Pełny tekst orzeczenia

IV P 157/15

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt IV P 157/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lutego 2016 r. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu IV Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Janina Połowińczak Ławnicy: M. G. M. W. Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Baranowska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. w Inowrocławiu sprawy z powództwa J. M. przeciwko Agencji Ochrony Osób i Mienia (...) .A.G. Sp. z o.o. w B. o ustalenie istnienia stosunku pracy O d d a l a powództwo. M. G. SSR Janina Połowińczak M. M. W. Sygn. akt IV P 157/15 UZASADNIENIE Powód J. M. żądał ustalenia istnienia stosunku pracy w ten sposób, że od dnia 25.02.2013 r. do chwili obecnej jest pracownikiem pozwanej spółki. Powód podał, że umowa o pracę z pozwaną rozwiązała się w dniu 21.03.2012 r., ale został wyrokiem Sądu przywrócony do pracy, ale do pracy nie wrócił, gdyż pozwana wywodziła, że nie ma pracy w I. . Pozwana Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o. w B. powództwa nie uznała i wniosła o jego oddalenie, podnosząc, że po prawomocnym przywróceniu powoda do pracy zaproponowano mu różne miejsca pracy, ale ich nie przyjął, gdyż chciał pracować tylko w I. . Sąd ustalił i zważył , co następuje : Sąd Rejonowy w Inowrocławiu wyrokiem z dnia 08.11.2012 r. wydanym w sprawie IV P 32/12 – prawomocnym dnia 30 listopada 2012 r. przywrócił powoda do pracy u pozwanej na poprzednich warunkach – pkt I wyroku. W punkcie II zasądzono od pozwanej na rzecz powoda kwotę 14.774,40 złotych tytułem wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy jeżeli w ciągu 7 dni od przywrócenia do pracy zgłosi gotowość niezwłocznego jej podjęcia. Dowód : wyrok k. 16 dołączonych akt SR Inowrocław IV Po 9/13. Powód nie zgłosił gotowości podjęcia pracy. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu w sprawie IV Po 9/13 rozpoznał wniosek powoda o wyznaczenie dłużnikowi terminu wykonania czynności niezastępowalnej w sprawie z zakresu prawa pracy. W sprawie tej powód żądał, aby Sąd zobowiązał pozwaną ( dłużnika) do wykonania wyroku w zakresie przywrócenia do pracy. Z akt tej sprawy wynika, co podnosił Prezes pozwanej w przedmiotowym postępowaniu, że pozwana wzywała i wyznaczała powodowi terminy do stawienia się do pracy w B. , ale powód domagał się, aby mógł świadczyć pracę tylko w mieście I. , gdyż jest radnym. Z akt sprawy IV Po 9/13 wynika też, że nie było możliwości zatrudnienia powoda w I. , a nadto z umowy o pracę wynikało miejsce pracy B. . Sąd w sprawie IV Po 9/13 postanowienie z dnia 19.08.2013r. umorzył postępowanie w sprawie i uchylił grzywnę nałożoną na dłużnika. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 30.10.2013 r. wydanym w sprawie VI Pz 46/13 oddalił zażalenie wierzyciela ( powoda) na postanowienie z 19.08.2013 r. Dowód : akta sprawy IV Po 9/13 Zgodnie z art. 48§1 kp pracodawca może odmówić ponownego zatrudnienia pracownika, jeżeli w ciągu 7 dni od przywrócenia do pracy nie zgłosi on gotowości niezwłocznego podjęcia pracy, chyba że przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od pracownika. Prawomocny wyrok przywracający pracownika do pracy restytuuje stosunek pracy w jego poprzednim kształcie, ale odbywa się to ze skutkiem ex nunc, a zatem z momentem zgłoszenia się przywróconego pracownika do pracy. Nie do obrony jest pogląd, że przywrócenie ma skutek ex tunc- przesądza o tym chociażby brzmienie art. 47 Kp , jak również praktyka sądowa. W czasie od zakończenia okresu wypowiedzenia lub od rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia do czasu stawienia się pracownika do pracy stosunek pracy nie istnieje. W związku z powyższym warunkiem koniecznym pełnej reaktywacji stosunku pracy jest stawienie się pracownika do pracy. Ustawodawca wyznaczył w tym celu pracownikowi 7 dniowy termin, którego przekroczenie niweczy skutki prawomocnego wyroku przywracającego pracownika do pracy w tym sensie, że pracodawca może bez konsekwencji odmówić dopuszczenia pracownika do pracy. W świetle powyższych ustaleń faktycznych i prawnych należy stwierdzić, że mimo przywrócenia powoda do pracy prawomocnym wyrokiem Sądu, nie nastąpiła reaktywacja stosunku pracy, gdyż nie został spełniony warunek tej reaktywacji, to jest stawienie się pracownika-powoda do pracy. W przedmiotowej sprawie Sąd nie może ponownie rozpatrywać okoliczności związanych z oceną wykonania pkt 1 i2 wyroku, to jest przywrócenia do pracy i zgłoszenia gotowości jej podjęcia, gdyż było to przedmiotem postępowania w sprawie IV Po 9/13. Jednakże zdaniem Sądu nie zachodzi w przedmiotowej sprawie powaga rzeczy osądzonej, gdyż rozpoznawane roszczenie ma inna podstawę prawną , to jest art. 189 kp i dotyczy ustalenia stosunku pracy. Należało oddalić żądanie powoda o ustalenie stosunku pracy od dnia, według żądania, „25.02.2013,tj. data wydania świadectwa pracy „- k. 30 zeznania powoda, gdyż po pierwsze żądanie od tej daty nie jest w żaden sposób racjonalnie uzasadnione, a po drugie z woli i winy powoda nie doszło do reaktywacji stosunku pracy. Od dnia rozwiązania umowy nie łączyła strony żadna więź prawna, a w szczególności od 25.02.2013 r., gdyż powód od tego dnia nie świadczył pracy na rzecz pozwanej, a przeciwnie od 01.06.2014 r. do 31.07.2015 r. pracował w Zakładzie (...) . Biorąc powyższe pod uwagę Sąd oddalił powództwo – jak w wyroku. SSR Janina Połowińczak