IV SA 52/03

IV SA 52/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-06-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-01-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Żak /sprawozdawca/
Bożena Walentynowicz /przewodniczący/
Grzegorz Czerwiński
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Sędziowie NSA Anna Żak (spr), Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Tomasz Szpojankowski, po rozpoznaniu w dniu 08.06.2004 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002 Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2002 r., II. uchyla postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2002 r. o wznowieniu postępowania, III. uchyla decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] oraz poprzedzającą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002 r., nr [...], IV. uchyla postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. o wznowieniu postępowania, V. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Uzasadnienie
Prezydent miasta W. decyzją z dnia [...] lipca 1996r. nr [...] ustalił dla [...] S.A w W. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie wolno stojącej hali - "Studio telewizyjne"- obiekt czasowy z terminem użytkowania do 3 lat. Następnie decyzją z dnia [...] marca 1997 r. organ ten zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] S.A. w W. pozwolenia na budowę wolno stojącej hali -Studio TV na nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] - na okres czasowy z terminem użytkowania do 3 lat. Decyzja ta nakładała na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie tej hali.
Decyzją z dnia [...] września 1997r. nr [...] Prezydent miasta W. zezwolił [...] S.A. na użytkowanie w /w hali studia TV do dnia 12 marca 2000r.
W dniu 1 lutego 2000r. [...] S.A. wniosła o zmianę decyzji z dnia [...].09.1997r. w zakresie terminu użytkowania hali studia TV - na bezterminowe. Prezydent W. po rozpoznaniu tego wniosku decyzją z dnia [...] maja 2000r. umorzył postępowanie administracyjne stwierdzając, że brak jest przesłanek do zastosowania w spawie art.155 kpa., bowiem jedna ze stron postępowania nie wyraziła zgody na zmianę terminu użytkowania hali. Odwołanie od tej decyzji wniosło [...] S.A.
W wyniku jego rozpoznania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2001r. nr [...] uchylił decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2000r i odmówił zmiany decyzji w zakresie dotyczącym terminu użytkowania przedmiotowej hali studia TV uznając, że brak przesłanek do zastosowania art.155 kpa nie czyni postępowania bezprzedmiotowym. Brak zgody jednej ze stron postępowania na zmianę ostatecznej decyzji daje podstawę do negatywnego rozpatrzenia wniosku inwestora.
Pismem z dnia 7 marca 2002r./ data wpływu do organu/ [...] S.A. wniósł o zmianę ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. i udzielenie bezterminowego pozwolenia na użytkowanie hali studia TV. [...] S.A. wskazał, że pismo to należy traktować jako wniosek o wznowienie postępowania zakończonego w /w decyzją Wojewody przez organ z urzędu na podst. art.145 par.l pkt.5 kpa, ponieważ wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję. Jeśli natomiast organ nie uzna za zasadne wznowienie postępowania z urzędu, to pismo należy traktować jako wniosek strony o wznowienie postępowania.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2002r. nr [...] po rozpoznaniu wniosku w/w o wznowienie postępowania działając na podst. art. 149par. 1 kpa wznowił na żądanie strony postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001r. powołując się w uzasadnieniu na wskazanie przez wnioskodawcę nowych okoliczności faktycznych i nowych dowodów.
Następnie decyzją z dnia [...] maja 2002r. nr [...] wydaną na podstawie art. 154 par.1 i 2 kpa Wojewoda [...] zmienił własną decyzję z dnia [...] grudnia 2001r. w ten sposób, że uchylił decyzję z dnia [...] maja 2000r. wydaną przez Prezydenta W. i orzekł o zmianie terminu użytkowania hali studia TV przy ul. [...] w W. na bezterminowy. W uzasadnieniu wskazał, ze pismem z dnia 7 marca 2002r. [...] S.A. wniósł o zmianę ostatecznej decyzji w zakresie terminu użytkowania przedkładając szereg dokumentów. Analizując wniosek inwestora i całość akt administracyjnych organ uznał, że przedłużenie terminu użytkowania leży zarówno w interesie społecznym jak i słusznym interesie strony.
Odwołanie od w/w decyzji wnieśli T. M. i T. S.
W wyniku jego rozpatrzenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego /dalej -GINB/ decyzją z dnia [...] lipca 2002r. uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r. i odmówił zmiany decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001r.
W uzasadnieniu wskazał m.in., że organ I instancji podjął decyzję na podst. art. 154 par.1 i 2 kpa, który w sprawie nie ma zastosowania, natomiast ma zastosowanie art. 155 kpa bowiem na mocy decyzji z dnia [...].12.2001r. strony postępowania nabyły prawo, którego treścią jest możliwość żądania zaniechania użytkowania przedmiotowej hali studia. W związku z tym zmiana decyzji winna być poprzedzona zgodą wszystkich stron postępowania.
W dnia 8 sierpnia 2002r. [...] S.A. złożyła podanie o wznowienie postępowania na podst. art. 145 par.1 pkt. 4 kpa, w sprawie zakończonej ostateczną decyzją GINB z dnia [...] lipca 2002r.
Wskazała, że o odwołaniu wniesionym przez T. M. i T. S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r nie został poinformowany, ani odwołanie nie zostało mu doręczone. O fakcie tym [...] S.A. dowiedział się dopiero po otrzymaniu decyzji GINB.
Postanowieniem z dnia [...] września 2002r. nr [...] GINB wznowił na podstawie art. 149 par.1 i art. 145 par.1 pkt.4 kpa postępowanie zakończone własną ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2002r.
Następnie decyzją z dnia [...] października 2002r. na podstawie art.151 par.1 pkt.2 kpa. uchylił swoją decyzję z dnia [...] lipca 2002r. i orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r.
W uzasadnieniu wskazał, że decyzją z dnia [...].12.200lr. odmówiono zmiany terminu użytkowania hali TV, dlatego nie można uznać aby strona nabyła określone prawo. Tym samym działanie organu polegające na zmianie ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 200lr. w oparciu o art.154 par.1 i2 kpa. było uzasadnione. Poza tym T. M. i T. S. nie są stroną w rozumieniu art.28 kpa w postępowaniu o zmianę terminu użytkowania hali TV. W sprawach z zakresu prawa budowlanego przymiot strony właściciela sąsiedniej nieruchomości jest uzależniony od tego czy planowana inwestycja może oddziaływać ujemnie na nieruchomość co jest równoznaczne z naruszeniem interesu prawnego. W ocenie organu nadzoru w sprawie nie mamy do czynienia z budową od podstaw która mogłaby zakłócić dotychczasowe korzystanie z nieruchomości zlokalizowanych w bezpośrednim sąsiedztwie tej hali. W związku z tym w sprawie zmiany terminu użytkowania hali TV w/w osoby mogą wykazać się jedynie interesem faktycznym a nie prawnym. Wobec tego skoro stroną jest wyłącznie inwestor, który nie nabył żadnego prawa i organ I instancji dokonując zmiany decyzji z dnia [...].12.2001r. mógł skutecznie zadziałać jedynie w oparciu o art.154 kpa.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy na podst.art.127 par.3 kpa wniosła T. S.
W wyniku jego rozpatrzenia w trybie art. 138 par.1 pkt.1 kpa i art. 127 par.3 kpa GINB decyzją z dnia [...] 11 2002r. utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...].10.2002r w pełni podtrzymując stanowisko w niej wyrażone podkreślając, że stroną postępowania o zmianę terminu użytkowania hali TV jest wyłącznie [...] S.A. i że strona ta nie nabyła na mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001r. żadnego prawa. Tym samym organ w trybie art.154 kpa mógł dokonać zmiany tej decyzji.
W obszernej skardze na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002r. T. S. / po zmianie nazwiska z T. S./ wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając m.in., że w sprawie doszło do pomieszania dwóch nadzwyczajnych postępowań administracyjnych - wszczęto postępowanie wznowieniowe, a zakończono je rozstrzygnięciem właściwym dla drugiego przeprowadzonego w trybie art.154 kpa.
Ponadto w ocenie skarżącej, która uzasadniła w skardze w tym zakresie szeroko swoje stanowisko - nie istnieje możliwość dopuszczenia do bezterminowego użytkowania obiektu budowlanego - w drodze zmiany ostatecznej decyzji - dla którego oznaczono czas użytkowania. Podstawą prawną, z której wynika wymóg ograniczonego użytkowania hali studia TV jest decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, której wymóg został przeniesiony do decyzji o pozwoleniu na budowę, a stąd trafił do decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
Zakwestionowała pogląd organu, iż nie jest stroną w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na użytkowanie podnosząc m.in iż pozwolenie na użytkowanie służy kontroli prawidłowości wykonania przez inwestora warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Warunki te służą także ochronie interesów osób trzecich.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest w pełni zasadna.
Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie od momentu rozpoznania przez organ podania inwestora z dnia 7 marca 2002r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001r było prowadzone wadliwe, a decyzje wydane w jego toku naruszają przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.
Wszystkie rozstrzygnięcia wydane w jego toku, łącznie z postanowieniami o wznowieniu postępowania z tego powodu musiały zostać przez Sąd uchylone, do czego uprawnia przepis art.135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/, który stanowi, że Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Wojewoda [...] działając na podst. art. 149 par.1 kpa postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2002r. wznawia na wniosek strony na podstawie art. 145 par.1 pkt.5 kpa postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001r., przy czym organ z naruszeniem art. 148 par.1 kpa nie bada czy podanie zostało wniesione w terminie przewidzianym treścią tego przepisu tj. w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
Konsekwencją wznowienia postępowania mogło być jedynie powtórne rozpatrzenie przez Wojewodę [...] wniosku inwestora o zmianę ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie hali TV z dnia [...] września 1997r.
Tymczasem po wznowieniu postępowania, Wojewoda [...] jako organ I instancji dnia [...] maja 2002r. wydaje powtórnie decyzję na podst. art. 154 kpa rozstrzygając pierwotne postępowanie z niezrozumiałych powodów pomijając całkowicie tryb postępowania właściwy postępowaniu wznowieniowemu. Z treści tej decyzji wynika bowiem, że została ona wydana z wniosku z dnia 7 marca 2002r o zmianę decyzji ostatecznej , gdy tymczasem pismem z tej daty jak wyżej to wskazano, inwestor domagał się wznowienia postępowania. Organ wojewódzki nie przeprowadził w ogóle postępowania w trybie art. 150 i 151 kpa. Nie badał więc, czy istniała podstawa wznowienia i jaki ona miała wpływ na w/w decyzję ostateczną. Następnie GINB jako organ II instancji wydaje decyzję z dnia [...] lipca 2002r., którą uchyla decyzję z dnia [...] maja 2002r. i odmawia zmiany ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 2001r. nie zauważając, że organ I instancji wydał decyzję nie przeprowadzając postępowania wznowieniowego.
Przypomnieć należy, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną można podzielić na dwie fazy. Pierwsza z nich polega na badaniu formalnych podstaw wznowienia, a w efekcie wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 kpa) lub decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 kpa). Ocena formalnych podstaw wznowienia sprowadza się do badania, czy żądanie wznowienia postępowania zostało zgłoszone przez stronę, czy powołuje ona podstawy wznowienia wymienione w art. 145 § 1 kpa oraz czy został zachowany termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania, określony w art. 148 § 1 kpa. Wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania jest możliwe tylko wówczas, gdy zostaną spełnione wszystkie formalne przesłanki wznowienia, a brak choćby jednej uzasadnia wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania.
W toku drugiej fazy postępowania, prowadzonej po wydaniu postanowienia o jego wznowieniu, zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 149 § 2 kpa, prowadzone jest postępowanie, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Tylko na tym etapie możliwy jest wgląd w materialnoprawny przedmiot sprawy, której wznowienie dotyczy.
Tak więc zarówno Wojewoda [...] wydając postanowienie o wznowieniu postępowania oraz decyzję z dnia [...] maja 2001r jak i GINB wydając decyzję z dnia [...] lipca 2002r. naruszyli art. 148 par.1 kpa, art. 149 kpa, art. 150 i 151 kpa. a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W dniu 8 sierpnia 2002r. [...] S.A. złożył kolejne podanie o wznowienie postępowania na podst. art. 145 par.1 pkt.4 kpa, tym razem w sprawie zakończonej w/w ostateczną decyzją GINB z dnia [...] lipca 2002r. motywując, że nie był zawiadomiony o wniesieniu przez strony odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r, ani nie został mu doręczony odpis odwołania. O fakcie tym [...] S.A. dowiedział się dopiero po otrzymaniu decyzji organu II instancji
GINB postanowieniem z dnia [...] września 2002r wznawia postępowanie odwoławcze z uwagi na przesłankę z art.145 par.l pkt.4 kpa i wydaje kolejne decyzje : decyzję z dnia [...].10.2002r. wydaną w oparciu o art.151 par.l pkt.2 kpa uchylającą swoją decyzję z dnia [...].07.02 i utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r. oraz decyzję z dnia [...].11.2002r. wydaną w trybie art. 127 par.3 kpa, którą utrzymuje w mocy swoją poprzedzającą decyzję. I to postępowanie oraz wydane w jego toku decyzje dotknięte jest istotnymi wadami postępowania administracyjnego. W ocenie sądu naruszenie prawa stron do uczestnictwa w postępowaniu odwoławczym poprzez brak zawiadomienia o wniesionym odwołaniu przez strony nie stanowi podstawy wznowieniowej wyszczególnionej w art.145 par.l pkt.4 kpa., jeżeli dotyczyło jedynie fragmentu postępowania odwoławczego (skarżącym doręczono decyzję organu II instancji), w toku którego organ nie prowadził postępowania dowodowego i nie wyznaczył rozprawy. Tak było właśnie w niniejszej sprawie.
Nie było podstaw prawnych do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją organu II instancji - GINB z dnia [...] lipca 2002r., a zatem nie było podstaw do prowadzenia postępowania wznowieniowego i wydania zaskarżonej decyzji ani poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] października 2002r. Naruszenie przepisów art.145 par.l pkt.4 kpa musi prowadzić do uchylenia nie tylko decyzji zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji GINB ale także pozbawionego podstawy prawnej postanowienia z dnia [...].09.02 o wznowieniu postępowania. Poza tym decyzje te będąc następczymi wobec decyzji wyżej opisanych, podlegających uchyleniu przez Sąd, także są wadliwe i z tego powodu nie mogłyby także pozostać w obrocie prawnym.
Podnieść należy, że błędny jest pogląd wyrażony przez organy orzekające , iż w niniejszej sprawie mógł mieć zastosowanie przepis art. 154 § 1 kpa. Przewiduje on uchylenie lub zmianę decyzji ostatecznej, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa. Przez nabycie prawa w doktrynie i orzecznictwie uważa się każdą korzyść, jaką strona wyciąga pod względem prawnym z załatwienia jej sprawy decyzją administracyjną. W niniejszej sprawie to faktycznie decyzja z dnia [...] września 1997r zezwalająca [...] S.A. na użytkowanie przedmiotowej hali studia TV do dnia 12 marca 2000r, której zmiany w trybie art. 155 kpa odmówiono decyzją z dnia [...] grudnia 2001r., jest przedmiotem nadzwyczajnego- wznowieniowego postępowania administracyjnego, które chce uruchomić inwestor, by doprowadzić do jej zmiany przez uzyskanie pozwolenia na użytkowanie hali TV na czas nieokreślony.
Decyzja ta została wydana w postępowaniu, w którym uczestniczyły strony o sprzecznych interesach, a zatem przynajmniej jedna ze stron może wywodzić swe prawo z decyzji ostatecznej i dlatego nie będzie podstawy do zastosowania art.154 kpa. Wygaśnięcie w/w decyzji z dnia [...].09.1997r. na skutek upływu oznaczonego w niej terminu i z uwagi na odmowę jej zmiany w/w decyzją z dnia [...].12.01r. w trybie art.155 kpa, zapewnia stronom- właścicielom sąsiednich nieruchomości zaprzestanie użytkowania hali studia TV, co chroni stan prawny wynikający dla nich z decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
Nie można się też zgodzić z twierdzeniem GINB, iż T. M. i T. S.- sąsiedzi przedmiotowej nieruchomości, na której usytuowana jaest hala TV nie są stronami postępowania w przedmiocie zmiany ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
Przedmiotem postępowania zmieniającego jest decyzja ostateczna i dlatego stroną jest tylko ten, czyjego interesu prawnego dotyczyło postępowanie zakończone tą decyzją i krąg uczestników został ustalony w postępowaniu pierwotnym.
Poza tym w ocenie Sądu, słusznie skarżący podnosi, iż nie istnieje możliwość uzyskania rozstrzygnięcia polegającego na dopuszczeniu do bezterminowego użytkowania przedmiotowej hali TV, dla której oznaczono czas użytkowania ostateczną decyzją z dnia [...] września 1997r.- na drodze postępowania o zmianę ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
Wymóg ograniczonego użytkowania tej hali wynikał już z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lipca 1996r. Warunek ten został przeniesiony do decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] marca 1997r. którą udzielono pozwolenia na budowę hali na okres czasowy z terminem użytkowania do 3 lat, a następnie trafił do decyzji o pozwoleniu na użytkowanie hali studia TV "do dnia 12 marca 2000r i po upływie tego terminu obiekt należy rozebrać na każde żądanie organu ds. nadzoru budowlanego"
Zważyć należy, że nie można w art. 155 kpa upatrywać uniwersalnego środka zmierzającego do ponownego rozpoznania sprawy zakończonej ostateczną decyzją administracyjną, niejako "w kolejnej instancji" (por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 1996 r., III SA 1110/95 - niepublikowany). Wyjątków od zasady trwałości decyzji administracyjnych (art. 16 kpa) nie można nigdy interpretować rozszerzająco.
Możliwość zastosowania art. 155 kpa w konkretnej sprawie należy rozważać w świetle przepisów prawa materialnego (w zgodności w nim) i tylko wtedy, gdy daje on organowi administracji "pewną gamę rozstrzygnięć" (por. wyrok NSA z dnia 10 stycznia 1984 r., SA/Ka 660/83, OSP z 1986 r. z. 7, poz. 134; wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 1996 r., V SA 374/95 niepublikowany; z dnia 1 marca 1996 r., III SA 362/95, Monitor Polski, 1997 r., nr [...], str. [...]).
Art. 155 kpa jako przepis procesowy nie może upoważniać do lekceważenia normy materialnoprawnej i zastępowania jej elementami oceny o charakterze słusznościowym, jaki zawiera klauzula ogólna "interesu społecznego lub słusznego interesu strony".
Skoro wymóg tymczasowego użytkowania hali TV wynikał z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a potem z decyzji o pozwoleniu na budowę / na okres czasowy do lat 3/, to nie można uznać, że termin użytkowania obiektu określony w ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie z zastrzeżeniem jego rozbiórki po upływie tego terminu jest ustalony dowolnie przez organy, bez oparcia w przepisach ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym /wtedy obowiązującej/ oraz prawa budowlanego i może być w każdym czasie za zgodą stron zmieniany. Należy ć, iż w pewnych kategoriach decyzji omawiany przepis jest wykluczany otwierający drogę do ich weryfikacji. "Biorąc powyższe pod uwagę, skoro wszystkie powołane orzeczenia organów administracji jakie zapadły w niniejszej tej sprawie, zostały wydane z naruszeniem ar. 148, 149, 145 kpa, 150 i 151kpa, Sąd na podst.145 par.l pkt.l c i art. 152 w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271, nr 240, poz. 2052; z 2003r. nr 124, poz. 1153/ orzekł jak w wyroku