IV KZ 15/26Przyznanie kosztów obrony z urzędu SN

Przedmiotem niniejszego postępowania był wniosek obrońcy ustanowionego z urzędu, radcy prawnego K. K., o przyznanie kosztów obrony świadczonej z urzędu. Sprawa pierwotnie dotyczyła zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w Sosnowcu z dnia 24 lutego 2026 r. (sygn. akt V Ka 467/25), które nie uwzględniło wniosku o przywrócenie terminu zawitego do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Sosnowcu z dnia 11 sierpnia 2025 r. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 13 maja 2026 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Następnie, w dniu 11 czerwca 2026 r., obrońca złożyła wniosek o przyznanie kosztów obrony z urzędu. Sąd Najwyższy, opierając się na art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze, zgodnie z którym koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa, oraz na § 17 ust. 2 pkt 6 w zw. z § 18 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, ustalił wysokość należnych kosztów. W konsekwencji Sąd Najwyższy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego K. K. kwotę 369 zł, obejmującą podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie zażalenia.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający