IV SA/PO 453/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi Wojewody Wielkopolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Swarzędzu w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Tereny w rejonie ulic Paderewskiego i Poznańskiej oraz torów kolejowych w Swarzędzu". Wojewoda zaskarżył uchwałę w części dotyczącej terenu oznaczonego symbolem U/ZP, zarzucając istotne naruszenie prawa, a konkretnie sprzeczność z ustaleniami obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Swarzędz. Argumentowano, że przeznaczenie terenu jako zabudowy usług celu publicznego lub parku (U/ZP) w planie miejscowym było niezgodne z oznaczeniem tego terenu jako leśnego (ZL) w studium. Sąd administracyjny zgodził się ze skarżącym, podkreślając wiążący charakter studium dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Sąd wskazał na sprzeczność między oznaczeniem terenu jako leśnego (ZL) w załączniku graficznym studium a jego ewidencją gruntów, która nie wykazywała lasu. Niemniej jednak, sąd uznał, że nawet jeśli teren nie był formalnie lasem, to oznaczenie go jako leśnego w studium powinno być respektowane, a plan miejscowy nie może być z nim sprzeczny. Sąd stwierdził, że plan miejscowy powinien być uszczegółowieniem ustaleń studium, a nie ich dowolną interpretacją lub zmianą. W związku z tym, sąd uznał, że ustalenie w planie możliwości zabudowy usługowej na terenie oznaczonym w studium jako leśny (ZL) stanowi istotne naruszenie trybu sporządzania planu. Sąd stwierdził nieważność uchwały w zaskarżonej części, a w pozostałym zakresie skargę oddalił, zasądzając jednocześnie koszty postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja zasady zgodności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze studium uwarunkowań, zwłaszcza w kontekście oznaczeń terenów leśnych i ich wpływu na możliwość zabudowy.
Dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie oznaczenie w studium (ZL) było sprzeczne z ewidencją gruntów, a interpretacja tego oznaczenia przez organ była kwestionowana.
Zagadnienia prawne (2)
Czy przeznaczenie terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren zabudowy usług celu publicznego lub teren zieleni urządzonej (U/ZP) jest zgodne z ustaleniami studium uwarunkowań, które dla tego terenu przewiduje przeznaczenie leśne (ZL)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przeznaczenie terenu w planie miejscowym jako U/ZP jest sprzeczne z oznaczeniem tego terenu jako ZL w studium uwarunkowań.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Mimo wątpliwości co do faktycznego charakteru lasu na danym terenie, oznaczenie go jako leśnego (ZL) w studium powinno być respektowane. Plan miejscowy nie może być sprzeczny ze studium, a dopuszczenie zabudowy usługowej na terenie oznaczonym w studium jako leśny stanowi istotne naruszenie trybu sporządzania planu.
Czy naruszenie zasady zgodności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze studium uwarunkowań stanowi istotne naruszenie trybu sporządzania planu, uzasadniające stwierdzenie jego nieważności w części?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, naruszenie zasady zgodności planu ze studium, jeśli jest istotne, uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały w części.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, istotne naruszenie zasad lub trybu sporządzania planu miejscowego powoduje jego nieważność w całości lub w części. Sąd uznał, że sprzeczność planu ze studium w zakresie przeznaczenia terenu jest istotnym naruszeniem trybu.
Przepisy (10)
Główne
u.p.z.p. art. 9 § ust. 4
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Projekt planu miejscowego sporządza się zgodnie z zapisami studium oraz przepisami odrębnymi.
u.p.z.p. art. 20 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Rada gminy uchwala plan miejscowy po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium.
u.p.z.p. art. 28 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Istotne naruszenie zasad lub trybu sporządzania planu miejscowego powoduje jego nieważność w całości lub w części.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 147 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd stwierdza nieważność aktu prawa miejscowego w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W przypadku nieuwzględnienia skargi, sąd oddala ją.
u.s.g. art. 91 § ust. 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna.
u.s.g. art. 93 § ust. 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę organu gminy do sądu administracyjnego.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury art. 6 § § 6 pkt 1
Określa zakres projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości art. 14 § ust. 1 pkt 1 lit. c
Określa wysokość opłat za czynności radców prawnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przeznaczenie terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (U/ZP) jest sprzeczne z oznaczeniem tego terenu jako leśnego (ZL) w studium uwarunkowań. • Naruszenie wiążącego charakteru studium uwarunkowań dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.
Odrzucone argumenty
Argumentacja organu, że teren oznaczony w studium jako ZL nie jest faktycznie lasem w rozumieniu ewidencji gruntów, co miałoby usprawiedliwiać dopuszczenie zabudowy usługowej.
Godne uwagi sformułowania
Ustalenia studium nie muszą być przeniesione wprost do postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale nie mogą być ze sobą sprzeczne. • Studium ma być z założenia aktem elastycznym, który stwarzając nieprzekraczalne ramy dla swobodnego planowania miejscowego pozwala na maksymalne uwzględnienie warunków i potrzeb lokalnych przy tworzeniu regulacji planów miejscowych. • Plan miejscowy ma stanowić uszczegółowienie zapisów zawartych w studium, a nie ich dowolną interpretację, czy wręcz całkowitą zmianę.
Skład orzekający
Maciej Busz
przewodniczący-sprawozdawca
Katarzyna Witkowicz-Grochowska
członek
Jacek Rejman
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady zgodności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze studium uwarunkowań, zwłaszcza w kontekście oznaczeń terenów leśnych i ich wpływu na możliwość zabudowy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie oznaczenie w studium (ZL) było sprzeczne z ewidencją gruntów, a interpretacja tego oznaczenia przez organ była kwestionowana.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu planowania przestrzennego – relacji między studium a planem miejscowym, co jest kluczowe dla prawników i urbanistów. Pokazuje, jak sądy interpretują zasady zgodności i wiążący charakter dokumentów planistycznych.
“Plan miejscowy sprzeczny ze studium? Sąd uchyla uchwałę Rady Miejskiej.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.