IV SA/Wa 1006/06

IV SA/Wa 1006/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-08-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-05-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wójcik.
Krystyna Napiórkowska /przewodniczący/
Marta Laskowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska (spr.), asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2000 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji -
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] kwietnia 2000 r. po rozpatrzeniu odwołania E. i M. P. od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] lutego 2000 r. na podstawie art. 138 par.1 pkt 2 kpa uchyliło zaskarżoną decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pod nazwą: budowa dojazdu do posesji - w ciągu ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...], na działkach nr [...], [...], [...] i jednocześnie odmówiło J. P. ustalenia warunków budowy dojazdu na działkach nr [...], [...], [...] położonych w R. w ciągu ulicy [...].
W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji organ podał, że Prezydent Miasta R. na wniosek J. P. ustalił warunki zabudowy dla wyżej wskazanej inwestycji. Od decyzji tej odwołali się E. i M. P. podnosząc, że na działce [...] (pozostającej ich własnością) zamierzają budować budynek mieszkalny i uzyskali prawomocną już decyzję o pozwoleniu na budowę. Zatwierdzony projekt budowlany nie przewidywał na tej działce rezerwy terenu pod projektowany dojazd.
Odnosząc się do zarzutów odwołującego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. stwierdziło, że organ pierwszej instancji nie poczynił, zgodnie ze wskazaniami SKO we wcześniejszych decyzjach, dokładnych ustaleń w przedmiocie przesądzenia o zgodności budowy przedmiotowego dojazdu z aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego m. R., uchwalonym w 1994 r. Zaś organ pierwszej instancji powołał się na ustalenia planu szczegółowego porządkowania zabudowy jednorodzinnej [...] – [...] z 1983 r., który to plan został uchylony planem z 1994 r. i nie ma mocy obowiązującej jako akt prawa miejscowego, co oznacza, że nie mógł być podstawą decyzji z [...] lutego 2000 r. Podstawą tej decyzji może być tylko miejscowy plan m. R. uchwalony w 1994 r., zgodnie z którym (część graficzna) teren planowanej inwestycji znajduje się w strefie oznaczonej symbolem "MNE".
Tekst ustaleń planu dla tego symbolu określa, że są to tereny zabudowy mieszkaniowej adaptacji i podporządkowania istniejącego zainwestowania o niskiej intensywności zabudowy. Z treści części tekstowej planu wynika, że w strefie tej
jednym z celów działań jest rozbudowa i uzupełnienie istniejącego systemu komunikacji lokalnej dla zapewnienia właściwej obsługi istniejącej w tym obszarze zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Ustalenia planu zawierają zapis, że na rysunku planu wskazuje się ważniejsze elementy układu obsługującego - ulice lokalne. Na podstawie tego dokumentu z planu miejscowego, nie wynika, że według obowiązującego prawa, miała w miejscu dojazdu przebiegać ulica lokalna.
Organ drugiej instancji podkreślił, że obowiązujący plan m. R. nie przewiduje w ogóle zasad kształtowania układu drogowo - ulicznego poprzez budowę ciągów pieszo - jezdnych, a nawet nie zawiera w treści tego typu nazewnictwa.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła J. P. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, podniosła następujące zarzuty:
- niewyjaśnienie istotnej okoliczności wynikającej z treści tekstowej planu zagospodarowania przestrzennego z kwietnia 1994 r., a mianowicie na czym polegać miały działania rozbudowy i uzupełnienia istniejących systemów komunikacyjnych strefy [...] – [...];
- niewyznaczenie rozprawy i niepowiadomienie strony o jej terminie, niezapewniając tym samym skarżącej czynnego udziału w tym stadium postępowania;
- obrazę przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwą interpretację art.43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Na wstępie należy zaznaczyć zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.) Wobec zaskarżenia decyzji organu administracji publicznej, którego siedziba znajduje się na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - ten Sąd zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -jest właściwy dla niniejszej sprawy.
Skargę należało uwzględnić, chociaż z innych powodów niż w niej podniesione.
Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jest natomiast obowiązany uwzględnić skargę na decyzję i uchylić ją w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie administracyjne jest w pierwszej kolejności ustalenie z urzędu kręgu osób będących stronami tego postępowania. Postępowanie administracyjne zarówno prowadzone w trybie zwykłym jak i nadzoru nie może się toczyć bez udziału wszystkich podmiotów, których praw lub obowiązków dotyczy to postępowanie. Zatem w postępowaniu dotyczącym uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy winni brać udział nie tylko właściciel czy użytkownik działki, na której ma być zlokalizowana zamierzona inwestycja, ale także osoby trzecie mogące wykazać się prawem własności (użytkowania wieczystego) sąsiednich nieruchomości.
Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach administracyjnych, w toku prowadzonego postępowania o ustalenie warunków zabudowy (k. [...] akt administracyjnych) znajduje się wypis uproszczony z rejestru gruntów sporządzony przez Wydział Geodezji Urzędu Miejskiego w R. Wśród nich widnieje m.in. nazwisko J. G. i J. G. jako właścicieli działki nr [...]., której teren obejmuje planowany dojazd.
Zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie (k.[...] akt administracyjnych) z dnia [...] czerwca 1999 r. zostało doręczone właścicielom i współwłaścicielom nieruchomości, których dotyczy planowana inwestycja zgodnie z wydrukiem z ewidencji gruntów.
Badając akta postępowania administracyjnego Sąd stwierdził, że na zwrotnym poświadczeniu odbioru doręczenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej przez Prezydenta R. z dnia [...] lutego 2000 r. do J. G. i J. G. widnieje adnotacja "adresaci nie żyją". Natomiast decyzja wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. została odebrana przez osobę o nazwisku S. Dodatkowo zauważyć należy, że pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. do stron postępowania m.in. do J. i J. G. o konieczności przedłużenia postępowania z dnia [...] kwietnia 2000 r. (jeszcze przed wydaniem decyzji) również wróciło z adnotacją "adresaci nie żyją".
Powyższe pozwala na stwierdzenie, że w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją nie został prawidłowo ustalony jego zakres podmiotowy.
Należy podkreślić, że koniecznym elementem postępowania są jego podmioty, tj. organ administracji właściwy do jego prowadzenia oraz strony, których interesu prawnego to postępowanie dotyczy. Brak ustalenia zakresu podmiotowego postępowania administracyjnego stanowi naruszenie podstawowych zasad określonych w przepisach kpa. Zaniechanie ustalenia kręgu podmiotów będących stronami postępowania administracyjnego narusza przede wszystkim przepis art. 7 kpa zobowiązujący organ administracji do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, nadto art. 10 kpa zgodnie z którym organ jest obowiązany do zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, jak również art. 77 kpa i art. 80 kpa ustanawiające obowiązek zebrania i rozpatrzenia w wyczerpujący sposób całego materiału dowodowego oraz właściwej jego oceny.
Brak udziału w postępowaniu administracyjnym wszystkich osób, którym przysługuje w nim status strony - w rozumieniu art. 28 kpa - skutkuje uznaniem wydanej w nim decyzji jako naruszającej przepisy prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bowiem takie skutki prawne przewiduje przepis art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
W związku z powyższym koniecznym stało się uchylenie decyzji wydanych przez organy obu instancji, gdyż Sąd obowiązany jest uchylić decyzję jako wydaną z naruszeniem przepisów procesowych, bez konieczności merytorycznego rozpoznawania sprawy.
Z tych powodów Sąd, z mocy przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.