Pełny tekst orzeczenia

IV KZ 32/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

IV KZ 32/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 8 września 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Dariusz Świecki 
  
w sprawie R.G.  
rozpoznając w Izbie Karnej na posiedzeniu  
w dniu 8 września 2026 r.,  
kwestię zażalenia Polskiej Agencji Nadzoru Audytowego  
na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu 
Apelacyjnego w Katowicach  
z dnia 22 czerwca 2026 r., sygn. akt II AKa 493/25,  
o odmowie przyjęcia wniosku oskarżyciela Polskiej Agencji Nadzoru Audytowego o 
sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia orzeczenia Sądu Apelacyjnego 
w Katowicach z dnia 20 maja 2026 r., sygn. akt II AKa 493/25,  
  
postanowił:  
  pozostawić przyjęte zażalenie bez rozpoznania.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Stosownie do treści art. 163 ust. 1 w zw. z art. 172 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 
11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze 
publicznym (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1891 ze zm. – dalej jako u.b.r.), uzasadnienie 
orzeczenia sporządza się z urzędu w terminie 14 dni od dnia wydania orzeczenia. Z 
kolei po myśli art. 163 ust. 3 w zw. z art. 172 ust. 3 pkt 1 u.b.r. orzeczenie doręcza 
się stronom oraz Agencji wraz z uzasadnieniem. Nie może zatem budzić 
wątpliwości, że to właśnie powyższe uregulowania, jako przepisy szczególne, 

IV KZ 32/26              
2 
 
 
znajdowały w sprawie zastosowanie, nie zaś odpowiednio stosowana regulacja art. 
422 k.p.k. Skoro bowiem w sprawach dotyczących odpowiedzialności biegłych 
rewidentów uzasadnienie orzeczenia sporządza się z urzędu i jest ono doręczane 
wskazanym wcześniej podmiotom wraz z samym orzeczeniem, to tym samym 
wyłączona jest możliwość odpowiedniego stosowania na gruncie tych postępowań 
przepisu art. 422 § 1 k.p.k., zakładającego, że uzasadnienie sporządzane jest 
zasadniczo na wniosek złożony w terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia 
orzeczenia. Wyłączona jest również możliwość stosowania tej części wskazanego 
przepisu, która przewiduje, że sporządzenie uzasadnienia z urzędu nie zwalnia od 
złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia, skoro na gruncie art. 163 ust. 3 u.b.r. 
orzeczenie doręcza się wraz z uzasadnieniem. W konsekwencji, skoro przywołane 
przepisy nie przewidują na gruncie analizowanego postępowania składania 
wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia orzeczenia, to wyłączone jest 
odpowiednie stosowanie art. 422 § 3 k.p.k., a więc regulacja dotycząca odmowy 
przyjęcia takiego wniosku we wskazanych sytuacjach i dopuszczalności wniesienia 
zażalenia na decyzję prezesa sądu o odmowie przyjęcia wskazanego wniosku. 
Ustawa o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym 
przewiduje tu własne, autonomiczne uregulowanie, wykluczające stosowanie art. 
422 k.p.k. w tej materii. Przyjąć trzeba, że znajduje ono również zastosowanie do 
orzeczenia wydanego przez sąd apelacyjny po rozpoznaniu odwołania. 
Unormowanie art. 163 ust. 1 i 3 w zw. z art. 172 ust. 3 pkt 1 u.b.r. wyłącza 
zatem wymóg składania wniosku o uzasadnienie orzeczenia przez oskarżyciela. 
Nie było więc powodów, aby pismo oskarżyciela z dnia 16 czerwca 2026 r. 
potraktować jako jego wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia 
orzeczenia w rozumieniu art. 422 § 1 k.p.k. Pismo to uznać trzeba jedynie za 
wniosek sygnalizacyjny, o jakim mowa w art. 9 § 2 k.p.k., wskazujący na potrzebę 
dokonania czynności, która powinna zostać dokonana z urzędu. 
W konsekwencji wydane przez Zastępcę Przewodniczącego Wydziału II 
Karnego Sądu Apelacyjnego w Katowicach zarządzenie z dnia 22 czerwca 2026 r. 
o odmowie przyjęcia wniosku oskarżyciela jest nieprawidłowe. Powinno ono zatem 
zostać uchylone przez organ, który je wydał. Skoro bowiem zgodnie z przyjętym tu 

IV KZ 32/26              
3 
 
 
kierunkiem wykładni w omawianym postępowaniu nie przewiduje się decyzji 
prezesa sądu w przedmiocie przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie 
uzasadnienia orzeczenia, to nie jest dopuszczalne zażalenie na taką decyzję, a tym 
samym Sąd Najwyższy nie jest władny przyjętego w niniejszej sprawie zażalenia 
rozpoznać i uchylić zaskarżonego nim zarządzenia. 
Z tych wszystkich względów orzeczono, jak na wstępie.  
[WB] 
[a.ł]