IV KK 466/25Uchylenie wyroku nakazowego kara aresztu 2

Sąd Rejonowy w Tychach, w wyroku nakazowym z dnia 30 lipca 2025 r. (sygn. akt II W 517/25), uznał obwinionego M.B. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 119 § 1 k.w., polegającego na kradzieży odkurzacza o wartości 799 zł. Na mocy art. 119 § 1 k.w. wymierzono mu karę 21 dni aresztu, a na mocy art. 119 § 4 k.w. zasądzono od niego obowiązek zapłaty równowartości skradzionego mienia. Wyrok uprawomocnił się bez sprzeciwu. Prokurator Generalny wniósł kasację, zarzucając rażące naruszenie art. 93 § 1 zd. 1 k.p.w., wskazując na niedopuszczalność orzeczenia kary aresztu w trybie nakazowym. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną. Zgodnie z art. 93 § 1 k.p.w., wyrok nakazowy może być wydany jedynie w sprawach, w których wystarczające jest wymierzenie nagany, grzywny albo kary ograniczenia wolności. Kara aresztu, jako najsurowsza, wymaga zachowania wyższych standardów proceduralnych, w tym prawa do obrony na rozprawie. Sąd Rejonowy, orzekając karę aresztu w trybie nakazowym, rażąco naruszył przepisy. Stwierdzone uchybienie miało istotny wpływ na treść wyroku, prowadząc do nałożenia kary prawnie niedopuszczalnej w danym trybie. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Tychach do ponownego rozpoznania na zasadach ogólnych.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający