IV SA/Po 695/25

IV SA/Po 695/25 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-10-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Józef Maleszewski /przewodniczący/
Sebastian Michalski /sprawozdawca/
Tomasz Grossmann
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 44 § 1 pkt 1, § 2, § 3. § 4, art. 45, art. 57 § 1, art. 109 § 1, art. 110 § 1, art. 129 § 1-2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędzia WSA Tomasz Grossmann Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 października 2025 r. sprawy ze skargi W. sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 maja 2025 r. nr [...] r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
W. Sp. z o.o. z siedzibą w P. , działającą przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, pismem z dnia 05 marca 2025 roku, wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o ponowne doręczenie decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 15 stycznia 2025 roku lub o przywrócenie terminu do wniesienie odwołania od tej decyzji.
Do podania załączono: odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia 15 stycznia 2025 roku w przedmiocie naliczenia opłaty w kwocie [...]zł za usunięcie 34 drzew i niewykonanie w terminie nasadzeń 96 drzew oraz kserokopię reklamacji złożonej w urzędzie pocztowym.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z dnia 21 maja 2025 roku (znak: [...]), stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniono, że decyzja została doręczona Spółce w dniu 17 lutego 2025 roku. Odwołanie zostało wniesione w dniu 06 marca 2025 roku, a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W. Sp. z o.o. z siedzibą w P. , reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, skorzystała z prawa skargi do sądu administracyjnego.
Skarżąca zażądała: uchylenia zaskarżonego postanowienia, przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W ocenie Spółki zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem:
1) art. 58 § 1 i § 2 K.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło z winy strony, mimo że nie miał ona realnej możliwości zapoznania się z treścią decyzji z uwagi na niezawinione przez stronę niewydanie przesyłki przez operatora pocztowego;
2) art. 7, art. 77 § 1 art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a. poprzez:
- niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący okoliczności sprawy dotyczącej procedury doręczenia i działania placówki pocztowej,
- brak należytej oceny materiału dowodowego, w szczególności dokumentów potwierdzających złożenie reklamacji oraz dowodów na odbiór innych przesyłek,
- nienależyte uzasadnienie prawne i faktyczne rozstrzygnięcia;
3) art. 6 i art. 8 K.p.a. poprzez brak zapewnienia stronie możliwości działania w zaufaniu do organu oraz niedochowanie zasady pogłębiania zaufania do administracji publicznej;
4) art. 78 Konstytucji RP poprzez pozbawienie strony realnej możliwości wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej z przyczyn od niej niezależnych.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Spółka nie wniosła odwołania albowiem decyzja Prezydenta Miasta [...] nie została jej skutecznie doręczona. W dniu 13 lutego 2025 roku przedstawiciel Spółki stawił się osobiście w placówce operatora pocztowego w celu odbioru awizowanych przesyłek. Nie dysponując fizycznymi blankietami awiza, poprosił o wydane wszystkich przesyłek widniejących w systemie operatora dla W. Sp. z o.o. Wydano mu przesyłkę nr [...] wskazując, że więcej przesyłek do odbioru nie ma. Jak się później okazało przesyłka nr [...], zawierającą decyzję z dnia 15 stycznia 2025r., nie została przekazana pełnomocnikowi pocztowemu, pomimo że znajdowała się w urzędzie pocztowym i nie było przeszkód do jej odbioru. Przesyłka została zwrócona do nadawcy z adnotacją nie podjęto w terminie. Skarżąca nie miała świadomości istnienia przesyłki ani treści wydanej decyzji. Dowiedziała się o istnieniu przesyłki dopiero z rozmowy telefonicznej z pracownikiem organu administracji. Pełnomocnik pocztowy Spółki niezwłocznie udał się do siedziby organu i zapoznał się z aktami sprawy, a następnie działając przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, Spółka złożyła odwołanie wraz z wnioskiem od przywrócenie terminu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenia skargi w całości oraz podtrzymało stanowisko przedstawione w uzasadnieniu kwestionowanego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2024, poz. 1267).
Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie - art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm.; dalej w skrócie "P.p.s.a.").
Uwzględniając skargę na postanowienie Sąd uchyla ten akt w całości albo w części na warunkach określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit a-c P.p.s.a., względnie stwierdza jego nieważności, gdy spełnione są przesłanki wskazane w art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. albo stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sprawy ze skarg dotyczących postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mogą być rozpoznawane przez sąd administracyjny w trybie uproszczonym - co miało miejsce w niniejszej sprawie.
Skarga okazała się nieuzasadniona.
Na wstępie wyjaśnić należy, że przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena legalności rozstrzygnięcia w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zakresem oceny legalności mogą być objęte tylko i wyłącznie kwestie dotyczące "uchybienia terminu do wniesienia odwołania", a nie kwestie dotyczące złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz przesłanek prawnych aktualnych z punktu widzenia przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Kwestie dotyczące zasadności przywrócenia terminu do złożenia odwołania zostały rozpoznane odrębnie, tj. w toku postępowania sądowego prowadzonego pod sygn. akt IV SA/Po 694/25.
Zgodnie z art. 129 § 1-2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572) odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.
Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne (art. 134 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego).
Brak jest podstaw do formułowania stanowiska o wydaniu postanowienia z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 w związku z art. 129 § 2, art. 44 § 1-4, art. 45, oraz art. 57 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.
W świetle treści art. 45 K.p.a. jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis art. 44 stosuje się odpowiednio.
W razie niemożności doręczenia pisma operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (art. 44 § 1 pkt 1 K.p.a.). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 K.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. (art. 44 § 3 K.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 K.p.a.).
Analiza dokumentów włączonych akt administracyjnych wskazuje następujące bezsporne pomiędzy stronami okoliczności faktyczne kontrolowanej sprawy.
Przesyłka zawierająca decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia 15 stycznia 2025 roku została skierowana na prawidłowy adres skarżącej Spółki. W dniu 03 lutego 2025 roku podjęta została nieskuteczna próba doręczenia przesyłki zawierającej decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 15 stycznia 2025 roku o naliczeniu opłaty za usunięcie drzew oraz niewykonanie w terminie nasadzeń drzew. W pocztowej skrzynce oddawczej Spółki pozostawiono awizo. Przesyłka nie został podjęta w terminie 7 dni. W dniu 11 lutego 2025 roku w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącej Spółki pozostawione zostało powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. W dniu 18 lutego 2025 roku niepojęta przesyłka została zwrócona do nadawcy.
Zgodnie z art. 57 § 1 jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.
Organ prawidłowo ustalił, że odwołanie zostało wniesione po upływie ustawowego 14-dniowego terminu na dokonanie tej czynności w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym.
Skutek doręczenia przesyłki zawierającej decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia 15 stycznia 2025 roku nastąpił z końcem dnia 17 lutego 2025 roku.
Ostatni dzień terminu na złożenie spornego odwołania przypadał na dzień 03 marca 2025 roku (poniedziałek).
Odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostało złożone w siedzibie organu pierwszej instancji w dniu 06 lutego 2025 roku, a więc z trzydniowym uchybieniem ustawowego terminu.
Brak jest podstaw do formułowania stanowiska, że skarżąca Spółka nie miała realnej możliwości zapoznania się z treścią decyzji.
W świetle art. 109 § 1 K.p.a. decyzję doręcza się stronom na piśmie. Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej (art. 110 § 1 K.p.a.).
Z uwagi na powyższe skutek doręczenia wynikający z fikcji doręczenia ma doniosłość prawną, która wyraża się tym, iż oświadczenie woli organu administracji publicznej, które ma być złożone stronie postępowania doszło do niej w taki sposób, iż mogła ona zapoznać się z jego treścią.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlegała oddaleniu.