Orzeczenie · 2021-03-30

IV SA/Wa 2698/20

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2021-03-30
NSAAdministracyjneWysokawsa
warunki zabudowyzmiana decyzjistwierdzenie nieważnościk.p.a.prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymizagospodarowanie przestrzennerażące naruszenie prawaorzecznictwo

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która stwierdziła nieważność decyzji Prezydenta z 2008 r. o zmianie warunków zabudowy. SKO uznało, że decyzja Prezydenta została wydana z rażącym naruszeniem art. 155 k.p.a., ponieważ nie uzyskano zgody wszystkich stron postępowania na zmianę ostatecznej decyzji. WSA, rozpoznając skargi Wspólnoty Mieszkaniowej i spółki, uznał je za zasadne. Sąd podkreślił, że stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. wymaga "rażącego" naruszenia prawa, które musi być oczywiste i niebudzące wątpliwości interpretacyjnych. W ocenie Sądu, kwestia zgody wszystkich stron na zmianę decyzji o warunkach zabudowy była przedmiotem niejednolitej wykładni w orzecznictwie, co wyklucza uznanie naruszenia za "rażące". Sąd wskazał, że rozbieżności interpretacyjne nie mogą stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję SKO oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z czerwca 2020 r., zasądzając jednocześnie koszty postępowania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja pojęcia "rażącego naruszenia prawa" w kontekście niejednoznaczności przepisów i orzecznictwa.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany decyzji o warunkach zabudowy, ale zasady dotyczące "rażącego naruszenia prawa" mają szersze zastosowanie.

Zagadnienia prawne (2)

Czy decyzja administracyjna wydana w trybie art. 154 k.p.a. lub art. 155 k.p.a. może zostać stwierdzona jako nieważna z powodu "rażącego naruszenia prawa" (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), jeśli interpretacja przepisów stanowiących podstawę jej wydania budziła wątpliwości interpretacyjne w orzecznictwie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, "rażące naruszenie prawa" w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. dotyczy sytuacji, gdy naruszenie jest oczywiste, niebudzące wątpliwości interpretacyjnych. Rozbieżności interpretacyjne w orzecznictwie nie stanowią podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że kwestia zgody wszystkich stron na zmianę decyzji o warunkach zabudowy była przedmiotem niejednolitej wykładni w orzecznictwie. Brak jednoznaczności w interpretacji przepisów wyklucza uznanie naruszenia za "rażące", co jest warunkiem stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Czy decyzja ostateczna o warunkach zabudowy, zmieniona w trybie art. 154 lub 155 k.p.a., może być stwierdzona jako nieważna z powodu braku zgody wszystkich stron postępowania, jeśli od jej wydania upłynął znaczny czas i nastąpiły nieodwracalne skutki prawne lub gospodarcze?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Chociaż brak zgody wszystkich stron na zmianę decyzji ostatecznej może stanowić wadę, to w przypadku niejednoznaczności przepisów i upływu czasu, stwierdzenie nieważności może być niezasadne, zwłaszcza gdy naruszenie nie jest "rażące".

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że stwierdzenie nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa wymaga łącznego spełnienia przesłanek: oczywistości naruszenia, charakteru przepisu oraz racji ekonomicznych/gospodarczych. W tej sprawie, z uwagi na niejednoznaczność interpretacyjną przepisów, Sąd uznał, że nie doszło do rażącego naruszenia prawa, co przemawiało za odmową stwierdzenia nieważności.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz utrzymaną nią w mocy decyzję SKO z dnia [...] czerwca 2020 r.

Przepisy (24)

Główne

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia decyzji organu administracji w przypadku naruszenia przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy.

p.p.s.a. art. 135

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzekania co do istoty sprawy przez sąd administracyjny.

k.p.a. art. 156 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, w tym rażące naruszenie prawa.

k.p.a. art. 156 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

pkt 2 - rażące naruszenie prawa.

Pomocnicze

k.p.a. art. 154 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa.

k.p.a. art. 155

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zmiana lub uchylenie decyzji ostatecznej za zgodą strony, gdy strona nabyła prawo.

k.p.a. art. 132 § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zmiana decyzji ostatecznej w określonych przypadkach.

k.p.a. art. 16 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Definicja decyzji ostatecznej i zasada trwałości.

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada praworządności.

k.p.a. art. 77 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

k.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek oceny materiału dowodowego.

k.p.a. art. 10

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada czynnego udziału strony w postępowaniu.

k.p.a. art. 138 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Rozstrzygnięcia organu odwoławczego.

k.p.a. art. 107 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Elementy decyzji administracyjnej.

p.p.s.a. art. 111 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Łączne rozpoznawanie spraw.

p.p.s.a. art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zwrot kosztów postępowania.

p.p.s.a. art. 205 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zwrot kosztów zastępstwa procesowego.

Dz.U. poz. 1800 art. 14 § 1

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie

Stawki minimalne opłat za czynności adwokackie.

k.p.a. art. 156 § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Termin do stwierdzenia nieważności decyzji.

k.p.a. art. 155

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Wymóg zgody wszystkich stron na zmianę decyzji ostatecznej.

k.p.a. art. 132 § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zmiana decyzji ostatecznej.

k.p.a. art. 154 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej.

k.p.a. art. 28

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Definicja strony postępowania.

k.p.a. art. 14

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada pisemności.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niejednoznaczność interpretacyjna przepisów k.p.a. dotyczących zmiany decyzji ostatecznych i wymogu zgody stron wyklucza stwierdzenie "rażącego" naruszenia prawa. • Rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych w kwestii zgody wszystkich stron na zmianę decyzji o warunkach zabudowy nie pozwalają na uznanie naruszenia za oczywiste i kwalifikowane.

Odrzucone argumenty

Decyzja Prezydenta z 2008 r. została wydana z rażącym naruszeniem art. 155 k.p.a. z powodu braku zgody wszystkich stron postępowania na zmianę decyzji ostatecznej. • Naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy, prowadząc do błędnego stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta.

Godne uwagi sformułowania

"Rażące naruszenie prawa" wymaga, aby naruszenie było oczywiste i niebudzące wątpliwości interpretacyjnych. • Rozbieżności interpretacyjne w orzecznictwie nie stanowią podstawy do stwierdzenia "rażącego naruszenia prawa". • Dla stwierdzenia "rażącego naruszenia prawa" nie wystarczy proste zestawienie treści decyzji z treścią przepisu, lecz konieczne jest łączne spełnienie trzech przesłanek: oczywistości naruszenia, charakteru przepisu oraz racji ekonomicznych lub gospodarczych.

Skład orzekający

Anita Wielopolska

sprawozdawca

Jarosław Łuczaj

członek

Marzena Milewska-Karczewska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"rażącego naruszenia prawa\" w kontekście niejednoznaczności przepisów i orzecznictwa."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany decyzji o warunkach zabudowy, ale zasady dotyczące "rażącego naruszenia prawa" mają szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej - kiedy błąd organu administracji jest na tyle poważny, że powoduje nieważność decyzji, zwłaszcza gdy przepisy są niejasne. Pokazuje, jak orzecznictwo kształtuje rozumienie prawa.

Czy błąd organu zawsze oznacza nieważność decyzji? Sąd wyjaśnia, kiedy niejednoznaczność prawa chroni przed konsekwencjami.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst