IV KKN 666/97

Sygn. akt  IV KKN 666/97 
 
 
 
 
WYROK 
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
 
Dnia  8 stycznia 2002 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
 
 
SSN  Andrzej Siuchniński  (przewodniczący) 
 
 
 
SSN   Wiesław Kozielewicz (spr.) 
 
 
 
SSO  del. do SN  Wiesław Błuś 
 
 
 
 
 
Protokolant:  Ewa Sokołowska 
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej  Stefana Szustakiewicza 
 
w sprawie K. K. 
skazanego z art. 247 § 1 kk z 1969 r. 
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie 
w dniu 8 stycznia 2002 r. 
kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego 
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K. 
z dnia 7 kwietnia 1995 r., sygn. akt IV Kr […] 
utrzymującego w mocy wyrok Sądu  Rejonowego w K. 
z dnia 13 stycznia 1995 r., sygn. akt II K […] 
 
I. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonego K. K. przekazuje 
Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania w postępowaniu 
odwoławczym 
II. zarządza zwrot na rzecz oskarżonego K. K. kwotę 300 (trzysta) złotych 
wniesionej przez niego opłaty od kasacji. 

 
2
U Z A S A D N I E N I E 
 
 
Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z dnia 13 stycznia 1995 r. sygn. II K […] uznał 
K. K. za winnego tego, że „w dniu 2 lipca 1992 roku składając zeznania 
w charakterze świadka w Prokuraturze Rejonowej w K. w sprawie sygn. 1 Ds […] 
będąc uprzedzonym o treści art. 247 § 1 kk czyli o odpowiedzialności karnej 
za składanie fałszywych zeznań złożył niezgodne z prawdą zeznania że przebywał 
w L. w dniu 23 grudnia 1981 roku tylko przez kilka godzin i nie widział się wówczas 
ze swoją żoną, tego samego dnia wrócił do K., a jego żona przyjechała z L. sama 
w dniu 26 grudnia 1981 roku”, tj. występku z art. 247 § 1 kk z 1969 r. i za to na mocy 
tego przepisy przy zastosowaniu art. 54 § 1 kk z 1969 r. wymierzył mu karę dwustu 
złotych grzywny oraz obciążył go kosztami postępowania w kwocie 23 zł i 20 gr 
oraz kwotą 20 zł tytułem opłaty (k. 392-392v). 
 
Od tego wyroku rewizję złożył obrońca K. K. i zarzucając błąd w ustaleniach 
faktycznych, przyjętych za podstawę wyrokowania, przez bezpodstawne odmówienie 
wiary wyjaśnieniom oskarżonego, jak też zeznaniom świadków I. K. i A. C. 
oraz innym dowodom w postaci pism i dokumentów, a oparciu się głównie 
o zeznanie 
świadka 
M. 
K., 
wyjątkowo 
zaangażowanego 
w 
tej 
sprawie, 
nieobiektywnego, podczas gdy dogłębna analiza zebranego w tej  sprawie materiału 
dowodowego nie przekonuje o winie K. K. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku 
i uniewinnienie K. K. od dokonania zarzucanego mu czynu (k. 401-405). 
 
Sąd Wojewódzki w K. wyrokiem z dnia 7 kwietnia 1995 r. sygn. IV Kr […] 
zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (k. 423). 
Od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K. kasację złożył obrońca skazanego K. K. 
i zarzucając  
1) rażące naruszenie prawa materialnego, a to art. 247 § 1 kk z 1969 r., przez 
błędne przyjęcie jakoby zebrany w tej sprawie materiał dowodowy wyczerpywał 
znamiona tegoż przestępstwa, 
2) rażące naruszenie procedury a to, 
art. 357 kpk z 1969 r. poprzez nieuwzględnienie wszystkich istotnych dla tej 
sprawy okoliczności a zwłaszcza prawomocnych ustaleń Sądu Rejonowego w K. 
Wydział II Karny w sprawie p-ko I. K. o przest. z art. 247 § 1 kk z 1969 r. 

 
3
sygn. II K […], co w konsekwencji doprowadziło do wydania dwóch sprzecznych 
ze sobą wyroków, choć dotyczących tego samego stanu faktycznego i opartych 
na tych samych dowodach, 
art. 3 § 3 kpk poprzez rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości 
na niekorzyść skazanego K. K. 
wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i uniewinnienie K. K. od dokonania 
zarzucanego mu czynu. 
 
W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Wojewódzki w K. wniósł 
o uwzględnienie kasacji (k. 465-471), natomiast Prokurator Prokuratury Krajowej 
obecny na rozprawie kasacyjnej w dniu 8 stycznia 2002 r. wniósł o oddalenie kasacji 
jako oczywiście bezzasadnej. 
 
Sąd Najwyższy zważył co następuje; 
 
Zasługuje na uwzględnienie zarzut z kasacji, iż Sąd Wojewódzki w K. naruszył 
art. 357 kpk z 1969 r. 
W protokole rozprawy rewizyjnej z dnia 7 kwietnia 1995 r. w sprawie IV Kr […] 
znajdujemy zapis cyt. „Sędzia sprawozdawca SSW A. M. złożył ustne sprawozdanie 
stosownie do art. 403 § 1 kpk oraz odczytał oświadczenie K. K. z 25 marca 1995 r. 
oraz pisma M. K. z dnia 22 marca 1995 r. i 23 marca 1995 r. za zgodą stron” 
(cytat z k. 411). Pomijając niezgrabność tego sformułowania, wynika z niego 
jednakże, że Sądowi Wojewódzkiemu w K. orzekającemu na rozprawie w dniu 
7 kwietnia 1995 r. w sprawie K. K. znany był fakt, iż tenże Sąd wyrokiem z dnia 
15 marca 1995 r. sygn. akt IV Kr […] utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. 
sygn. II K […] wydany w sprawie I. K. oskarżonej o popełnienie przestępstwa 
z art. 247 § 1 kk z 1969 r. (por. informacja o wyniku tej sprawy znajdująca się 
w/w piśmie M. K. z dnia 22 marca 1995 r.). Ta kwestia ma o tyle istotne znaczenie, iż 
wspomnianym wyrokiem Sąd Rejonowy w K. uniewinnił I. K. od stawianych jej 
zarzutów, iż: I. w dniu 20 czerwca 1988 r. w K., składając zeznanie jako świadek 
w Sądzie Rejonowym w K., w sprawie Sądu Rejonowego w L., sygn. akt Ns […] 
o stwierdzenie nabycia spadku po B. K., po złożeniu przyrzeczenia, zeznała 
niezgodnie z prawdą iż po świętach Bożego Narodzenia w 1981 r. wróciła z L. do K. 
sama, podczas gdy w rzeczywistości w L. przebywał w tym okresie również jej mąż 
K. K., tj. o przestępstwo z art. 247 § 1 kk z 1969 r.; II. w dniu 21 stycznia 1992 r. 

 
4
w K., składając zeznania jako świadek w Prokuraturze Rejonowej w K., w sprawie 
sygn. 1 Ds. […] przeciwko K. K., po uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej 
za złożenie fałszywych zeznań, zeznała niezgodnie z prawdą, iż w dniu 26.12.1981 r. 
napisała datę „20.12.81 na kartce ogłoszonej testamentem B. K. przez Sąd 
Rejonowy w L. w dniu 18.09.1987 r. w sprawie sygn. Ns […] podczas gdy z protokołu 
otwarcia i ogłoszenia testamentu wynika, że nie jest on oznaczony datą, podobnie 
jak z protokołu posiedzenia Sądu Rejonowego w L. z dnia 27.07.1982 r. sygn. akt 
Ns. […] a także zeznała niezgodnie z prawdą, że w dniach od 23 do 26 grudnia 
1981 r. sama przebywała w L., nie widziała się z mężem, który przebywał w L. 
tylko kilka godzin w dniu 23.12.1981 r., tj. o przestępstwo z art. 247 § 1 kk z 1969 r. 
Poza sporem jest, że zgodnie z art. 357 kpk z 1969 r. jeden z podstawowych 
obowiązków sądu sprowadzał się do prawidłowej oceny całokształtu okoliczności 
ujawnionych w toku rozprawy, a więc poza zasięgiem uprawnień sądu nie mogły 
pozostać dowody istotne dla rozstrzygnięcia kwestii winy, oceny prawnej czynu oraz 
wymiaru kary. 
Tymczasem w niniejszej sprawie Sąd Wojewódzki w K. rozpoznając rewizję obrońcy 
oskarżonego K. K. zaniechał rozważenia tego znanego Sądowi faktu, iż w sprawie 
I. K. zapadł prawomocny wyrok uniewinniający. Wprawdzie co jest rzeczą oczywistą  
sąd karny poza wyjątkami (por. P.Hofmański, E.Sadzik, K.Zgryzek, Kodeks 
postępowania karnego. Tom I. Komentarz 1999, s. 65-66) nie jest związany 
orzeczeniem sądu karnego zapadłym w innej sprawie, a także ustaleniami 
faktycznymi z innej sprawy (por. Z. Świda-Łagiewska, Zakres związania sądu 
w dokonywaniu ustaleń faktycznych w procesie karnym, Nowe Prawo 1983, Nr 2, 
s. 48; P.Hofmański, Samodzielność jurysdykcyjna sądu karnego, Katowice 1988, 
s. 206), tym niemniej takie prawomocne rozstrzygnięcie zapadłe w innej sprawie 
dotyczące zdarzenia, które jest przedmiotem osądu także w toczącej się sprawie 
(chociaż dotyczy ewentualnej odpowiedzialności karnej innej osoby) musi być 
rozważone na płaszczyźnie oceny całokształtu okoliczności ujawnionych w toku 
rozprawy.  
Sąd Okręgowy rozpoznając ponownie apelację obrońcy oskarżonego K. K. 
winien odnieść się, niezależnie od omawianej kwestii, także do problematyki 

 
5
prawnej zarysowanej w obszernej odpowiedzi na kasację z dnia 6 listopada 1997 r. 
(k. 465-471). 
 
Kierując się powyższym Sąd Najwyższy na podstawie art. 537 § 2 kpk orzekł 
jak w wyroku.  
 
 
 
 
 
Przewodniczący: SSN  (Andrzej Siuchniński) 
 
Sędziowie: SSN  (Wiesław Kozielewicz) 
 
SSO del. do SN  (Wiesław Błuś) 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
aw 
f/ak