IV SA/Wr 229/24

IV SA/Wr 229/24 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-07-08
Data wpływu
2024-05-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Marcin Jarecki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
I OSK 1095/25 - Wyrok NSA z 2026-05-20
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Odmówiono przyznania kosztów zastępstwa procesowego
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 250 par. 1, art. 258 par. 1 i  par. 2 pkt 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2026 poz 87
par. 2, par. 3
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu  terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j.)
Sentencja
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Marcin Jarecki po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat P. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2024 r., nr SKO 4511.7.2024 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odmówić przyznania adwokat P. K. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji.
Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 25 października 2024 r., sygn. akt [...] przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie toczącej się pod sygnaturą akt IV SA/Wr 229/24.
Okręgowa Rada Adwokacka we Wrocławiu jako pełnomocnika z urzędu wyznaczyła adwokat P. K.
Wyrokiem z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt IV SA/Wr 229/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – w punkcie I – oddalił wniesioną skargę w całości oraz – w punkcie II – przyznał pełnomocnikowi z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu sądowym.
Pismem z dnia 2 czerwca 2025 r. pełnomocnik strony skarżącej wywiódł skargę kasacyjną od opisanego wyżej orzeczenia, zaskarżając je w całości. Wniósł również o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Wniosek nie zawierał oświadczenia, czy koszty te zostały uiszczone w całości bądź choćby w części.
Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 20 maja 2026 r., sygn. akt I OSK 1095/25 oddalił wniesioną skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wydanego orzeczenia Sąd ten stwierdził również, odnosząc się w tym zakresie do wniosku zawartego w skardze kasacyjnej, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny.
Zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W myśl § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2026 r., poz. 87 ze zm., dalej rozporządzenie) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz
2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu.
Stosownie jednak do treści § 3 rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenia, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.
Wskazane oświadczenie jest koniecznym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, który nie podlega uzupełnieniu w drodze wezwania do usunięcia braków formalnych. Wobec obligatoryjności zawarcia takiego oświadczenia we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu rozstrzygnięcie o przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie może zostać podjęte w przypadku braku takiego oświadczenia (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 759/14, z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt I FZ 325/15 oraz z dnia 3 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 679/18 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl i zachowujące aktualność na gruncie obecnie obowiązujących regulacji prawnych).
W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy pełnomocnik strony skarżącej sformułował wniosek o przyznanie wynagrodzenia jedynie poprzez stwierdzenie, że domaga się on "zasądzenia od Skarbu Państwa [...] kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w niniejszym postępowaniu, powiększonych o obowiązującą stawkę podatku VAT". Wskazany wniosek nie czyni więc zadość dyspozycji § 3 rozporządzenia. Nie ma bowiem w nim mowy o tym, czy opłata wymieniona w § 2 pkt 1 rozporządzenia została uiszczona w całości lub przynajmniej w części. Żądanie tego rodzaju winno zostać przy tym wyrażone w sposób jasny i klarowny, uniemożliwiający jakiekolwiek przypuszczenia na temat znaczenia poszczególnych zwrotów.
Z tych przyczyn należało odmówić pełnomocnikowi z urzędu przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 § 1 p.p.s.a.