IV SA/Wr 152/05

IV SA/Wr 152/05 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-03-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-02-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Lidia Serwiniowska
Małgorzata Masternak-Kubiak /przewodniczący/
Tadeusz Kuczyński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
*Stwierdzono nieważność aktu prawa miejscowego w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 7 poz 58
art. 42 ust. 3, art. 41 ust. 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.- tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak, Sędziowie NSA Tadeusz Kuczyński /sprawozdawca/, WSA Lidia Serwiniowska, Protokolant Jolanta Pociejowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2006r. sprawy ze skargi R. N. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...]r. Nr - bez numeru w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
Uzasadnienie
Decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.z dnia [...]r. /bez numeru/ na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu wstępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U nr 22/2000 poz. 268) - po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez kom. R. N. - specjalistę Zespołu Prewencji Kryminalnej Sekcji Prewencji Komendy Miejskiej Policji w L. - od rozkazu personalnego nr [...]z dnia [...]r. Komendanta Miejskiego Policji w L. o zwolnieniu wymienionego ze służby w Policji z dniem [...] roku postanowiono utrzymać w mocy zaskarżony rozkaz personalny.
W motywach uzasadnienia podano, że rozkazem personalnym nr [...]z dnia [...]roku Komendant Miejski Policji w L. zwolnił kom. R. N. ze służby w Policji z dniem [...]roku, na podstawie art. 42 ust. 3 w związku z art. 41 ust.l pkt 1 ustawy dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (tekst jednolity Dz.U. Nr 7/02 poz. 58 z późn. zm.).
Powyższy rozkaz personalny został doręczony kom. R.N. w dniu [...]roku i w ustawowym terminie tj. w dniu [...]roku złożył od niego odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W..
W uzasadnieniu odwołania wymieniony stwierdza, że nie odwołuje się od faktu zwolnienia go ze służby w Policji, ale wnosi zastrzeżenia co do treści tego rozkazu i podnosi kwestię konieczności uregulowania spraw finansowych jeszcze przed zwolnieniem go ze służby w Policji. Jego zdaniem w zaskarżonym rozkazie nie uwzględniono następujących okoliczności:
- nie została sprecyzowana wysokość świadczenia pieniężnego równego uposażeniu na zajmowanym przez niego stanowisku za okres [...] miesięcy, nie przyznano i nie wypłacono należności wg stawek na dzień przywrócenia go do służby w Policji;
- nie zawarto właściwych stawek uposażenia zasadniczego pomimo, iż w dniu 29 listopada 2004 roku wydano rozporządzenie MSWiA dot. podwyższenia mnożnika kwoty bazowej, co może spowodować błędne naliczenie wszelkich przysługujących mu należności;
- nie została określona wysokość przysługującego mu urlopu wypoczynkowego za [...] rok;
- nie rozwiązana została sprawa wysokości odprawy otrzymanej przez niego w [...] roku, jego zdaniem przywrócenie z powodu niesłusznego zwolnienia pociąga za sobą konieczność jej waloryzacji do stawek obowiązujących na dzień dzisiejszy;
- nie rozstrzygnięto kwestii awansu w stopniu, gdyż w roku bieżącym powinien otrzymać awans na stopień nadkomisarza, a tylko bezprawne zwolnienie go z Policji uniemożliwiło otrzymanie przez niego tego stopnia.
W postępowaniu odwoławczym stwierdzono następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił rozkaz personalny nr [...]z dnia [...]r. Komendanta Miejskiego Policji w L. o zwolnieniu na własną prośbę kom. R. N. ze służby w Policji z dniem [...]r. oraz utrzymującą ten rozkaz w mocy Decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. określającą termin zwolnienia na dzień [...]r. W związku z powyższym Komendant Miejski Policji w L. w trybie art. 42 ustawy o Policji przywrócił kom. R. N. do służby na stanowisko równorzędne, wydając w tym celu w dniu [...]r. rozkaz personalny nr [...]z dnia [...]r. Po przywróceniu do służby, w ustawowym terminie, kom. R. N. zgłosił gotowość jej niezwłocznego podjęcia.
Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o Policji, jeżeli po przywróceniu do służby okaże się, że mimo zgłoszenia gotowości niezwłocznego podjęcia służby policjant nie może zostać do niej dopuszczony, gdyż po zwolnieniu zaistniały okoliczności powodujące niemożność jej pełnienia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5, chyba że zaistnieje inna podstawa zwolnienia. Ponieważ w dniu [...]r. orzeczeniem Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej komisarz R. N. został uznany za trwale niezdolnego do służby w Policji, Komendant Miejski Policji w L. rozwiązał z tym policjantem stosunek służbowy z dniem [...]roku na podstawie art. 42 ust. 3 w zw. z art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji, wydając w tym celu w dniu [...]r. rozkaz personalny nr [...].
Składając odwołanie od powyższego rozkazu personalnego kom. R. N. zaznaczył, że nie odwołuje się od decyzji o zwolnieniu z Policji, ale od sposobu rozstrzygnięcia opisanych wyżej kwestii finansowych.
Odwołanie w tej części zdaniem organu odwoławczego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 42 ust. 5 ustawy o Policji "policjantowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc". W związku z tym, że świadczenie to związane jest z przywróceniem do służby, prawo do niego zostało określone w rozkazie o przywróceniu do służby (rozkaz personalny nr [...]KMP w L. z dnia [...]r.). Uwzględniając zatem brzmienie przywołanego przepisu oraz fakt, iż zainteresowany nie odwołał się od wymienionego rozkazu, zarzut o braku zapisu o wysokości i wypłacie wymienionego świadczenia nie jest uzasadniony.
W rozkazach personalnych o przywróceniu do służby oraz o rozwiązaniu stosunku służbowego nie zawarto stawki uposażenia przysługującej policjantowi, wprowadzonych rozporządzeniem MSWiA z dnia 29 listopada 2004 roku, które zostało opublikowane w dniu 1.12.2004 roku, ponieważ w momencie sporządzania tych rozkazów komórka kadrowa KMP w L. nie była w posiadaniu ogłoszonej treści rozporządzenia. W dniu [...]roku Komendant Miejski Policji w L. sporządził natomiast rozkaz personalny nr [...], w którym ustalone zostały nowe stawki uposażenia kom. R. N. obowiązujące od dnia [...]r. czyli od dnia przywrócenia go do służby. W uzasadnieniu tego rozkazu wskazano, że zmiana dotyczy zarówno rozkazu o przywróceniu do służby, jaki o rozwiązaniu stosunku służbowego. Rozkaz ten zainteresowany otrzymał osobiście w komórce kadrowej, co poświadczył własnoręcznym podpisem. Obawa skarżącego iż błędnie zostaną mu naliczone przysługujące świadczenia jest bezzasadna, jako że komórka finansowa sporządza dla policjantów zwalnianych ze służby "Zaświadczenie o uposażeniu i nagrodzie rocznej dla celów emerytalnych" - druk ZER WU-8/2002, w którym niezależnie od rozkazu o zwolnieniu znajduje się podstawa do naliczenia świadczeń emerytalnych. W tym przypadku kom. Naumowiczowi naliczono stawki po podwyżce (w załączeniu wypełnione zaświadczenie ZER WU-8/2002).
Z chwilą przywrócenia do służby kom. N. nabył prawo do urlopu wypoczynkowego za [...] rok w pełnym wymiarze, tzn. [...] dni roboczych oraz [...]dni roboczych urlopu dodatkowego z tytułu stażu służby. Zgodnie z § 3 ust.4 Rozporządzenia MSWiA z dnia 2 września 2002 roku w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz.U. nr 151/02 poz.1261) formy rozkazu personalnego nie stosuje się do udzielania urlopu i zwolnienia od zajęć służbowych. Tak więc informacja o rozstrzygnięciu kwestii urlopu nie mogła znaleźć się w rozkazie o zwolnieniu ze służby. Praktyką stosowaną w Policji jest wypełnianie druku "Zestawienie należności pieniężnych funkcjonariusza zwolnionego ze służby w Policji", w którym stwierdza się prawo do otrzymania należności pieniężnych za niewykorzystany urlop. Taki druk dla kom. N. został sporządzony i przekazany w dniu [...]roku do Zespołu Finansów KMP w L., o czym zainteresowany został poinformowany.
W związku ze zwolnieniem ze służby w Policji w dniu [...]roku kom. N.naliczono, zgodnie z art. 114 ustawy o Policji, odprawę w wysokości [...]-miesięcznego uposażenia zasadniczego. Odprawa w związku ze zwolnieniem ze służby obwarowana jest kryterium jednorazowości. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sad Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27.01.1999r. (II S.A. 1634/98) "...Zgodnie z art. 114 ust.l pkt 1 cyt. ustawy o Policji policjantowi przysługuje odprawa pieniężna z tytułu zwolnienia ze służby. Nie ma zatem możliwości wypłaty dwóch odpraw z tego samego tytułu, a mianowicie zwolnienia ze służby w Policji ... Z chwilą uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji, wypłacona odprawa stała się świadczeniem nienależnym, które powinno być przez skarżącego niezwłocznie dobrowolnie zwrócone. Odpadła bowiem podstawa prawna jej pobrania". Ponieważ kom. N. do dnia wydania zaskarżonego rozkazu nie zwrócił zwaloryzowanej kwoty pobranej w [...]roku odprawy należy stwierdzić, że jego żądanie w tej kwestii jest bezzasadne.
Mianowanie na kolejny stopień uzależnione jest, zgodnie z art. 52 ust.l ustawy o Policji, od zajmowania stosownego stanowiska służbowego w zależności od opinii służbowej oraz przesłużenia okresu 4 lat w dotychczasowym stopniu. Zainteresowany został mianowany na stopień komisarza Policji z dniem [...]r. Tak więc z przytoczonych kryteriów kom. N. spełnia tylko jeden, a mianowicie mianowanie na stanowisko specjalisty ze stopniem etatowym nadkomisarza. Z uwagi na to, że wymieniony od [...]r. nie pełnił służby, nie ma możliwości wystawienia mu opinii służbowej. Nadto nie spełnia kryterium przesłużenia w stopniu komisarza 4 lat, ponieważ nawet po doliczeniu [...]-miesiecznego okresu, za który wypłacono mu świadczenie pieniężne - traktowanego na równi ze służbą w Policji - to czas ten wynosi [...] rok i [...] miesięcy.
W skardze na powyższą decyzję do sądu administracyjnego R.N. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji I instancji oraz o zasądzenie kosztów procesu wg norm przepisanych. Skarżący podniósł, że powyższe decyzje są bezprawne albowiem organ I instancji nie wziął pod uwagę, że rozkaz [...]z dnia [...]r. o zwolnieniu skarżącego ze służby oraz utrzymująca go w mocy decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji, uchylone później przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie mogły wobec tego wejść w ogóle do obiegu prawnego i wywoływać żadnych skutków prawnych. Wobec tego, jego zdaniem, rozkaz personalny nr [...]Komendanta Miejskiego Policji w L. z dnia [...] r. o zwolnieniu go ze służby został wydany przedwcześnie, przed uregulowaniem wszystkich kwestii prawnych i finansowych, wobec nie potraktowania całego okresu pozostawania poza służbą jako nieprzerwanego czasu pełnienia służby w Policji.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji we W. wniósł o jej odrzucenie w zakresie, w jakim R. N. oświadczył, że nie było jego wolą składanie odwołania od samego zwolnienia go ze służby w Policji, gdyż w tym zakresie rozkaz personalny nr [...]stał się ostateczny wobec upływu terminu odwołania oraz o oddalenie skargi w pozostałym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję naruszył przepisy postępowania administracyjnego w istotnym stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy.
Analizując akta administracyjne przedmiotowej sprawy Sąd stwierdził, że odwołanie wniesione przez R. N. datowane na dzień [...]r. /data wpływu: [...]r./ zawiera uchybienie formalne w postaci braku podpisu strony odwołującej się.
W rozdziale 10 kodeksu postępowania administracyjnego dotyczącego odwołań, brak jest bezpośredniej regulacji, jak winien postąpić organ odwoławczy w przypadku złożenia odwołania zawierającego uchybienie formalne, jak np. brak podpisu właściwych osób na tym odwołaniu, ale zgodnie z zasadą wyrażoną w przepisie art. 140 k.p.a. w sprawach nie uregulowanych w art. 136 do 139 w postępowaniu przed organem odwoławczym mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organem pierwszej instancji.
W myśl przepisu art. 64 § 2 k.p.a., który należałoby stosować również do odwołań, jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa (w tym przypadku brak było podpisu strony/ należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
Tymczasem w rozważanej sprawie organ odwoławczy, mimo wskazanego braku formalnego odwołania, bez wzywania strony do jego usunięcia, decyzją z dnia [...]r. rozpatrzył odwołanie orzekając o żądaniu strony.
Brak podpisu strony na odwołaniu należy uznać za brak istotny, tzn. taki którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie odwołaniu dalszego biegu. W tej sytuacji stwierdzić należy, że decyzja organu odwoławczego wydana na podstawie odwołania zawierającego uchybienie formalne w postaci braku podpisu strony jest nieważna z przyczyny rażącego naruszenia prawa /art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a./.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy stosując się do wszystkich przepisów kodeksu postępowania administracyjnego nada bieg odwołania strony po uzupełnieniu przez nią braków formalnych tego odwołania /podpisanie go przez osobę odwołującą się / i rozpozna sprawę zgodnie z regułami dotyczącymi postępowania odwoławczego /Rozdział 10 Kodeksu postępowania administracyjnego/.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ w związku z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., orzeczono jak w sentencji.
Sąd nie orzekał o kosztach, gdyż skarżący korzystał z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, a fakt poniesienia innych kosztów nie został przez niego wykazany.
Na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu ..., wymienionej wyżej orzeczono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.