IV KKN 305/98

Sygn. akt IV KKN 305/98 
 
 
 
P O S T A N O W I E N I E  
Dnia 7 marca 2002 r. 
 
 
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w trybie art. 
535 § 2 kpk w składzie następującym: 
 
 
 
Przewodniczący: SSN – Mieczysław Młodzik 
 
po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2002 r. 
sprawy A. B. 
skazanego z art. 167 § 1 i 166 kk z 1969 r. 
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego 
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w C. 
z dnia 30 grudnia 1997 r., sygn. II Ka […] 
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w M. 
z dnia 29 września 1997 r., sygn. II K […] 
 
 
 
1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną; 
2. obciąża skazanego sądowymi kosztami postępowania kasacyjnego. 
 
 

 
2 
U Z A S A D N I E N I E 
 
 
Ramy postępowania kasacyjnego w połączeniu z rozstrzygnięciem 
oddalającym kasację jako oczywiście bezzasadną wymagają odniesienia się do 
dwu zarzutów podniesionych w kasacji: 
- po pierwsze, do zarzutu obrazy prawa materialnego, a to art. 167 § 1 kk z 
1969 r. poprzez nienależyte rozumienie jego znaczenia w postaci 
„przemocy”; 
- po drugie, do zarzutu obrazy prawa procesowego, a to art. 155 § 1 i 2 kpk z 
1969 r., poprzez oddalenie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego 
zmierzającego do wskazania, iż zeznający w sprawie świadkowie zeznawali 
w innej sprawie odmiennie (patrz: protokół rozprawy z 23 września 1997 r. 
k. 111 i 112). 
Ad. 1. Przestępstwo z art. 167 § 1 kk można było popełnić między innymi 
poprzez stosowanie przemocy przy czym przemoc ta była rozumiana nie tylko 
jako użycie siły fizycznej bezpośrednio w stosunku do osoby ale także 
pośrednio 
poprzez 
oddziaływanie 
na 
sferę 
wolności 
człowieka 
za 
pośrednictwem rzeczy. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej 
sprawie. Z prawidłowych ustaleń obu sądów wynika bowiem, że skazany 
poprzez „wielogodzinne złośliwe parkowanie” samochodu na drodze 
dojazdowej „utrudniał życie małżeństwu L.” ograniczając ich dostęp do posesji. 
Ad. 
2. 
Oddalenie 
wniosku 
dowodowego 
obrońcy 
oskarżonego 
o 
przeprowadzenie dowodu z akt innej sprawy sądowej dla wykazania 
nieprawidłowości zeznań świadków złożonych w niniejszej sprawie zostało 
przez sąd pierwszej instancji należycie uzasadnione i nie naruszało przepisów 
prawa. W zgodzie z nimi pozostaje argumentacja, że sąd prowadzący sprawę 
przeprowadza „postępowanie dowodowe we własnym zakresie i na tej 

 
3 
podstawie będzie wydawał wyrok”. Powiedziane zostało bowiem to co wyraźnie 
wynika z przepisów prawa ustalających niezależność sądu orzekającego od ocen 
i rozstrzygnięć sądów w innych sprawach, oczywiście, poza prawomocnymi 
orzeczeniami kształtującymi prawo lub stosunek prawny (art. 4 § 2 kpk z 1969 r. 
i art. 8 § 2 kpk z 1997 r.).  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
aw 
f/es