IV SA/Wa 87/04

IV SA/Wa 87/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-01-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-03-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Małgorzata Miron /sprawozdawca/
Tadeusz Cysek /przewodniczący/
Tomasz Wykowski
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Cysek Sędzia WSA Małgorzata Miron ( spr.) asesor WSA Tomasz Wykowski Protokolant Agata Krysztofiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2005r. sprawy ze skargi A. i R. W. i J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2004r . Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy. oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta P. z dnia [...] listopada 2003 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji p.n. "rozbudowa istniejącego budynku gospodarczego oraz zmiana sposobu użytkowania tego budynku na cele mieszkalne."
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w oparciu o ustalenia dokonane w czasie wizji lokalnej w dniu 16.10.2003 r. organ I instancji stwierdził, iż na terenie objętym wnioskiem znajduje się nowowybudowany jednokondygnacyjny budynek natomiast istniejący budynek gospodarczy został obudowany warstwą suporexu i obecnie wraz z częścią dobudowaną stanowią budynek jednokondygnacyjny. Wskazując na powyższe organ I instancji wyraził pogląd, że wobec faktu, iż wnioskowane przedsięwzięcie zostało już wykonane i budynek jest użytkowany jako mieszkalny nie jest możliwe wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy co powoduje bezprzedmiotowość postępowania. Konsekwencją powyższego było umorzenie postępowania przez organ I instancji.
Od tej decyzji odwołanie wnieśli A. i R. W. żądając uchylenia zaskarżonej decyzji i merytorycznego rozpoznania wniosku o ustalenie warunków zabudowy.
W postępowaniu odwoławczym Samorządowe Kolegium Odwoławcze zleciło – na podstawie art. 136 kpa dokonanie oględzin budynku objętego wnioskiem. Protokół dokonania tej czynności potwierdził istotne fakty wskazane w zaskarżonej decyzji Prezydenta P. a odnoszące się do samowolnej rozbudowy budynku gospodarczego i zmiany jego przeznaczenia. W budynku tym zamieszkuje G. K.
Organ odwoławczy wskazał, że w ustalonych okolicznościach brak było podstaw do wydania decyzji merytorycznej w przedmiocie warunków zabudowy. Natomiast istniały przesłanki do umorzenia postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości. Zgodnie bowiem z art.105 §1 kpa gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe organ administracji publicznej wydaje decyzje o umorzeniu postępowania.
Skargę na powyższą decyzję wnieśli J. J. oraz A. i R. W. W uzasadnieniu skargi zarzucili naruszenie przepisów postępowania – art. 105 kpa, twierdząc, że postępowanie nie jest bezprzedmiotowe; skoro została im wymierzona wysoka opłata legalizacyjna zmuszeni będą rozebrać dobudowaną część i wystąpić o pozwolenie na rozbudowę a taka decyzja musi być poprzedzona decyzją ustalającą warunki zabudowy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie podnosząc, że skoro doszło do samowolnej rozbudowy budynku gospodarczego i zmiany jego przeznaczenia nie ma podstaw do wydania decyzji w przedmiocie warunków zabudowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 153 poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Mając na uwadze powyższe unormowanie Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Nie ulega wątpliwości, że inwestycja będąca przedmiotem wniosku o ustalenie warunków zabudowy została częściowo zrealizowana. Wniosek taki należy wywieść z porównania prac planowanych przy realizacji inwestycji, a opisanych we wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] sierpnia 2003 r. i prac wykonanych. Jak wynika z protokołu kontroli budowy w P. przy ul. [...] dokonanej dnia 9 stycznia 2001 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzono, że na istniejącym budynku gospodarczym przeprowadzono roboty remontowe, budynek ten został rozbudowany w kierunku tarasu budynku mieszkalnego, wykonano nowy strop, zmieniono stolarkę okienno-drzwiową oraz przeznaczenie budynku gospodarczego na pomieszczenie mieszkalne, w którym mieszka G. K. We wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy skarżący podali natomiast następujący zakres prac: rozbiórka dachu i stropu na budynku gospodarczym, rozbudowa istniejącego garażu z tarasem,, ocieplenie i obmurowanie ścian zewnętrznych i wykonanie nowego stropu i dachu, adaptacja wnętrza na lokal mieszkalny. Nie ulega wątpliwości zatem, że inwestycja została w znacznej części zrealizowana. Ustalone okoliczności faktyczne nie są także kwestionowane przez skarżących.
Art. 105 §1 kpa stanowi, że organ administracji wydaje decyzję o umorzeniu postępowania jeżeli postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. W doktrynie reprezentowany jest pogląd, że przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego.
Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty.
Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. (tak Borkowski w: Adamiak /Borkowski, KPA Komentarz, 6.wyd.Warszawa 2004 Art. 105 Nb 5 oraz wyrok NSA z 24.04.2003 r IIISA 2225/01. Biul. Skarb. 2003 r. nr 6 poz. 25). Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy należało stwierdzić, że skoro zamierzona inwestycja została zrealizowana – brak jest przedmiotu postępowania.
Stanowisko takie jest reprezentowane w orzecznictwie zarówno Naczelnego Sądu Administracyjnego jak i Sądu Najwyższego. M.in. w orzeczeniu z dnia 15.11.2000 r. w sprawie IVSA 1164/98 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych może dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych i realizacja robót budowlanych przez inwestora przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę nawet jeśli nie została wykonana całość tych robót, powoduje bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem o pozwolenie na budowę
Podobne stanowisko zajął NSA w orzeczeniu z dnia 1.04. 1999 r. w sprawie IV S.A. 640/97 oraz Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12.03.1993 III ARN 2/93. Wprawdzie orzecznictwo to powstało na gruncie przepisów prawa budowlanego i pozwolenia na budowę lecz analogicznie można je stosować do decyzji o warunkach zabudowy skoro uzyskanie takiej decyzji poprzedza pozwolenie na budowę.
W tej sytuacji nieuzasadniony jest zarzut skarżących naruszenia art. 105 kpa.
Podkreślenia wymaga, że wniosek o wydanie warunków zabudowy może być ponowiony przez strony w sytuacji gdy po ewentualnej rozbiórce dobudowanej bez zezwolenia części budynku wnioskujący będą chcieli ponownie realizować tę inwestycję.
Sąd nie podzielił także poglądu skarżących, że rozbudowa istniejącego budynku gospodarczego oraz zmiana jego przeznaczenia nie wymaga ustalenia warunków zabudowy w formie decyzji. Wniosek o wydanie warunków zabudowy został złożony przez J. J. oraz A. i R. W. dnia 12 sierpnia a zatem miałyby w niniejszej sprawie zastosowanie przepisy ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.( Dz.U. nr 80 poz. 717). Art. 59 ust. 1 tej ustawy stanowi, że w przypadku braku planu miejscowego zmiana zagospodarowania terenu polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy.
Art. 29 Prawa budowlanego enumeratywnie wymienia inwestycje, które nie wymagają pozwolenia na budowę i katalog ten nie wymienia inwestycji takiej jak objęta wnioskiem skarżących. Powyższe czyni nieuzasadnionym zarzut, że planowana inwestycja nie musi być objęta takim zezwoleniem a zatem również nie jest wymagane w stosunku do niej ustalanie warunków zabudowy.
Ostatecznie Sąd uznał za nietrafne zarzuty zawarte w skardze A. i R. W. oraz J. J., nie stwierdził także - z urzędu -naruszenia prawa, które miałoby wpływ na wynik rozstrzygnięcia, co skutkowało oddaleniem skargi.
Mając powyższe na uwadze na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153 poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji.