IV SA/PO 748/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę J. i K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy negatywnie opiniujące wstępny projekt podziału nieruchomości położonej na terenie zieleni (symbol 2Z) zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organy administracji uznały, że podział jest niedopuszczalny, ponieważ plan nie przewiduje wtórnych podziałów lub zakazuje zabudowy, co uniemożliwia zagospodarowanie wydzielonych działek. Sąd administracyjny uznał te argumenty za błędne. Stwierdził, że plan miejscowy nie musi wyraźnie dopuszczać podziału, a jego brak nie oznacza zakazu. Podkreślił, że podział ewidencyjny sam w sobie nie zmienia przeznaczenia terenu ani nie znosi obowiązujących zakazów. Sąd uznał, że organy nie wykazały, iż podział jest niezgodny z planem, a ich interpretacja przepisów była wadliwa. W związku z tym, Sąd uchylił postanowienia obu instancji i zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżących.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących podziału nieruchomości w kontekście planów miejscowych, zwłaszcza na terenach zieleni. Wyjaśnienie roli prawa własności i domniemania kompetencji właściciela w procesie podziału.
Dotyczy specyficznej sytuacji podziału nieruchomości na terenie zieleni objętym planem miejscowym, gdzie zakazana jest zabudowa. Może być mniej bezpośrednio stosowalne do innych typów terenów lub sytuacji braku planu.
Zagadnienia prawne (4)
Czy brak wyraźnego dopuszczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego możliwości wtórnego podziału nieruchomości oznacza, że taki podział jest niedopuszczalny?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, brak wyraźnego dopuszczenia w planie miejscowym nie oznacza zakazu podziału. Plan może jedynie ograniczać lub wyjątkowo zakazywać podziału, ale musi to być jasno uzasadnione.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że możliwość podziału nieruchomości wynika z prawa własności i domniemania kompetencji właściciela. Plan miejscowy może jedynie ograniczać te kompetencje, a nie zakazywać podziału bez podstawy prawnej.
Czy zakaz zabudowy na terenie zieleni w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uniemożliwia dokonanie podziału ewidencyjnego nieruchomości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zakaz zabudowy nie uniemożliwia podziału ewidencyjnego, ponieważ sam podział nie zmienia przeznaczenia terenu ani nie znosi obowiązujących zakazów.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy błędnie przyjęły, iż zakaz zabudowy czyni podział niezgodnym z planem. Podkreślono, że podział ewidencyjny nie prowadzi do zmiany przeznaczenia terenu ani nie znosi zakazów, a organy nie wykazały, że skarżący mieli zamiar zabudowy niezgodnie z planem.
Czy opinia autora miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest wiążąca dla organów administracji przy interpretacji planu?
Odpowiedź sądu
Opinia autora planu ma charakter jedynie posiłkowy, a nie zasadniczy ani wiążący dla organów.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na orzecznictwo wskazujące, że opinia autora planu może być pomocnicza, ale nie może zastępować samodzielnej wykładni przepisów przez organ administracji, a nawet NSA sugerował, że organ nie powinien się nią posiłkować.
Czy do podziału nieruchomości położonej na terenie zieleni, objętej planem miejscowym, stosuje się przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli teren nie jest przeznaczony w planie na cele rolne lub leśne, stosuje się przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że wyłączenie z art. 92 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami dotyczy terenów rolnych i leśnych, a tereny zieleni nie są z nimi tożsame, co oznacza, że przepisy o podziale nieruchomości mają zastosowanie.
Przepisy (23)
Główne
u.g.n. art. 93 § 1
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 93 § 2
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
u.p.z.p. art. 6 § 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Pomocnicze
u.g.n. art. 92 § 1
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 93 § 4
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 93 § 5
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
u.p.z.p. art. 15 § 3
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
pkt 10 - określenie minimalnej powierzchni nowo wydzielonych działek
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 12 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 12 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
w zw. z art. 126 k.p.a. - naruszenie obowiązku odniesienia się do twierdzeń strony
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 1 lit. a i c - uchylenie postanowienia
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 202 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
wiążące oceny prawne i wskazania Sądu
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 2
Argumenty
Skuteczne argumenty
Plan miejscowy nie musi wyraźnie dopuszczać podziału nieruchomości; jego brak nie oznacza zakazu. • Zakaz zabudowy na terenie zieleni nie uniemożliwia podziału ewidencyjnego nieruchomości. • Organy nie wykazały, że podział jest niezgodny z planem miejscowym. • Opinia autora planu jest jedynie posiłkowa, a nie wiążąca.
Odrzucone argumenty
Plan miejscowy nie przewiduje wtórnych podziałów nieruchomości. • Zakaz zabudowy na terenach zieleni czyni niemożliwym zagospodarowanie wydzielonych działek w procesie inwestycyjnym.
Godne uwagi sformułowania
Możliwość dokonania podziału nieruchomości (tu: ewidencyjnego) stanowi refleks prawa własności jej dysponenta • W braku owych ustaleń [planu miejscowego], kompetencje [właściciela] byłyby bez wątpienia szersze – zgodnie z ww. domniemaniem kompetencji właściciela. • dla dopuszczalności podziału nieruchomości, nie jest konieczne, aby plan miejscowy taką możliwość "przewidywał"; on może ją ewentualnie ograniczać • nie jest poparte argumentem prawnym stanowisko, "że skoro w planie nie określono zasad podziału działek, to taki podział w ogóle jest niedopuszczalny." • nieumotywowanej i wysoce spekulatywnej "kwestii możliwości w przyszłości zabudowy wydzielonych działek".
Skład orzekający
Józef Maleszewski
przewodniczący
Tomasz Grossmann
sprawozdawca
Sebastian Michalski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących podziału nieruchomości w kontekście planów miejscowych, zwłaszcza na terenach zieleni. Wyjaśnienie roli prawa własności i domniemania kompetencji właściciela w procesie podziału."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji podziału nieruchomości na terenie zieleni objętym planem miejscowym, gdzie zakazana jest zabudowa. Może być mniej bezpośrednio stosowalne do innych typów terenów lub sytuacji braku planu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak sądy administracyjne interpretują przepisy dotyczące podziału nieruchomości i planów miejscowych, podkreślając znaczenie prawa własności i domniemania kompetencji. Jest to istotne dla właścicieli nieruchomości i praktyków prawa nieruchomości.
“Czy zakaz zabudowy na działce zielonej uniemożliwia jej podział? WSA w Poznaniu wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.