IV SA/Wa 502/10

IV SA/Wa 502/10 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2010-05-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-03-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Łąpieś-Rosińska
Danuta Dopierała /przewodniczący sprawozdawca/
Kaja Angerman
Symbol z opisem
6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Sygn. powiązane
II OSK 1999/10 - Wyrok NSA z 2012-01-10
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
art. 1 par. 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 3 par. 1, art. 134, art. 135, art. 145 par. 1 pkt  lit. a-c, art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 105, art. 132, art. 133, art. 138
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Dopierała (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Kaja Angerman, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2010 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany decyzji. 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta J. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 roku; 2. uchyla decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 roku nr [...]; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 4. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego W. P. kwotę 1068 (tysiąc sześćdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez W. P. jest decyzja Samorządowego Kolegium uchylająca decyzję Burmistrza Miasta J. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. i umarzająca postępowanie w sprawie zmiany decyzji Burmistrza Miasta J. nr [...] z dnia [...] marca 2009 r,
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:
Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. Burmistrz Miasta J. ustalił dla W. i B. P. - zbywców nieruchomości położonej w J. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr ew. [...] obręb [...] o powierzchni [...] m2 - jednorazową opłatę w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W uzasadnieniu wskazał, iż ww. nieruchomość, zgodnie z miejscowym Planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta J. zatwierdzonym uchwałą nr [...] Miejskiej Rady Narodowej w J. z dnia [...] marca 1989 r, (Dz. Urz. [...] nr [...], poz. [...]) ze zmianami zawartymi w aneksie do Tekstu Planu zatwierdzonymi przez Radę Miejską w J. uchwałą nr [...] z dnia [...] listopada 1994 r. (Dz. Urz. Woj. [...] nr [...], poz. [...]) położona była na terenie lasów ochronnych, wyłączonych z zainwestowania - teren oznaczony symbolem RLOu/w. Zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Miasta J. z dnia [...] maja 2003 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta J. etap [...] (Dz. Urz. Woj. [...] nr [...], poz. [...]) nastąpiła zmiana przeznaczenia ww. nieruchomości. Obecnie działka jest położona na terenie lasu z możliwością zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej realizowanej w formie zabudowy wolnostojącej lub bliźniaczej - teren oznaczony symbolem RLz-36. Uchwała ta weszła w życie w dniu [...] lipca 2003 r.
Zrealizowana zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego spowodowała wzrost wartości ww. nieruchomości, co potwierdza opinia rzeczoznawcy majątkowego z dnia [...] października 2008 r., sporządzona na zlecenie Urzędu Miasta J.. Zgodnie z opinią rzeczoznawcy różnica pomiędzy wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu
1
Sygn. akt IV SA/Wa 502/10
obowiązującego po zmianie planu miejscowego a jej wartością określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu przed zmianą planu wynosi [...] zł i odzwierciedla wzrost wartości nieruchomości. Procentowa stawka wzrostu wartości nieruchomości została uchwalona na poziomie 15%, co stanowi opłatę w wysokości [...] zł. Zbycie nieruchomości nastąpiło w dniu [...] lipca 2006 r., a więc przed upływem 5 lat od dnia wejścia w życie zmiany planu miejscowego.
W odwołaniu od ww. decyzji W. P. wniósł o obniżenie renty planistycznej i "uznanie za wartość działki ceny realnej, za którą działka została sprzedana aktem notarialnym". Jest to - jak wskazał - "jedyna cena prawdziwa, a nie cena szacunkowa przyjęta w operacie szacunkowym".
Podniósł, iż działka została sprzedana po trzech latach podejmowania prób jej zbycia. Położona jest w niebezpiecznej okolicy, w której zdarzały się kradzieże i podpalenia. Z tego powodu cena, po której działka została sprzedana ([...] zł) odbiega zasadniczo od ceny przyjętej w operacie szacunkowym ([...] zł). Na uzyskaną cenę działki wpłynęła również jej powierzchnia – [...] m2. Nieruchomości tej nie można było podzielić, ponieważ plan miejscowy dopuszcza minimalną powierzchnię działki 1500 m2 dla zabudowy mieszkaniowej.
W wyniku rozpatrzenia odwołania decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. Burmistrz Miasta J., na podstawie art. 104 i 132 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.)f dalej powoływanej jako: "k.p.a.", zmienił decyzję własną nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. w ten sposób, iż jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości - działki nr ewid. [...] obręb [...] w J. - spowodowanego zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ustalił na kwotę [...] zł.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w dniu [...] kwietnia 2009 r. sporządzona została przez rzeczoznawcę majątkowego aktualizacja operatu szacunkowego z dnia [...] października 2008 r., która wykazała możliwość zmiany opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z [...] zł na [...] zł. W aktualizacji uwzględniona została duża odległość działki nr [...] od centrum miasta Józefowa, niska renoma miejsca do zamieszkania oraz sposób zagospodarowania nieruchomości (ruiny spalonego domku letniskowego), co
Sygn. akt IV SA/Wa 502/10
wpłynęło na zmniejszenie wartości przedmiotowej działki z [...] zł na [...] zł.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. organ zwrócił się do B. P. -jako drugiej strony postępowania administracyjnego - o wyrażenie zgody na zmianę decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. w zakresie pkt 1) sentencji decyzji dotyczącym ustalenia jednorazowej opłaty we wskazanej wyżej wysokości.
W dniu 11 maja 2009 r. strona wyraziła zgodę na zmianę ww. decyzji we wskazanym zakresie.
W odwołaniu od powyższej decyzji W. i B. P. podnieśli argumentację analogiczną do tej, wskazanej w odwołaniu od decyzji Burmistrza Miasta J. nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. Wskazali, że wartość nieruchomości po zmianie planu miejscowego jest równa cenie sprzedaży działki uwidocznionej w akcie notarialnym z dnia [...] maja 2006 r. i z uwzględnieniem tej wielkości winna być obliczona kwota tzw. renty planistycznej.
W wyniku rozpatrzenia powyższego odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r, powołując w podstawie prawnej art. 138 § 2 pkt 1 k.p.a., uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie w sprawie zmiany, w trybie art. 132 k.p.a., decyzji Burmistrza Miasta J. nr [...] z dnia [...] marca 2009 r.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż możliwość zastosowania autokontroli na podstawie art. 132 k.p.a. przez organ pierwszej instancji jest uzależniona nie tylko od spełnienia warunku wniesienia odwołania przez wszystkie strony (przesłanka formalna), lecz także od uznania przez ten organ, że odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie (przesłanka materialna). Uwzględnienie odwołania w całości, to uwzględnienie co do treści żądania zawartego w odwołaniu oraz uwzględnienie żądania co do zakresu zmiany.
Zdaniem Kolegium rozstrzygnięcie podjęte przez organ I instancji w trybie art. 132 k.p.a. nie pokrywa się z żądaniem strony, która domagała się nowego wyliczenia wysokości renty planistycznej, ale przy uwzględnieniu "ceny realnej" ([...] zł), jako wartości działki po zmianie jej przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Kolegium podkreśliło, iż w sytuacji niemożności uwzględnienia odwołania w całości (braku podstaw do wydania decyzji zgodnej z żądaniem zawartym w
Sygn. akt IV SA/Wa 502/10
odwołaniu), organ I instancji winien przekazać, w trybie art. 133 k.p.a., odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu.
Jednocześnie, wobec wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Burmistrza Miasta J. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrzyło odwołanie W. P. od decyzji Burmistrza Miasta J. nr [...] z dnia [...] marca 2009 r.
W następstwie powyższego, decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta J. nr [...] z dnia [...] marca 2009 r.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w rozpatrywanej sprawie spełnione zostały przesłanki, określone w art. 36 i 37 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.), warunkujące ustalenie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Zaznaczono, iż podstawę ustalenia wzrostu wartości nieruchomości na skutek zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowi operat szacunkowy z dnia [...] października 2008 r. W rozpatrywanej sprawie wycenę przeprowadzono w oparciu o podejście porównawcze, w oparciu o metodę korygowania ceny średniej zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r, w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. nr 207, poz. 2109 ze zm.). Analizą objęto rynek lokalny nieruchomości położonych w J. i na przyległych terenach F. oraz E., które były przedmiotem obrotu rynkowego i dla których znane były ceny transakcyjne. Dokładna analiza operatu szacunkowego prowadzi do wniosku, iż został on sporządzony na podstawie obowiązujących w tym zakresie przepisów i nie był kwestionowany w toku postępowania przed organem I instancji.
W przedmiotowej sprawie, zdaniem Kolegium, zaistniały przesłanki (ustalona zmiana planu miejscowego, która wpłynęła na wzrost wartości nieruchomości oraz zbycie nieruchomości przed upływem pięciu lat od daty wejścia w życie uchwalonego planu) do ustalenia w ww. trybie tzw. renty planistycznej.
Sygn. akt IV SA/Wa 502/10
Końcowo Kolegium stwierdziło, że wysokość jednorazowej opłaty w przedmiotowej sprawie została ustalona z zachowaniem zasad określonych w art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w oparciu o wycenę nieruchomości należycie sporządzoną przez rzeczoznawcę majątkowego. Z powyższych względów decyzja organu I instancji nie budzi zastrzeżeń, a okoliczności podniesione w odwołaniu nie mają wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia.
W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. W. P. ponownie wskazał, iż działka nr [...] została sprzedana za [...] zł i ta właśnie kwota winna zostać uwzględniona dla ustalenia renty planistycznej. Kwota [...] zł wskazana w operacie szacunkowym, mająca odzwierciedlać wartość nieruchomości po zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest całkowicie nierealna i nie uwzględnia dwóch zasadniczych czynników: lokalizacji działki na krańcach J., gdzie nie ma kanalizacji i wody, a okolica należy do niebezpiecznych oraz powierzchni działki ([...] m2), której nie można podzielić z tego względu, że plan miejscowy przewiduje minimalną powierzchnię działki pod zabudowę - 1500 m2. Czynniki te miały bezpośredni wpływ na cenę uzyskaną przy sprzedaży - znacznie niższą aniżeli przyjęta w operacie szacunkowym.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie wskazując, iż okoliczności podniesione w skardze nie wskazują na wadliwość zaskarżonej decyzji bowiem nie dotyczą kwestii zastosowania autokontroli na podstawie art. 132 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części,
Sygn. akt IV SA/Wa 502/10
jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Opierając się na powyżej przytoczonych przepisach p.p.s.a. Sąd uwzględnił skargę gdyż dopatrzył się w sprawie istotnego naruszenia przepisów postępowania administracyjnego.
Z okoliczności faktycznych mieszczących się w granicach rozpoznawanej sprawy wynika, że Burmistrz Miasta J. decyzją z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] ustalił skarżącemu oraz B. P. jednorazową opłatę w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W następstwie wniesionego odwołania od powyższej decyzji Burmistrz Miasta J. decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] zmienił własną decyzję w ten sposób, iż jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości ustalił na kwotę [...] zł. Od decyzji organu I instancji skarżący oraz B. P. wnieśli odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] uchyliło decyzję Burmistrza Miasta J. z [...] sierpnia 2009 r. i umorzyło postępowanie w sprawie zmiany, w trybie art. 132 k.p.a., decyzji ustalającej jednorazową opłatę. Równoległe SKO wydało decyzję z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...], którą utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta J. z [...] marca 2009 r. nr [...] ustalającą jednorazową opłatę.
Przystępując do oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji omówić na wstępie należy tryb tzw. samokontroli organu I instancji możliwy do zastosowania w razie wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 132 § 1 k.p.a. jeżeli odwołanie wniosły wszystkie strony, a organ administracji publicznej, który wydał decyzję, uzna, że to
Sygn. akt IV SA/Wa 502/10
odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie, może wydać nową decyzję, w której uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję. Przepis § 1 stosuje się także w przypadku, gdy odwołanie wniosła jedna ze stron, a pozostałe strony wyraziły zgodę na uchylenie lub zmianę decyzji zgodnie z żądaniem odwołania. Od nowej decyzji służy stronom odwołanie (§ 2 i § 3 art. 132 k.p.a.).
Instytucja samokontroli organu i instancji uregulowana w powołanym art. 132 k.p.a. nie pozwala na częściowe uwzględnienie żądania strony zawartego w odwołaniu. Jeżeli w ocenie organu, który wydał decyzję, odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie w całości, to organ ten nie może wydać decyzji w trybie art. 132 k.p.a. Innymi słowy organ nie może częściowo uwzględnić żądania zawartego w odwołaniu i wydać w tym zakresie decyzji. Powinien wówczas przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie 7 dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie (art. 133 k.p.a.).
Zauważyć należy, że decyzja Burmistrza Miasta J. z [...] sierpnia 2009 r., nr [...] o zmianie decyzji ustalającej wysokość tzw. "renty planistycznej" wydana została z naruszeniem art. 132 k.p.a. Nie uwzględniała ona w całości żądania strony zawartego w odwołaniu, sprowadzającego się do przyjęcia w sprawie - jako podstawy ustalenia tzw. renty planistycznej - różnicy między ceną transakcyjną przedmiotowej działki, wynikającą z aktu notarialnego Rep. A nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. a ceną odzwierciedlającą wartość nieruchomości przed zmianą planu miejscowego. Zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] trafnie wskazało na naruszenie przez organ I instancji art. 132 k.p.a. W sytuacji nie uwzględnienia w całości żądania strony zawartego w odwołaniu, brak było podstaw prawnych do wydawania decyzji w trybie autokontroli przez Burmistrza Miasta J.. Okoliczności te nie upoważniały jednak Kolegium do wydania decyzji o uchyleniu decyzji organu I instancji i umorzeniu postępowania w sprawie zmiany - w trybie art. 132 k.p.a. - decyzji nr [...] Burmistrza Miasta J. z dnia [...] marca 2009 r. ustalającej rentę planistyczną. Zauważyć należy, że art. 138 k.p.a. - który zawiera katalog rozstrzygnięć jakie mogą zostać wydane przez organ odwoławczy (w tym o uchyleniu decyzji i umorzeniu postępowania pierwszej instancji - art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., a nie - jak omyłkowo wskazało Kolegium - art. 138 § 2 pkt 1 k.p.a.) - nie określa przesłanek umorzenia postępowania. W orzecznictwie sądów
Sygn. akt IV SA/Wa 502/10
administracyjnych powszechny jest pogląd, że umorzenie postępowania przez organ odwoławczy w wypadku uchylenia decyzji organu ł instancji jest dopuszczalne tylko w związku z art. 105 k.p.a. (vide np: wyrok NSA z dnia 11 czerwca 1981 r., sygn. akt SA 1031/91, ONSA 1981, Nr 1, poz. 60). Oznacza to, że dla oceny zasadności umorzenia postępowania przez organ odwoławczy właściwe jest odniesienie się do przesłanki umorzenia postępowania przewidzianej w art. 105 k.p.a. Przepis art. 105 § 1 k.p.a. stanowi, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z interesem społecznym (art. 105 § 2 k.p.a.). Wobec tego, że postępowanie w przedmiocie ustalenia renty planistycznej wszczęte zostało z urzędu ocena trafności umorzenia postępowania przez organ odwoławczy w sytuacji uchylenia decyzji organu I instancji sprowadza się do ustalenia, czy w sprawie rzeczywiście zachodziła bezprzedmiotowość postępowania, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a.
W rozpoznawanej sprawie nie zachodziła jednak "bezprzedmiotowość" z powołanego powyżej przepisu, która uzasadniałaby umorzenie postępowania w sprawie ewentualnej zmiany w trybie art. 132 k.p.a. decyzji o ustaleniu renty planistycznej. Podkreślić należy, że zastosowanie instytucji autokontroli organu I instancji uzależnione jest od skutecznego wniesienia odwołania od decyzji. W rozpatrywanej sprawie odwołanie wniesione zostało z zachowaniem wymaganego przez k.p.a. terminu przez skarżącego, który był stroną postępowania administracyjnego. Odwołanie to nie zostało cofnięte przez skarżącego co spowodowałoby bezprzedmiotowość postępowania i w konsekwencji uzasadniałoby umorzenie postępowania. W tej sytuacji nieuzasadnione było wydanie decyzji orzekającej - w części - o umorzeniu postępowania w przedmiocie zmiany decyzji w trybie art. 132 k.p.a. Zdaniem Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Burmistrza Miasta J. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., wydanej w trybie art. 132 k.p.a., powinno wydać decyzję na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. o uchyleniu ww. decyzji Burmistrza i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wprawdzie z literalnego brzmienia art. 138 § 2 k.p.a. wynika, że przepis ten ma zastosowanie do sytuacji
Sygn. akt IV SA/Wa 502/10
wymagających uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w części, jednak przy uwzględnieniu wyjątkowego charakteru postępowania w trybie autokontroli i przy braku bezprzedmiotowości postępowania, takie właśnie rozstrzygnięcie byłoby właściwe. Wówczas rzeczą organu I instancji byłaby ponowna ocena zasadności odwołania na gruncie art. 132 k.p.a.
Przedstawiając wszystko powyższe Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydana została z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a., w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Decyzja Burmistrza Miasta J. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., zmieniająca decyzję ustalającą wysokość jednorazowej opłaty wydana została - o czym była już mowa w uzasadnieniu wyroku - z naruszeniem art. 132 k.p.a., co miało wpływ na wynik sprawy. W zaistniałej sytuacji i w konsekwencji uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji oraz powyższej decyzji Burmistrza Miasta J. za przedwczesne należało uznać rozpatrzenie przez Kolegium odwołania od decyzji nr [...] Burmistrza Miasta J. z dnia [...] marca 2009 r., ustalającej rentę planistyczną i utrzymanie w mocy tej decyzji - decyzją Kolegium z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]. Decyzja ta narusza zastosowany przedwcześnie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Narusza ona także art. 132 k.p.a. gdyż pozbawiła organ I instancji możliwości skorzystania z trybu samokontroli co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powrót sprawy na etap odwołania z otwartą możliwością dla organu I instancji do ewentualnego zastosowania instytucji samokontroli, oczywiście w zgodzie z art. 132 k.p.a., uzasadniał uchylenie również decyzji SKO z [...] stycznia 2010 r. nr [...].
Reasumując, Sąd działając na podstawie art. 134 » art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.