IV KZ 45/20

SN
Sygn. akt IV KZ 45/20
POSTANOWIENIE
Dnia 26 października 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący)
‎
SSN Jacek Błaszczyk (sprawozdawca)
‎
SSN Marek Pietruszyński
w sprawie
R.B.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 26 października 2020 r.
zażalenia wnioskodawcy
‎
na postanowienie Sądu Najwyższego
‎
z dnia 22 lipca 2020 r., sygn. akt IV KO 66/20,
o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
wobec jego oczywistej bezzasadności,
p o s t a n o w i ł
zażalenie pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
R.B.
w dniu 8 czerwca 2020 r. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 7 grudnia 2000 r., sygn. akt II AKa […], utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 sierpnia 2000 r., sygn. akt III K […]. Wskazał, że podstawą wznowienia postępowania jest art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. Postanowieniem z dnia 22 lipca 2020 r., sygn. akt IV KO 66/20, Sąd Najwyższy, w trybie art. 545 § 3 k.p.k., odmówił przyjęcia wniosku skazanego wobec jego oczywistej bezzasadności (k.: 2- 8 oraz 14 – 15 akt IV KO 66/20 Sądu Najwyższego).
Od tego postanowienia zażalenie w dniu 10 sierpnia 2020 r. wniósł R.B. Powołując się na tożsame okoliczności co we wniosku o wznowienie postępowania, skarżący wniósł o „uchylenie sprawy do ponownego rozpoznania”. Orzeczeniem z dnia 1 października 2020 r., sygn. akt IV KZ 36/20, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie (k.: 2 – 4 oraz 10 – 11 akt IV KZ 36/20 Sądu Najwyższego).
Pismem z dnia 8 września 2020 r. skarżący uzupełnił argumentację przedstawioną w wyżej wskazanym zażaleniu. R.B. podniósł ponownie, że w sprawie istnieją przesłanki do wznowienia postępowania, albowiem złożone uprzednio wyjaśnienia nie powinny podlegać ocenie z uwagi na wyłączenie jego świadomości. Autor pisma zaznaczył też, że w sprawie ujawnił się nowy dowód z opinii biegłego psychologa, w której wyklucza się możliwość przemocy i okrucieństwa ze strony skazanego. Pismu temu nadano bieg procesowy, jako zażaleniu na postanowienie w opisanej sprawie Sądu Najwyższego IV KO 66/20, tj. z dnia 22 lipca 2020 r. Sprawę zarejestrowano - jako odrębną - we właściwym repertorium (k.: 2 – 6 raz 10 akt IV KZ 45/20 Sądu Najwyższego).
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Jak wynika z treści postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 1 października 2020 r., sygn. akt IV KZ 36/20, orzekającego w instancji
ad quem
, zażalenie skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego w instancji
a quo,
a więc z dnia 22 lipca 2020 r., zostało już merytorycznie rozpoznane. Orzeczenie to jest prawomocne i nie podlega dalszemu zaskarżeniu. Skoro zaś pismo R.B. z dnia 8 września 2020 r. stanowi wyłącznie uzupełnienie wniesionego wcześniej środka zaskarżenia (zażalenia), przez ten sam podmiot - co zaznaczył sam skarżący, to w tej sytuacji należało tak przyjęte pismo wnioskodawcy, jako zażalenie, pozostawić bez rozpoznania. W zaistniałym układzie procesowym odniesienie się do pisma wnioskodawcy z dnia 8 września 2020 r. stało się bowiem bezprzedmiotowe, skoro objęta nim materia zaskarżenia została już prawomocnie rozstrzygnięta przez uprawniony organ (sąd odwoławczy w rozumieniu przepisu art. 545 § 3
zd. drugie k.p.k.) - por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2012 r., I KZP 14/12, OSNKW 2012, z.12, poz. 125.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji.