IV P 985/25

Sygnatura akt IV P 985/25 ZARZĄDZENIE Przewodniczący składu orzekającego w Sądzie Rejonowym dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu Wydziale IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych : Asesor Sądowy Krzysztof Trnka po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2026 roku we Wrocławiu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa V. K. przeciwko (...) (...) we V. o przywrócenie do pracy oraz o zapłatę wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy w przedmiocie zwrotu pozwu z urzędu zarządza: na podstawie art. 130 § 2 k.p.c. zwrócić pozew, wobec bezskutecznego upływu terminu wyznaczonego do usunięcia braków formalnych pozwu. Sygnatura akt IV P 985/25 UZASADNIENIE zarządzenia Przewodniczącego z dnia 26 stycznia 2026 roku sygnatura akt IV P 985/25 Pozwem z dnia 14 sierpnia 2025 roku powód V. K. żądał od strony pozwanej - (...) - przywrócenia do pracy na dotychczas zajmowanym stanowisku oraz zapłaty wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy. Powód określił wartość przedmiotu sporu na kwotę 54.000,00 złotych. Zarządzeniem z dnia 14 października 2025 roku powód został wezwany na podstawie art. 130 § 1 k.p.c. w zw. z art. 187 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 126(1) § 1 k.p.c. do usunięcia braków formalnych pozwu, uniemożliwiających nadanie pismu procesowemu prawidłowego biegu, polegających na: - braku podania konkretnej kwoty brutto, jakiej zasądzenia tytułem wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy powód żąda; - braku podania sposobu, w jaki powód ustalił wartość przedmiotu sporu; w terminie jednego tygodnia, pod rygorem zwrotu pozwu na podstawie art. 130 § 2 k.p.c. Pismo sądowe zawierające powyższe zobowiązanie zostało wysłane pod adres powoda, który powód podał w pozwie. Pismo zostało awizowane po raz pierwszy w dniu 29 października 2025 roku, powtórnie awizowane w dniu 6 listopada 2025 roku i zwrócone bez doręczenia w dniu 14 listopada 2025 roku, wobec braku odebrania przez powoda pisma pozostawionego w placówce pocztowej (elektroniczne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Powód nie usunął braków formalnych pozwu. Zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2026 roku Przewodniczący na podstawie art. 130 § 2 k.p.c. zwrócił pozew, wobec bezskutecznego upływu terminu wyznaczonego do usunięcia braków formalnych pozwu. Przewodniczący zważył, co następuje: W myśl art. 187 § 1 pkt 1 k.p.c. pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać dokładnie określone żądanie , a w sprawach o prawa majątkowe także oznaczenie wartości przedmiotu sporu , chyba że przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota pieniężna. Stosownie do art. 126(1) § 1 k.p.c. w każdym piśmie należy podać wartość przedmiotu sporu lub wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy właściwość rzeczowa Sądu, wysokość opłaty lub dopuszczalność środka odwoławczego, a przedmiotem sprawy nie jest oznaczona kwota pieniężna. W myśl art. 130 § 1 k.p.c. jeżeli pismo procesowe nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych lub jeżeli od pisma nie uiszczono należnej opłaty, Przewodniczący wzywa stronę, pod rygorem zwrócenia pisma, do poprawienia, uzupełnienia lub opłacenia go w terminie tygodniowym . Mylne oznaczenie pisma procesowego lub inne oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym. Stosownie do art. 130 § 2 k.p.c. po bezskutecznym upływie terminu Przewodniczący zwraca pismo stronie . Pismo zwrócone nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma procesowego do Sądu. Zgodnie z art. 139 § 1 k.p.c. w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo przesłane za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe należy złożyć w placówce pocztowej tego operatora, a doręczane w inny sposób - w urzędzie właściwej gminy. Zawiadomienie o złożeniu pisma umieszcza się w drzwiach mieszkania lub biura adresata lub oddawczej skrzynce pocztowej, ze wskazaniem, gdzie i kiedy pismo złożono, oraz z pouczeniem, że należy je odebrać w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia zawiadomienia. W przypadku bezskutecznego upływu tego terminu, czynność zawiadomienia należy powtórzyć. W myśl art. 136 § 1 k.p.c. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać Sąd o każdej zmianie swego zamieszkania. Stosownie do art. 136 § 2 k.p.c. w razie zaniedbania tego obowiązku pismo sądowe pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia , chyba że nowy adres jest Sądowi znany. W niniejszej sprawie powód żądał przywrócenia do pracy oraz zapłaty wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy. W myśl art. 19 § 1 k.p.c. w sprawach o roszczenia pieniężne, zgłoszone choćby w zamian innego przedmiotu, podana kwota pieniężna stanowi wartość przedmiotu sporu. Stosownie do art. 19 § 2 k.p.c. w innych sprawach majątkowych powód obowiązany jest oznaczyć w pozwie kwotą pieniężną wartość przedmiotu sporu, uwzględniając postanowienia zawarte w artykułach poniższych. Zgodnie z art. 21 k.p.c. jeżeli powód dochodzi pozwem kilku roszczeń, zlicza się ich wartość. W myśl art. 23(1) k.p.c. w sprawach o roszczenia pracowników dotyczące nawiązania, istnienia lub rozwiązania stosunku pracy wartość przedmiotu sporu stanowi, przy umowach na czas określony - suma wynagrodzenia za pracę za okres sporny, lecz nie więcej niż za rok, a przy umowach na czas nieokreślony - za okres jednego roku. Odnośnie do kwestii określania wartości przedmiotu sporu w sprawach o wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy Sąd Najwyższy wskazał, że jest ono roszczeniem pieniężnym, a zatem jego wartość stanowi podana przez powoda kwota pieniężna ( art. 19 § 1 k.p.c. ). W sytuacji, gdy żądanie obejmuje zarówno przywrócenie do pracy, jak i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy dochodzi do kumulacji roszczeń uzasadniającej zastosowanie art. 21 k.p.c. Roszczenie o przywrócenie do pracy jest roszczeniem o prawo majątkowe, którego wartość przy umowach na czas nieokreślony oblicza się zgodnie z art. 23(1) k.p.c. jako sumę wynagrodzenia za pracę za okres jednego roku, natomiast roszczenie o wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy jest roszczeniem pieniężnym, do którego zastosowanie znajdzie art. 19 § 1 k.p.c. Jeżeli jednym pozwem dochodzi się obu tych roszczeń, dla celów obliczenia wartości przedmiotu sporu w sprawie konieczne jest zliczenie ich wartości, w myśl art. 21 k.p.c. (D. E. Lach [w:] Kodeks pracy. Komentarz. Tom I. Art. 1-93, wyd. VII, red. K. W. Baran, Warszawa 2025, art. 47.). Roszczenia powoda muszą być jeszcze przed doręczeniem odpisu pozwu stronie pozwanej na tyle dokładnie określone, żeby było możliwe wydanie wyroku zaocznego (zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu z dnia 18 lutego 2022 roku sygnatura akt IV P 1399/21). Na chwilę obecną, roszczenie powoda o zapłatę wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy nie jest należycie dokładnie określone i nie jest możliwe wyrokowanie w jego przedmiocie. Nie jest możliwe nakazanie przez Sąd stronie pozwanej zapłaty bez wskazania konkretnej kwoty. W myśl art. 467 § 3(1) k.p.c. stronę wnoszącą pismo wszczynające postępowanie wzywa się do usunięcia jego braków, tylko gdy braki te uniemożliwiają przeprowadzenie posiedzenia przygotowawczego z udziałem strony wnoszącej pismo. W ocenie Przewodniczącego, brak formalny pisma polegający na braku podania konkretnej kwoty, której zasądzenia powód żąda, jest brakiem uniemożliwiającym przeprowadzenie posiedzenia przygotowawczego. Posiedzenie przygotowawcze zostaje przeprowadzone po doręczeniu stronie pozwanej odpisu pozwu, gdy powstanie już stan zawisłości sprawy. Sąd nie może dopuścić do sytuacji, w której zawisły będzie spór o zapłatę bez wskazania konkretnej kwoty. Uniemożliwiłoby to ustalenie wartości przedmiotu sporu, wysokości opłat sądowych i wysokości wynagrodzenia pełnomocników. Co więcej, podejmując decyzję w przedmiocie wyznaczenia posiedzenia przygotowawczego, Przewodniczący musi mieć na względzie, że strony mogą się na nie stawić. W przypadku braku stawiennictwa powoda na posiedzeniu przygotowawczym, Przewodniczący nie dysponowałby już żadnym instrumentem procesowym umożliwiającym zmuszenie powoda do usunięcia braków formalnych pozwu, gdyż posiedzenie przygotowawcze przeprowadza się już po nadaniu pismu biegu, kiedy jego zwrot nie jest już dopuszczalny . Powód nie podał prawidłowej, łącznej wartości przedmiotu sporu, gdyż podał wartość przedmiotu sporu jedynie w odniesieniu do roszczenia o przywrócenie do pracy, natomiast nie podał wartości przedmiotu sporu w odniesieniu do roszczenia o zapłatę wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy. Powoda skutecznie wezwano do usunięcia braków formalnych pozwu. Wezwanie doręczono powodowi pod adresem, który sam podała w pozwie jako swój aktualny adres. Wobec bezskutecznego upływu terminu wyznaczonego powodowi do usunięcia braków formalnych, pozew należało zwrócić. Na marginesie należy zauważyć, że do wniosku o doręczenie odpisu zarządzenia wraz z pisemnym uzasadnieniem powód załączył odpis pisma, które złożył Poczcie Polskiej, w którym to piśmie pyta się, dlaczego nie otrzymał awizo. W ocenie Przewodniczącego pismo to nie uprawdopodabnia twierdzenia powoda, że nie otrzymał awizo, wobec tego, że Poczta Polska zwróciła adresowane do powoda pismo bez doręczenia bez żadnych dodatkowych adnotacji na kopercie, podając jednocześnie daty awizowania i adres placówki pocztowej, gdzie pismo pozostawiono. Co więcej, następne pismo sądowe zostało powodowi bez żadnych problemów doręczone pod tym samym adresem.