Pełny tekst orzeczenia

IV KK 466/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

IV KK 466/25 
 
 
 
 
  
WYROK 
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
  
Dnia 11 marca 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Jerzy Grubba (przewodniczący) 
SSN Jacek Błaszczyk 
SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) 
Protokolant Kamila Zacharz 
  
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Marka Zajkowskiego, 
w sprawie M.B. 
ukaranego z art. 119 § 1 k.w. 
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 11 marca 2026 r., 
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego 
od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Tychach 
z dnia 30 lipca 2025 r., sygn. akt II W 517/25,  
  
uchyla 
zaskarżony 
wyrok 
i 
sprawę 
przekazuje 
Sądowi 
Rejonowemu w Tychach do ponownego rozpoznania.  
  
     Jacek Błaszczyk                                         Jerzy Grubba                                Włodzimierz Wróbel 
  
UZASADNIENIE 
 
Sąd Rejonowy w Tychach wyrokiem nakazowym z dnia 30 lipca 2025 r. (sygn. 
akt II W 517/25), uznał obwinionego M.B. za winnego tego, że w dniu 26 maja 2025 
r. o godz. 10:00 w T. przy ul. [...] w sklepie L. dokonał kradzieży odkurzacza o wartości 

IV KK 466/25              
2 
 
799 zł na szkodę L. Sp. z o.o., to jest wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. Za ten czyn, na 
podstawie art. 119 § 1 k.w., Sąd wymierzył obwinionemu karę 21 dni aresztu. 
Ponadto, na mocy art. 119 § 4 k.w., Sąd zasądził od obwinionego na rzecz L. Sp. z 
o.o. obowiązek zapłaty kwoty 799 zł tytułem równowartości skradzionego mienia  
Powyższy wyrok nakazowy uprawomocnił się bez wniesienia sprzeciwu przez 
strony. 
Kasację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając 
orzeczenie w całości na niekorzyść obwinionego M.B. Skarżący zarzucił 
zaskarżonemu wyrokowi rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie 
przepisu prawa procesowego, tj. art. 93 § 1 zd. 1 k.p.w., polegające na wymierzeniu 
obwinionemu wyrokiem nakazowym za wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. kary 21 dni 
aresztu, podczas gdy orzeczenie tej kary w trybie nakazowym jest prawnie 
niedopuszczalne. Podnosząc ten zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie 
zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi 
Rejonowemu w Tychach. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.  
Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, co skutkować 
musiało uchyleniem zaskarżonego orzeczenia. Analiza akt sprawy oraz treść 
wydanego wyroku nakazowego prowadzą do jednoznacznego wniosku, iż Sąd 
Rejonowy w Tychach procedował z rażącym naruszeniem przepisów o postępowaniu 
nakazowym w sprawach o wykroczenia. Zgodnie z brzmieniem art. 93 § 1 k.p.w., sąd 
na posiedzeniu może wydać wyrok nakazowy w sprawach o wykroczenia, w których 
wystarczające jest wymierzenie nagany, grzywny albo kary ograniczenia wolności. 
Katalog kar, które mogą zostać orzeczone w tym szczególnym trybie, ma charakter 
zamknięty i nie obejmuje kary aresztu. Kara ta, jako najsurowsza w systemie prawa 
wykroczeń, wiąże się z pozbawieniem wolności obwinionego, co determinuje 
konieczność zachowania wyższych standardów proceduralnych, właściwych dla 
trybu zwyczajnego, w tym zagwarantowania obwinionemu prawa do obrony na 
rozprawie przed sądem. 
W realiach niniejszej sprawy Sąd Rejonowy, uznając okoliczności czynu za 
niebudzące wątpliwości, zdecydował o wydaniu wyroku nakazowego, jednocześnie 
jednak wymierzył M.B. karę 21 dni aresztu. Takie rozstrzygnięcie stanowi rażącą 

IV KK 466/25              
3 
 
obrazę art. 93 § 1 k.p.w., gdyż Sąd orzekł karę, której w wybranym trybie procesowym 
orzec mu nie było wolno. Bez znaczenia dla oceny tego uchybienia pozostaje fakt, iż 
art. 119 § 1 k.w., stanowiący podstawę prawną skazania, przewiduje w swojej sankcji 
karę aresztu. Uprawnienie sądu do wymierzenia kary określonego rodzaju jest 
bowiem ściśle powiązane z formą procedowania – jeżeli sąd uznaje, iż stopień 
społecznej szkodliwości czynu lub względy prewencyjne wymagają orzeczenia kary 
aresztu, jest on zobligowany do skierowania sprawy do rozpoznania na zasadach 
ogólnych, a nie w trybie nakazowym. 
Stwierdzone uchybienie miało oczywisty i istotny wpływ na treść wyroku, gdyż 
doprowadziło do nałożenia na obwinionego kary prawnie niedopuszczalnej w danym 
trybie, co narusza fundamentalne zasady rzetelnego procesu. Uwzględnienie kasacji 
wniesionej na niekorzyść obwinionego było w tym przypadku konieczne, gdyż 
orzeczenie o karze aresztu w wyroku nakazowym jest dotknięte wadą 
uniemożliwiającą pozostawienie go w obrocie prawnym.  
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy w Tychach winien 
rozpoznać sprawę na zasadach ogólnych. 
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. 
  
  
          Jacek Błaszczyk      Jerzy Grubba     Włodzimierz Wróbel 
 
[WB] 
[r.g.]