IV SA/Po 225/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarżący, wspólnicy spółki cywilnej M. R. i A. J., wnieśli skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Śremie z dnia 7 lipca 2021 r. nr 323/XXIX/2021 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru przy ulicy Grunwaldzkiej. Zarzucili naruszenie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w tym niezgodność planu ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego oraz nadużycie władztwa planistycznego poprzez nieproporcjonalne ograniczenie prawa własności, polegające na przeznaczeniu ich działek pod drogę publiczną klasy dojazdowej (symbol KDD) i zakazie zabudowy. Skarżący wywodzili swój interes prawny z prawa własności nieruchomości, które nabyli z zamiarem zabudowy mieszkaniowej, zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami Studium. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę. Sąd uznał, że plan miejscowy nie narusza ustaleń Studium, ponieważ doprecyzowuje je, a nie całkowicie zmienia. Stwierdził również, że przeznaczenie działek pod drogę dojazdową nie stanowi nadużycia władztwa planistycznego ani nie narusza konstytucyjnych praw własności, gdyż ingerencja w prawo własności jest proporcjonalna i uzasadniona interesem publicznym, a skarżący mieli świadomość planów gminy, co potwierdzały wcześniejsze uchwały i umowa sprzedaży obligująca do wykonania parkingu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja zasady zgodności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz stosowanie zasady proporcjonalności przy ograniczaniu prawa własności w procesie planowania przestrzennego.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i konkretnych przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy o samorządzie gminnym.
Zagadnienia prawne (3)
Czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego narusza ustalenia Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, plan miejscowy nie narusza ustaleń Studium, ponieważ je doprecyzowuje, a nie całkowicie zmienia, mieszcząc się w granicach władztwa planistycznego gminy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że plan miejscowy ma prawo uszczegóławiać ustalenia studium, a nie musi ich dosłownie przenosić. Kluczowe jest, aby nie doszło do zasadniczej zmiany lub modyfikacji funkcji przewidzianych w studium. W tym przypadku plan doprecyzował przeznaczenie terenu, uwzględniając istniejące użytkowanie i cele gminy.
Czy przeznaczenie działek pod drogę publiczną klasy dojazdowej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego stanowi nadużycie władztwa planistycznego i nieproporcjonalne ograniczenie prawa własności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ograniczenie prawa własności poprzez przeznaczenie działek pod drogę dojazdową nie jest nadużyciem władztwa planistycznego, a ingerencja jest proporcjonalna i uzasadniona interesem publicznym.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że plany zagospodarowania przestrzennego mogą ingerować w prawo własności, ale musi to być zgodne z zasadą proporcjonalności i służyć realizacji wartości wyżej cenionych, takich jak interes publiczny. W tej sprawie skarżący mieli świadomość planów gminy, a ustalenia planu pozwalają na dotychczasowe użytkowanie gruntu.
Czy skarżący posiadają legitymację procesową do zaskarżenia uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego?
Odpowiedź sądu
Tak, skarżący posiadają legitymację procesową, ponieważ są właścicielami nieruchomości objętych planem, a jego postanowienia wpływają na ich prawo do zagospodarowania gruntu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skarżący, jako właściciele nieruchomości objętych planem, mają bezpośredni i zindywidualizowany interes prawny w jego zaskarżeniu, ponieważ uchwała wpływa na ich prawo do zagospodarowania gruntu zgodnie z wolą inwestycyjną.
Przepisy (14)
Główne
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa o samorządzie gminnym
u.p.z.p. art. 20 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 3 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 4 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 6 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 6 § 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 9 § 4
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Pomocnicze
k.c. art. 140
Kodeks cywilny
Konstytucja RP art. 21
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 64
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 94
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
p.p.s.a. art. 134 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych art. 15 § zzs4 ust. 3
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 15 ust. 1, art. 20 ust. 1 i art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nieuwzględnienie zasady zgodności MPZP z ustaleniami Studium. • Naruszenie art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także art. 140 k.c. oraz art. 21, art. 64 i art. 94 Konstytucji poprzez nadużycie władztwa planistycznego i nadmierne ograniczenie prawa własności.
Godne uwagi sformułowania
Granice władztwa planistycznego gminy wyznaczają ograniczenia określone w ustawach. • Ingerencja ta jest jednak dozwolona na gruncie obowiązujących przepisów, jeśli nie godzi w istotę prawa własności. • Działając w ramach określonych przez granice prawa i stosując zasadę proporcjonalności, organy gminy mogą w tworzonym planie zagospodarowania przestrzennego ograniczać uprawnienia właścicieli w celu pełniejszej realizacji innych wartości, które uznały za ważniejsze. • Wymóg braku sprzeczności planu miejscowego ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie oznacza i nie może oznaczać prostego przenoszenia ustaleń studium do planu. • Sam fakt wprowadzenia ograniczeń w zakresie wykonywania prawa własności postanowieniami planu nie świadczy jeszcze o jego wadliwości.
Skład orzekający
Izabela Bąk-Marciniak
przewodniczący sprawozdawca
Maria Grzymisławska-Cybulska
członek
Katarzyna Witkowicz-Grochowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady zgodności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz stosowanie zasady proporcjonalności przy ograniczaniu prawa własności w procesie planowania przestrzennego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i konkretnych przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy o samorządzie gminnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii związanych z planowaniem przestrzennym i prawem własności, które są istotne dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie oraz dla właścicieli nieruchomości.
“Plan zagospodarowania przestrzennego a prawo własności: kiedy gmina może ograniczyć zabudowę?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.