Pełny tekst orzeczenia

IV KZ 1/24

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
IV KZ 1/24
POSTANOWIENIE
Dnia 30 lipca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Dziergawka
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 lipca 2024 r.,
‎
wniosku J. J.
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
a contrario
p o s t a n o w i ł:
wniosku nie uwzględnić
UZASADNIENIE
W dniu 9 lutego 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek skazanego J.J. , w którym skazany powołał się na treść art. 29 § 7 ustawy o Sądzie Najwyższym.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Wniosek skazanego, który został zarejestrowany pod sygn. KRI 371, nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Podstawą wyłączenia sędziego, jako
iudex suspectus
, może być każda okoliczność, jeśli tylko uzasadnia wątpliwość co do bezstronności sędziego, którą należy rozumieć zarówno jako subiektywne odczucie sędziego, jak i jego bezstronność w odbiorze zewnętrznym opartą na zobiektywizowanych przesłankach i analizowaną przez odwołanie się do oceny sytuacji dokonanej przez przeciętnego, rozsądnie rozumującego obserwatora procesu (zob.  np. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 stycznia 1999 r.,
‎
K 1/98, OTK-A 1999, z. 1, poz. 3; wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r., SK 19/02, OTK-A 2004, z. 7, poz. 67; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., I KZP 9/07, OSNKW 2007, z. 5, poz. 39;  wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 2009 r., III KK 257/08, LEX nr 532400; wyrok Sądu Najwyższego z dnia  18 marca 2009 r., IV KK 380/08, LEX nr 491543).
Uwzględniając utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazać należy, że skazany  w żadnym zakresie nie wykazał istnienia przesłanek do zastosowania instytucji wyłączenia, określonej w art. 41 § 1 k.p.k. Nie podniesiono w przedmiotowej sprawie żadnych okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziów Sądu Najwyższego: Tomasza Artymiuka, Marka Pietruszyńskiego, Andrzeja Stępki oraz Włodzimierza Wróbla.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.
[J.J.]
[ał]
‎