IV SA/Wa 212/22

IV SA/Wa 212/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-04-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-02-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grzegorz Rząsa
Jarosław Łuczaj /przewodniczący sprawozdawca/
Monika Barszcz
Symbol z opisem
6135 Odpady
Hasła tematyczne
Ochrona przyrody
Sygn. powiązane
III OSK 2197/22 - Wyrok NSA z 2025-10-07
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2020 poz 55
art. 118
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Łuczaj (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Monika Barszcz Sędzia WSA Grzegorz Rząsa [pic] po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu dla realizacji działań oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...], wydaną po rozpoznaniu odwołania Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: PGWWP, wnioskodawca, strona lub skarżący) od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] (dalej: RDOŚ lub organ I instancji) z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...], wnoszącej sprzeciw dla realizacji działań w zakresie obejmującym regulację ujściowego odcinka Kanału [...] – Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (dalej: GDOŚ, organ odwoławczy, organ II instancji lub organ) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Powyższa decyzja była wynikiem następujących ustaleń faktycznych i oceny prawnej:
Pismem z [...] lipca 2020 r. do RDOŚ w [...] wpłynęło zgłoszenie PGWWP dotyczące zamiaru prowadzenia działań na podstawie art. 118 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 kwietnia z 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2020 r. poz. 55 ze zm.; dalej: uop), polegających na zabezpieczeniu przeciwpowodziowym miejscowości Ognica nad rzeką [...]. Jako miejsce realizacji planowanych zadań wskazano działki o numerach ewidencyjnych: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...], [...] i [...], obr. [...], gm. [...]. Działki te zlokalizowane są w granicach form ochrony przyrody: w obszarze Natura 2000 Dolina [...] oraz częściowo w obszarze Natura 2000 [...]. Inwestycja miała obejmować ujściowy odcinek jednolitej części wód powierzchniowych "Dopływ z [...]" ([...]), stanowiącej naturalną część wód powierzchniowych. Zaplanowane prace miały obejmować:
- budowę wału przeciwpowodziowego wzdłuż prawego brzegu rzeki [...], zamykającego obniżenie dolinowe w zlewni bezpośredniej [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą (droga eksploatacyjna w koronie wału, plac manewrowy, pompownia);
- prace ziemne na ujściowym odcinku Kanału [...] na odcinku [...] m, gdzie w ramach planowanych działań miało dojść do regulacji koryta cieku w celu osiągnięcia hydraulicznych warunków przepływu zapewniających sprawne odprowadzenie wód wielkich prowadzonych korytem;
- przebudowę istniejącego przepustu z rury betonowej zlokalizowanej w korycie Kanału [...]na przepust łukowo-kołowy z blachy stalowej w miejscu kolizji z drogą publiczną nr [...].
Do wniosku załączono decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 19 grudnia 2018 r., nr [...] (dalej: DUŚ), dla dwóch ww. działań, tj. budowy wału przeciwpowodziowego oraz przebudowy przepustu.
Decyzją z [...] sierpnia 2020 r., nr [...], RDOŚ w [...]wniósł sprzeciw dla realizacji prac polegających na pracach ziemnych na ujściowym odcinku Kanału [...] na odcinku [...] m, gdzie w ramach planowanych działań miało dojść do regulacji koryta cieku w celu osiągnięcia hydraulicznych warunków przepływu zapewniających sprawne odprowadzenie wód wielkich prowadzonych korytem. Powodem wniesienia sprzeciwu był brak decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla tego działania, bowiem dołączona do wniosku DUŚ nie obejmuje tego działania. Organ I instancji zaznaczył również w swej decyzji, że Wójt Gminy [...] prowadzi postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Zabezpieczenie przeciwpowodziowe miejscowości [...] nad rzeką [...] w ramach kontraktu 1A.2 Zabezpieczenie przeciwpowodziowe miejscowości [...], [...] i [...] nad rzeką [...]. Modernizacja [...] – modernizacja stacji pomp [...]. W postępowaniu tym, jako miejsce realizacji planowanych zadań wskazano działki o numerach ewidencyjnych: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], obr. [...], gm. [...]. Zostało ono wszczęte na wniosek Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 16 lipca 2020 r. i w części dotyczącej prac regulacyjnych na ujściowym odcinku Kanału [...] jest tożsame z działaniem zgłoszonym wnioskiem z [...] lipca 2020 r.
Wnioskodawca złożył odwołanie od decyzji organu I instancji, zarzucając jej istotne naruszenie przepisów mających wpływ na kształt decyzji, a mianowicie obrazę art. 118 ust. 7 pkt 1 uop w związku z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, polegającą na braku rozpoznania przez organ całego materiału dowodowego. Równocześnie na podstawie art. 75 § 1 kpa strona wniosła o przeprowadzenie dowodów z dołączonych do odwołania dokumentów:
1. pisma RDOŚ w [...]z [...] września 2018 r., nr [...];
2. pisma Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia [...] września 2018 r., nr [...];
3. odpowiedzi Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarząd Zlewni w [...] z dnia [...] października 2018 r., na okoliczność posiadanej przez organ wiedzy w zakresie objęcia przedmiotowej regulacji decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach.
Mając powyższe na uwadze wnioskodawca wniósł o uchylenie tej decyzji.
Po dokonaniu analizy materiału dowodowego GDOŚ zauważył, że wnioskodawca planuje wykonanie prac polegających na:
- budowie wału przeciwpowodziowego wzdłuż prawego brzegu rzeki [...], zamykającego obniżenie dolinowe w zlewni bezpośredniej Kanału [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą (droga eksploatacyjna w koronie wału, plac manewrowy, pompownia);
- pracach ziemnych na ujściowym odcinku Kanału [...] na odcinku [...] m, gdzie w ramach planowanych działań dojdzie do regulacji koryta cieku w celu osiągnięcia hydraulicznych warunków przepływu zapewniających sprawne odprowadzenie wód wielkich prowadzonych korytem;
- przebudowie istniejącego przepustu z rury betonowej zlokalizowanej w korycie Kanału [...] na przepust łukowo-kołowy z blachy stalowej w miejscu kolizji z drogą publiczną nr [...].
Wnioskodawca planuje zrealizować przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne w granicach obszarowych form ochrony przyrody, tj. działki objęte zgłoszeniem znajdują się w granicach obszaru Natura 2000 Dolina [...] oraz częściowo w obszarze Natura 2000 [...].
W omawianej sprawie organ I instancji stwierdził, że prace zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zatem wymagają one uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która nie została wydana dla prac ziemnych na ujściowym odcinku Kanału [...] i dlatego RDOŚ zgłosił sprzeciw dla realizacji tej czynności.
Organ podkreślił, że RDOŚ w [...] zgłosił sprzeciw wyłącznie w zakresie ww. przedsięwzięcia, natomiast zawiadomieniem z [...] sierpnia 2020 r., poinformował wnioskodawcę o braku sprzeciwu do planowanych działań w zakresie obejmującym budowę wału przeciwpowodziowego wzdłuż prawego brzegu rzeki [...], zamykającego obniżenie dolinowe w zlewni bezpośredniej Kanału [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą (droga eksploatacyjna w koronie wału, plac manewrowy, pompownia) oraz przebudowę istniejącego przepustu z rury betonowej zlokalizowanej w korycie Kanału [...] na przepust łukowo-kołowy z blachy stalowej w miejscu kolizji z drogą publiczną nr [...].
W niniejszym przypadku, do zgłoszenia z [...] lipca 2020 r. została dołączona DUŚ, której analiza wskazała, iż swym zakresem obejmuje ona część zgłaszanych prac dotyczących budowy wału przeciwpowodziowego i przebudowy istniejącego przepustu. W związku z tym, w zakresie tych prac organ I instancji w trybie milczącej zgody uzgodnił ich realizację. Jednakże ww. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie odnosiła się do działania polegającego na pracach ziemnych na ujściowym odcinku Kanału [...] na odcinku [...] m, gdzie w ramach planowanych działań miało dojść do regulacji koryta cieku w celu osiągnięcia hydraulicznych warunków przepływu zapewniających sprawne odprowadzenie wód wielkich prowadzonych korytem. Tym samym organ I instancji zgłosił sprzeciw wobec realizacji tych prac ze względu na brak wymaganej przepisami decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Po zapoznaniu się z aktami sprawy organ odwoławczy nie znalazł nieprawidłowości w postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji, który właściwie i rzetelnie zapoznał się z materiałami dołączonymi do akt sprawy i podjął właściwe rozstrzygnięcie, wynikające wprost z art. 118 ust. 7 pkt 1 uop. Jak wskazano powyżej, dołączona decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach obejmuje tylko i wyłącznie dwa zaplanowane działania, tj. budowę wału przeciwpowodziowego oraz przebudowę przepustu. Nie dotyczy natomiast czynności związanych z pracami ziemnymi na ujściowym odcinku Kanału [...] na odcinku [...] m, gdzie w ramach planowanych działań miałoby dojść do regulacji koryta cieku w celu osiągnięcia hydraulicznych warunków przepływu zapewniających sprawne odprowadzenie wód wielkich prowadzonych korytem. Organ II instancji nie zgodził się ze stwierdzeniem strony, że w niniejszym przypadku DUŚ obejmuje swoją treścią również ww. prace ziemne, bowiem w decyzji tej jednoznacznie określono cel i zakres prac wskazując, że w związku z przebudową przepustu drogowego oraz budową wału przeciwpowodziowego należy wykonać działania regulacyjne, których celem jest dostosowanie cieku do tych urządzeń. Organ odwoławczy zaznaczył, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczy konkretnego działania, a nie celu, dla którego te działania są realizowane. Tym samym w niniejszym przypadku nie można domniemywać, że decyzja ta obejmuje swoim zakresem także działania, będące przedmiotem sprzeciwu zgłoszonego decyzją RDOŚ w [...] z [...] sierpnia 2020 r., nr [...], tym bardziej, że w treści decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach brakuje informacji obejmujących to działanie. Ponadto organ I instancji wskazał, że Wójt Gminy [...] prowadzi postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "[...]". Jako miejsce realizacji planowanych zadań wskazano działki o numerach ewidencyjnych [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], obr. [...], gm. [...]. Postępowanie to zostało wszczęte na wniosek z [...] lipca 2020 r. i jest tożsame z działaniem zgłoszonym wnioskiem z [...] lipca 2020 r. w części dotyczącej prac regulacyjnych na ujściowym odcinku Kanału [...]. W trakcie postępowania zakończonego wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...], dokonywano oceny skumulowanego oddziaływania, jednak organ podkreślił fakt, że wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie obejmuje przedsięwzięć, które brano pod uwagę przy takiej ocenie, mimo zbieżnego celu, który planowany jest do osiągnięcia. Ponadto DUŚ nie precyzuje warunków realizacji przedsięwzięcia polegającego na regulacji Kanału [...], co także potwierdza jej zakres ograniczony do dwóch wskazanych w zgłoszeniu prac. W sytuacji, gdyby DUŚ obejmowała swoją treścią pozostałe działania, niezasadne byłoby postępowanie zmierzające do uzyskania kolejnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach tylko dla tych działań, dla których rzekomo decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach została już wydana. Tym samym organ odwoławczy stwierdził, że w postępowaniu organu I instancji nie doszło do naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 kpa.
Organ zaznaczył także, że niniejsze postępowanie dotyczyło zgłoszenia prac w trybie art. 118 uop, a nie oceny prawidłowości procedury wydawania DUŚ oraz oceny postępowania organu właściwego do jej wydania. Dodatkowe dokumenty dołączone przez wnioskodawcę do niniejszego postępowania dotyczą procedury wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a nie postępowania prowadzonego w trybie art. 118 uop. Niemniej, po zapoznaniu się z pismami dołączonymi do odwołania organ zwrócił uwagę, że dotyczą one uzupełnień karty informacyjnej przedsięwzięcia pn. "[...]" i stwierdził, że dotyczą one obowiązku przedstawienia informacji umożliwiających ocenę wpływu inwestycji na stan wód oraz przedstawiają ten wpływ. W ocenie organu II instancji, informacje w nich zawarte i tym samym okoliczność posiadania przez RDOŚ w [...] wiedzy w tym zakresie nie powoduje rozszerzenia przedmiotowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach o prace polegające na regulacji Kanału [...]. Tym samym nie wpłynęły na sposób rozpatrzenia niniejszej sprawy.
Wobec powyższego organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, reprezentowane przez radcę prawnego, zaskarżyło ją w całości, zarzucając jej naruszenie przepisów mających istotny wpływ na zaskarżone rozstrzygnięcie, a mianowicie:
a) obrazę art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa w związku z art. 82 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej: ustawa o informacji), polegającą na braku rozpoznania przez organ całego materiału dowodowego w sprawie oraz naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów, wadliwej ocenie elementów i zakresu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach prowadzącej do uznania, że w zakresie prowadzonego przedsięwzięcia strona nie posiada wymaganej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, gdy w rzeczywistości strona posiada decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach i decyzja ta została organowi przedłożona;
b) obrazę art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa w związku z art. 118 ust. 3 uop, przejawiającą się w uznaniu, iż skarżący nie posiada wymaganej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, gdy w rzeczywistości do zgłoszenia taka decyzja została dołączona;
c) obrazę art. 118 ust. 7 pkt 1 uop, polegającą na jego niewłaściwym zastosowaniu w sytuacji, gdy nie wystąpiły przesłanki do jego zastosowania.
Wskazując na powyższe uchybienia skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: ppsa), sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego pod względem jego zgodności z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa w dacie jego wydania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa sąd ma obowiązek uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego aktu administracyjnego, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem.
Przedmiotem badania Sądu była zasadność wyrażenia sprzeciwu wobec realizacji działań polegających na realizacji planowanych przez skarżącego działań w zakresie obejmującym regulację ujściowego odcinka Kanału [...].
Zgodnie z art. 118 ust. 1 pkt 4 uop, działania obejmujące roboty ziemne mogące zmienić warunki wodne lub wodno-glebowe, a do takich niewątpliwie zalicza się wykonanie wnioskowanych przez skarżącą prac, wymagają zgłoszenia regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska.
Jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 67 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839; dalej: rozporządzenie), regulację ujściowego odcinka Kanału [...] zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zatem, zgłoszone w trybie art. 118 uop, prace wymagają uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Sąd podzielił przy tym stanowisko organów obu instancji, że w okolicznościach niniejszej sprawy decyzja taka nie została wydana dla części przedsięwzięcia określonego w zgłoszeniu skarżącego z 13 lipca 2020 r., tj. właśnie odnośnie regulacji ujściowego odcinka Kanału [...].
Z art. 118 ust. 7 pkt 1 uop, wynika, że organ ochrony przyrody stopnia regionalnego wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy działań objętych obowiązkiem uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a decyzja ta nie została wydana.
Odnosząc się zarzutów skargi, Sąd uznał, że nie znajdują one realnego odzwierciedlenia w sprawie.
Po pierwsze, co do braku rozpoznania przez organ całego materiału dowodowego i naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów, po analizie całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Sąd zgodził się w pełni z przedstawionym przez organy stanowiskiem, że przedłożona przez skarżącego DUŚ nie odnosi się do całego zakresu działań ze zgłoszenia. Decyzja ta odwołuje się przede wszystkim do budowy wału przeciwpowodziowego oraz wykonania pompowni ze zbiornikiem wyrównawczym, które to prace zostały wskazane w dokonanym aktualnie przez skarżącego zgłoszeniu i dlatego też organ I instancji zawiadomił go o braku sprzeciwu w tym zakresie. Co do pozostałych działań wskazanych w zgłoszeniu, tj. prac ziemnych na ujściowym odcinku Kanału [...] na odcinku [...] m, organy obu instancji nie stwierdziły, aby zostały one uwzględnione w ww. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Prace te zostały zaplanowane w celu osiągnięcia hydraulicznych warunków przepływu zapewniających sprawne odprowadzenie wód wielkich prowadzonych korytem poprzez jego regulację.
Co więcej, jak już wyżej zaznaczono, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 67 powołanego już rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. są to prace polegające na regulacji wód, zaliczające się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a dla takich przedsięwzięć ustawodawca przewidział właśnie obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Po drugie, w kwestii zarzutu naruszenia art. 118 ust. 7 pkt 1 uop należy podkreślić, że sprzeciw zostaje wniesiony, jeśli nie została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dotycząca działań objętych takim obowiązkiem oraz wymienionych w zgłoszeniu, co dokładnie ma miejsce w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do regulacji ujściowego odcinka Kanału [...]. Skarżący przedstawił bowiem w toku sprawy DUŚ, ale nie jest to decyzja spełniająca wymagania określone w powołanym ostatnio przepisie, gdyż wymienione w niej działania nie pokrywają się w całości z działaniami wymienionymi w dokonanym zgłoszeniu. Słusznie zatem organ uznał, że wymagana decyzja nie została uzyskana w kwestionowanym zakresie, pomimo obowiązku spoczywającego na stronie.
Błędny jest wniosek skarżącego, że organ powinien każdorazowo opierać się na maksymalnych parametrach inwestycji określonych w DUŚ i na ich podstawie warunkować potrzebę nowej decyzji. W judykaturze wyrażony został pogląd, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter prejudycjalny, zatem wiąże inne organy, a od tego związania nie ma wyjątków wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/GI 53/17, LEX nr 2297026). Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela ten pogląd, co oznacza, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże także organ rozstrzygający o sprzeciwie do zgłoszenia. W związku z powyższym, w kompetencji organu decydującego o sprzeciwie do zgłoszonych działań jest nie tylko ustalenie, czy dla planowanego przedsięwzięcia uzyskano decyzję środowiskową, ale także czy zakres takiej decyzji pokrywa się ze zgłoszeniem wnioskodawcy (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia 27 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1138/19, LEX nr 3027010). Organ ten nie dokonuje analizy, czy wykładni DUŚ w celu oceny oddziaływania na środowisko przy zmniejszonym lub zwiększonym zakresie działań, niż przewiduje to dana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, lecz jest on związany treścią zawartą w decyzji. To na zgłaszającym działania wymienione w art. 118 ust. 3 uop spoczywa obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w zupełności tożsamej ze zgłoszeniem. Jeśli wnioskodawca tego obowiązku nie wypełni, wówczas organ działający na podstawie i w granicach prawa musi wnieść sprzeciw do zgłoszenia.
Jeszcze raz podkreślić należy kwestię zgodności ze sobą zgłoszenia i DUŚ, gdyż postępowanie toczące się w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczy planowanego dopiero przedsięwzięcia i sprowadza się do ustalenia, czy inwestycja w kształcie opisanym przez inwestora we wniosku zagraża środowisku oraz czy spełnia wymagania i parametry w zakresie ochrony środowiska (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2018 r., II OSK 1053/16, LEX nr 2475566, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Go 169/17, LEX nr 2320909). Z powyższego stanowiska wynika, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ma odzwierciedlać konkretnie planowane we wniosku działania, które obejmują ściśle określone przedsięwzięcie. Decyzja nie określa szerokiego zakresu działań, które w sprawie mogłyby lub nie mogłyby zostać przeprowadzone. Decyzja ocenia oddziaływanie w dokładnie określonych przez wnioskodawcę okolicznościach, dotyczących rodzaju działań, czy ich natężenia. Organ kompetentny do wydania sprzeciwu do zgłoszenia musi więc oprzeć się w pełni na decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o ile jest wymagana i stosować literalnie opisane w niej rozstrzygnięcie, co do planowanej inwestycji.
Skarżący wskazał, że oddziaływanie na środowisko ukazane w DUŚ jest mniejsze, ze względu na zawężenie skutków inwestycji, jednak to nie on jest władny, aby to stwierdzić. Gdyby przyjąć stanowisko skarżącego, organ musiałby posłużyć się domniemaniem, którego ustawodawca nie przewidział dla tego zakresu rozstrzygnięć. Występując bowiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wnioskodawca ma obowiązek podać konkretne, a nie przykładowe czy maksymalne parametry przedsięwzięcia, co oznacza, że decyzja ta dotyczy konkretnego przedsięwzięcia, czy działania, a nie celu jakiemu służy. W zasadzie wbrew argumentacji skarżącego, w przedmiotowej sprawie nie można mówić nawet o zmianie co do parametrów realizacji inwestycji, lecz o zaniechaniu ze strony zgłaszającego przedstawienia wymaganej przepisami prawa stosownej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Z powyższych względów Sąd uznał zarzuty skargi za chybione.
Na zakończenie podkreślić trzeba, że poza zarzuconymi w skardze Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji, ani w decyzji ją poprzedzającej, jak też w całym przeprowadzonym w sprawie postępowaniu administracyjnym naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania tych orzeczeń z obrotu.
Z tych względów skarga, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, nie mogła zostać uwzględniona i podlega oddaleniu, o czym Sąd orzekł na mocy art. 151 ppsa.