IV SA 2028/03

IV SA 2028/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-11-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-06-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Żak /sprawozdawca/
Bogusław Cieśla
Bogusław Moraczewski /przewodniczący/
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Sędziowie (NSA, As. WSA Anna Żak ( spr.), Bogusław Cieśla, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2004 r. sprawy ze skargi S. i L. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę.
Uzasadnienie
7/IV SA 2028/03
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] listopada 2002r., Nr [...] wydaną przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo Budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 9, z 1980r. z późn. zm.), nakazano L. i S. J. rozbiórkę części obory o wymiarach 8.50 m x 7.60 m, dobudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę do istniejącego budynku obory, na działce we wsi [...] gmina [...].
W dniu [...]października 2002 r. organ nadzoru budowlanego I instancji wszczął na skutek wniosku R. O., postępowanie administracyjne w sprawie wybudowania budynku obory przez S. J., po granicy z działką wnioskodawcy. W dniu [...] listopada 2002r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał kontroli na działce inwestora. W jej wyniku ustalono, że L. i S. J. bez pozwolenia na budowę w październiku 2002 r. dobudowali do istniejącego budynku obory budynek, który przeznaczony jest także na oborę. Ustalono także, iż nowo powstały budynek obory jest murowany, pokryty blachą, ze spadkiem dachu na działkę inwestora, o wymiarach 8,50m x 7,60m, usytuowany przy granicy z działką R. O.. Wybudowanie przedmiotowego obiektu wymagało uzyskania pozwolenia na budowę, niedopełnienie tego obowiązku przez inwestora skutkowało zaś zastosowaniem art. 48 ustawy Prawo budowlane nakazującego rozbiórkę w/w obiektu.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyli L. i S. J..
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r., Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu wniesionego odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia, organ odwoławczy stwierdził, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w toku prowadzonego postępowania administracyjnego dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego. Organ II instancji powtórzył argumentację organu I instancji i stwierdził, że zgodnie z art. 28 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wskazał, iż wyjątki od tej zasady przewiduje art. 29, oraz że art. 30 powołanej ustawy wprowadza obowiązek zgłaszania zamiaru wykonania robót budowlanych właściwemu organowi. W przedmiotowej sprawie inwestor nie wypełnił obowiązku wynikającego z w/w przepisów i nie uzyskał pozwolenia na rozbudowę obory. Tym samym w ocenie organów obu instancji, dokonał samowoli budowlanej realizując
przedmiotowy obiekt. Ponieważ ustawa Prawo budowlane z 7 lipca 1994r. nie przewiduje możliwości legalizacji samowoli budowlanej, należało w tej sytuacji orzec nakaz rozbiórki dobudowanej części obiektu budowlanego na podstawie art. 48 powołanej ustawy.
Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003 r., złożyli L. i S. J. wnosząc o jej uchylenie. Skarżący w uzasadnieniu swej skargi stwierdzili m.in., że dokonali rozbudowy obory, a prace budowlane prowadzone były od maja do października 2002r. Ponadto skarżący podnieśli, że rozbudowy przedmiotowej inwestycji dokonali bez pozwolenia na budowę nie będąc świadomymi tego, że na dokonanie takiej rozbudowy należy uzyskać pozwolenie. Wskazali także, że rozbudowa obory jest funkcjonalnie powiązana z istniejącą oborą a jej rozbiórka spowodowałaby naruszenie konstrukcji stropu.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 12710).
Skarga L. i S. J. nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
W przedmiotowej sprawie podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowi art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane. Zgodnie z powołanym przepisem, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji - właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.
Niesporne jest, iż skarżący nie posiadał decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowego obiektu budowlanego. Przedmiotowy obiekt nie był zwolniony od uzyskania pozwolenia na budowę w myśl art. 29 ustawy Prawo budowlane z 1994 r.
Wybudowanie obiektu budowlanego albo jego budowa prowadzona bez uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę jest samowolą budowlaną i podlega sankcji z art. 48 ustawy Prawo budowlane.
W niniejszej sprawie wobec stwierdzenia samowoli budowlanej, organ nie mógł uchylić się od nakazania rozbiórki spornego obiektu. Jedyną przesłanką wydania nakazu rozbiórki jest bowiem stwierdzenie niedopełnienia przez inwestora wymogu uzyskania pozwolenia na budowę. Podnoszona przez skarżących kwestie nieświadomości prawnej dotyczącej obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę oraz uzyskania ustnej zgody sąsiada na rozbudowę, czy też trudność w rozbiórce obiektu, nie mają żadnego znaczenia przy badaniu prawidłowości działania organów administracji. Z tych względów podnoszone w skardze okoliczności i przyczyny rozpoczęcia budowy nie mogły być uwzględnione albowiem nie miały wpływu na wynik sprawy.
W świetle przytoczonych faktów postępowanie dotyczące likwidacji samowoli budowlanej należy uznać za prawidłowe. W ocenie Sądu organy administracji trafnie oceniły wszystkie okoliczności i tym samym odniosły się w wymaganym stopniu do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.
W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 par 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271).