IV KA 984/13

Sygn. akt. IV Ka 984/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2013 r . Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Menzel Sędziowie SSO Stanisław Jabłoński (spr.) (...) del. do SO Piotr Wylegalski Protokolant Justyna Gdula przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Tomasza Fedyka po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. sprawy M. S. (1) oskarżonego o czyn z art. 178a § 4 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 21 czerwca 2013 r sygn. akt V K 945/12 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia – Śródmieścia do ponownego rozpoznania. IV Ka 984/13 UZASADNIENIE M. S. (1) został oskarżony o to, że: w dniu 27 października 2011 roku we W. , będą pod wpływem środków odurzających, tj. (...) w stężeniu 277 ng/ml, (...) w stężeniu 42 ng/ml oraz (...) o stężeniu 134 ng/ml, prowadził samochód marki V. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym, wbrew zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych wydanemu przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Krzyków sygn. akt VII K 541/09, oraz będąc uprzednio skazany m prawomocnymi wyrokami przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia sygn. akt V K 1871/09, sygn. akt II K 395/09, sygn. akt V K 615/09, sygn. akt V K 724/09 oraz przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Krzyków sygn. akt II K 807/09, tj. o czyn z art. 178a § 4 kk . Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt V K 945/12 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia w V Wydziale Karnym: I. uznał oskarżonego M. S. (1) za winnego tego, że w dniu 27 października 2011 roku we W. , będąc pod wpływem środków odurzających, tj. (...) w stężeniu 277 ng/ml we krwi, (...) w stężeniu 42 ng/ml we krwi oraz (...) o stężeniu 134 ng/ml we krwi i wbrew obowiązującemu wobec niego zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych wydanemu przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Krzyków sygn. akt VII K 541/09, oraz będąc uprzednio skazany za przestępstwa prowadzenia pojazdu mechanicznego pod wpływem środków odurzających prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia w sprawach o sygn. akt V K 1871/09, sygn. akt II K 395/09, sygn. akt V K 615/09, sygn. akt V K 724/09 oraz przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Krzyków w sprawie o sygn. akt II K 807/09, prowadził samochód marki V. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym, co stanowiło występek z art. 178a § 4 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 42 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 6 (sześciu) lat; III. na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności (zatrzymania) w dniu 27 października 2011 roku; IV. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. K. kwotę 708,48 złotych (w tym podatek VAT) tytułem nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu; V. na podstawie art. 624 § 1 kpk oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym odstąpił od wymierzenia opłaty. Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonego i zaskarżając wyrok w całości, na korzyść oskarżonego, zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania, a to art. 7 kpk w zw. z art. 5 § 2 kpk , mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a polegające na dokonaniu jednostronnej oceny materiału dowodowego na niekorzyść oskarżonego M. S. (1) , a w szczególności na dowolnym uznaniu wyjaśnień tego oskarżonego za niewiarygodne; 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający istotny wpływ na treść tego rozstrzygnięcia, a polegający na bezpodstawnym przyjęciu, iż oskarżony M. S. (1) dnia 27 października 2011 r. prowadził samochód marki V. (...) o nr rej. (...) , podczas gdy ze swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika wniosek, że pojazd ten był prowadzony przez świadka K. W. . Przy tak sformułowanych zarzutach obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego M. S. (1) od zarzucanego mu czynu, ewentualnie – o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja obrońcy oskarżonego, niezależnie od podniesionych w niej zarzutów, skutkować musiała uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W toku postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy uzupełnił bowiem postępowanie dowodowe dopuszczając zawnioskowany przez oskarżonego dowód z zeznań świadka M. S. (2) . Świadek ten zdarzenie z dnia 27 października 2011 r. opisał natomiast w sposób diametralnie różny od tego, co ujęte zostało w zarzucie aktu oskarżenia i co następnie ustalił Sąd pierwszoinstancyjny w oparciu o przeprowadzone w sprawie dowody. W szczególności świadek ten oświadczył, iż feralnego dnia szedł wspólnie z koleżanką I. M. i widział jak z V. (...) , który stanął w zasięgu ich wzroku, wysiadł kierowca auta – wysiadł przednimi drzwiami od strony pasażera, a następnie to samo zrobił M. S. (1) , który cały ten czas siedział z tyłu, zaś auto opuścił wysiadając przez drzwi od strony kierowcy. Jest rzeczą niewątpliwą, że w/w dowód podważa, a z całą pewnością poddaje pod wątpliwość, ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd meriti, wskazując na nowe, a przy tym istotne okoliczności faktyczne, o których wiedzy nie miał ów Sąd w dacie wyrokowania w sprawie i które wymagają rzetelnej weryfikacji. Równie niewątpliwe jest, że okoliczność powyższa -w świetle zapadłych na gruncie Kodeksu postępowania karnego judykatów- uniemożliwia Sądowi Odwoławczemu wydanie orzeczenia reformatoryjnego, bowiem stanowiłoby to naruszenie zasady instancyjności procesu określonej w art. 452 § 1 kpk (por. wyrok SA w Katowicach z dnia 16 marca 2006 r., II AKa 160/05, OSN Prok. i Pr. 2007, nr 1, poz. 34). W tym zatem stanie rzeczy Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok uchylił przekazując sprawę Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia-Śródmieścia do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe w całości, czyniąc priorytetem jego rozszerzenie o przesłuchanie świadka M. S. (2) oraz I. M. , tj. osoby, która wedle twierdzeń M. S. (2) była również naocznym świadkiem zdarzenia z dnia 27 października 2011 r. Następnie ogół zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd podda swobodnej ocenie i wyda wyrok, który w razie potrzeby uzasadni w sposób zgodny z treścią art. 7 kpk .