IV KO 42/12

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek obrońcy skazanego M. C. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 31 stycznia 2012 r., który zmieniał wyrok Sądu Okręgowego z dnia 14 lutego 2011 r. Wniosek oparto na art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k., wskazując jako nowy dowód przyszłe przesłuchanie współpodejrzanego C. T., który ukrywał się za granicą, ale został zatrzymany i miał zostać przekazany do Polski. Obrońca argumentował, że wyjaśnienia C. T. mogą wskazywać na niewinność skazanego lub pozwolić na weryfikację innych dowodów, w tym wyjaśnień P. K. Sąd Najwyższy, analizując wniosek, stwierdził, że dowód z przesłuchania C. T. jest dowodem nowym w rozumieniu przepisów. Jednakże, nie spełnia on pozostałych wymogów, a mianowicie nie uprawdopodabnia w wysokim stopniu błędności prawomocnego wyroku ani nie daje podstaw do przypuszczenia, że w wyniku wznowienia zapadnie odmienne orzeczenie. Sąd zwrócił uwagę na niepewność co do tego, czy C. T. w ogóle złoży wyjaśnienia, jakiej będą treści, oraz czy będą one miarodajne. Podkreślono, że postępowanie o wznowienie nie jest miejscem do ponownego badania wiarygodności dowodów ani ustaleń faktycznych, a prawomocny wyrok posiada domniemanie prawdziwości, które może być wzruszone tylko w wyjątkowych sytuacjach, których w tej sprawie nie stwierdzono. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wznowienie postępowania.

Zagadnienia prawne (2)