Orzeczenie · 2002-01-24

IV KKN 46/98Uchylenie wyroku obrona konieczną naruszenie prawa 2

Sąd
Sąd Najwyższy
Miejsce
Warszawa
Data
2002-01-24
SNKarneprawo karne materialneWysokanajwyższy
obrona koniecznaprzekroczenie granic obronyeksces intensywnyeksces ekstensywnynaruszenie prawa materialnegonaruszenie prawa procesowegouzasadnienie wyrokuSąd Najwyższykasacja

Wyrok Sądu Najwyższego w sprawie IV KKN 46/98 dotyczy kasacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej S. K., która została pierwotnie skazana przez Sąd Rejonowy w J. za pobicie ojca łopatą, skutkiem czego doznał on obrażeń ciała powodujących rozstrój zdrowia na okres powyżej 7 dni (art. 156 § 1 kk z 1969 r.). Sąd pierwszej instancji zastosował art. 54 kk i skazał ją na karę grzywny w kwocie 600 złotych, jednocześnie uniewinniając od zarzutu z art. 184 § 1 kk z 1969 r. Sąd Wojewódzki w P., uwzględniając apelację obrońcy, zmienił wyrok, przyjmując, że oskarżona działała odpierając bezpośredni, bezprawny zamach ze strony pokrzywdzonego, używając środka obrony niewspółmiernego do zamachu. Na tej podstawie, na podstawie art. 156 § 1 kk w zw. z art. 22 § 3 kk, odstąpił od wymierzenia kary. Kasacja obrońcy zarzucała rażące naruszenie art. 22 § 3 kk przez niesłuszne uznanie, że ustalenia sądu zawierały elementy przekroczenia granic obrony koniecznej. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną. Stwierdził, że Sąd Wojewódzki dopuścił się rażącego naruszenia prawa materialnego, ponieważ ustalenia faktyczne w uzasadnieniu wyroku były ze sobą sprzeczne. Jedne fragmenty sugerowały obronę konieczną z ekscesem intensywnym (niewspółmierność środka obrony), inne – z ekscesem ekstensywnym (nieuzasadnione uderzenia, gdy pokrzywdzony upadł). Sąd Najwyższy podkreślił, że taka sprzeczność uniemożliwiała dokonanie prawidłowej oceny prawnej czynu. Ponadto, sąd drugiej instancji rażąco naruszył prawo procesowe, zlekceważenie wymogów dotyczących uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego (art. 372 § 1 i 2 kpk z 1969 r., obecnie art. 424 § 1 i 2 kpk), nie analizując materiału dowodowego, nie przedstawiając ustaleń faktycznych ani przyczyn uznania ustaleń sądu pierwszej instancji za błędne. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił wyrok w zaskarżonej części i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K. Ośrodek Zamiejscowy w P., jako sądowi odwoławczemu, oraz zarządził zwrot opłaty od kasacji.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Wymogi dotyczące uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, prawidłowe stosowanie instytucji obrony koniecznej i przekroczenia jej granic, a także zasady kontroli kasacyjnej w zakresie naruszenia prawa materialnego i procesowego.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy stanu prawnego z 1969 r. w zakresie przepisów materialnych, choć zasady procesowe i interpretacja obrony koniecznej mogą być nadal aktualne.

Zagadnienia prawne (2)

Czy ustalenia faktyczne sądu drugiej instancji dotyczące przekroczenia granic obrony koniecznej są wystarczająco jasne i spójne, aby można było dokonać prawidłowej oceny prawnej czynu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, ustalenia sądu drugiej instancji są sprzeczne i nie pozwalają na wyodrębnienie przedmiotu oceny prawnej, co stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał na sprzeczności w uzasadnieniu wyroku sądu drugiej instancji, które dotyczyły charakteru przekroczenia granic obrony koniecznej (eksces intensywny vs. eksces ekstensywny), co uniemożliwiło prawidłową ocenę prawną czynu.

Czy uzasadnienie wyroku sądu drugiej instancji spełnia wymogi prawa procesowego, w szczególności dotyczące analizy materiału dowodowego i podstawy prawnej rozstrzygnięcia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, uzasadnienie wyroku sądu drugiej instancji rażąco narusza wymogi prawa procesowego, nie zawierając analizy dowodów, ustaleń faktycznych ani przyczyn zmiany wyroku sądu pierwszej instancji.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że uzasadnienie wyroku sądu drugiej instancji nie zawierało analizy materiału dowodowego, ustaleń faktycznych ani wskazania przyczyn błędów sądu pierwszej instancji, co stanowi rażące naruszenie przepisów k.p.k.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Uchylenie wyroku i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
oskarżona S. K. (w zakresie uchylenia wyroku)

Strony

NazwaTypRola
S. K.osoba_fizycznaoskarżona
E. K.osoba_fizycznapokrzywdzony

Przepisy (6)

Główne

k.k. art. 156 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy spowodowania średniego lub lekkiego uszczerbku na zdrowiu. W sprawie zastosowano wersję z 1969 r.

k.k. art. 54

Kodeks karny

Dotyczy odstąpienia od wymierzenia kary w określonych sytuacjach. W sprawie zastosowano wersję z 1969 r.

k.k. art. 22 § § 3

Kodeks karny

Dotyczy przekroczenia granic obrony koniecznej. W sprawie zastosowano wersję z 1969 r.

Pomocnicze

k.k. art. 184 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy zmuszania do określonego zachowania. W sprawie oskarżona została uniewinniona od tego zarzutu.

k.p.k. art. 372 § § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wymogów uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego. W sprawie zastosowano wersję z 1969 r.

k.p.k. art. 424 § § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wymogów uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego. W sprawie zastosowano wersję obowiązującą w czasie orzekania przez SN.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rażące naruszenie prawa materialnego przez sprzeczności w ustaleniach faktycznych dotyczących przekroczenia granic obrony koniecznej. • Rażące naruszenie prawa procesowego przez brak wymogów uzasadnienia wyroku sądu drugiej instancji.

Odrzucone argumenty

Argumentacja Prokuratora Wojewódzkiego w P. o oddaleniu kasacji. • Argumentacja obrońcy oskarżonej w kasacji dotycząca naruszenia art. 22 § 3 kk.

Godne uwagi sformułowania

ustalenia Sądu co do sposobu przekroczenia granic obrony koniecznej nie są ze sobą zgodne • nie wiadomo (...) czy oskarżona przekroczyła prawnie dopuszczalnej obrony nadmiarem, czy niewspółczesnością obrony • rażące naruszenie prawa materialnego ma miejsce (...) gdy przyczyny zastosowania normy wskazano w oczywisty sposób sprzecznie • rażące zlekceważenie wymogów odnoszących się do uzasadnienia wyroku sądu apelacyjnego

Skład orzekający

Feliks Tarnowski

przewodniczący

Józef Musioł

sędzia

Józef Skwierawski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wymogi dotyczące uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, prawidłowe stosowanie instytucji obrony koniecznej i przekroczenia jej granic, a także zasady kontroli kasacyjnej w zakresie naruszenia prawa materialnego i procesowego."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego z 1969 r. w zakresie przepisów materialnych, choć zasady procesowe i interpretacja obrony koniecznej mogą być nadal aktualne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak istotne są spójne ustalenia faktyczne i prawidłowe uzasadnienie wyroku, nawet w sprawach dotyczących przemocy domowej i obrony koniecznej. Jest to przykład skomplikowanej analizy prawnej przez Sąd Najwyższy.

“Sąd Najwyższy: Sprzeczności w uzasadnieniu wyroku to rażące naruszenie prawa!”

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst