IV KK 9/26

IV KK 9/26 
 
 
  
ZARZĄDZENIE 
  
Dnia 28 sierpnia 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Ryszard Witkowski 
  
SSN R.W., po zapoznaniu się z pismem adw. T.W. z 18 sierpnia 2026 r. – 
zatytułowanym „wniosek o rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku i 
skierowanie sprawy do rozpoznania na rozprawie”, złożonym w sprawie kasacyjnej 
IV KK 9/26,  
na podstawie art. 93 § 2 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.  
  
    z a r z ą d z i ł:  
1. pozostawić w aktach sprawy pismo adw. T.W. z 18 sierpnia 
2026 r. – zatytułowane „wniosek o rozpoznanie wniosku o 
wstrzymanie wykonania wyroku i skierowanie sprawy do 
rozpoznania na rozprawie” - bez podejmowania czynności 
procesowych.  
2. doręczyć odpis zarządzenia:  
- adw. T.W.;  
- S.N.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Sąd Najwyższy postanowieniem z 28 maja 2026 r. uznał kasację obrońcy 
skazanego S.N. skazanego z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o 
przeciwdziałaniu narkomanii i in., wniesioną od wyroku Sądu Apelacyjnego w 
Katowicach z 14 marca 2025 r. sygn. akt II AKa 560/24 zmieniającego wyrok Sądu 
Okręgowego w Sosnowcu z 13 września 2024 r. sygn. akt IV K 49/24, za 

IV KK 9/26              
2 
 
 
oczywiście 
bezzasadną. 
Kasacja 
rozpoznana 
została 
w 
siedzibie 
Sądu 
Najwyższego na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 28 maja 2026 r., co 
jednoznacznie potwierdza analiza akt przedmiotowej sprawy kasacyjnej IV KK 9/26. 
Należy przypomnieć, iż taki sposób rozstrzygnięcia jest ostateczny i nie 
podlega dalszemu zaskarżeniu, co ma bezpośrednie odniesienie także do 
skuteczności formułowanego żądania odrębnego rozpoznania ponowionego 
wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. Oddalając kasację Sąd 
Najwyższy orzeka bowiem jedynie o niezasadności skargi kasacyjnej i w żadnym 
wypadku nie wkracza w sferę, w której zaskarżony kasacją wyrok korzysta z 
powagi rzeczy osądzonej (postanowienie SN z 12 kwietnia 2001 r. w sprawie III KO 
53/99). Warto podkreślić, że tożsamy pogląd dominuje również w literaturze (zob. T. 
Grzegorczyk (w:) Kodeks postępowania karnego. Komentarz, wyd. III, Kraków 2003; 
D. Świecki (w:) B. Augustyniak, K. Z. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks 
postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2013; J. Matras (w:) Kodeks 
postępowania karnego. Komentarz, wyd. II, red. K. Dudka, Warszawa 2020; D. 
Świecki (w:) B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks 
postępowania karnego. Tom II. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2020). 
Rozpoznania kasacji czyni bezprzedmiotowym wniosek o wstrzymanie wykonania 
zaskarżonego wyroku, sformułowany w kasacji, jak i w piśmie z 18 sierpnia 2026 r.  
Wniosek ten w takiej sytuacji procesowej jest bezskuteczny. W związku z tym 
przedmiotowe pismo nie może wywoływać skutków prawnych i inicjować 
ponownego postępowania w zakresie objętym jego treścią kwestii incydentalnej, co 
obligowało do wydania przedmiotowego zarządzenia. 
W tym stanie rzeczy, pismo – zatytułowane „wniosek o rozpoznanie wniosku 
o wstrzymanie wykonania wyroku i skierowanie sprawy do rozpoznania na 
rozprawie”, należało pozostawić w trybie administracyjno-porządkowym w aktach 
sprawy, bez nadania mu biegu procesowego, stosownie do ugruntowanej i 
niekwestionowanej praktyki (zob. postanowienia SN z 22 marca 2000 r. sygn. akt V 
KZ 23/00, OSNKW 2000, z.5-6, poz. 52; z 18 grudnia 2012 r. sygn. akt WZ 30/12, 
LEX 1243117).  
[WB] 

IV KK 9/26              
3 
 
 
[a.ł]