IV KK 188/26

IV KK 188/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 26 maja 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Marek Pietruszyński 
  
w sprawie K.S.  
skazanego z art. 190a § 1 k.k.  
po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 26 maja 2026 r.  
kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku 
Sądu Okręgowego w Białymstoku  
z dnia 4 grudnia 2025 r., sygn. VIII Ka 329/25  
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku  
z dnia 5 marca 2025 r., sygn. XIII K 1514/24  
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 
k.p.k. oraz art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 k.p.k.  
  
    p o s t a n o w i ł:  
1. 
pozostawić 
bez 
rozpoznania 
przyjęta 
kasację 
jako 
niedopuszczalną z mocy ustawy.  
2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć 
skazanego.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 5 marca 2025 r., sygn. 
XIII K 1514/24 K.S. został skazany za popełnienie przestępstwa z art. 190a § 1 k.k. 
na karę  roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na 

IV KK 188/26              
2 
 
 
okres próby 2 lat, oddając go w okresie próby pod dozór kuratora sądowego oraz 
orzekając stosowny środek karny z art. 41a § 1 k.k. 
Sądu Okręgowy w Białymstoku, po rozpoznaniu apelacji oskarżonego,  wyrokiem z 
dnia 4 grudnia 2025 r., sygn. VIII Ka 329/25 utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. 
Kasację od tego wyroku wniósł obrońca skazanego.  
Kasacja została przyjęta do rozpoznania. 
W kasacji obrońca  zarzuciła naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 
k.p.k. polegające na nienależytym rozpoznaniu uzupełniających wyjaśnień 
skazanego złożonych na rozprawie odwoławczej oraz  niedopuszczeniu wniosków 
dowodowych, które miały znaczenie dla rzetelnego rozpoznania sprawy i wniosła o 
uchylenie zaskarżonego  wyroku i przekazanie sprawy sądowi odwoławczemu do 
ponownego rozpoznania. 
Kasacja została  przyjęta do rozpoznania.  
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Zgodnie z treścią art. 523 § 1 k.p.k. kasacja może być wniesiona tylko z 
powodu uchybień wskazanych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia 
prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Kasacja nie może 
być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary.  
Z kolei w § 2 i 3  art. 523 k.p.k. uregulowano ograniczenia kasacji dla stron.  
W przedmiotowym układzie procesowym  istotne znaczenie ma treść § 2                
art. 523 k.p.k., który stanowi, że kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie 
skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę 
pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. 
Ograniczenie to nie działa, gdy strona uprawniona do kasacji zarzuci w 
kasacji istnienie uchybienia z art. 439 k.p.k., przy  czym  nastąpi to w sposób 
rzeczywisty ( a nie formalny). 

IV KK 188/26              
3 
 
 
Uwzględniając wskazane ograniczenia wniesienia kasacji na korzyść skazanego  w 
kontekście zakresu skazania skazanego i charakteru wymierzonej kary, podnieść 
należało, że kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy.  
Taką 
przyjętą 
kasację, 
na 
podstawie 
przepisów 
wskazanych 
w części 
dyspozytywnej orzeczenia,  należało pozostawić bez rozpoznania. 
Wobec 
pozostawienia 
kasacji 
bez 
rozpoznania, 
koszty 
sądowe 
postępowania kasacyjnego ponosi na zasadach ogólnych ten, kto wniósł środek 
odwoławczy. 
Z tych względów postanowiono jak na wstępie.   
[WB] 
[a.ł]