Pełny tekst orzeczenia

IV KK 146/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

IV KK 146/26 
 
 
 
 
  
WYROK 
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
  
Dnia 17 czerwca 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Małgorzata Bednarek (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Anna Dziergawka 
SSN Stanisław Stankiewicz 
  
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.  
w sprawie P.P.  
w przedmiocie wyroku łącznego  
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 17 czerwca 2026 r.  
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść skazanego,  
od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach  
z 12 listopada 2025 r., sygn. akt II K 418/25  
  
uchyla zaskarżony wyrok w zakresie punktów 2, 3 oraz 4 i sprawę 
w tej części przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi 
Rejonowemu w Tarnowskich Górach  
  
Anna Dziergawka       
   Małgorzata Bednarek       
Stanisław Stankiewicz 
  
UZASADNIENIE 
 
P.P. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami: 

IV KK 146/26              
2 
 
1. 
Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z 21 marca 2022 r. w sprawie o 
sygn. akt II K 1055/21, za dwa przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. popełnione  6 
lipca 2021 r. oraz 29 sierpnia 2021 r. przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. w zw. 
z art. 33 § 1 i 3 k.k., na karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych przy 
ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł; orzeczono również środki 
karne w postaci: 4 lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów 
mechanicznych i 5 000 zł świadczenia pieniężnego, zaliczono na poczet 
orzeczonej kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 6 
lipca 2021 r. i uznano grzywnę za wykonaną w wysokości dwóch stawek 
dziennych, 
2. 
Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z  24 czerwca 2022 r. w sprawie o 
sygn. akt II K 512/22, za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. popełnione 25 lutego 
2021 r. przy zastosowaniu art. 33 § 1 i 3 k.k. na karę grzywny  
w wymiarze 150 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 
kwotę 20 zł, orzeczono środki karne w postaci: 3 lat zakazu prowadzenia 
wszelkich pojazdów mechanicznych oraz 5 000 zł świadczenia pieniężnego, 
zaliczono na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów 
mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od 25 lutego 2021 r. do 24 
czerwca 2022 r.,  
3. 
Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z 8 listopada 2022 r. w sprawie o 
sygn. akt II K 593/21, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach 
z 30 maja 2023 r., sygn. akt VI Ka 113/23, za przestępstwo z art. 177 § 2 k.k. 
popełnione 14 listopada 2020 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, 
orzeczono zadośćuczynienie oraz środek karny w postaci 2 lat zakazu 
prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych,  
4. 
Sądu Rejonowego w Bytomiu z 17 listopada 2022 r. w sprawie o sygn. akt II 
K 1395/22, za przestępstwo z art. 244 k.k. popełnione 24 maja 2022 r., na 
karę 9 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu 
nieopłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w 
miesiącu, orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych 
na okres 3 lat, 

IV KK 146/26              
3 
 
5. 
Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z 6 grudnia 2022 r. w sprawie o 
sygn. akt II K 471/22, za przestępstwo z art. 244 k.k. popełnione 1 marca 2022 
r. został skazany na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym 
zawieszeniem na okres próby lat 3, na podstawie art. 71 § 1 k.k. wymierzono 
grzywnę w wysokości 150 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki 
na kwotę 20 zł, orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów 
mechanicznych na okres 3 lat, postanowieniem Sądu Okręgowego w 
Gliwicach z  20 marca 2025 r. o sygn. akt VI Kzw 56/25 zmieniającym 
postanowienie 
Sądu 
Rejonowego 
w 
Tarnowskich 
Górach  
z 31 stycznia 2025 r. o sygn. akt II 1 Ko 2842/24 zarządzono wobec skazanego 
wykonanie kary 6 miesięcy pozbawienia wolności Sądu Rejonowego w 
Tarnowskich Górach z 6 grudnia 2022 r. w sprawie o sygn. akt II K 471/22, 
6. 
Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z 29 stycznia 2024 r. w sprawie  
o sygn. akt II K 1880/23, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego  
w Gliwicach z 1 października 2024 r., sygn. akt VI Ka 380/24, za przestępstwo 
z art. 178a § 4 k.k. popełnione 22 czerwca 2023 r. na karę  
1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczono dożywotni zakaz 
prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, świadczenie pieniężne, 
podanie wyroku do publicznej wiadomości. 
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach wyrokiem łącznym z 12 listopada 2025 r., 
sygn. akt II K 418/25: 
1. na mocy art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wobec 
skazanego kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami: 
1. Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z 8 listopada 2022 r. w sprawie o 
sygn. akt II K 593/21, 
2. Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z 6 grudnia 2022 r. w sprawie o 
sygn. akt II K 471/22, opisanymi wyżej w pkt. III i V i w ich miejsce wymierzył 
skazanemu jedną karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności; 
1. na mocy art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wobec skazanego 
kary grzywny orzeczone wyrokami: 

IV KK 146/26              
4 
 
2. 
Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z 21 marca 2022 r. w sprawie o 
sygn. akt II K 1055/21, 
3. 
Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z 24 czerwca 2022 r. w sprawie o 
sygn. akt II K 512/22, 
4. 
Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z 6 grudnia 2022 r. w sprawie o 
sygn. akt II K 471/22, 
opisanymi wyżej w pkt. I, II i V i w ich miejsce wymierzył skazanemu jedną karę łączną grzywny w 
wymiarze 400 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych;  
5. na poczet ww. kary łącznej grzywny zaliczył skazanemu grzywnę uiszczoną  
w sprawie o sygn. akt II K 471/22 oraz II K 1055/21; 
6. na mocy art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku 
łącznego w pozostałym zakresie; 
7. orzekł, iż pozostałe wyroki, nieobjęte niniejszym wyrokiem łącznym podlegają 
odrębnemu wykonaniu. 
 
Kasację od ww. wyroku złożył Prokurator Generalny, zaskarżając wyrok  
w zakresie rozstrzygnięć zawartych w pkt. 2 - 4 części dyspozytywnej, na niekorzyść 
skazanego P.P.. Prokurator Generalny zarzucił rozstrzygnięciu: 
1. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa 
materialnego, tj. 91 § 2 k.k. w zw. z art. 85 § 1 k.k. oraz art. 71 § 2 k.k., 
polegające na wadliwym połączeniu kary grzywny orzeczonej wobec P.P. na 
podstawie art. 71 § 1 k.k. w sprawie Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach 
o sygn. akt II K 471/22 oraz kar grzywien orzeczonych na podstawie art. 33 § 
1 i 3 k.k. przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. w sprawie tego Sądu o sygn. akt II 
K 1055/21, jak również na podstawie art. 33 § 1 i 3 k.k. w sprawie o sygn. akt 
II K 512/22, mimo uprzedniego zarządzenia wykonania kary pozbawienia 
wolności wymierzonej skazanemu w sprawie o sygn. akt II K 471/22 w związku 
z czym, zgodnie z art. 71 § 2 k.k., orzeczona w tej sprawie kara grzywny nie 
podlegała wykonaniu, co nadto skutkowało w tym zakresie rażącą obrazą art. 
572 k.p.k. poprzez wydanie wyroku łącznego, którym objęto grzywnę o 
charakterze akcesoryjnym, pomimo braku ku temu warunków, wobec czego 
postępowanie w tej części powinno zostać umorzone, 

IV KK 146/26              
5 
 
2. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa 
materialnego tj. 91 § 2 k.k. w zw. z art. 90 § 2 k.k. w zw. z art. 85 § 1 k.k. 
poprzez zaniechanie połączenia tożsamych rodzajowo zakazów prowadzenia 
wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonych za pozostające w zbiegu 
realnym przestępstwa, osądzone wyrokami opisanymi w pkt I - III i V 
komparycji wyroku łącznego, tj. w sprawach o sygn. akt: II K 1055/21 - 4 lat 
zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, II K 512/22 - 3 lat 
zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, II K 593/21 - 2 lat 
zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz II K 471/22 - 3 
lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i bezpodstawne 
umorzenie postępowania również w tym zakresie na podstawie art. 572 k.p.k., 
w sytuacji gdy zmaterializowanie się warunków do orzeczenia łącznego 
środka karnego obligowało sąd do orzeczenia wobec skazanego łącznego 
środka zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. 
 
 
Autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie 
sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach do ponownego 
rozpoznania. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.  
Kasacja jest oczywiście zasadna, stąd jej rozpoznanie i uwzględnienie na 
posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. 
Zaskarżony wyrok wydano z rażącą obrazą wskazanych w zarzutach kasacji 
przepisów prawa karnego materialnego i procesowego, a charakter i skutki tych 
uchybień spowodowały, że miały one istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku. 
I tak, odnosząc się do pierwszego z zarzutów, wskazać należy, że przepis 
art. 71 § 2 k.k. jednoznacznie stanowi, że w razie zarządzenia wykonania kary 
pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności, grzywna orzeczona na podstawie  
§ 1 tego przepisu nie podlega wykonaniu. Tym samym - w oparciu o przepisy art. 85 
k.k. i art. 86 § 1 k.k. - nie jest dopuszczalne łączenie takiej kary grzywny z innymi 
karami grzywny, skoro nie podlega ona w ogóle już wykonaniu i przez to brak jest 
podstaw prawnych, wymaganych w tych przepisach, do połączenia jej w wyroku 

IV KK 146/26              
6 
 
łącznym z inną karą grzywny. W przedmiotowej sprawie błędnie objęto więc węzłem 
kary łącznej karę grzywny wymierzoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowskich 
Górach z 6 grudnia 2022 r. w sprawie o sygn. akt II K 471/22. Wobec zrządzenia 
wykonania kary pozbawienia wolności wymierzonej skazanemu w sprawie o sygn. 
akt II K 471/22, orzeczona w tej sprawie kara grzywny nie podlegała wykonaniu (art. 
71 § 2 k.k). Tym samym - w oparciu o przepisy art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. - nie było 
dopuszczalne łączenie takiej kary grzywny z innymi karami grzywny, skoro nie 
podlega ona w ogóle już wykonaniu i przez to brak jest podstaw prawnych, 
wymaganych w tych przepisach, do połączenia jej w wyroku łącznym z inną karą 
grzywny. 
 Wskazać również należy, że orzeczona na podstawie art. 71 § 1 k.k. kara 
grzywny jest karą akcesoryjną, a więc zależną od bytu kary pozbawienia wolności 
orzeczonej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Tym samym nie jest 
dopuszczalne łączenie takiej kary grzywny z innymi karami grzywny. Objęcie węzłem 
kary łącznej grzywny, kary akcesoryjnej, skutkowało w tym zakresie również rażącą 
obrazą art. 572 k.p.k. poprzez wydanie wyroku łącznego, pomimo braku ku temu 
warunków. W konsekwencji nieprawidłowym jawi się także zaliczenie na poczet kary 
łącznej grzywny kary grzywny uiszczonej w sprawie o sygn. akt II K 471/22, albowiem 
uiszczenie akcesoryjnej kary grzywny, zgodnie art. 75 § 2 k.k., miało ten skutek, że 
zarządzona do wykonania kara pozbawienia wolności uległa skróceniu o okres 
odpowiadający 
połowie 
liczby 
uiszczonych 
stawek 
dziennych 
grzywny  
z zaokrągleniem w górę do pełnego dnia. 
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach mimo, iż prawidłowo ustalił, że w zbiegu 
realnym pozostają przestępstwa osądzone wyrokami opisanymi w pkt. I-III  
i V komparycji, nie połączył jednak tożsamych rodzajowo środków karnych 
orzeczonych tymi wyrokami, co stanowiło rażące i mające istotny wpływ na treść 
wyroku naruszenie art. 91 § 2 k.k. w zw. z art. 90 § 2 k.k. w zw. z art. 85 § 1 k.k. 
Mając na uwadze treść przepisów o karze łącznej oraz wysokość orzeczonych i 
podlegających łączeniu środków karnych, tj. w sprawie o sygn. akt: II K 1055/21 - 4 
lata zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, w sprawie II K 512/22 
- 3 lata zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, w sprawie II K 

IV KK 146/26              
7 
 
593/21 – 2 lata zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz w 
sprawie II K 471/22 - 3 lata zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych,  
sąd meriti powinien połączyć orzeczone zakazy prowadzenia pojazdów i orzec łączny 
zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres nie krótszy niż 5 
lat i nie dłuższy niż 12 lat.  
Zważywszy na powyższe, kasację należało uznać za oczywiście zasadną  
i uchylić wyrok w zaskarżonej części, i w tym zakresie sprawę przekazać Sądowi 
Rejonowemu w Tarnowskich Górach do ponownego rozpoznania. Przy ponownym 
rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy, uwzględni poczynione wyżej uwagi dotyczące 
zasad łączenia kary grzywny i środków karnych.   
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na 
wstępie.  
  
Anna Dziergawka       
   Małgorzata Bednarek       
Stanisław Stankiewicz 
[WB] 
[a.ł]