem czynności, dla których uzasadnieniem może być jedynie wzgląd na interes publiczny, ingerują one bowiem nadmiernie w zwykłe czynności podmiotu zobowiązanego.
Skarżąca nie wykazała w piśmie z dnia 22 czerwca 2022 r., że udostępnienie jej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, polemizując jedynie z organem, że żądana informacja stanowi informację prostą, a nie przetworzoną. Nie wyjaśniła również, w jaki sposób żądane orzecznictwo przyczyni się do usprawnienia prowadzenia postępowań administracyjnych w tego rodzaju sprawach oraz umożliwi kontrolę społeczna tych spraw.
Należy zaznaczyć, że działanie na rzecz interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa. Charakter czy też pozycja podmiotu, który występuje z żądaniem udzielenia informacji przetworzonej ma wpływ na ocenę istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, a zwłaszcza realne możliwości przyszłego wykorzystania przez ten podmiot uzyskanych danych. Przykładem w tym zakresie może być np. poseł lub senator zasiadający w komisji ustawodawczej, mający możliwość kształtowania uchwalanych przepisów prawa, organizacja zawodowa lub społeczna mogąca realnie wpłynąć na funkcjonowanie organu np. poprzez realne przeprowadzenie obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej. Podmioty te w swoim codziennym działaniu mają rzeczywistą możliwość wykorzystywania uzyskanych przetworzonych informacji publicznych w celu "usprawnienia" funkcjonowania odpowiednich organów (wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., I OSK 865/14, Lex nr 1677565). Skarżąca nie wykazała natomiast tego rodzaju możliwości.
Podkreślić również należy, że uzyskanie przetworzonej informacji publicznej wiąże się z poniesieniem określonych środków, zwłaszcza finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami konkretnych organów. W związku z tym udzielanie informacji publicznej przetworzonej podmiotom, które nie zapewniają, że zostanie ona wykorzystana w celu usprawnienia funkcjonowania danego organu państwa przemawia za przyjęciem, iż po ich stronie nie występuje szczególnie istotny interes publiczny uzasadniający udzielenie im żądanej przetworzonej informacji publicznej.
Dodatkowo należy zauważyć, że skarżąca złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej jako aplikantka adwokacka z kancelarii [...] Kancelaria Adwokatów i Radców Prawnych, strona internetowa www.ecolegal.pl, korzystając ze służbowej poczty elektronicznej – [...] wnosząc o przesłanie skanów decyzji na podany adres służbowej poczty elektronicznej (pismo przewodnie do wniosku o udostępnienie informacji publicznej wraz z logo Kancelarii, jej adresem, adresem strony internetowej Kancelarii i adresem elektronicznej poczty służbowej skarżącej). Z informacji podanych na stronie internetowej Kancelarii wynika, że obsługa prawna Kancelarii specjalizuje się w Prawie ochrony środowiska (Prawo odpadowe, utrzymanie czystości i porządku w gminach). Obecnie skarżąca jest adwokatem, współpracującym z Kancelarią [...]. Z informacji podanych na stronie internetowej Kancelarii wynika również, że pełnomocnik skarżącej radca prawny J. Z., współpracująca z Kancelarią, zajmuje się doradztwem dużym przedsiębiorstwom z kapitałem zagranicznym i polskim oraz przedsiębiorstwom z sektora MŚP, w szczególności z branży gospodarowania odpadami.
Rodzi to przekonanie o indywidualnym, a nie publicznym charakterze interesu, w jakim wniosek został skierowany do Kolegium. Uzyskanie żądanej informacji miało na celu zapoznanie się ze względów komercyjnych z praktycznym stosowaniem przepisów ustawy o czystości i porządku w gminach w orzecznictwie Kolegium. Twierdzenia skarżącej, że występowała z wnioskiem wprawdzie za pośrednictwem poczty służbowej, ale bez określenia swojej funkcji służbowej i bez wskazania, czy występuje na rzecz konkretnego podmiotu, a jako adres kontaktowy podała jedynie swój adres zamieszkania stoją w sprzeczności z informacjami wynikającymi z wniosku o udostępnienie informacji.
Z wyżej wskazanych względów zarzuty skargi odnośnie naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 2 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie zasługują na uwzględnienie. Jak już powyżej wyjaśniono, wytworzenie żądanej informacji wymagało znacznego zaangażowania intelektualnego i czasowego oraz działań analitycznych pracowników organu. Wyselekcjonowanie żądanych informacji nie stanowi jedynie prostych czynności kancelaryjno – biurowych o charakterze technicznym, bowiem charakter żądanej informacji podlega indywidualnej ocenie z uwzględnieniem okoliczności danej sprawy, w tym nakładu pracy i czasu, niezbędnych do realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Ponadto do postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez organ, w tym do ustalenia charakteru żądanej informacji, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, albowiem ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, jako ustawa szczególna, reguluje w sposób kompleksowy kwestie związane z prawem dostępu do informacji publicznej. Wobec tego to jej uregulowania decydują o trybie postępowania w tych sprawach, a przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego znajdują zastosowanie tylko wtedy, gdy przepisy tej ustawy tak stanowią. Ustawa o dostępie do informacji publicznej odsyła do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego jedynie w art. 16 ust. 2, a więc należy wyłączyć stosowanie przepisów tego Kodeksu do faz poprzedzających wydanie decyzji. Podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej prowadzi czynności procesowe stanowiące postępowanie wyjaśniające. Bez tych czynności nie byłaby możliwa ocena, czy żądana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej. Czynności te nie są jednak oparte o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, regulujące postępowanie dowodowe (wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2020 r., I OSK 2958/19, Lex nr 2979207). Nieuzasadniony jest więc również zarzut naruszenia art. 7 w związku z art. 77 § 1, art. 80 i art. 81a § 1 k.p.a.,
Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.