SN IV KK 529/25 POSTANOWIENIE Dnia 2 kwietnia 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2026 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron, sprawy T.W. , skazanego z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w K atowicach z dnia 1 sierpnia 2025 r., sygn. VII Ka 453/25 , zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Pszczynie z dnia 1 kwietnia 2025 r., sygn. II K 392/24 , na podstawie art. 531 § 1 zd. pierwsze k.p.k. p o s t a n o w i ł: 1. pozostawić kasację bez rozpoznania; 2. obciążyć skazanego T.W. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Kasację obrońcy skazanego T.W. należało pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy. Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy wyłącznie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji wnoszonych przez jeden z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.). W zapadłym w sprawie wyroku sądu a quo (zmienionym - w zakresie orzeczonej w punkcie 3 kary grzywny (uchylonej) - zaskarżonym obecnie kasacją wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 1 sierpnia 2025 r., sygn. VII Ka 453/25), za przypisany skazanemu czyn zakwalifikowany jako przestępstwo (występek) wymierzono T.W. karę pozbawienia wolności. Jednocześnie sąd pierwszej instancji zastosował wobec skazanego dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia kary (por. pkt 1-2 wyroku Sądu Rejonowego w Pszczynie z dnia 1 kwietnia 2025 r., sygn. II K 392/24). W kasacji wniesionej przez obrońcę co jednoznacznie wynika tak z treści zarzutów zawartych w petitum , jak i z jej części motywacyjnej nie nawiązano do żadnego z uchybień określonych w treści przepisu art. 439 § 1 k.p.k. Tak zredagowana kasacja w świetle jednoznacznej treści dyspozycji art. 523 § 2 k.p.k. jest niedopuszczalna, co, w efekcie, musiało skutkować jej pozostawieniem bez rozpoznania w oparciu o przepisy art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w części dyspozytywnej ( pkt 1 ). Orzeczenie o kosztach sądowych postępowania kasacyjnego uzasadnia treść art. 637a k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. ( pkt 2 ). [WB] [a.ł]
Pełny tekst orzeczenia
IV KK 529/25
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.