Pełny tekst orzeczenia

IV KK 382/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

IV KK 382/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 21 września 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Jarosław Matras 
  
w sprawie B.Ś.  
ukaranego z art. 94 § 1 k.w.  
po rozpoznaniu w Izbie Karnej  
na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,  
w dniu 21 września 2026 r.,  
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść  
od postanowienia Sądu Rejonowego w Bielsku - Białej  
z dnia 27 maja 2026 r. sygn. akt III 1 Ko 783/26  
w przedmiocie zarządzenia wykonania zastępczej kary aresztu  
  
                                     postanawia  
uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi 
Rejonowemu w Bielsku – Białej do ponownego rozpoznania.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
Wyrokiem nakazowym z dnia 5 lipca 2024 r., sygn. akt III W 185/24 Sąd Rejonowy 
w Bielsku – Białej uznał obwinionego B.Ś. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 94 § 
1 k.w. w zw. z art. 38 § 2 k.w. i za to na mocy tych przepisów wymierzył mu karę grzywny w 
wysokości 4000 złotych, orzekając także wobec tego obwinionego środek karny w postaci 
zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10-ciu miesięcy oraz 
rozstrzygając o kosztach postępowania. 
Powyższy wyrok uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego z dniem 25 
lipca 2024 r. 

IV KK 382/26              
2 
 
 
Postanowieniem z dnia 27 maja 2026 r., sygn. akt III 1 Ko 783/26, Sąd Rejonowy w 
Bielsku - Białej na mocy art. 25 § 2 i 3 k.w., art. 624 § 1 k.p.k. zarządził wobec B. Ś. 
wykonanie kary 20 dni aresztu w zamian za grzywnę w wysokości 4 000 złotych, 
wymierzoną przez Sąd Rejonowy w Bielsku - Białej wyrokiem z dnia 5 lipca 2024 r., w 
sprawie o sygn. akt III W 185/24, przyjmując, że jeden dzień aresztu jest równoważny 
kwocie 200 złotych.  
Postanowienie uprawomocniło się bez zaskarżenia w dniu 13 czerwca 2026 r.   
Kasację w tej sprawie złożył Prokurator Generalny. Zaskarżając powyższe 
postanowienie w całości na niekorzyść ukaranego B.Ś., podniósł  zarzut rażącego i 
mającego istotny wpływ na treść postanowienia naruszenia przepisu prawa materialnego, tj. 
art. 25 § 3 k.w. poprzez zarządzenie wykonania wobec ukaranego B.Ś. 20 dni kary 
zastępczej aresztu za nieuiszczoną grzywnę w wysokości 4000 złotych, wymierzoną 
wyrokiem Sądu Rejonowego w Bielsku - Białej z dnia 5 lipca 2024 r., sygn. akt III W 185/24, 
przy przyjęciu, że jeden dzień aresztu jest równoważny kwocie 200 złotych, podczas gdy 
wskazany przepis stanowi, że zarządzając wykonanie zastępczej kary aresztu sąd 
przyjmuje, że jeden dzień zastępczej kary aresztu jest równoważny grzywnie od 20 do 150 
złotych, co skutkowało wymierzeniem kary zastępczej aresztu w zaniżonej wysokości. 
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi 
Rejonowemu w Bielsku - Białej do ponownego rozpoznania. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym. Zgodnie z art. 25 § 3 k.w. zarządzając 
wykonanie zastępczej kary aresztu sąd przyjmuje, że jeden dzień zastępczej kary aresztu 
jest równoważny grzywnie od 20 do 150 złotych, przy czym kara zastępcza nie może 
przekroczyć 30 dni aresztu. Zatem jest oczywiste, że tylko w takich granicach sąd – 
zarządzając wykonanie kary zastępczej aresztu – mógł zastosować przelicznik w 
odniesieniu do orzeczonej kary grzywny. Ma więc rację skarżący, że  przyjęta w 
zaskarżonym postanowieniu kwota 200 złotych jako równoważna jednemu dniowi aresztu, 
narusza wskazany przepis art. 25 § 3 k.w. Wskazane uchybienie miało niewątpliwie istotny 
wpływ na treść postanowienia, skoro doszło do zarządzenia wykonania zastępczej kary 
aresztu w zaniżonym wymiarze 20 dni, podczas gdy przy prawidłowym zastosowaniu 
przepisu prawa, nawet przy przyjęciu stawki maksymalnej 150 zł, orzeczono by zastępczą 
karę aresztu w wyższym wymiarze nieprzekraczającym jednak 30 dni.   

IV KK 382/26              
3 
 
 
    Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu. 
[WB] 
[a.ł]