IV SA/Wa 1491/06

IV SA/Wa 1491/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-11-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-08-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Aneta Opyrchał
Krystyna Napiórkowska /przewodniczący/
Wanda Zielińska-Baran /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Sygn. powiązane
II OSK 500/07 - Wyrok NSA z 2008-05-06
Skarżony organ
Minister Środowiska
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Andrzej Malinowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2006 r. sprawy ze skargi "T." Spółki z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy - oddala skargę -
Uzasadnienie
Minister Środowiska postanowieniem z dnia [...] maja 2006r., wydanym na podstawie art. 138 § 2 kpa w związku z art. 46 ust.4 pkt 1, art.48 ust.2 pkt 1, art. 51 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.) , po rozpatrzeniu zażalenia T. Spółki z o.o., uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. odmawiające uzgodnienia w zakresie środowiska przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej "R." wraz z trasą kabla 110 Kv i 15 Kv na obszarze morskim Rzeczypospolitej Polskiej w rejonie miejscowości R. w gminie U. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, iż przedmiotowe
przedsięwzięcie ma polegać na budowie farmy elektrowni wiatrowej "R.",
składającej się z 37 siłowni wiatrowych, każda o mocy 3,6 MW, zajmującej 21,38
km2 powierzchni, w odległości [...] od brzegu. Wysokość korpusu nad
powierzchnią wody będzie wahać się od 98m do 140 m. Planowany park elektrowni
wiatrowych zgodnie z § 2 ust.1 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9
listopada 2004r.
w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko ( Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) zaliczany jest do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko jest obowiązkowe. Postępowanie o wydanie warunków zabudowy dla tej inwestycji przed dyrektorem Urzędu Morskiego w S. toczy się od 14 kwietnia 2004 roku. W stanie prawnym obowiązującym przed wejściem w życie w dniu 28 lipca 2005r. ustawy z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 113, poz.954) wydanie decyzji o warunkach zabudowy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w tym uzgodnienia z organem ochrony środowiska. W myśl art. 19 ust.1 powołanej ustawy do postępowań w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wszczętych, a nie zakończonych
decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie tej ustawy , przepisy dotychczasowe stosuje się na wniosek uprawnionego podmiotu. Inwestor w piśmie z dnia 29 grudnia 2005r. oświadczył, iż chce skorzystać z tego przepisu przejściowego.
Organ odwoławczy podkreślił, iż Wojewoda [...] działając na podstawie art. 378 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska jako organ ochrony środowiska właściwy do uzgodnienia przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy, o której mowa w art. 48 ust.2 pkt 1 ( w jego brzmieniu dotychczasowym) przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko wymagających sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, nie wyraził zgody na przedmiotową inwestycje, gdyż w jego ocenie przedłożony raport nie posiada wystarczających informacji na temat Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000. Planowana inwestycja może bowiem oddziaływać na gatunki chronione na obszarze [...] oraz na obszarze [...] i dlatego wymaga odrębnego postępowania prowadzonego w trybie art. 33 ust.3 ustawy o ochronie przyrody.
Zdaniem Ministra według dotychczas obowiązujących przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska oraz ustawy o ochronie przyrody dla planowanej inwestycji powinny być przeprowadzone dwa niezależne postępowania w zakresie ochrony środowiska. Jedno przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy, drugie przed zezwoleniem wydanym w trybie ustawy o ochronie przyrody. Przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie uzgodnienie w zakresie wymagań ochrony środowiska, a nie rozstrzyganie o wszelkich kwestiach związanych z zamierzoną inwestycją. Wojewoda [...] uzgadniając warunki zabudowy działa wyłącznie jako organ ochrony środowiska. Przed wejściem w życie nowelizacji ustawy Prawo ochrony środowiska kwestia oddziaływania inwestycji na obszary Natura 2000 była rozpatrywana w trybie ustawy o ochronie przyrody i zgodnie z art. 33 ust. 6 tej ustawy wydanie zezwolenia w przypadku tego rodzaju inwestycji leżało w gestii dyrektora urzędu morskiego, przy czym przepisy obu wymienionych ustaw nie regulowały kolejności tych postępowań względem siebie.
Organ odwoławczy podniósł, iż w świetle art. 52 ust.1 pkt 2 ustawy - Prawo ochrony środowiska raport o oddziaływaniu na środowisko powinien zawierać opis elementów przyrodniczych, w tym również gatunków chronionych w ramach sieci Natura 2000, objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego
przedsięwzięcia. Organ pierwszej instancji wzywał inwestora do uzupełnienia informacji dotyczących wpływu planowanego przedsięwzięcia na pobliskie obszary Natura 2000. Tymczasem inwestor stwierdził, iż planowana inwestycja ze względu na położenie poza siecią Natura 2000 nie będzie oddziaływać na ptaki tam chronione. Wobec takiego stanowiska wydanie przez Wojewodę [...] postanowienia, zdaniem organu odwoławczego, nastąpiło bez uprzedniego zgromadzenia danych, pozwalających na rozstrzygnięcie kwestii usytuowania planowanego przedsięwzięcia i jego oddziaływania na środowisko, w tym na obszary Natura 2000. Jednocześnie Minister stwierdził, że podziela stanowisko pierwszej instancji co do braku rozpoznania i opisu oddziaływania na gatunki chronione w ramach obszarów Natura 2000. Raport oddziaływania na środowisko zawiera nieudokumentowane lub sprzeczne ze sobą informacje. Znajdujące się na str. 25 raportu stwierdzenie " Morska strefa przybrzeżna poza akwenami żerowiskowymi oraz wypoczynku na trasach przelotów uznana jest za ogólnie bezpieczne miejsce dla lokalizacji farm wiatrowych" są niczym nieudokumentowane. Jednocześnie na tej samej stronie podano, że "strefa przybrzeżna rejonu jest praktycznie bardzo słabo rozpoznana w aspekcie ornitologicznym. W przypadku analizowanego rejonu brak jest jakichkolwiek badań ww.problemów". Na stronie 21 raportu zawarto stwierdzenie " określenie położenia Farmy Elektrowni Wiatrowych "R." poprzedziły analizy i badania terenowe (...).Podstawowe aspekty wzięte pod uwagę przy wyznaczeniu obszaru lokalizacji to m.in. niewielkie zagrożenie kierunków migracji ryb, ssaków morskich i ptaków". Z materiału dowodowego nie wynika jednoznacznie, czy i w jakim zakresie planowane przedsięwzięcie będzie oddziaływać na ptaki. Jedyne dostępne badania w tym zakresie były przeprowadzone 13 lat temu i mogą być w dużej mierze nieaktualne. Wprawdzie ze sprawozdania z wykonania projektu badawczego [...] przez Uniwersytet [...] w 2005 roku wynika, iż w rejonie Farmy Elektrowni Wiatrowych "R." zagęszczenie zimujących ptaków morskich jest niewielkie ( średnio 13 os/m2), to jednak badania te nie dotyczą okresu migracji, w którym może występować dużo więcej osobników. Dane z ww. projektu wskazują, że tamtędy może przebiegać trasa migracji ptaków wodnych - głównie trzech gatunków kaczek morskich: lodówka, uhla i markaczka. Organ odwoławczy podkreślił, iż z zaleceń Komitetu Stałego Konwencji o ochronie dzikiej fauny i flory oraz siedlisk naturalnych ( wg BirdLife International (...) wrzesień 2003) budowa elektrowni wiatrowych
powinna być poprzedzona co najmniej jednorocznymi obserwacjami monitoringowymi ( preferowane są dwu-trzyletnie badania podstawowe). Dlatego też, zdaniem organu odwoławczego, właściwie przygotowany raport o oddziaływaniu na środowisko powinien być poprzedzony odpowiednimi obserwacjami. Minister podniósł, iż zawarty na str. 3 uzupełnienia raportu pt." Ocena wpływu budowy i eksploatacji farm wiatrowych R. i L. w odniesieniu do siedlisk awifauny w aspekcie ustawy Natura 2000" wniosek "nie stwierdza się negatywnych skutków projektu przedsięwzięcia na obszary Natura 2000, gdyż projekty leżą poza obszarami uznanymi przez niniejsza ustawę i z tego powodu nie mają wpływu na te obszary" jest niezgodny z art. 33 ust.1 ustawy o ochronie przyrody. Wymieniony przepis zabrania podejmowania działań mogących w znaczący sposób pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych, a także w znaczący sposób wpłynąć negatywnie na gatunki, dla ochrony których został wyznaczony obszar Natura 2000, przy czym przepis ten nie rozróżnia działań podejmowanych na tym obszarze od działań podejmowanych poza tym obszarem. Oznacza to, że negatywny wpływ na siedliska i gatunki chronione na obszarach Natura 2000 mogą mieć zarówno przedsięwzięcia realizowane w granicach sieci, jak i poza nią. W konstatacji Minister stwierdził, iż ze względu na niewystarczające informacje co do oddziaływania na obszary Natura 2000, organ pierwszej instancji powinien zażądać uzupełnienia raportu o oddziaływaniu na środowisko, powołując się na art. 52 ust.1 pkt 3 Prawo ochrony środowiska, a to sprawia, iż sprawa wymaga prowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości.
Skarga wniesiona na powyższe postanowienie przez "T. " Spółkę z o.o. sprowadza się do zarzutu naruszenia przepisu art. 138 § 1 pkt 2 kpa -przez uchylenie się Ministra Środowiska od obowiązku orzeczenia co do istoty w przedmiotowej sprawie oraz w związku z tym przepisu art. 138 § 2 kpa - przez nieuprawnione przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie wymagane jest przeprowadzenie przez organ pierwszej instancji postępowania wyjaśniającego w znacznej części, to jest w trybie art. 33 ustawy o ochronie przyrody, a także uzupełniającego postępowania w zakresie raportu oddziaływania na środowisko. Poza tym strona skarżąca podniosła zarzut naruszenia: art. 46 ust.1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2005r. w związku z art. 19 ustawy z dnia 18 maja 2005r. oraz art. 13 ustawy z dnia 16 października 1991r. o ochronie przyrody w związku z art. 158
ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody , a także art. 33 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody - przez niewłaściwe jego zastosowanie w przedmiotowej sprawie, jako że w dacie wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie nie obowiązywały w prawie polskim unormowania z zakresu europejskiej sieci ekologicznej Natura 2000. W uzasadnieniu skargi skarżąca Spółka podniosła, iż postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, wszczęte w dniu 14 kwietnia 2004r. przed dyrektorem Urzędu Morskiego w S. prowadzone było pod rządami ustawy - Prawo ochrony środowiska w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw. Minister Środowiska stosownie do art. 19 ustawy z dnia 18 maja 2005r. prowadząc post stosownie do art. 19 ustawy z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw( zwana dalej ustawą zmieniającą) postępowanie w zakresie o ceny oddziaływania na środowisko obowiązany był uwzględnić wyłącznie i wprost stan prawny przed wejściem w życie ustawy zmieniającej. W podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia Minister Środowiska przyjął stan prawny obowiązujący po wejściu w życie ustawy zmieniającej ( art. 46 ust.1 pkt 1), gdy tymczasem art. 46 składa się z ust.1 bez punktów, a w wyrazie normatywnym nie zawiera unormowań zawartych w ust.1 art. 46 z ustawy zmieniającej. Zdaniem strony skarżącej w dacie wszczęcia postępowania w tej sprawie obowiązywały przepisy ustawy z dnia 16 października 1991r. o ochronie przyrody ( Dz. U. Nr 92, poz.1079), które to przepisy mocą art. 158 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody ( Dz. U. Nr 92, poz. 880) mają wyłącznie zastosowanie w sprawie przedmiotu i zakresu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko objętego przedmiotowym postępowaniem stosownie do art. 19 ustawy z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw. Przepis art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 16 października 1991r. w katalogu obszarów poddanych pod ochronę nie wymienia obszaru chronionego Natura 2000, jak to zostało określone w art. 6 ust.1 pkt 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r., gdzie obszar Natura 2000 został uznany za kwalifikowaną formę ochrony przyrody. Zatem nieuprawnione jest stanowisko Ministra Środowiska, iż niezbędne jest przeprowadzenie odrębnego postępowania administracyjnego w trybie art. 33 ustawy o ochronie przyrody w brzmieniu tej ustawy z 2004 roku. Według skarżącej Spółki organ odwoławczy ze
względu na datę wszczęcia przedmiotowego postępowania powinien prawidłowo zastosować rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 września 2002r. ( Dz. U. Nr 179, poz. 1490) ,a nie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko ( Dz. U. Nr 257, poz. 2573). Zatem dokonana przez Ministra Środowiska ocena, wskazująca na braki dowodowe w postępowaniu przed organem pierwszej instancji w przedmiocie szczegółowych spraw związanych z formą ochrony przyrody określona jako Natura 2000, zdaniem strony skarżącej, jest nieuprawniona w świetle prawa mającego zastosowanie w niniejszej sprawie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Ponadto dodał, iż wydanie tego orzeczenia w trybie art. 138 § 2 kpa nastąpiło z tego powodu, iż do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy niezbędne jest uzupełnienie dokumentacji w sprawie oceny oddziaływania planowanej inwestycji na gatunki przyrodnicze, które zostały objęte ochroną w ramach Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000. Wyrażenie zgody na realizację przedsięwzięcia uzależnione jest od wykazania, że planowane przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na gatunki przyrodnicze objęte ochroną na obszarze [...] oraz [...]. Ponadto Minister wyjaśnił, iż niniejsze postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla farmy elektrowni wiatrowych " R." prowadzone było zgodnie z wnioskiem inwestora na podstawie przepisów ustawy - Prawo ochrony środowiska w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 18 maja 2005r. Dlatego też nie znajduje uzasadnienia zarzut, iż w niniejszej sprawie błędnie zastosowano przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r o ochronie przyrody, skoro wedle art. 158 tej ustawy, powinny mieć zastosowanie przepisy ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody. W trakcie uzgadniania warunków zabudowy przez Wojewodę [...] obowiązywała już ustawa z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody. Zgodnie z art. 33 tej ustawy niezależnie od daty złożenia wniosku o decyzję o warunkach zabudowy, tam gdzie istnieje możliwość negatywnego wpływu inwestycji na przedmiot ochrony Natura 2000 wymagane było
przeprowadzenie odrębnego postępowania administracyjnego w zakresie oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na gatunki i siedliska chronione w ramach sieci Natura 2000. W świetle art. 52 ust.1 pkt 2 ustawy -Prawo ochrony środowiska obowiązującej w dacie wszczęcia postępowania w tej sprawie , raport powinien zawierać opis elementów przyrodniczych objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Zatem raport o oddziaływaniu na środowisko farmy wiatrowej "R." powinien odnosić się do wszystkich gatunków flory i fauny występujących w zasięgu negatywnego wpływu inwestycji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonując oceny prawnej przedmiotowego postanowienia Ministra Środowiska, Sąd nie stwierdził, by jego rozstrzygnięcie naruszało prawo w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.
Kwestionowanym postanowieniem Minister Środowiska, uwzględniając zażalenie strony skarżącej, uchylił postanowienie Wojewody [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Słuszna jest ocena organu odwoławczego, iż postanowienie Wojewody [...] zostało wydane przedwcześnie, gdyż niewątpliwie do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy niezbędne jest uzupełnienie dokumentacji dotyczącej oceny oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji, polegającej na budowie elektrowni wiatrowej " R." wraz z trasą kabli 110 kV i 15 kV na obszarze morskim w rejonie miasta R., na gatunki przyrodnicze, podlegające ochronie w ramach Europejskiej Sieci
Ekologicznej Natura 2000 na obszarze [...] oraz na obszarze [...].
Organ odwoławczy wyczerpująco uzasadnił swoje stanowisko i należy podzielić zasadność argumentacji tego organu w aspekcie przepisu art. 138 § 2 kpa.
W myśl określonej w art. 15 kpa zasady ustrojowej dwuinstancyjności postępowania, organ odwoławczy pełni funkcje kontrolne i merytoryczne. Oznacza to, że organ ten rozpatruje sprawę na nowo w jej całokształcie. Innymi słowy, organ odwoławczy powinien rozpoznać sprawę merytorycznie zgodnie z żądaniem strony i ustosunkować się do niego w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, przy czym niezbędnym wymogiem merytorycznego orzekania przez organ drugiej instancji jest dostateczne i wszechstronne wyjaśnienie okoliczności sprawy.
Jak stanowi przepis art. 136 kpa organ odwoławczy może na żądanie strony lub z urzędu przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie. Brzmienie tego przepisu jednoznacznie określa kompetencje organu odwoławczego do przeprowadzenia li tylko uzupełniającego postępowania dowodowego. Konieczność przeprowadzenia go w znacznej części lub w całości stwarza konieczność uchylenia rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ (art. 138 § 2 kpa). Przeprowadzenie całego lub w znacznej części postępowania wyjaśniającego przez organ odwoławczy stanowiłoby niedopuszczalne naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, a tym samym strona byłaby pozbawiona służącego jej prawa do wniesienia środka odwoławczego, na co słusznie zwrócił uwagę Minister Środowiska w odpowiedzi na skargę. Należy również podkreślić, iż tak rozumiana zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego stwarza gwarancje realizacji praw i interesów stron oraz uczestników postępowania.
Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu odwoławczego, że postanowienie organu pierwszej instancji nie zostało poprzedzone przeprowadzeniem wyczerpującego postępowania dowodowego, gdyż w sprawie, jak już powiedziano powyżej, przede wszystkim powinno być wyjaśnione: czy i w jakim zakresie planowane przez stronę skarżącą przedsięwzięcie, ze względu na jego realizację w pobliżu obszarów Natura 2000 – [...] oraz [...], będzie oddziaływać na ptaki objęte ochroną w ramach tych obszarów. Wobec braku dostatecznych informacji w tym zakresie organ
8
pierwszoinstancyjny, jak zasadnie uznał organ wyższego stopnia, powinien zażądać uzupełnienia raportu o oddziaływaniu tej inwestycji, powołując się na art. 52 ust.1 pkt 2 ustawy o ochronie środowiska.
Trafnie zauważył też organ odwoławczy, iż uzgodnienia organ administracji dokonuje w granicach swej właściwości, a także swoich kompetencji, a co za tym idzie Wojewoda [...] dokonując uzgodnienia przedmiotowego przedsięwzięcia działał jako organ ochrony środowiska, a więc jego rozstrzygnięcie powinno ograniczać się li tylko do kwestii związanych z ochroną środowiska. Dlatego też podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, iż organ pierwszej instancji nieuprawniony był do zawarcia w uzasadnieniu swojego postanowienia stwierdzenia, iż w pierwszej kolejności dyrektor urzędu morskiego powinien dokonać oceny skutków przedsięwzięcia na obszary Natura 2000, a po stwierdzeniu braku negatywnego wpływu wydać zgodę na realizację projektu przedsięwzięcia.
Wskazany powyżej przepis art. 52 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. -Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym przed dniem 28 lipca 2005r. - wejścia w życie ustawy z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 113, poz. 954 ze zm.), który zgodnie z żądaniem strony opartym na art. 19 ust.1 ww. ustawy z dnia 18 maja 2005r. miał zastosowanie w przedmiotowej sprawie, wyraźnie stanowi, iż raport o oddziaływaniu na środowisko powinien zawierać opis elementów przyrodniczych środowiska, objętych zakresem przewidzianego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Podkreślenia wymaga, iż powołany wyżej art. 19 ma wyłącznie zastosowanie do postępowań w sprawie oceny oddziaływania na środowisko prowadzonych na podstawie przepisów ustawy - Prawo ochrony środowiska, a nie do postępowań prowadzonych na podstawie innych ustaw.
W tym miejscu zasadnym jest wyjaśnić, iż wbrew błędnemu przekonaniu strony skarżącej, za datę wszczęcia przedmiotowego postępowania uzgodnieniowego, wedle reguły wynikającej z art. 61 § 1 kpa, należy przyjąć 31 grudnia 2004r., gdyż w tym dniu do Wydziału Środowiska i Rolnictwa Urzędu Wojewódzkiego w G. wpłynął wniosek z dnia 16 grudnia 2004r. dyrektora Urzędu Morskiego w S. o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy i raportu oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia objętego wnioskiem inwestora. Oznacza to, iż zarówno Wojewoda [...], jak też Minister
Środowiska obowiązani byli, zgodnie z zasadą praworządności określoną w art. 6 kpa, stosować przepisy obowiązujące w dacie wydania swoich rozstrzygnięć, chyba że co innego wynikało z przepisów stosowanego aktu prawnego. W tej sprawie reguła ta nie ma zastosowania do przepisów ustawy - Prawo ochrony środowiska w związku ze skorzystaniem przez skarżącego z przepisu przejściowego - art. 19 ustawy z dnia 18 maja 2005r., o czym była już mowa powyżej. Natomiast ma zastosowanie do przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody ( Dz. U. Nr 92, poz. 880 ze zm.). Zawarty w tej ustawie art. 158 - zawierający przepis przejściowy nie ma zastosowanie w niniejszej sprawie, ponieważ przedmiotowe postępowanie uzgodnieniowe prowadzone było w oparciu o przepisy ustawy -Prawo o ochrony środowiska.
Prawidłowo więc organ odwoławczy odwołał się do art. 33 ust.3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz do wydanego na podstawie art. 28 ust.1 tej ustawy - rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 ( Dz. U. Nr 229, poz. 2313), które weszło w życie w dniu 5 listopada 2004r. Według brzmienia powołanego art. 33 ust. 3 ustawy, obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, " (...) planowane przedsięwzięcia, które nie są bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub obszarów, o których mowa w ust.2, lub nie wynikają z tej ochrony, a które mogą na te obszary znacząco oddziaływać, wymagają przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska".
Skoro powołany przepis odsyła do stosowania przepisów ustawy - Prawo ochrony środowiska regulujących w art. 46 - 57 postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko , to niewątpliwie rację miał organ odwoławczy, iż raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, o którym mowa w art. 52 ust.1 tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania rozstrzygnięć przez organy obu instancji, powinien zawierać ocenę co do oddziaływania planowanego przedsięwzięcia objętego wnioskiem skarżącego, na znajdujące się w jego pobliżu obszary Natura 2000, określone w § 2 pkt 70 i 71 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004r.
Wprawdzie, jak wynika z materiału dowodowego sprawy, opracowany w kwietniu 2004 roku Raport w pkt 5.1 zajmuje się oddziaływaniem planowanej
10
inwestycji na składowe biocenozy, w tym też na awifaunę ( ptaki), to jednak nie odnosi się wprost do objętych ochroną gatunków ptaków w ramach wskazanych powyżej obszarów Natura 2000. Wymogu tego nie spełniają również sporządzone później i przedłożone przez inwestora dokumenty, a mianowicie: " Uzupełniające informacje do Raportów o oddziaływaniu budowy i eksploatacji farm wiatrowych R. i L. na środowisko "z listopada 2004 roku, oraz " Uzupełniające informacje do Raportów o oddziaływaniu budowy i eksploatacji farm wiatrowych R. i L. w odniesieniu do siedlisk awifauny w aspekcie ustawy Natura 2000" z marca 2005 roku, jak też " Raport - Ocena wpływu budowy i eksploatacji farm wiatrowych R. i L. w odniesieniu do siedlisk awifauny w aspekcie ustawy Natura 2000" z maja 2005 roku.
Podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, iż opracowany dla przedmiotowego przedsięwzięcia inwestycyjnego Raport o oddziaływaniu na środowisko wymaga uzupełnienia o dokładną analizę oddziaływania tego przedsięwzięcia na znajdujące się jego pobliżu obszary Natura 2000. Zgodzić się należy z organem odwoławczym, iż zawarty w uzupełnieniu Raportu z maja 2005 roku końcowy wniosek, iż nie stwierdza się negatywnych skutków projektów przedsięwzięcia na obszary Natura 2000, gdyż projekty leżą poza obszarami uznanymi przez ustawę - Prawo ochrony środowiska i z tego powodu nie mają wpływu na te obszary , pozostaje w wyraźnej sprzeczności z cyt. wyżej art. 33 ustawy o ochronie przyrody, który , jak powiedziano, wymaga sporządzenia raportu oddziaływania dla planowanych przedsięwzięć nawet wtedy, gdy nie są bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000, ale mogą na te obszary znacząco oddziaływać, tak jak w przypadku planowanej inwestycji przez stronę skarżącą.
Nietrafne są zarzuty skargi o błędnym powołaniu przez organy orzekające rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko ( Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), skoro w dacie wydania rozstrzygnięć obu instancji nie obowiązywało poprzednie regulujące to samo zagadnienie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 września 2002r ( Dz. U. Nr 179, poz. 1490). Trafnie stwierdził organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, iż rozporządzenie z dnia 9 listopada 2004r. nie zawierało
przepisu przejściowego, stanowiącego, iż do spraw wszczętych i nie zakończonych stosuje się przepisy dotychczasowe. W takim przypadku nie ma wątpliwości, iż organy orzekające obu instancji prawidłowo zastosowały przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r.
Nie znajduje również uzasadnienia zarzut skargi, iż organ odwoławczy błędnie powołał w podstawie prawnej kwestionowanego postanowienia art. 46 ust.1 pkt 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska, skoro ze znajdującego się w aktach sprawy zaskarżonego postanowienia wynika niezbicie, iż Minister Środowiska w podstawie prawnej wskazał art. 46 ust. 4 pkt 1 tej ustawy, i jak wynika z uzasadnienia rozstrzygnięcia, w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie w dniu 28 lipca 2005r. ustawy z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 113, poz. 954) w związku z oświadczeniem strony skarżącej o skorzystaniu z przepisu przejściowego - art. 19 tej ustawy.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.