IV SA/Po 664/25

IV SA/Po 664/25 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-10-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Jacek Rejman /sprawozdawca/
Monika Świerczak
Wojciech Rowiński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6166  Łowiectwo
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Rowiński Sędzia WSA Monika Świerczak Asesor sądowy WSA Jacek Rejman (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 października 2025 r. sprawy ze skargi P. W. na postanowienie Nadleśnictwa z dnia 26 maja 2025 r. nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Nadleśnictwa na rzecz skarżącego P. W. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Postanowieniem nr [...] z dnia 26 maja 2025 r. (znak: [...]), wydanym na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572) - dalej: k.p.a. w zw. art. 49a ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz.U. z 2025 r., poz. 539), Nadleśniczy (dalej również: Nadleśniczy; organ) stwierdził niedopuszczalność odwołania P. W., reprezentowanego przez A. W. (dalej: zainteresowany; skarżący; strona) z dnia 14 maja 2025 r. na "brak przeprowadzenia oględzin szkód łowieckich w uprawie buraków na działce nr [...] w miejscowości [...]" przez Koło łowieckie nr [...].
Powyższe orzeczenie zostało wydane w następującym stanie sprawy, wynikającym z okoliczności wskazanych przez Nadleśniczego w uzasadnieniu postanowienia.
W dniu 14 maja 2025 r. do Nadleśnictwa wpłynął e-mail A. W., w którym stwierdzono, że w związku z tym, iż mimo zgłoszenia oględzin w burakach w [...] na działce nr [...] w dniu 8 maja 2025 r. do Koła łowieckiego [...] i niewyznaczenia do dnia dzisiejszego terminu oględzin (14 maja 2025 r.) zgłasza "oględziny do Nadleśnictwa w trybie zastępstwa szacowania. Własność plantacji P. W.. Proszę określić obsadę buraków (...)".
Do tego e-maila został załączona wiadomość e-mailowa adresowana do Koła łowieckiego nr [...], dotyczące "odmowy oszacowania szkody łowieckiej na sąsiedniej działce [...]-naruszenie procedury szacowania szkód". W wiadomości tej zaineresowany stwierdził, że w związku z oględzinami szkód łowieckich, które odbyły się dnia 8 maja 2025 r. na gruncie jego syna, położonym w [...] składa formalne zastrzeżenie do sposobu przeprowadzenia czynności. Podniósł, że w trakcie oględzin zgłosił również szkody występujące na sąsiedniej działce rolnej nr [...], będącej również własnością syna P.. Zarzucił, że pomimo wyraźnego wskazania szkód i ich widoczności w terenie, przedstawiciel Koła łowieckiego prezes M.. B. odmówił dokonania oględzin i oszacowania szkód na tej działce, twierdząc, że nie została ona pierwotnie zgłoszona. Wskazując na art. 46 ust. 3 Prawa łowieckiego oraz rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 8 marca 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków szacowania szkód łowieckich, zainteresowany podniósł, że obowiązkiem dzierżawcy obwodu łowieckiego jest dokonanie oględzin i szacowania wszystkich faktycznie występujących szkód - niezależnie od tego, czy zostały one uprzednio szczegółowo wskazane w zgłoszeniu, o ile zostały niezwłocznie zgłoszone podczas czynności. W związku z powyższym wniósł o: niezwłoczne wyznaczenie nowego terminu oględzin i dokonanie szacowania szkód również na działce nr [...] w [...]; pisemne wyjaśnienie podstaw odmowy dokonania szacowania w dniu 8 maja 2025 r. Ponadto zaznaczył, że "sprawa zostanie przekazana do Nadleśnictwa oraz innych właściwych organów, jeżeli nie zostanie rozwiązana zgodnie z obowiązującym prawem".
Odnosząc się do stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy, Nadleśniczy uznał, że należy na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. art. 49a ust. 1 Prawa łowieckiego stwierdzić niedopuszczalność odwołania P. W. z dnia 14 maja 2025 r. Organ podkreślił, że warunkiem, od którego zależy możliwość skorzystania z trybu odwołania do nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe na podstawie art. 46d ust. 1 Prawa łowieckiego, jest sporządzenie protokołu oględzin albo protokołu szacowania ostatecznego. Brak takiego protokołu powoduje, że nie ma substratu odwołania. W tym względzie organ powołał się na postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 865/20 i stwierdził, że sporządzenie protokołu, o którym mowa w art. 46a ust. 4 tej ustawy, jest warunkiem koniecznym do wniesienia odwołania do nadleśniczego.
Według organu, analiza komentowanej uchwały, w świetle obowiązujących przepisów prawa, pozwala stwierdzić, że niewykonanie przez dzierżawcę albo zarządcę obwodu łowieckiego obowiązków wynikających z art. 46-46c tej ustawy i niesporządzenie protokołu, o którym mowa w art. 46d ust. 1 w zw. z art. 46a ust. 4 albo art. 46c ust. 5 ustawy uniemożliwia wydanie decyzji na podstawie art. 46e ust. 1 ustawy. Z kolei brak decyzji nadleśniczego ustalającego wysokość odszkodowania, o której mowa w art. 46e ust. 1 ustawy, uniemożliwia złożenie powództwa do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Brak protokołu, o którym mowa w art. 46a ust. 4 albo art. 46c ust. 5 ustawy, powoduje, że nie ma "od czego" wnieść odwołania, odwołanie zatem jest niedopuszczalne.
Poza tym podkreślił, że nadleśniczy jest uprawniony i jednocześnie zobowiązany do działania dopiero w momencie wniesienia odwołania od protokołu oględzin bądź protokołu szacowania ostatecznego, a w celu rozpatrzenia odwołania nadleśniczy dokonuje odpowiednio oględzin lub szacowania ostatecznego (art. 46 ust. 2 ustawy). Organ dodał, że strony mają jednak możliwość skutecznego dochodzenia wydania wspomnianych protokołów na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazał na to, że jeżeli dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego nie sporządził protokołu oględzin bądź szacowania ostatecznego, do których był zobowiązany, strona postępowania może skorzystać z uprawnień, jakie przyznaje jej Kodeks postępowania administracyjnego. Może ona w szczególności wnieść ponaglenie w trybie przewidzianym przez art. 37 k.p.a. Strona może również wnieść skargę do sądu administracyjnego na bezczynność dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego w zakresie braku oględzin bądź szacowania ostatecznego szkód wyrządzonych w uprawach rolnych oraz braku sporządzenia wspomnianych protokołów.
W skardze na postanowienie Nadleśniczego nr [...] z dnia 26 maja 2025 r. P. W., reprezentowany przez pełnomocnika - A. W., zarzucił:
1. błędną kwalifikację złożonego pisma - wiadomości e-mail z dnia 14 maja 2025 r. jako odwołanie wymagające uprzedniego protokołu szacowania szkody, gdy tymczasem "pismo to było formalnym wnioskiem o wszczęcie postępowania szacowania szkód łowieckich w trybie zastępczym na podstawie art. 46 ust. 3 ustawy Prawo łowieckie, wskazującym na bezczynność Koła Łowieckiego [...] i konieczność działania Nadleśnictwa jako organu nadzorującego (art. 4 ustawy)";
2. ignorowanie bezczynności Koła łowieckiego nr [...], które nie dokonało oględzin szkody na działce nr [...], pomimo zgłoszenia szkody podczas wizji terenowej dnia 8 maja 2025 r.; Nadleśnictwo, pomimo pełnionej funkcji nadzorczej, nie podjęło żadnych działań wyjaśniających ani proceduralnych (np. ponaglenia na podstawie art. 37 k.p.a.), tylko odmówiło rozpatrzenia wniosku z powodu rzekomego braku protokołu;
3. sprzeczność z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż Nadleśnictwo powołuje się na postanowienie NSA o sygn. akt II OSK 865/20, które jednoznacznie wskazuje, że strona może składać skargę do sądu administracyjnego na bezczynność dzierżawcy obwodu łowieckiego; Nadleśnictwo nie poinformowało go jednak o tym prawie ani nie zastosowało mechanizmów umożliwiających skuteczne dochodzenie roszczeń;
4. brak wezwania do uzupełnienia braków formalnych – w przypadku faktycznego braku protokołu Nadleśnictwo nie zastosowało procedury wezwania do uzupełnienia wniosku lub wyjaśnienia (art. 63 § 1 k.p.a.), a zamiast tego odrzuciło odwołanie z urzędu, co narusza zasady prawidłowego toku postępowania administracyjnego;
5. naruszenie konstytucyjnego prawa do sądu (art. 45 Konstytucji), gdyż "odrzucenie wniosku pozbawia (...) [go] możliwości skutecznego dochodzenia odszkodowania za szkody łowieckie, gdyż bez protokołu nie (...) [może] zwrócić się do sądu powszechnego (art. 46e ust. 1 Prawa łowieckiego)".
Przy tak sformułowanych zarzutach skarżący wniósł o: 1) uchylenie postanowienia nr [...] z dnia 26 maja 2025 r., 2) nakazanie Nadleśnictwu wszczęcia postępowania szacowania szkód łowieckich w trybie zastępczym wobec bezczynności Koła łowieckiego nr [...] w zakresie działki nr [...], 3) zasądzenie od Nadleśnictwa na rzecz skarżącego kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Nadleśniczy wniósł o jej oddalenie lub odrzucenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Ponadto organ zauważył, że wnioski zawarte w skardze nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a Prawo łowieckie nie przewiduje instytucji szacowania zastępczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga okazała się zasadna.
Na wstępie należy zauważyć, że niniejsza sprawa została rozpoznana z urzędu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. Przepis ten przewiduje, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Zakres kontroli administracji publicznej, jaką wykonują sądy administracyjne na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), obejmuje przede wszystkim sprawy wskazane w art. 3 § 2 i 2a p.p.s.a. Przepisy art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. stanowią, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
W następnej kolejności należy zauważyć, że w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Przywołany przepis, wespół z przepisami ustrojowymi, wyznacza zakres kontroli sądowoadministracyjnej. Kontrola ta dokonywana jest w granicach sprawy wyznaczonych przede wszystkim określonym w skardze przedmiotem zaskarżenia, który może obejmować całość albo tylko część danego aktu, oraz rodzajem i treścią zaskarżonego aktu (por. np. wyroki NSA z dnia 5 marca 2008 r. sygn. akt I OSK 1799/07, 9 kwietnia 2008 r. sygn. akt II GSK 22/08 i 27 października 2010 r. sygn. akt I OSK 73/10 - dostępne w bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie jest postanowienie nr [...] Nadleśniczego z dnia 26 maja 2025 r., wydane w sprawie oznaczonej sygnaturą [...]
Postanowienie to stwierdza na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. art. 49a ust. 1 Prawa łowieckiego niedopuszczalność odwołania z dnia 14 maja 2025 r., wniesionego przez A. W. w imieniu P. W., na "brak przeprowadzenia oględzin szkód łowieckich w uprawie buraków na działce nr [...] w miejscowości [...] przez Koło łowieckie nr [...]
W pierwszej kolejności wskazać należy na przepisy mające zastosowanie w rozpoznawanej sprawie.
Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz.U. z 2025 r., poz. 539) dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego jest obowiązany do wynagradzania szkód wyrządzonych: 1) w uprawach i płodach rolnych przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny; 2) przy wykonywaniu polowania.
Szacowanie szkody składa się z oględzin i szacowania ostatecznego. Niezwłocznie po zakończeniu szacowania ostatecznego dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego sporządza protokół, który zawiera w szczególności dane i informacje wskazane w art. 46c ust. 5 tej ustawy. Stosownie do art. 46d ust. 1 Prawa łowieckiego właścicielowi albo posiadaczowi gruntów rolnych, na terenie których wystąpiła szkoda, oraz dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego przysługuje odwołanie do nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Odwołanie wnosi się w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu, o którym mowa w art. 46a ust. 4 albo art. 46c ust. 5. W przypadku gdy obwód łowiecki, na terenie którego wystąpiła szkoda łowiecka, został wyłączony z wydzierżawiania i przekazany w zarząd nadleśnictwa Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, właściwym w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania zgodnie z art. 46d jest dyrektor regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkody (art. 46f ustawy).
W zakresie nieuregulowanym w ustawie [Prawo łowieckie] lub przepisach wydanych na jej podstawie, do postępowania prowadzonego przez nadleśniczego lub dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 49a ust. 1 Prawa łowieckiego).
Następnie należy wyjaśnić, że pierwszym etapem postępowania odwoławczego jest badanie odwołania pod kątem spełnienia wymogów formalnych. Na tym etapie organ odwoławczy zobowiązany jest ocenić, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w ustawowym terminie. Jeśli organ stwierdzi niedopuszczalność odwołania lub uchybienie terminu do jego wniesienia, wówczas ma obowiązek wydać na podstawie art. 134 k.p.a. postanowienie, które jest ostateczne i może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Przepis ten znajduje swoje odpowiednie zastosowanie do postępowania prowadzonego przez nadleśniczego w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania, jeżeli został wniesiony środek prawny, o którym mowa w art. 46d ust. 1 Prawa łowieckiego.
W niniejszej sprawie podstawę do wydania zaskarżonego postanowienia w trybie art. 134 k.p.a. stanowiło ustalenie przez organ, że skarżący wniósł odwołanie w sprawie, w której nie sporządzono protokołu, o którym mowa w art. 46a ust. 4 Prawa łowieckiego, a sporządzenie takiego protokołu jest warunkiem koniecznym do wniesienia odwołania do nadleśniczego.
W tym miejscu warto zauważyć, że zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a., jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Przyjmuje się, że przepis art. 64 § 2 k.p.a. podlega wykładni ścisłej, a jego stosowanie służy wyłącznie usunięciu braków formalnych pisma wynikających ze ściśle określonych przepisów prawa, a więc innymi słowy usunięciu braków w zakresie odnoszącym się do "ustalonych tymi przepisami prawa innych wymagań". Wobec tego, że brakami podania są niewątpliwie takie tylko braki, które uniemożliwiają nadanie mu biegu, stosowanie przywołanego przepisu nie może zmierzać do merytorycznej oceny wniosku (podania) oraz jego załączników, a w konsekwencji odnosić się do okoliczności, które organ administracji – przed którym inicjowane jest postępowanie – uznaje za istotne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy, albowiem ustalenia faktyczne determinujące wydanie decyzji o określonej treści są przeprowadzane na etapie postępowania wyjaśniającego w sprawie (patrz np. wyrok NSA z dnia 6 sierpnia 2024 r. II GSK 2115/23, dostępny jw.). Jeżeli zatem treść pisma złożonego przez stronę wywołuje wątpliwości (w tym te co do jego intencji), to organ przede wszystkim powinien stronę wezwać do sprecyzowania żądania. Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że ustalenie rzeczywistej treści żądania, jeżeli budzi ono wątpliwości, należy do organu administracji publicznej, który postępuje w tym zakresie zgodnie z art. 9 k.p.a. (patrz wyroki NSA z dnia 19 lipca 2012 r. sygn. akt II GSK 1018/11 oraz 12 września 2013 r. sygn. akt II OSK 919/12, dostępne jw.).
Poza tym podkreślenia wymaga, że organ nie jest uprawniony do samodzielnego kształtowania treści wniosku niezgodnie z jego treścią bądź wbrew rzeczywistej woli podmiotu. Organ administracji, dysponując niejasnym pismem strony, nie może przypisywać temu pismu określonego znaczenia i domniemywać intencji strony (por. np. wyrok NSA z dnia 20 lutego 2014 r. sygn. akt II OKS 2257/12, dostępny jw.).
W przekonaniu Sądu, ta ostatnia sytuacja w sposób nieuprawniony miała miejsce w niniejszej sprawie. W konsekwencji, zaskarżone działanie organu należało uznać za co najmniej przedwczesne – i jako takie nieprawidłowe.
Mając powyższe na uwadze, należy podkreślić, że z treści złożonego przez skarżącego pisma z dnia 14 maja 2025 r. wynikało, że nie stanowi ono odwołania od protokołu oględzin czy szacowania ostatecznego, skoro pomimo zgłoszenia w dniu 8 maja 2025 r. K. łowieckiemu [...] szkody w burakach na działce nr [...] takie oględziny nie miały miejsca. Przedmiotowe pismo ma zatem inny charakter.
W pierwszym wrażeniu (prima facie) jest to wniosek interwencyjny, sygnalizujący nieprawidłowości Koła łowieckiego [...] w przedmiotowej sprawie, z jednoczesnym żądaniem przeprowadzenia przez Nadleśniczego oględzin przedmiotowej działki "w trybie zastępstwa szacowania". Z kolei z argumentacji przedstawionej w treści skargi wynika, że skarżący w piśmie z dnia 14 maja 2025 r. zakwestionował procedowanie, czy też brak podjęcia należytych działań w odniesieniu do jego żądania przeprowadzenia oględzin i szacowania szkody na przedmiotowej działce. Strona jednocześnie zarzuciła, że Nadleśniczy nie zareagował odpowiednio na zgłaszane uchybienia Koła łowieckiego [...] w tym względzie.
W takiej sytuacji rzeczą Nadleśniczego było w pierwszej kolejności ustalenie właściwej intencji pisma skarżącego z dnia 14 maja 2025 r., a nie przystąpienie od razu do procedowania nad podaniem skarżącego zakwalifikowanym jako odwołanie, o którym mowa w art. 46d ust. 1 Prawa łowieckiego.
Jak wynika z wcześniej już przywołanego przepisu art. 9 k.p.a., organy administracji winny czuwać nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Organy obowiązane są do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego.
Obowiązek wezwania do sprecyzowania żądania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. należy umiejscowić właśnie w przywołanym, szerszym obowiązku informowania stron. Wpisuje się on również w wynikającą z art. 7 i art. 77 k.p.a. powinność uprzedniego wyjaśnienia faktycznych i prawnych okoliczności sprawy oraz zidentyfikowania właściwych przesłanek rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy administracyjnej.
W konsekwencji powyższego, przed zakwalifikowaniem pisma zainteresowanego z dnia 14 maja 2025 r. jako odwołania i formalnym rozpoznaniem tego odwołania, obowiązkiem organu było właściwe ustalenie rzeczywistej intencji skarżącego (np. czy skarży on bezczynność organów w związku z opieszałością w dokonaniu oględzin szkód łowieckich na konkretnej działce, czy jest to skarga na działanie organów Koła łowiecko [...] w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a wreszcie czy – tym bardziej w kontekście stanowiska zajętego w skardze – żąda innego jeszcze działania organu).
Ponadto Sąd wyjaśnia, że zajęcie przez Nadleśniczego stanowiska w odpowiedzi na skargę było spóźnione, bowiem pismo procesowe organu w postępowaniu sądowym nie służy do konwalidacji uchybień popełnianych przy wydawaniu rozstrzygnięć administracyjnych zaskarżanych do sądu administracyjnego. Poza tym, jeżeli organ uważa, że nie ma kompetencji do wykonania oględzin w ramach "szacowania zastępczego" w razie niewykonania oględzin przez dane koło łowieckie – gdyby założyć, że taka byłaby ostatecznie treść podania zainteresowanego z dnia 14 maja 2025 r. – to powinien był rozważyć wydanie na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Z kolei, w razie braku jednoznacznego wyjaśnienia przez zainteresowanego treści podania (żądania strony), organ byłby władny zastosować art. 64 § 2 k.p.a. i pozostawić podanie bez rozpoznania. Natomiast bez uzyskania wyraźnego, jednoznacznego stanowiska strony co do treści podania i zawartego w nim żądania organ nie był uprawniony do uznania, że pismo skarżącego z dnia 14 maja 2025 r. stanowiło odwołanie od nieprzeprowadzonych oględzin szkód łowieckich. W konsekwencji zastosowanie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 49a ust. 1 Prawa łowieckiego było w tych warunkach bezpodstawne.
Z przedstawionych wyżej względów należało uchylić zaskarżone postanowienie.
Ponownie rozpoznając sprawę, Nadleśniczy stosownie do art. 153 p.p.s.a. wykona wskazania Sądu wynikające z niniejszego uzasadnienia i wyjaśni rzeczywistą intencję skarżącego wyrażoną w podaniu z dnia 14 maja 2025 r., uwzględniając stanowisko strony przedstawione w skardze, jak też w toku ponowionego postępowania administracyjnego. Następnie, po dopełnieniu powyższego obowiązku, przystąpi do dalszego procedowania w sprawie, które będzie uzależnione od wyników przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego we wskazanym przez Sąd zakresie.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku.
O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął w pkt 2 wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., uwzględniając wysokość poniesionych przez stronę kosztów sądowych (uiszczony wpis do skargi w kwocie [...]zł).